email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Part'เวย์'

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 33

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ธ.ค. 2563 14:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part'เวย์'
แบบอักษร

ผมโอบเอวเจ้าน้องชายตัวน้อยของผมเดินเข้าห้องทำงานหลังจากไม่ได้เจอกันถึง3ปี เพราะผมต้องบินไปช่วยพ่อทำงานที่บริษัทสาขาใหญ่ในอเมริกา แต่พอทุกอย่างเริ่มลงตัวผมจึงขอกลับมาพักผ่อนที่ไทยและกลับมาดูร้านด้วย ผมมีสถานบันเทิงเป็นของตัวเองเกือบทุกจังหวัดในประเทศ แต่ที่นี้คือร้านสาขาแรกของผม และมันก็ใกล้ออฟฟิตเจ้าตัวแสบด้วย ผมเลยมาพักที่นี้เพราะขี้เกียจขับรถกลับคอนโด ที่นี้มีทั้งหมด4ชั้น ชั้นแรกร้านเหล้า ชั้นสองคลับ ชั้นสามโซนวีไอพี ส่วนชั้นสี่ ห้องทำงานและห้องพักของผม

วันนี้ผมมีนัดทานข้าวกับเจ้าตัวน้อย แต่เห็นบอกว่าจะพาเด็กที่ทำงานมาด้วย ผมก็ไม่ไดว่าอะไร ตามใจเจ้าตัวน้อยอยู่แล้ว พอเห็นหน้า เล่นเอาผมอึ้งไปเหมือนกัน

เด็กคนนั้นอีกแล้ว บังเอิญจริงๆด้วย ตามที่บอกไว้นั้นแหละ เจอกันครั้งนี้ผมไม่ปล่อยไปอีกแน่!

"ยังไงครับพี่ชาย ไวท์เห็นน่ะ สายตาที่พี่เวย์มองกัสอ่ะ"

เกลียดน้องตัวเองได้มั้ยเนี้ย ช่างสังเกตุเสียจริงๆ รู้ดี รู้ไปหมด จับผิดเก่ง สมกับเป็นลูกชายคนเล็กของนักสืบสาวมือหนึ่งอย่างคุณ นันทา เกียรติธรรมคุณ สะจริงๆ

"หึหึ ก็ไม่มีอะไร"

ผมตอบกลับเจ้าตัวน้อย

"ไม่จริง! ตัวเองไม่มองใครด้วยสายตาเป็นประกายแบบนั้นมานานมากแล้วน่ะ"

.......

"กัสนิสัยดี และยังโสด"

เจ้าตัวน้อยกระซิบบอกผม เหมือนไม่อยากให้คนที่เดินตามหลังได้ยิน

"บอกพี่ทำไม"

ผมเลิกคิ้วแล้วถามกลับ

"ไม่มีอะไร บอกไว้ แต่ถ้าไม่อยากรู้ก็ไม่ต้องสนใจ"

พูดเสร็จก็เดินไปนั้งลงบนเก้าอี้ทันที

"กัส มานั้งตรงนี้สิ"

เสียงเจ้าตัวน้อยเอ่ยชวนลูกน้องตัวเองให้ไปนั้งฝั่งตรงข้ามตัวเองพร้อมกับเหล่ตามองมาที่ผมด้วยใบหน้าเป็นเชิงบอกว่าตัวเองเหนือกว่า

"บอสครับ เรามาที่นี้ทำไมหรอครับ"

"มากินข้าว"

"อ้าว ไหนบอสบอกว่ามาดูงาน"

"โห้ว กัส ถ้าฉันไม่บอกไปแบบนั้น ลูกน้องก็ต้องคิดว่าฉันอู้งานมาเที่ยวเตร่สิ ฉันยังอยากเป็นเจ้านายที่น่านับเคารพอยู่น่ะ"

"แล้วบอสพาผมมาด้วยทำไมอ่ะ"

"ก็ถ้ามาคนเดียวก็ไม่เนียนสิ"

"แบบนี้ก้ได้หรอครับ"

"ได้สิ ถ้าฉันต้องการ"

"ครับ"

ผมนั้งดูคนตัวเล็กสองคนเถียงกัน คนหนึ่งความมั่นใจสูงส่วนอีกคนก็ดูเรียบร้อยมาก หรือเพราะเกร็งที่เจอผมกันน่ะถึงไม่ค่อยพูดไม่ค่อยจาเหมือนเมื่อคืนเลย

หรือว่าจำผมไม่ได้ว่ะ!????

"ที่นี้ถึงจะเป็นร้านเหล้า แต่แม่ครัวที่นี้ก็ฝีมือใช้ได้เลยน่ะ ลองสั่งดู"

ผมยื่นเมนูให้เจ้าตัวน้อยเสร็จก็เดินอ้อมไปด้านหลังของคนตัวเล็ก ผมโน้มตัวลงจากทางด้านหลังแล้ววางเมนูไว้ตรงหน้าคนตัวเล็ก ตอนนี้ใบหน้าของเราใกล้กันมาก

"ลองสั่งดูสิ"

พรึ่บ!

คนตัวเล็กตกใจหันมาทางผมพอดีทำให้ตอนนี้จมูกของเรามันชนกัน ผมมองเข้าไปในตากลมโตตรงหน้า ผมรู้สึกสดใส ผมอยากยิ้ม อยากมองตาคู่นี้ไปนานๆจัง

"อะแฮ่มๆ น้องครับออเดอร์หน่อยครับ"

เสียงเจ้าน้องชายตัวแสบดังขึ้น คนตัวเล็กรีบก้มหน้าอ่านเมนูอาหารทันที ผมยิ้มมุมปากแล้วยืดตัวตรงเดินไปนั้งที่เก้าอี้ตรงข้างๆกับเจ้าตัวแสบ และหันไปมองหน้าน้องชายตัวแสบอย่างคาดโทษที่ขัดผมเมื่อกี้

"ไหนว่าไม่อะไร"

เจ้าตัวแสบโน้มหน้ามากระซิบถามข้างหูผม

ผมยักไหล่ให้หนึ่งทีแล้วก้มดูเมนูไปด้วยเหลือบตามองคนตัวเล็กที่อยุ่ตรงข้ามด้วย "หึ น่ารักชะมัด"

ผมพึมพำกับตัวเองเบาๆ

หลังจากทานอาหารเสร็จผมก็นั้งคุยกับน้องตัวน้อยของผม แต่ก็ยังเหลือบตาไปมองคนตัวเล็กตลอด ไวท์ชวนกัสคุยเรื่องงานบ้าง หันมาปรึกษาผมบ้าง แต่ดูท่าทางว่าคนตัวเล็กจะเกร็งมากถึงได้สงบปากสงบคำผิดสะจนไวท์เอ่ยถาม

"กัส เป็นอะไรป่ะเนี้ย บอกฉันได้น่ะ อยู่ที่ออฟฟิตฉันว่าคุณพูดเก่งน่ะ ทำไมถึงเงียบจังเลยวันนี้"

"เปล่าครับบอส ผมไม่ได้เป็นอะไร แค่เห็นว่าบอสคุยกับคุณเวย์อยู่ก็เลยไม่อยากรบกวนสักเท่าไรครับ"

"ไม่เป็นไร พี่เวย์ใจดีจะตาย เนอะตัวเอง"

เจ้าตัวน้อยหันมายิ้มหวานให้ผม

"ถ้างั้นพี่ตามใจตัวน้อยเลยละกัน พี่ไม่สีเรียสอยู่แล้ว"

ผมแกล้งเปลี่ยนประเด็นไปพูดเรื่องงานแทน

"ตกลงตัวเองเอาตามนี้น่ะ"

ไวท์หันมาถามผมอีกครั้ง

"แล้วคุณกัสว่าไงครับ"

ผมเลยหันไปถามความเห็นจากคนตัวเล็ก (เออนั้นแหละอยากคุยด้วยนั้นแหละ ^0^)

"เอ่อ.. ครับ ผมแล้วแต่บอสเลยครับ"

พูดน้อยจริงด้วย ชักไม่แน่ใจแล้วสิ จำได้หรือไม่ได้กันแน่....

"เฮ้ ตัวเอง เค้ามีธุระด่วนอ่ะ จะเป็นไรมั้ยถ้าเค้าจะให้ตัวเองไปส่งกัสที่ออฟฟิตให้หน่อย!"

เจ้าตัวน้อยทำท่าอ่านข้อความไลน์แล้วหันมาบอกผมพร้อมกับยิ้มมุมปาก (ร้ายจริงๆเจ้าตัวแสบ)

"ไม่เป็นไรครับบอส ผมกลับแท็กซี่ได้ครับ"

คนตัวเล็กรีบปฏิเสธทันทีเมื่อได้ยินไวท์พูดแบบนั้น

"ได้ เดี่ยวพี่ไปส่งให้"

ผมตอบน้องชาย

"เย้ น่ารักที่สุด งั้นเค้าไปน่ะ ฝากกัสด้วยล่ะ ส่วนกัส วันนี้ฉันไม่เข้าออฟฟิตแล้วน่ะ ฝากดูด้วย เจอกันพรุ่งนี้ครับ"

พูดจบเจ้าไวท์ก็เดินออกไปจากห้องทำงานทันที

แล้วผมกับเขาก็หันมาสบตากัน อีกครั้ง

"ผมว่าผมไม่รบกวนคุณเวย์ดีกว่าครับ"

"ไม่เป็นไร เดี่ยวผมไปส่ง รอตรงนี้น่ะ ผมไปสั่งงานลูกน้องก่อน"

"เอ่อ... แต่ว่า ก็ได้ครับ"

หึ ไม่ดื้อแบบนี้ก้น่ารักดีแหะ ผมมองหน้าคนตรงหน้าแล้วเดินออกจากห้องไปสั่งงานเด็กอยู่สักพักจึงเดินกลับเข้ามาให้ห้อง เห็นใครบางคนกำลังก้มอ่านเอกสารงานอยู่ อดไม่ได้ที่จะแกล้ง ผมเดินอ้อมไปด้านหลังแล้วโน้มตัวลงไปชิดข้างหูของคนตัวเล็ก

"อ่านอะไรหรอ?"

"เชี้ย! เอ้ย ขอโทษครับ"

คนตัวเล็กตกใจมากเลยรีบถอยห่างออกจากผมทันที

หึหึ น่าเหวออีกแล้ว ตลกชะมัด

"กลับยัง หรือคุณจะอยู่ทำงานที่นี้กับผม"

ผมเลิกคิ้วถาม

"กลับครับ"

พูดจบก็รีบเดินจ้ำอ้าวไปเลย

น่ารัก^^

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น