ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 21

คำค้น : รักนี้ผมขอลิขิตเอง ดราม่า น่ารัก คินซัน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 62

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ธ.ค. 2563 14:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21
แบบอักษร

รักนี้ผมลิขิตเอง ตอนที่ 21 

 

คิน Part 

 

“นี่บ้านมึงเหรอ”  

 

“อืม  ทำไมอะ” 

 

“เปล่าไม่มีอะไร”  

 

ผมก็ไม่ค่อยแปลกใจหรอกเพราะดูจากรถที่มันใช้แล้ว  การที่จะมีบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้ก็ไม่น่าแปลกสำหรับไอ้ซัน  

 

“เข้าบ้านกันเถอะพี่อาทิตย์และก็พ่อกูรออยู่ในบ้าน” ภายในบ้านหลังใหญ่ที่มีบรรยากาศอบอุ่นมีสมาชิกในครอบครัวเพียงแค่สามคนมันกับต่างจากบ้านผมโดยสิ้นเชิง   ถึงตอนนี้จะเหลือสมาชิกภายในครอบครัวสามคนเท่ากันกับบ้านไอ้ซัน  แต่สิ่งที่ผมได้รับกลับมามันกับไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการเลยแม้แต่น้อย  แต่ดูบ้านไอ้ซันดิแค่เดินเข้าบ้านมาผมก็ได้กินอายความรักความอบอุ่นที่ทุกคนมีให้กันแล้ว  ผมชักจะอิจฉาไอ้ซันแล้วสิ   

 

“กลับมากันแล้วเหรอลูก  ปลอยภัยดีใช่ไหม” น้ำเสียงสุขุมนุ่มลึกเอ่ยถามพวกผมออกไปพร้อมกับรอยยิ้ม  ถ้าให้เดาคนนี้คงเป็นพ่อไอ้ซันแน่นอน    

 

“ครับคุณพ่อ   กลับมาแล้วปลอดภัยหายห่วง” ไอ้ซันเดินเข้าไปกอดไปอ้อนท่านด้วยท่าทางน่ารักน่าเอ็นดู   ซึ่งต่างจากผมที่ไม่เคยได้รับมันเลยสักครั้ง   

 

“เราล่ะเป็นยังไงบ้างลูกโอเคหรือเปล่า   ถ้ามีเรื่องไม่สบายใจก็เล่าให้ลุงฟังได้นะเผื่อลุงจะช่วยอะไรเราได้บ้าง” น้ำเสียงแบบนี้คำพูดแบบนี้ที่ผมอยากได้ยินมานานแสนนานจากผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อเป็นแม่  แต่ผมกับไม่เคยจะได้รับมันเลย   

 

“ผมขอกอดคุณลุงได้ไหมครับ” นี่อาจจะเป็นคำขอที่มากไปสำครับคนที่พึ่งเจอกัน  แต่ผมอยากได้แค่อ้อมกอดแค่อ้อมกอดจริงๆ  

 

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ” ทันทีที่คุณลุงพูดจบผมก็โผล่เข้ากอดท่านทันที   ใครจะมองว่าผมอ่อนแอยังไงผมก็ไม่สน  เพราะนี่มันคือสิ่งที่ผมอยากได้และต้องการมันมานานแล้ว  ตั้งแต่คุณปู่เสียไปมันคืออ้อมกอดแรกของผมเลย  มันคือสิ่งที่ผมโหยหาตลอด   แต่ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่หยดน้ำตาของผมมันไหลเปื้อนเสื้อคุณลุงจนเปียกเป็นวง 

 

“เป็นลูกผู้ชายเราต้องเข้มแข็งให้มาก  แต่จะมีมุมอ่อนแอบ้างมันก็ไม่ได้เสียหายอะไรจริงไหมเจ้าซัน”  

 

“ครับคุณพ่อ   มานี่มาเดี๋ยวพี่ซันจะกอดปลอบเอง” ว่าแล้วไอ้ซันกอดโผล่เข้ากอดผมอีกคน    

 

“ขอบคุณทุกคนมากนะครับที่พาผมออกมาจากบ้านหลังนั้น” ผมยกมือไหว้ขอบคุณลุงแล้วก็พี่ชายไอ้ซันจากใจจริง  ผมไม่รู้เลยว่าชาตินี้ผมจะทดแทนบุญคุณพวกเขายังไง  ผมเลยคิดว่าจะตอบแทนท่านโดยการดูแลลูกชายคนเล็กของท่านไปตลอดชีวิตคงจะได้  เพราะฉะนั้นผมควรจะเช็ดคราบน้ำตาแล้วกลับมาเข้มแข็งอีกครั้ง  

 

“วันนี้ก็ไปอาบน้ำล้างหน้าล้างตาแล้วลงมาทานข้าวนะลูกจะได้พักผ่อนกันเร็วๆ”  

 

“ครับคุณพ่อ” ผมเดินตามไอ้ซันมาที่ห้องๆหนึ่ง   น่าจะเป็นห้องนอนของมันแหละผมว่า 

 

“มึงเข้าไปอาบน้ำก่อนเลย  เดี๋ยวกูไปเอาเสื้อผ้าพี่อาทิตย์มาให้ใส่ก่อน” มันพูดจบมันก็เดินออกจากห้องไปเลย 

 

“ไอ้คิน!  ทำไมมึงไม่รอในห้องน้ำ  แล้วแม่งมึงมานั่งรอกูในสภาพนี้เนี่ยนะไอ้เหี้ย!!!!” 

ความคิดเห็น