ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ep.23 เริ่มต้นใหม่

ชื่อตอน : ep.23 เริ่มต้นใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ธ.ค. 2563 21:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.23 เริ่มต้นใหม่
แบบอักษร

หลังจากโธมัสขอแยกตัวออกไปเจนนิสเดินหนีเข้าลิฟท์โดยไม่สนใจมาเวอริคที่จ้ำอ้าวตามมา

...

...

"เจน เจนครับฟังพี่ก่อน"

"คุณมีอะไรจะพูดก็พูดมา ฉันรอฟังอยู่" หญิงสาวบอกขณะนั่งลงที่โซฟานุ่มรอฟังอย่างตั้งใจ

"คะ คือเรื่องวันนั้นพี่อธิบายได้นะ พี่ถูกวางยาจริงๆถ้าไม่เชื่อจะดูใบรับรองแพทย์ก็ได้" ชายหนุ่มยื่นเอกสารจากโรงพยาบาลให้เธอดู "วันนั้นหลังจากเจนออกไปพี่ก็ให้จอห์นกับโรเบิร์ตจัดการกับแพทริเซีย กว่าพี่จะจัดการกับตัวเองให้หายจากฤทธิ์ยาได้ก็เกือบเช้าเดม่อนก็มารับไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลอีกที พี่ตามหาเจนจนกินไม่ได้นอนไม่หลับตั้งหลายวันกว่าจะรู้ว่าเจนมาอยู่ที่นี่ พี่มารับเจนกลับไปด้วยกันนะ นะครับที่รัก" มาเวอริคเดินเข้ามาโอบกอดร่างบางด้วยความคิดถึง

เจนนิสหลังจากเปิดอ่านเอกสารแล้วก็พอจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างแต่ก็ยังทำใจแข็งต่อไป

"ถอยออกไป เอาสกปรกของคุณออกไปอย่ามาแตะตัวฉัน" เจนนิสตวาดเสียงเขียว

"โธ่ ที่รักพี่ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้ซะหน่อยยกโทษให้พี่ต่อไปพี่จะไม่ให้ผู้หญิงคนไหนเข้าใกล้พี่ได้อีก และแพทริเซียจะไม่มายุ่งกับเราอีก" มาเวอริบอกอย่างมั่นใจ

"คุณทำอะไรเธอ?"

"อย่ารู้เลย มันเป็นวิธีการจัดการแบบมาเฟีย" มาเวอริคดวงตาวาวโรจน์

ชายหนุ่มไม่ได้อยากโหดเหี้ยม อำมหิต ชีวิตมาเฟียที่เขาไม่เคยปรารถนาแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ในเมื่อเขาเกิดมาในตระกูลนี้แล้วเขาก็ต้องมีหน้าที่ปกป้องครอบครัว ลูกน้องและอาณาจักรของตนเอง เขาพยายามจะเก็บซ่อนความร้ายกาจของเขาเอาไว้ ชายหนุ่มอยากเป็นเพียงคนธรรมดาที่มีความสุข

"ขอโอกาสให้พี่อีกซักครั้งนะครับที่รัก" เจนนิสมองสบตากับกับชายหนุ่มราวกับกำลังค้นหาความจริงใจ

"ก็ได้ค่ะ เราจะเริ่มต้นกันใหม่ ฉันจะให้โอกาสคุณจีบฉันอีกครั้ง ทำให้ฉันกลับไปรักคุณ กลับไปเชื่อใจคุณให้ได้ภายในเวลาหนึ่งเดือนแล้วฉันจะยอมกลับไปคบกับคุณ"

"โห ... แค่เดือนเดียวเองเหรอ ขอปีหนึ่งได้ไหมอ่ะ" มาเวอริคโอดโอยกับเงื่อนไขที่หญิงสาวตั้งขึ้นมา

"ได้..งั้นให้สองเดือน แต่ต้องห้ามล่วงเกินฉันถ้าหากฉันไม่ยินยอมไม่อย่างนั้นถือว่าข้อตกลงของเราเป็นโมฆะและคุณจะไม่ได้เห็นหน้าฉันอีก" หญิงสาวยื่นคำขาด

"ไม่เอาสิเรียกพี่แม็คเหมือนเดิมเถอะน้าาาๆ"

"ถ้ายังเรื่องมากเชิญไปเปิดห้องนอนเอง"

"คร้าบบบบ" มาเวอริคตอบรับเสียงเศร้าเพราะไม่อยากขัดใจหญิงสาว

ถึงแม้ว่าตัวเขาจะคิดถึงและอยากนอนกอดร่างนุ่มนิ่มของเธอแทบใจจะขาดแต่ก็กลัวใจของเธอมากกว่าถ้าหากหญิงสาวทำอย่างที่ขู่เอาไว้จริงๆเขาคงต้องเป็นบ้าตายแน่ๆ ชายหนุ่มคงต้องยอมรับผลของความผิดพลาดของตัวเขาเองและคิดหาวิธีจะเอาชนะใจเจนนิสให้ได้อีกครั้ง

"งั้นคืนนี้คุณนอนที่นี่แล้วกัน" เจนนิสชี้ไปที่โซฟา

"แต่...มันปวดหลังนะ"

"ไม่มีแต่" พูดจบหญิงสาวก็เดินเข้าห้องนอนไป

"โธ่..เจน.." "เอาหว่ะไอ้แม็คโทษฐานที่โง่ไปหลงเชื่ออสรพิษอย่างแพทริเซีย เค้ายอมใจอ่อนแค่นี่ก็ดีเท่าไหร่แล้ว" มาเวอริคได้แต่ปลอบใจตัวเอง "พี่จะทำให้เจนใจอ่อนให้ได้ ฮึ"

...

...

เช้าวันใหม่อันสดใสแสงแดงส่องผ่านม่านบาง บนเตียงนุ่มขนาดคิงส์ไซส์ร่างบางถูกโอบกอดจากร่างแกร่งคนตัวเล็กค่อยๆขยับตัวตื่นก็รู้สึกว่ามีอะไรหนักๆมากอดรัดเอวขอดไว้ทำให้เธอต้องลืมตาตื่นขึ้นมาดูก็พบกับใบหน้าคมซุกอยู่ที่หมอนใบเดียวกับเธอ

"อร้ายยย พี่แม็คตื่นๆเดี๋ยวนี่นะ" หญิงสาวตีเข้าที่แขนคนฉวยโอกาสรัวๆ

"โอ้ยๆ เจ็บๆ เมื่อกี้เรียกว่าอะไรนะเรียกใหม่ซิ" มาเวอริคลุกขึ้นนั่งซ้ำยังกระชับอ้อมกอดให้แน่น

"ปล่อย ปล่อยเดี๋ยวนี้นะคนฉวยโอกาสลืมข้อตกลงแล้วใช่ไหมฮ่ะ" เจนนิสได้ทีขู่กลับ

"โอเคๆ ปล่อยก็ได้จ่ะ ปะปล่อยแล้วครับ" มาเวอริครีบยกมือขึ้นชูบอกว่ายอมแล้ว

"ปล่อยแล้วก็ลงไปจากเตียงฉันได้แล้ว อย่ามาเนียน" หญิงสาวแกล้งเบือนหน้าหนี

"ครับ" มาเวอริคเดินคอตกเข้าห้องน้ำไป "โธ่เอ้ยไอ้แม็คทำให้เจนโกรธอีกจนได้ ฮึ้ย ทำไมไม่รู้จักห้ามใจ" ขายหนุ่มบ่นกับตัวเอง

...

...

มาเวอริคยอมตามใจเจนนิสทุกอย่าง เธอเที่ยวพักผ่อนจนพอใจโดยมีชายหนุ่มคอยตามติด จากมาเฟียกลายมาเป็นบอดี้การ์ดให้เมียซะงั้น

"ที่รักครับ อยู่ที่นี่มาหลายวันแล้วนะเมื่อไหร่จะยอมกลับปารีสกับพี่ซะทีนะ"

"ถ้าคุณรีบก็เชิญกลับก่อนเลยค่ะ ฉันไม่รีบ" เจนนิสบอกอย่างไม่สนใจ

"โธ่ เจนเมื่อไหร่จะหายโกรธพี่ซักที พี่ก็บอกแล้วไงว่าเรื่องนั้นพี่ไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้นพี่ไม่เคยคิดแม้แต่จะนอกกายนอกใจเธอเลยซักครั้ง จริงๆนะ" หญิงสาวหันกลับมาจ้องตาเขม็ง "โอเค พี่อาจจะผิดที่ปล่อยให้ผู้หญิงร้ายกาจอย่างแพทริเซียเข้ามาวุ่นวายแต่มันก็พลาดไปแล้วนี่น่า" มาเวอริคออกอาการน้อยใจจนคนตัวเล็กเกือบจะใจอ่อน

"ฉันแต่อยากอยู่เที่ยวต่ออีกสอง-สามวัน ถ้าคุณมีงานด่วนก็กลับไปก่อนฉันอยู่ได้" หญิงสาวปรับโทนเสียงให้ซอฟลง

"ไม่พี่จะรอเราต้องกลับปารีสพร้อมกัน" ชายหนุ่มบอกเสียงแข็ง

...

...

ก่อนกลับปารีสโธมัสได้ชวนหญิงสาวออกไปนั่งเรือเล่นนอกชายฝั่ง และเธอก็รับปากกับเขาไว้แล้ว โธมัสในชุดลำลองสบายๆกำลังยืนรอหญิงสาวอยู่ที่ล็อบบี้ด้านล่างของโรงแรม

"ขอโทษนะคะที่มาช้า คุณโธมัสมานานรึยังคะ" หญิงสาวเดินออกจากลิฟท์ก็ตรงเข้ามาทักทาย

"ไม่นานหรอกครับ แล้ว..." โธมัสกำลังจะเอ่ยถึงอีกคนเขาก็โผล่ออกมาจากลิฟท์พอดี

"กำลังรอผมอยู่เหรอครับ ป่ะผมพร้อมแล้วไปกันเลย" มาเวอริคเดินยิ้มแฉ่งมาแต่ไกล

"ใครชวนคุณ?" เจนนิสมองค้อนขวับด้วยสายตาพิฆาต

"เอ่อ ผมชวนคุณมาเวอริคเองละครับ ไปด้วยกันหลายๆคนสนุกดี" โธมัสแก้เก้อให้กับชายหนุ่ม เจนนิสไม่พอใจเดินกระฟัดกระเฟียดนำหน้าไป มาเวอริคหันมาตีคิ้วอมยิ้มให้หนุ่มรุ่นน้อง

ทั้งสามคนมาจนถึงท่าเรือโดยมีมาเวอริคถือกระเป๋าเดินตามโธมัสกับเจนนิสมาอย่างอารมณ์ดี ผิดไปจากทุกทีที่เห็นหญิงสาวอยู่ใกล้กับโธมัส

'ตื้ดดดด ตื้ดดดด ตื้ดดดด' โธมัสล้วงมือถือออกจากกระเป๋ากางเกง

"ฮัลโหล โอเคได้ฉันจะไปเดี๋ยวนี้" ชายหนุ่มวางสายก็หันกลับมาบอกกับทั้งสองคน "เอ่อ คุณเจน ผมต้องขอโทษด้วยนะครับผมคงไปด้วยไม่ได้ พอดีที่โรงแรมมีปัญหาผมต้องกลับไปจัดการ"

"ถ้าคุณโธมัสไม่สะดวก งั้นเอาไว้เราไปกันวันหลังก็ได้นะคะ" เจนนิสบอกด้วยความเกรงใจ

"แต่..วันพรุ่งนี้คุณเจนก็จะกลับแล้วผมอยากให้คุณเจนได้ออกไปพักผ่อนให้สบายใจก่อนจะกลับนะครับ ไปเถอะครับไม่ต้องห่วงผม" โธมัสบอกกับหญิงสาว

"ไปเถอะหน่าที่รัก คุณโธมัสจะได้รีบกลับไปทำงานใช่ไหมครับ" มาเวอริครีบตัดบทพลางโอบกระชับร่างบางขึ้นเรือไป

"โอ้ย นี่คุณไม่ต้องฉันเดินเองได้" ได้กินค้อนแทนข้าวตลอดเลยมาเวอริคนึกในใจ

"โชคดีนะครับ" โธมัสยืนส่งทั้งสองคนจนมาเวอริคขับเรือออกไป

มาเวอริคต้องทำหน้าที่กัปตันเรือ เพราะต้องการอยู่กับคนรักตามลำพังเพื่อจะได้ใช้โอกาสนี้ง้อเธอให้สำเร็จ

 

~♥~~♥~~♥~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว