ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ep.22 ตามหาหัวใจ

ชื่อตอน : ep.22 ตามหาหัวใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ธ.ค. 2563 12:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.22 ตามหาหัวใจ
แบบอักษร

หลังจากโรเบิร์ตและจอห์นพาแพทริเซียออกไปจัดการชายหนุ่มก็หันมาจัดการกับตัวเองกว่าจะหมดฤทธิ์ยาก็กินเวลาไปหลายชั่วโมง มาเวอริครีบแต่งตัวออกตามหาไม่รู้ว่าป่านเจนนิสจะเตลิดไปถึงไหน

...

...

เจนนิสขับรถออกมาอย่างไม่รู้จุดหมายปลายทาง หญิงสาวขับรถไปปาดน้ำตาไปราวๆ 2 ชั่วโมงจนออกมาไกลถึงเมืองเล็กติดชายทะเลเมืองหนึ่ง เธอจอดรถที่ถนนเลียบชายหาดและลงไปเดินเล่นใช้ความคิดอยู่กับตัวเอง

"มาคนเดียวเหรอครับ?" ขณะที่เธอมาหยุดนั่งมองคลื่นทะเลในยามค่ำคืนอยู่ริมชายหาด เสียงชายหนุ่มนิรนามเดินเข้ามาทักทาย

"ค่ะ" หญิงสาวตอบโดยที่ไม่ได้ใส่ใจหันไปมองเจ้าของเสียง

"บังเอิญจังเลยนะครับที่ได้เจอคุณอีก คุณเจนนิส" ประโยคนี้ทำให้หญิงสาวต้องละสายตาจากทะเลหันไปมองเจ้าของเสียง

"คุณโธมัส"

"ทำไมถึงมานั่งคนเดียวแบบนี้ละครับ สามีของคุณไม่มาด้วยเหรอ?" ชายหนุ่มถามจี้ใจดำคนกำลังเศร้า

"คือ... เค้าติดงานอยู่ค่ะ ฉันมาคนเดียว" หญิงสาวตอบหน้าเจื่อนๆ

"นี่ครับเผื่อคุณอยากดื่ม" โธมัสยื่นขวดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในมือให้กับเธอ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวมีท่าทางลังเลจึงบอก "ผมไม่ใส่ยาหรอกน่าวางใจได้" พูดจบชายหนุ่มก็กระน้ำในขวดเข้าปากโชว์ก่อนจะยื่นให้เธออีกครั้ง

"ขอบคุณค่ะ" เจนนิสเอ่ยขอบคุณก่อนที่จะรับขวดเครื่องดื่มจากชายหนุ่มมาดื่ม. "บังเอิญจริงๆนะคะ คุณโธมัสมาเที่ยวคนเดียวเหมือนกันเหรอคะ"

"เปล่าหรอกครับ ผมมาทำงานพอดีวันนี้งานเครียดๆผมเลยกะจะลงมานั่งดื่มชิลๆคนเดียวเพื่อปลดปล่อยอารมณ์ โชคดีจังเลยครับที่ได้เจอคุณ" ชายหนุ่มยังส่งยิ้มให้ด้วยความเป็นมิตร

"ค่ะ ขอบคุณนะคะที่มานั่งเป็นเพื่อน คุณโธมัสฉันขอถามอะไรคุยหน่อยได้ไหม"

"ว่ามาสิครับ"

"คุณเคย.. เวลาที่คุณอยู่ห่างกับคนรักนานๆคุณนอกใจเธอบ้างไหม?" เจนนิสไม่รู้เริ่มต้นปรึกษาใครเธอแค่อยากระบายในสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจ

"ผมก็ไม่แน่ใจนะ อืม.." ชายหนุ่มทำท่าทางครุ่นคิด "ถ้าผมรักเธอมากพอผมคงไม่นอกใจเธอ แต่เรื่องนอกกายผมคิดว่ามันสัณชาตญานของผู้ชายนะ"

"คุณคิดแบบนั้นเหรอ จริงสินะเซ็กส์กับความรักมันคนละเรื่องกัน" เจนนิสนิ่งเงียบไปจนอีกคคนรู้สึกได้ว่าเธอกำลังเศร้า

"คุณเจนเป็นอะไรไปรึเปล่าครับ ทำไมเงียบไป" โธมัสถาม

"เปล่าค่ะ อื้อคุณบอกว่าคุณทำงานที่นี่ งั้นคุณก็แนะนำที่พักที่เที่ยวให้ฉันได้สิคะ"

"ได้สิเดี๋ยวผมอาสาเป็นไกด์พาคุณเที่ยวเอง" ชายหนุ่มรับอาสา

"ขอบคุณค่ะ"

และทั้งสองก็นั่งคุยกันไปเรื่อยจนได้รู้ว่าชายหนุ่มเป็นนักธุรกิจทายาทเจ้าของโรงแรมหลายแห่งในฝรั่งเศส และตอนนี้ก็ถูกส่งให้มาเรียนรู้งานที่นี่ ทั้งคู่นั่งดื่มไปคุยกันไปจนเกือบเช้าโธมัสจึงพาหญิงสาวไปเปิดห้องพักที่โรงแรมของเขาให้เธอพัก

...

...

ฟากมาเวอริคขับรถตามหาหญิงสาวจนทั่วเมืองเป็นเวลาหลายวันแล้วก็ยังไม่เจอ ทั้งขอให้โรเซ่ช่วยถามเพื่อนๆนางแบบก็ไม่ได้ไปหาหรือติดต่อใคร จนชายหนุ่มต้องจำใจกลับมารอเธอที่คอนโด

เดม่อนกับนาตาลีที่รู้เรื่องจากโรเซ่ก็รีบมาหาพี่ชายด้วยความเป็นห่วง

"พี่แม็ค เป็นไงบ้างคะติดต่อคุณเจนได้รึยัง?" ทันทีที่มาเวอริคเปิดประตูให้นาตาลีก็ถามทันที ผู้เป็นพี่ได้เพียงส่ายหน้าเบาๆอย่างไร้เรี่ยวแรงตอบ

"ฉันให้คนของเราเช็คข้อมูลกับทางหลวงแล้วนะ คุณเจนขับรถไปที่นอร์มองดีตอนนี้รถจอดอยู่ที่โรงแรม AQ" สิ้นคำเดม่อนคนที่นั่งหน้าเศร้าอยู่ถึงกับดีดตัวลุกขึ้นตรงเข้ามาหาเพื่อน

"นายว่าไงนะ จริงๆเหรอ ฉัน ฉันต้องไปเดี๋ยวนี้ ใช่ๆ ขอบใจมากเดม่อน" มาเวอริคได้ยินดังนั้นก็ดีใจรีบหยิบกุญแจรถออกไปตามคนรักตามที่ที่ให้เดม่อนไปสืบมา

"พาคุณเจนกลับมาให้ได้นะคะพี่แม็ค" นาตาลีเอาใจช่วยอีกคน

...

...

มาเวอริคบึ่งรถมาด้วยความเร็วไม่นานก็มาถึงโรงแรมตามที่เดม่อนบอก มาถึงชายหนุ่มเข้าแจ้งกับพนักงานต้อนรับ

พนักงาน : สวัสดีค่ะไม่ทราบว่าลูกค้าจองห้องพักไว้รึยังคะ

มาเวอริค : เอ่อออ คือแฟนของผมเธอจองไว้แล้วครับผมจะพักห้องเดียวกับเธอ

พนักงาน : ถ้าอย่างนั้นจงของทราบชื่อเจ้าห้องด้วยค่ะ

มาเวอริค : เจนนิส วรวัฒน์

พนักงาน : รอซักครู่นะคะ คุณเจนนิส วรวัฒน์เป็นแขกของท่านประธาน ตอนนี้คุณเจนนิสออกไปข้างนอกกับท่านประธานนะคะรบกวนคุณลูกค้านั่งรอที่ล๊อบบี้ก่อนนะคะ

'ท่านประธานเหรอ ใครหว่ะ' ชายหนุ่มได้แต่ตั้งคำถามกับตัวเองในใจ

มาเวอริค : ผมขอคีย์การ์ด ผมจะขึ้นไปรอเธอบนห้อง

พนักงาน : ถ้าอย่างนั้นรบกวนคุณลูกค้าติดต่อคุณเจนนิสก่อนนะคะ

มาเวอริค : ก็ผมติดต่อเธอไม่ได้ (มาเวอริคตะคอกพนักงานสาวจนเธอผวา แต่ก็ต้องทำตามหน้าที่และเขาเองก็ดึงสติกลับมาได้)

พนักงาน : ขออภัยด้วยค่ะทางเราให้ไม่ได้จริงๆค่ะ เพราะลูกค้าไม่สั่งไว้ ขอความกรุณานั่งรอที่โซฟาด้านนู้นนะคะ

มาเวอริค : ผมขอโทษ

ชายหนุ่มเอ่ยขอโทษพนักงานสาวก่อนจะเดินออกไปนั่งรอที่โซฟา มาเวอริคนั่งรอจนเกือบค่ำก็เห็นร่างบางกำลังเดินเข้ามาพร้อมกับไอ้หน้าอ่อนที่มาอ้อล้อเธอในผับคืนนั้น

มาเวอริคเดินตรงเข้าไปหาหญิงสาวที่ไม่ได้เจอกันนานด้วยความคิดถึง

"เจน"

"พี่แม็ค" เจนนิสจกตะลึงไม่คิดว่าเขาจะมายืนอยู่ตรงหน้า "พี่แม็คมาทำไมคะ"

"ก็มาตามเรานั่นแหละถามได้" ชายหนุ่มพูดเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"อะแฮ่ม เอ่อผมว่าผมขอตัวก่อนก็แล้วกันนะครับ เชิญคุณสองคนตามสบาย" โธมัสที่ยืนอยู่ดูเหมือนจะเป็นส่วนเกินจึงขอตัว

"เดี๋ยวก่อนสิครับเรายังไม่รู้จักกันเลย ผมมาเวอริค มาสซิโม่ เป็นสามีของเจนยินดีที่ได้รู้จักครับ" ชายหนุ่มดึงเจนนิสเข้ามากระชับอ้อมกอดแสดงความเป็นเจ้าของ

"อ่อ ครับผมโธมัส ฌ็องเดอเป้ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ" สองหนุ่มยื่นมือจับกันเสมือนมิตรแต่แววตาของมาเวอริคกลับเชือดเฉือนแทบจะอยากฉีกไอ้หนุ่มนี่ออกเป็นเสี่ยงๆ

"ขอบคุณคุณโธมัสมากเลยนะครับทีาช่วยดูแลเจน คุณคงไม่ว่าอะไรนะครับถ้าผมจะขอพักห้องเดียวกับภรรยาผม" เจนนิสพยายามขืนตัวออกแต่ก็ไม่เป็นผล

"คุณเจนเป็นแขกของผม ผมยินดีที่จะดูแลเธออยู่ครับ ตามสบายนะครับผมขอตัวก่อน ตามสบายนะครับคุณเจน" โธมัสบอกก่อนจะเดินจากไปปล่อยให้ทั้งสองอยู่ตามลำพัง

หลังจากโธมัสขอแยกตัวออกไปเจนนิสเดินหนีเข้าลิฟท์โดยไม่สนใจมาเวอริคที่จ้ำอ้าวตามมา

 

~♥~~♥~~♥~

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว