ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอน 28 (4)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.4k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ธ.ค. 2563 20:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอน 28 (4)
แบบอักษร

“นอกจากมาแจ้งข่าวพ่อเธอให้รู้ ฉันก็อยากเตือนเธอด้วยความหวังดี หยางอู่อาจจะยอมเจรจากับเมฆินทร์ แต่ก็ไม่แน่ว่าการเจรจาจะสำเร็จรึเปล่า ตัวเขาไม่ได้มีความแค้นอะไรกับพี่ชายฉันหรอก แต่เขาทำงานให้กับจงเว่ยศัตรูคนสำคัญของเมฆินทร์”  

เห็นเธอตั้งใจฟังที่เขาพูด จึงว่าต่อไปด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย 

“จงเว่ยมีอิทธิพลทั้งในเมืองไทยและที่ฮ่องกง ไม่รู้ว่าเขามีความแค้นอะไรกับเมฆินทร์ แต่เขาไม่ต้องการให้พี่ชายสุดที่รักของฉันขึ้นเป็นผู้นำตระกูลเหมรัตน์ศิริ ถึงได้ใช้ให้หยางอู่ขโมยพินัยกรรมและตัวทนายไป”  

ถ้าอย่างนั้นจงเว่ยก็เชื่อในข่าวลือที่ว่าเมฆินทร์ ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของปรเมศด้วยอย่างนั้นสิ 

“ฉันแค่อยากเตือนเธอว่า ถ้าคิดที่จะลงเรือลำเดียวกับเมฆินทร์ ชีวิตเธออาจจะไม่ปลอดภัยเหมือนอย่างที่นึกฝันไว้ ถ้าเลือกที่จะกลับไปหาพ่อของเธอก็ยังไม่สาย”  

ชายหนุ่มทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านั้น แล้วก้าวออกไปจากศาลาแปดเหลี่ยม  

สิ่งที่ปรินทร์พูดมานั้นจริงเท็จแค่ไหนกัน 

หึ...เขาอาจจะแค่ต้องการหว่านล้อมให้เธอถอยห่างออกจากญาติผู้พี่ของตน แล้วยอมกลับไปหาพ่อบังเกิดเกล้าเท่านั้น 

ปรินทร์บอกว่าเมฆินทร์อยากได้พินัยกรรมมาก่อนใคร เพราะต้องการเปลี่ยนแปลงคำสั่งเสียของปรีดา 

ในทางกลับกันหากปรินทร์เป็นฝ่ายได้พินัยกรรมไปก่อน เขาเองก็สามารถปลอมแปลงมันให้เป็นไปตามที่เขาต้องการได้เหมือนกัน  

ตอนนี้ยังมีตัวละครเพิ่มมาอีกตัว 

จงเว่ย...ชื่อนี้ฟังดูน่ากลัวในความรู้สึกของหญิงสาว คล้ายลางบอกเหตุของหายนะที่กำลังคืบคลานเข้ามาในไม่ช้า ตัวเขาจะร้ายกาจขนาดไหน หากสามารถบงการหยางอู่ให้ทำงานให้ตนได้  

มนต์มีนายิ่งตระหนักได้ชัดเจนขึ้นว่าเส้นทางที่เมฆินทร์เดินอยู่อันตรายเพียงใด ใจเธอกระวนกระวายขึ้นมา ..กลัวแทนเขา 

“บ้าจริง”  

ไม่อยากรู้สึกอะไรแบบนี้เลย นอกจากสัญญาสามเดือนที่ผูกพันคนทั้งสองไว้ พวกเธอก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก 

ต่อให้เขามีศัตรูมากมาย 

ก็ไม่เกี่ยวกับเธอ!  

มนต์มีนาฝืนนั่งทำงานต่อไปได้เพียงไม่นานก็ถอดใจ เก็บข้าวของเดินกลับมาบนตึกใหญ่ ไม่ทันจะเดินเลยขึ้นไปยังห้องนอนของตน ก็เห็นคนสองคนยืนคุยกันอยู่ที่ชานพักบันได  

“เกิดอะไรขึ้นที่คลับเหรอ” จิตรีเอ่ยปากถามอินธร ทำหน้านิ่วคิ้วขมวด 

“ไฟไหม้น่ะครับ”  

“ไฟไหม้?” คุณแม่บ้านเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ 

H คลับเป็นสถานที่ที่น่าจะปลอดภัยที่สุดเสียด้วยซ้ำ กลับเกิดเหตุแบบนั้นขึ้นได้ ทั้งสองยังไม่ได้สนทนาอะไรมากไปกว่านี้ หางตาก็เหลือบไปเห็น ร่างเล็กหอบข้าวของยืนอยู่ที่ตีนบันได 

To be continued...

ชอบไม่ชอบบอกกันบ้างนะจ๊ะ ;)

ป.ล. ตอนนี้ชั้นเริ่มอัพเดทเรื่องสั้น 2 เรื่องข้างล่างแล้วนะจ๊ะ ใครสนใจจิ้มเข้าไปดูได้

ความคิดเห็น