ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 07 เม.ย. 2564 23:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

"คืนนี้ว่าไง"

"ยังไหว กูสู้ตายอยู่แล้ว" คำตอบของผมทำให้ไอ้กายถึงกับยิ้มกว้างเพราะทุกวันหลังเลิกเรียนพวกผมจะมีนัดกันไปดื่มเหล้าที่ห้องของมัน

"ไปร้านเหล้าดีมั๊ยวะเปลี่ยนบรรยากาศ กูอยากมองสาว"

"กูได้หมด ไปไหนก็ไป" ผมตอบรับอย่างง่าบดายเพราะไม่ได้ตืดอะไรอยู่แล้วจะมีก็แต่ไอ้กวินที่ไม่รู้ว่าจะไปด้วยได้มั๊ยเมียมันดุอย่างกะหมาขนาดว่าไปดื่มกันที่ห้องของไอ้กายเมียมันยังหอบผ้าไปนอนเฝ้าถึงที่ถ้าเป็นร้านเหล้าก็ห้าสิบห้าสิบว่าจะได้ไปหรือเปล่า

"แล้วมึงล่ะ" ไอ้กายหันไปถามไอ้กวิน

"ถามเมียก่อน" เห็นมั๊ยล่ะคำตอบของมันผมคิดไว้ไม่มีผิดยังเรื่องทุกอย่างต้องผ่านเมียมันและไม่รู้ว่าเมียมันจะให้ไปหรือเปล่า ถ้าจะให้ผมเดาไม่ให้ไปมีเปอร์เซ็นต์มากกว่า

"ตัดปัญหาคือมึงต้องไม่มีเมีย" ผมพูดออกไปและในจังหวะนั้นแหละครับเหมือนพระเจ้าเล่นตลก เมียไอ้กวินเดินฉับๆตรงมาที่โต๊ะของพวกเราทันที สายตาเรีียบนิ่งของเมียมองพวกผมทุกคน

"ทำอะไรกันอยู่หรอคะ" นั่นเป็นคำถามใช่มั้ยครับพวกผมจะได้ตอบถูก

"คุยกันเรื่องเรียนน่ะ" ไอ้กวินตอบเมียของมัน ดูแล้วมันโคตรกลัวเมีย

"หรอคะ แก้มนึกว่าคุยเรื่องชวนออกไปดื่มเหล้ากันซะอีก" แก้มแฟนของไอ้กวินพูดอย่างรู้ทันก่อนที่เธอจะทิ้งก้นนั่งลงข้างๆไอ้กวินทำเอาผมต้องหันไปสบตากับไอ้กาย

"พี่ตะวันกับพี่กายมองหน้ากันทำไมคะ" คำถามของแก้มทำให้ผมกับไอ้กายต้องรีบหลบตาซึ่งกันและกัน เมียของไอ้กวินแม่งช่างจับผิดพวกผมซะจริงๆ

"มองเฉยๆครับ" ผมตอบ

"มีอะไรคุยได้นะคะแก้มจะรับฟัง" เธอบอกผมทำให้ผมแอบเบ้ปากในใจถ้าเธอรับฟังพวกผมจริงๆมันคงไม่เป็นแบบนี้หรอก

"พี่กวินคะเย็นนี้เราไปดูหนังกันนะคะ" แล้วแก้มก็เริ่มหันไปคุยกับไอ้กวินและยังไม่ทันได้คุยถึงสองประโยคไอ้กายมันก็ดันพูดแทรกขึ้นมาซะก่อน นิสัยของไอ้กายชอบแกว่งปากหาตีนตลอดโดยเฉพาะตอนแบบนี้

"น้องแก้มครับ"

"คะพี่กาย มีอะไรจะพูดกับแก้มหรอคะ"

"เย็นนี้พวกพี่จะไปเที่ยวสักหน่อยน่ะน้องแก้วสะดวกให้ไอ้กวินไปกับพวกพี่หรือเปล่า" เป็นอีกครั้งที่ไอ้กายเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยงกับน้องแก้มและคำตอบที่มันได้จากปากของน้องแก้ม

"ไม่ค่ะ!"

"แต่พวกพี่อยากออกไปพร้อมหน้าพร้อมตานะครับ น้องแก้มจะไปด้วยก็ได้นะ" ไอ้กายมันยังดื้อดึงโดยที่ผมก็ทำได้แค่นั่งเงียบๆรอเก็บศพของมัน ส่วนไอ้กวินเงียบกว่าผมอีกมันทำหน้าเหมือนไม่สนใจด้วยซ้ำแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรกับทั้งไอ้กายและแก้ม

"แก้มไม่ไปค่ะ ไม่ให้พี่กวินไปด้วย" แก้มยื่นคำขาดและเกาะแขนไอ้กวินไว้อย่างหวงแหน ถ้าจะให้เดาผมว่าวันนี้มีแค่ผมกับไอ้กายนี่แหละจะได้เมาแค่สองคน

"ทำไมล่ะครับ" ไอ้กายถามและเริ่มทำหน้ากวนตีนเอาจริงนะพวกผมสองคนก็ไม่ค่อยชอบน้องแก้มสักเท่าไหร่แต่ที่ยังให้เกียรติอยู่ก็เพราะว่าน้องเค้าเป็นเมียเพื่อนนี่แหละ

"แก้มให้พี่กวินตัดสินใจเองค่ะ" แก้มหน้าเหวี่ยงขึ้นมาทันที

"พี่ว่าค่อยๆคุยกันดีกว่านะอย่าไปกดดันไอ้กวินมันเลย" ผมที่เงียบมาพักนึงก็เริ่มพูดขึ้นบ้างเพราะกลัวเรื่องมันเลยเถิดไปมากกว่านี้แต่ดูท่าจะไม่ทัน

"พี่ตะวันเงียบไปค่ะ เรื่องนี้พี่กวินต้องตัดสินใจเองค่ะว่าจะไปหรือไม่ไปแก้มจะไม่บังคับ" คำพูดน้ำเสียงและสีหน้าของแก้มดูสวนทางกันไปหมด

"ถ้ามันเลือกจะไปกับพวกพี่น้องแก้มอย่าโวยวายนะครับ" ไอ้กายพูด

"ค่ะ!" แก้มตอบพร้อมกับมองหน้าไอ้กวินตาเขียว ปากบอกไม่กดดันแต่สายตาของเธอแทบจะฆ่าไอ้กวินให้ได้ส่วนไอ้กายตอนนี้มันคงสะใจที่ได้ปั่นป่วนน้องแก้ม

ตอนนี้ทุกคนรอบฟังคำตอบจากไอ้กวินและลุ้นจนเหยี่ยวเหนียวว่ามันจะตอบว่ายังไงแต่ไอ้คนโดนกดดันกับนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"กวินคะ"

"วันนี้วินจะไปดื่มนะคะ" ไอ้กวินตอบและคำตอบของมันทำเอาน้องแก้มถึงกับปรี๊ดแตกซึ่งมันสวนทางกับอาการของไอ้กายที่หัวเราะอย่างบ้าคลั่งเหมือนประกาศชัยชนะ

"กวินคะ!"

"แก้มจะไปกับพวกพี่ก็ได้นะคะ" ไอ้กวินทำใจดีสู้เสือ

"ไม่ไปค่ะ แก้มงอนพี่!" เธอพูดกระแทกเสียงใส่หน้าไอ้กวินก่อนจะลุกเดินจากไปบอกได้เลยว่างานบรรลัยดูท่าว่าแก้มจะโกรธไอ้กวินมากที่กล้าหักหน้าเธอขนาดนี้

"แบบนี้จะไม่เป็นไรหรอวะ" ผมถามหลังจากที่ีเหลือแค่พวกเราสามคนเหมือนเดิม

"แบบนี้สิวะดี น้องแก้มจะได้รู้ว่าตัวเองเอาปต่ใจขนาดไหน กูภูมิใจในตัวมึงนะเพื่อน" ไอ้กายว่าพร้อมกับยิ้มกว้าง

"มึงนั่นแหละตัวดี ถ้ามึงไม่จุดชนวนเรื่องคงไม่เกิด" ผมหันไปดุไอ้กายแต่ดูมันทำหน้าทำตากลับมานอกจากจะไม่รู้สึกรู้สาอะไรแล้วยังยีกคิ้วกวนตีนอีก เรื่องทำให้ครอบครัวคนอื่นแตกแยกคืองานถนัดนัก

"กูมีวิธีง้อแก้มแล้วถึงได้กล้าพูดออกไป" ไอ้กวินบอก

"ครั้งนี้กูจะไม่พูดอะไรนะกลัวเป็นหมาอีก" ผมออกตัวก่อนเลยครั้งนี้เพราะที่ผ่านมาจากที่เคยให้กำลังใจมันเวลามันทะเลาะกับแก้มแล้วพอพวกมันไปคืนดีกันผมนี่เพดดิกรีรอเลยอร่อยด้วย

"ไม่ต้องพูดอะไร กูกำลังคิดอยู่"

"คิดอะไรวะ" ไอ้กายถาม

"คิดว่ากูควรห่างจากแก้ม" ไอ้กวินตอบและคำตอบของมันทำให้ผมนิ่งไปใจนึงก็อยสกจะเชื่อแต่อีกใจมันจะเชื่อได้แค่ไหนกัน

"กูว่ามึงสมควรเลิกกับแก้ม"

.

เวลา 20.15 น

ผับ S

"ทำไมคนเยอะจังวะ"

"กูไม่รู้แม่งมาผิดวันมั๊ยวะ" ผมกับไอ้กายตะโกนถามกันและกันทั้งๆที่เดินตามหลังกันมาไม่ห่าง เพราะคนเยอะและเสียงเพลงที่เปิดดังกระหึ่มตั้งแต่หัวค่ำ

"หาโต๊ะก่อนเถอะ เดี๋ยวแม่งไม่มีที่นั่ง" ไอ้กายมันบอกผมก่อนที่เราทั้งคู่จะเดินเบียดกลุ่มคนไปหาที่นั่งด้านใน

"เมื่อไหร่ไอ้กวินมันจะมาวะ" ผมกับไอ้กายคุยกันหลังจากที่หาที่นั่งได้คุยกันเรื่องไอ้กวินเพราะมันบอกว่าจะตามมาทีหลัง

"กูว่ามันต้องแวะไปหาน้องแก้มแน่ๆเลยว่ะ" ผมพูดเพราะมันเป็นไปได้มากที่จะเป็นแบบนั้นเผลอๆมันคงไม่ได้โผล่หัวมาในคืนนี้

"ปล่อยแม่งไปเถอะ มันก็เป็นแบบนี้จองมันตลอดทุกครั้งนั่นแหละกูว่าเราน่าจะชินกันได้แล้วนะ" คำพูดของไอ้กายมันคือความจริงก่อนที่พวกเราทั้งคู่จะเลิกสนใจการมาของไอ้กวินและเริ่มสั่งเครื่องดื่มมา

พวกผมค่อยๆดื่มกันไปไม่เน้นเมาแต่เน้นเรื่อยๆสายตาก็สอดส่งหาผู้หญิงที่ถูกใจไปด้วย ไอ้กายมันดูจริงจังในการหาผู้หญิงมากส่วนผมก็มองบ้างถ้าไม่ถูกใจผมก็ไม่ได้มองขนาดนั้น

"มึงว่าคนนั้นเป็นไงวะ" ไอ้กายสะกิดถามผมเมื่อมันเห็นเป้าหมาย

"น่ารักดี ตัวเล็กๆขาวๆ" ผมตอบมันเพราะแบบนั้นสเปคไอ้กายเลยด้วยซ้ำ

"มึงว่าเขาจะมากับผัวเปล่าวะ" มันถามผมต่อ

"ไม่รู้ว่ะ กูว่าถ้าไม่ใช่ผัวก็น่าจะมีคนคุมมาด้วย เสี่ยงเอาถ้ามึงอยากได้แต่ถ้ามึงกลัวก็ลองมองหาคนอื่น" ผมแนะนำมันเพราะอัตราที่ผู้หญิงคนนั้นจะมีคนห้อยมาด้วยมันก็สูงพอตัวและมันก็เป็นแบบนั้นเมื่อมีผู้ชายคนหนึ่งเดินมาโอบเอวเธอและพาเดินมาที่โต๊ะซึ่งเป็นโต๊ะที่อยู่ติดกับพวกผมเลย ผมก็ได้แต่มองส่วนไอ้กายฝันสลายไปแล้ว

"มีผัวแล้วนี่หว่าแต่ไอ้ผู้ชายหน้าคุ้นๆ" ไอ้กายพูดทำให้ผมมองไปที่โต๊ะข้างๆ มองแบบแวบเดียวก่อนจะหันกลับมาเดี๋ยวพวกมันรู้ตัวและวันนี้อารมณ์ของผมไม่ได้จะมาหาเรื่องใครด้วย

"ไอ้สิงห์วิศวะ" ผมตอบ

"ไอ้นี่อีกแล้วหรอวะ หล่อตรงไหนกูหล่อกว่าตั้งเยอะ" ไอ้กายมันพูดพร้อมกับทำหน้าเซ็ง ไอ้สิงห์หรือไอ้สิงหามันเรียนอยู่คณะวิศวกรรมศาสตร์ บ้านมันโคตรรวยทำธุระกิจส่วนตัวแถมมันยังมีร้านสักลับๆเป็นของตัวเองประวัติมันก็ไม่ได้ดีสีกเท่าไหร่แต่เท่าที่ผมรู้มาคือโคตรเหี้ย มันเคยมองหน้าผมด้วยเหมือนจะมีเรื่องแต่ก็แล้วๆกันไปเพราะเรียนกันคนละคณะและคณะของผมกับมันอยู่ห่างกันมากเลยไม่ค่อยได้เจอแต่ชื่อเสียงของมันก็เลืองลือไปทั่วมหาลัย

"มึงอยากชนะมันก็ทุ่มเงินดิวะ ผู้หญิงใครๆก็ชอบเงิน" ผมบอกไอ้กายเพราะเท่าที่ผมเจอมาก็มักจะเข้าข่ายแบบนี้ทุกคนจะมีแค่หนึ่งในร้อยเท่านั้นแหละที่เข้ามาเพราะรักและผมก็ยังไม่เคยเจอ

"พูดแล้วเซ็งว่ะ ดื่มต่อดีกว่าคนสวยกว่านี้มีเยอะ" ไอ้กายมันพูดแบบปลงๆก่อนที่พวกผจะหันมาดื่มกันต่อเพลงถูกใจหน่อยก็ลุกขึ้นบ้างหรือโยกอยู่กับที่บ้างจนเวลาล่วงเลยมาถึงสี่ทุ่มพวกผมก็เริ่มได้ที่แต่ยังมีสติกันอยู่พอรู้เรื่องไม่ได้เมาด้วยและตอนนี้ไอ้กวินมันก็โผล่มา

"เมากันแล้วหรอวะ"

"เมาห่าอะไร แล้วมึงทำพึ่งโผล่มาวะ" ผมถามไอ้กวินแล้วมันก็ยิ้มบางๆก่อนจะนั่งลงดื่มไปแก้วนึงแล้วค่อยตอบคำถามผม

"เข้าไปที่ร้านแม่กูน่ะสิ มรปัญหานิดหน่อย"

"มึงไม่ได้ไปหาน้องแก้มหรอกหรอ" ผมถามต่อรู้สึกแปลกใจที่มันไม่ได้ไปหาน้องแก้ม

"ไม่ได้ไป กูบอกแล้วว่ากูจะห่างดูว่าจะเป็นยังไง"

"มึงพูดจริงเหรอวะ" ไอ้กายโผล่หน้าเข้ามาทันทีตอนแรกผมกับไอ้กายแค่คิกดว่ามันพูดเล่นแตาพอมันย้ำอีกทีคือมันจริงจัง

"อืม" ไอ้กวินพยักหน้าตอบก่อนที่มันจะยกดื่มอีกแก้ว

"ไงวะ" เสียงทักทายกังขึ้นทำให้เรื่องของไอ้กวินหยุดลงพวกผมทั้งสามคนหันไปมองเจ้าของเสียงที่เข้ามาทักทายและพบว่าเป็นไอ้สิงหาคนนั้น

"ไงมึง" ไอ้กวินตอบ เพราะมันรู้จักกับไอ้สิงหาเป็นการส่วนตัวแบบไม่ใช่เพื่อนสนิทเหมือนพวกผมแต่วงการอะไรสักอย่างทำให้พวกมันรู้จักกัน

"วันนี้มาด้วยหรอวะ" ไอ้สิงหาเหมือนจะแซวไอ้กวิน

"อืม มึงล่ะ"

"งานวันเกิดเจ้มิ้นพวกกูเลยมาฉลองกัน" ไอ้สิงหาตอบก่อนจะมองมาที่ผม มันส่งยิ้มทักทายผมทำให้ผมต้องยิ้มตอบมันไปตามมารยาท

"ไปนั่งกับพวกกูมั๊ยล่ะ" ไอ้สิงหามันเอ่ยชวนก่อนที่ไอ้กวินจะหันมามองผมกับไอ้กายอย่างขอความเห็น

"กูไม่ไปนะ ไม่ได้สนิท" ผมตอบไอ้กวิน

"กูจะกลับแล้วขอไม่ไปก็แล้วกัน" ไอ้กายตอบ

"โทษทีว่ะมึง เพื่อนกูมันไม่สะดวกเดี๋ยวกูเดินไปอวยพรเจ้มันก็แล้วกัน" ไอ้กวินบอกก่อนที่ไอ้สิงหามันจะพยักหน้ารับและจะเดินกลับโต๊ะแต่มันก็ไม่ได้จะกลับซะทีเดียวก่อนกลับมันยังหันมามองผมด้วยสายตาแปลกๆ ผมเห็นมันยิ้มมุมปากแปลกๆก่อนจะหันหลังเดินกลับโต๊ะไป

"กูไม่ชอบขี้หน้าไอ้นี่ว่ะ" ผมพูดกับพวกไอ้กายไอ้กวินทันทีที่เหลือแค่พวกเรา

"กูก็ว่างั้น" ไอ้กายพูดเสริม

"ดีแล้ว ไม่ต้องไปใกล้พวกมันน่ะดีแล้ว" ไอ้กวินพูด

"ทำไมผู้หญิงที่ชื่อมิ้นถึงได้อยู่ในกลุ่มพวกนั้นได้วะ" ผมถาม

"เจ้มิ้นน่ะหรอ ไม่ธรรมดาหรอก" ไอ้หวินตอบพร้อมกับหัวเราะเบาๆ ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันถึงได้อยู่ในกลุ่มไอ้พวกนั้นได้

.

.

.

เปิดบทแรกค่ะ

ฝากติดตามเรื่องนี้กันด้วยนะคะ

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น