email-icon facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.2 R.I.P GrandMother.

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.9k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2564 15:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
EP.2 R.I.P GrandMother.
แบบอักษร

EP.2 LOVE LIE.

" พอเถอะจ่ะยาย "

"พอเถอะนะป้า " ฉันพูดขึ้นแบบลำบากใจ

" เอาเป็นว่า ถ้าฉันฝึกสอนจบ ก็จะลองสมัครสอบเข้าเป็นครูดูนะ ​"

" ถ้าฉันมีเงินเดือนแล้ว ยังไงฉันก็ไม่ทิ้งน้อง ทิ้งลุงทิ้งป้าหรอกจ่ะ " ฉันพูดไปอย่างไม่ได้หวังอะไร

" อื้มๆ ก็ขอให้โชคเข้าข้างเอง " ป้าจันทร์พยักหน้า

" ป้าก็แค่หวังดี อยากให้เอ็งสบาย " ป้าแกก็พูดแบบปัดๆไป และพวกเราก็เริ่มกินข้าวต่อ

________________________

" ฉันกลับแล้วนะแม่ " ป้าจันทร์ยกมือไหว้ลายายเพื่อกลับไปยังบ้านของแกที่อยู่ในบริเวณเดียวกัน

" เอ็งนี้ทำอาหารอร่อยมากเลยนะจันทร์" ยายเอ่ยชมๆป้าจันทร์

" อร่อยจนมื้อสุดท้ายเลย " ยายพูดต่อ ทำเอาป้าจันทร์หน้าเสียเล็กน้อย

" พูดอะไรแบบนั้นแม่ " ป้าจันทร์แอบทักท้วงยายเล็กน้อยด้วยท่าทีไม่พอใจหนัก

" พรุ่งนี้ทำแกงฮังเลมาให้กินอีกนะ " ยายสั่งอาหารที่แกชอบไป

" ได้ๆ แต่ทรัพย์สมบัตินะอย่าลืมยกให้ฉันเยอะๆนะ ไม่ใช่ให้แต่คนข้างๆ " ป้าจันทร์แกก็พยักหน้ารับเช่นเคยๆ และแอบประชดๆทางฉันเชิงหยอกๆ

" สวัสดีจ่ะป้า " ฉันก็ยกมือไหว้ลา ตามมารยาท

" พรุ่งนี้เจอกัน อย่าลืมเอาเรื่องที่ป้าพูดไปคิดด้วยละ "​ป้าจันทร์ตอบแบบห้วนๆ

" ถ้าเอ็งสบาย ยายเอ็งก็สบายนะนังเพลง" ป้าทิ้งท้ายก่อนจะถือกับข้าวที่เหลือ

เดินกลับไปยังบ้านของแก ที่อยู่ห่างออกไป บนพื้นที่ 20ไร่ที่กว้างใหญ่นี้

ฉันส่งยายเข้านอนตามปกติ เช่นทุกๆคืน

" ถ้าไม่มียายเป็นภาระ ป่านนี้พิณคงมีชีวิตวัยรุ่นที่มีความสุขกว่านี้เนอะ"

" ได้ออกไปเที่ยว ไปทำงานพิเศษเพิ่ม มีเพื่อนมีฝูง และคงมีรายได้ไว้เก็บใช้เองเยอะกว่านี้" ยายพูดขณะที่ฉันห่มผ้าให้กับท่าน

​"ยายพูดอะไรแบบนั้นจ่ะ" ฉันส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วยที่สุด

" ยาย การที่หนูมียายคือสิ่งที่ทำให้หนูรู้สึกว่า หนูโชคดีที่สุดแล้วนะ " ฉันพูดไปอย่างยิ้มแย้ม

" ยายรักเพลงเอ็งที่สุดเลยนะ " เสียงของยายดังขึ้นก่อนที่ฉันจะเดินไปปิดไฟ

" หนูก็รักยายมากที่สุดในโลก ยายคือโลกทั้งใบของหนูนะ " ฉันตอบก่อนจะสวมกอดยายเอาไว้

ฟ๊อดด ฉันหอมแก้วนุ่มๆกลิ่นแป้งเด็กที่ยายชอบทา และกอดยายเอาไว้แน่น

" ราตรีสวัสดิ์ค่ะ"

"หลับฝันดีนะคะ หนูขอทำงานต่อ" ฉันเดินเบาๆบนพื้นไม้สัก เพื่อไปปิดไฟในห้องนอนกับยาย

ก่อนที่ฉันจะเดินออกมา ตั้งโต๊ะและงานต่อ

โชคดีที่สมัยนี้อินเตอร์เน็ตมันก้าวไกลและมีทุกที่ ฉันจึงสามารถรับแปลภาษาออนไลน์ และหาอะไรทำเป็นรายได้เสริมไปได้บ้าง จากงานทางอินเตอร์เน็ต

ยายมักจะเข้าหลับตอน สองทุ่มของทุกวัน และตื่นตอน หกโมงเช้าในตอนไก่ขันเพื่อเตรียมตัวใส่บาตพระเช่นนี้ ทุกๆวัน

เพียงแต่ว่าวันนี้..ท่านไม่ได้ตื่นขึ้นมาเหมือนทุกๆเช้าที่ผ่านมา

ไม่ว่าจะปลุกท่านเท่าไหร่ ร่างกายของยายก็ไร้ซึ่งการตอบรับใดๆ

และลมหายใจก็หายไปเช่นกัน

------------------

@งานศพ

เสียงเพลงฟ้อนม่านมุ้ยเชียงตา ดังขึ้น เด็กๆทั้งหกต่างพากันร่ายรำหน้ารูปของยายฉัน

ด้วยความมุ่งมั่นและตั้งใจที่จะร่ายรำให้คุณย่าทวดดูเป็นครั้งสุดท้าย

พวกเด็กๆรำไปทั้งน้ำตา

การจากไปของยายเป็นการจากไปอย่างสงบ แต่ทุกคนยังคงเศร้าโศกเสียใจ

เพราะไม่รู้เลยว่า เมื่อวานจะเป็นวันสุดท้ายที่เราได้เจอกัน

" ยายบอกว่ายายชอบ ฟ้อนม่านมุ้ยเชียงตามากที่สุด"

" วันนี้พวกเด็กๆ ตั้งใจมาโชว์ให้ดูแล้วนะ." ฉันเคาะโลงศพของยาย ทั้งน้ำตา

การรำฟ้อนที่ได้รับอิทธิพลมาจากพม่า ผสมผสานกับความเป็นไทย จำลองความเป็นผีเสื้อแสนสวยที่ร่ายรำราวกับบินโลดแล่นไปตามสวนดอกไม้สีสันสดสวย

ทันทีที่เพลงจบลง พวกเด็กๆก็คุกเข่าลงก้มกราบหน้ารูปของยาย เป็นครั้งสุดท้าย

" คุณย่าทวด หลับให้สบายนะคะ" เด็กบางคนก็ร้องไห้ออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่

งานศพของยายเต็มไปด้วยความเศร้าโศก และคิดถึง

ยายเป็นที่รักของคนในหมู่บ้าน แกใจดี โอบอ้อมอารีย์ และชอบเชื่อเหลือ ไม่ว่าในยามที่แกมี หรือยามที่แกไม่มี ฉันเชื่อเสมอว่า ยายจากฉันไปเพื่อขึ้นไปเป็นนางฟ้าบนสวรรค์ชั้นสูง

สายตาของฉันมองไปรอบๆงาน ในขณะที่การแสดงร่ายรำสุดท้าย ใกล้จะจบลง

" แกงฮังเล นะแม่"

" จันทร์ทำมาให้แล้วนะ" ป้าจันทร์เดินเข้ามาเคาะโลงก่อนจะวางอาหารที่แกตั้งใจทำให้ยายในครั้งสุดท้าย ลงข้างๆโลงศพ

ฉันมองสำรวจไปรอบๆงาน แต่สายตาก็ไปสะดุดเข้ากับ..

" นั้นใครกัน ป้าจันทร์ ? " ฉันมองไปเห็นชายคนหนึ่งใส่สูท แต่งตัวแตกต่างจากชาวบ้านแถวๆนี้ทุกคน และเขากำลังพูดคุยกับลุงอิน สามีของป้าจันทร์หรือลุงเขยของฉันนั้นเอง และแน่นอนว่าเขาไม่ใช่คนแถวนี้ และฉันไม่เคยเห็นผู้ชายคนนี้มาก่อน

" นั้นคุณหลุยส์นะ ไว้เสร็จงานยายแล้วป้าจะเล่าให้ฟัง " ป้าจันทร์ตอบหน้านิ่งๆ

ก่อนจะเดินไปเสริฟอาหาร เสริฟน้ำให้แขกที่มาร่วมงานต่อ

"หลุยส์? "ฉันเงยหน้ามองเขาอย่างสงสัย ซึ่งพอเจ้าตัวรู้ว่าถูกมองก็มองกลับมาทันที

ฉันจึงหลบสายตาทันที

หลังพระสวดจบลง ฉันก็ต้องเดินไปตามเพลิง ลูกชายของป้าจันทร์

" เพลิง เดี๋ยวช่วยขับรถไปส่งพระกลับวัดหน่อยสิ " ฉันเดินเข้าไปกลางวงไพ่ เพื่อเรียกลูกชายของป้าจันทร์ เพราะหลังพระสวด ท่านก็ต้องรีบกลับวัดทันที

เนื่องจากเราจัดงานศพกันที่บ้าน

" พี่ไปส่งเองไม่ได้หรอ ฉันกำลังขาขึ้นเลย "

"ยายกำลังให้โชคฉันเลย " เพลิงไม่มีทีท่าจะวางไพ่ลงง่ายๆ ในวงไพ่ก็เสียงดังสนั่น

" แต่พี่เป็นผู้หญิงนะ " ฉันพูดถึงความไม่เหมาะสม

เพลิงหันมามองฉันอย่างไม่ค่อยพอใจ สักเท่าไหร่

" หมดๆ หมดกันชิบหายหมดแล้ว"

"พี่จะมาขัดทำไมว่ะ คนกำลังได้ เงิน!!!" เพลิงทิ้งไพ่และโวยวายๆใส่ฉันยกใหญ่ จนคนมองไปทั้งงาน

"​เพลิง!!!" ฉันเรียกเขาด้วยเสียงเบาๆ

"จะให้ไปส่งพระ "เพลิงหันมาโมโหใส่ฉันเพราะเขาเสียไพ่

" ก็เอาตังมาเลย ค่าที่ฉันเสียไพ่ สามร้อย " เพลิงหันมาขู่เอาเงินจากฉันแทน

" นี่งานยายนะ " ฉันพูดออกไปเบาๆ

" ถ้าไม่เอาเงินมาให้ฉัน พี่ก็ขับรถไปส่งพระเองสิ " เพลิงหันไปมองทางหลวงพ่อหลวงพี่ที่ยืนรอกลับวัดอยู่หน้างาน

ฉันจึงยอมล้วกระเป๋าหยิบเงินให้ลูกพี่ลูกน้องของตัวเองไปแบบไม่อยากมีปัญหาด้วย กลางงานสำคัญงานสุดท้ายของยายตัวเอง

" ก็แค่นั้น " เพลิงกระชากเงินไป ก่อนจะเดินไปคว้ากุญแจรถขับออกไปส่งพระกลับวัด

ฉันมองไปรอบๆงานก็ไม่เจอชายแปลกหน้าคนนั้น

" เธอเป็นหลานสาวของ คุณยายช่อเอื้องใช่มั้ย " เสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังของฉัน

" คะ?​"ฉันหันไปเผชิญหน้ากับเขาแบบจังๆ

" ฉันอยากจะไหว้เคารพศพท่านซะหน่อย​" เขามองไปที่หน้ารูปของยายฉัน

" คุณคงเป็นแขกของ ลุงอิน " ฉันยกมือไหว้ไปตามมารยาท

แต่เขาไม่ได้ตอบอะไร ยังคงทำหน้าเรียบนิ่งแบบยากจะคาดเดาได้

" เชิญทางนี้ค่ะ " ฉันผ่ายมือเชิญให้เขาไปนั่งที่หน้าโลงศพ ก่อนจะจุดธูปส่งให้เขาไปหนึ่งก้าน

ฟุ๊บ ชายคนนั้นคว้าธูปแต่สัมผัสกับมือของฉันแบบไม่ได้ตั้งใจ ทำเอาฉันนิ่งไปทันที

ชายคนนั้นรับธูปหนึ่งดอกนั้นไปก่อนจะไหว้และปักธูปลงในกระถากทราย ตามพิธี

พวกสาวๆในงานมองเขาตามเป็นประกาย จริงที่เขาหล่อ แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่ในอารมณ์จะมานั่งพิจาณาความหล่อของเขา

เพราะยังเศร้าเรื่องยายตัวเองไม่หายเลย. ที่จากกันไปแบบไม่ได้ตั้งตัว

" ขอแสดงความเสียใจกับการจากไปของยายเธอด้วย" เขาหันมาพูดกับฉันน่ิงๆ

" ค่ะ " ฉันพยักหน้ารับ

แต่เรายังไม่ทันจะพูดอะไรกันต่อ เขาก็ก้มหัวคำนับให้ยายฉัน ก่อนจะลุกและเดินออกไปจากงานทันที

 

ฝากกด Like กด Love 💕 👍🏻

คอมเม้นต์ ส่งกำลังใจให้เพลงพิณ กับเฮียลูอิส คู่นี้ด้วยนะคะ 🙏🏻

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว