ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 42

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ธ.ค. 2563 19:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่6
แบบอักษร

ตอนที่6

 

 

 

 

 

 

 

 

พาร์​ท​วีร์

 

 

"มีอะไรรึป่าว​ กูเห็นมึงมองเด็กกลุ่มนั้นมาสักพักละ" ผมหันไปถามไอเงิน​ เมื่อเห็นว่ามันเอาแต่มองไปที่คนกลุ่มนั้นแล้วทำหน้าเหมือนจะไม่ค่อยพอใจใครสักคน

"เปล่าหรอก​ ไม่มีอะไรหรอกมึง​ กินข้าวต่อเหอะ" มันหันมาตอบผมแล้วก็ก้มหน้ากินข้าวต่อ​ แต่อีกสักพักมันก็หันไปมองทางเด็กพวกนั้นอีก​

" อย่าสนใจเลย​ กินเหอะมึง​เดี๋ยวจะได้ไปเล่นน้ำกัน" ผมเลิกสนใจไอเงิน​ แล้วหันมาสนใจคนข้างๆ​แทน ก็เห็นว่าข้าวโพดมัวแต่สนใจของกิน​ ไม่ได้สนใจผมเลย

หลังจากทานอาหารกันเสร็จ​ เราก็กลับกันมาที่ห้องพักเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าลงเล่นน้ำ​

"เด็กดีไปเปลี่ยนใส่สีดำครับ" เราทุกคนหันไปมองตามเสียงของพี่กันต์​ ไม่มีอะไรหรอกครับก็แค่คนแก่หวงเด็ก​ ทุกคนถอดเสื้อกันหมดใส่แค่กางเกงขาสั้น​ ยกเว้นข้าวโพดกับเด็กดีที่ใส่เสื้อยืดสีดำลงน้ำด้วย

"พวกเราขอเล่นน้ำด้วยได้ไหมคะ" ระหว่างที่เรากำลังเล่นน้ำกันอยู่ ก็มีเสียงผู้หญิงคนนึงดังขึ้น​ เราทุกคนจึงหันไปมองพร้อมกัน​ ก็เห็นว่าเป็นหญิงสาวที่มากับกลุ่มเพื่อนของเค้า​ พวกเราหันมามองหน้ากันไปมา​ แล้วก็เป็นไอมังกรที่ตอบกลับไป

"เป็นผู้หญิง​ มาขอเล่นน้ำกับผู้ชายแบบนี้​มันคงไม่ดี​อีกอย่าง​เราไม่ได้รู้จักหรือสนิทกัน" พูดจบไอมังกรก็ไม่ได้สนใจเธออีก​ เธอหน้าเสียแล้วกระทืบเท้าเดินกลับไปทางที่เพื่อนของเธอยืนลุ้นกันอยู่

"มองอะไรหนักหนา​ จะตามเค้าขึ้นไปเลยไหมละ" ข้าวโพดผลักผม​ออกเพราะน้องเกาะผมอยู่โดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว แล้วว่ายน้ำหนีผมไปหากลุ่มเพื่อนเค้า​ ผมถอนหายใจ แต่ก็ยังไม่ได้ตามเข้าไป​ ปล่อยให้น้องเล่นกับเพื่อนไปก่อน​

"พี่กันต์เป็นกรรมการให้หน่อย​ เดี๋ยวเราจะพายเรือแข่งกัน" ข้าวโพดเมินผมแล้วหันไปพูดกับพี่กันต์​ แล้วก็ว่ายน้ำตามเพื่อนๆไปขึ้นเรือ​ เพื่อจะพายแข่งกัน ผมก็ผละออกมาหาพวกเพื่อนๆ​ผม ที่ตอนนี้ขึ้นมานั่งจิ๊บเบียร์กันแล้ว​ มีแต่ไอผักที่ยังลอยคออยู่ในน้ำใกล้ๆกับที่พวกเรานั่งอยู่​ เรานั่งกันอยู่นานจนเกือบเย็นทุกคนก็ทยอยขึ้นจากน้ำ​เหลือแค่ไอผักกับข้าวโพดแค่สองคน​ที่ยังว่ายน้ำแข่งกันอยู่

"มึงทะเลาะอะไรกับน้องมันอีกวะ​ กูเห็นน้องมันเมินมึงจัง" ไอเงินครับ​ มันถามขึ้นเมื่อเห็นว่าผมมองไปทางข้าวโพดอยู่นาน​ แต่น้องไม่มีท่าทีจะหันมามองผมเลย

"งอนกูไง​ คิดว่ากูมัวแต่มองสาว​ เห้อ" ผมถอนหายใจออกมา​ แล้วทิ้งตัวนอนหงายลงไปตรงนั้น

"มาโน่นแล้ว​ มึงอย่าปล่อยให้งอนนานนะเว้ยรีบง้อเลย​ เสียบรรยากาศหมด" ไอโค้กพูดขึ้น​ เมื่อเห็นว่าไอผักกับข้าวโพด​ว่ายเข้ามาใกล้ๆ

"ขึ้นมาได้แล้ว​ เล่นนานแล้ว" ไม่ใช่เสียงผมนะครับ​ เสียงไอมังกรพูดกับไอผัก​ ไอผักมันก็เชื่อฟังนะครับ​ รีบปีนบันไดขึ้นมาออดอ้อนผัวมันทันที​ ผมละหมั่นไส้อยากจะถีบมันสักที​ปต่เกรงใจผัวของมันที่นั่งทำหน้าดุอยู่​

พอไม่มีเพื่อนแล้ว​ข้าวโพดก็ขึ้นจากน้ำเหมือนกัน​ น้องหยิบถุงเสื้อผ้า​ แล้วเดินไปทางห้องน้ำ​ผมก็ลุกขึ้นแล้วเดินตามหลังมา​

"ตามมาทำไม" น้องหยุดเดินแล้วหันมาพูดกับผม

"ก็พี่จะมาเปลี่ยนชุด​ ชุดพี่อยู่ถุงเดียวกับของโพด" พอผมพูดแบบนั้น​ น้องก็หยิบเอาชุดของตัวเองออกมา​ แล้วยัดถุงใส่มือผม​ จากนั้นน้องก็เดินเข้าห้องน้ำ​ ผมก็รีบเข้ามาอาบน้ำเปลี่ยนชุดในห้องข้าง​ๆ​ แล้วรีบออกมายืนรอน้อง

 

แอด

 

น้องออกมาจากห้องน้ำแล้วจะเดินไปทางห้องพัก​ ผมเลยเดินมาดักหน้าไว้ น้องก็ผละถอยหลังไปนิดนึง

" ข้าวโพดครับ​ ไม่งอนนะครับ​ วีร์ไม่ได้ตั้งใจมองผู้หญิงคนนั้นซะหน่อย เรามาเที่ยวกันนะ​ ไม่ทะเลาะไม่งอนกันนะ​ นะครับ" ผมพูดด้วยเสียงออดอ้อน​ ดึงน้องเข้ามาใกล้แล้วใช่คางเกยไว้บนไหล่​

"ก็พี่วีร์​ไม่​สนใจ​โพดเลยอะ" ข้าวโพดว่าอย่างงอนๆ​ แต่ก็ไม่ได้เสียงแข็งเหมือนตอนแรก

"วีร์​เห็นโพดสนุกกับเพื่อนอยู่ครับ​ วีร์เลยไม่กวน​ แล้วใครบอกวีร์ไม่สนใจ​ ข้าวโพดอยู่ในสายตาวีร์ตลอดนั้นแหละ​ ไม่รู้​เหรอ​" ผมจับแก้มน้องทั้งสองข้างแล้วส่ายไปมาอย่างหมั่นเขี้ยว

" งื้อออออ​ พี่วีร​์" น้องร้องท้วงแล้วปัดมือผมออกจากแก้มตัวเอง

"โอเค​ หายงอนก็ได้​ แต่ตลอดทริปนี้​พี่วีร์ต้องตามใจโพดทุกอย่าง" ข้าวโพดยกมือขึ้นกอดอก​ เชิ่ดหน้าแล้วพูดอย่างเอาแต่ใจ

" โอเค" ผมก็ยอมตกลงแต่โดยดี​ ขืนขัดใจเดี๋ยวก็งอนผมอีก​ ผมเลยตอบรับอย่างว่าง่าย

"ดี​ งั้นไปหาทุกคนกัน" พูดจบข้าวโพดก็หันหลังให้ผมแล้วเดินตรงไปทางห้องพัก​ ผมก็เดินตามน้องมาติดๆ

เราเปิดประตูห้องพักเข้ามา​ ก็เห็นว่าทุกคนกำลังล้อมวงเล่นไพ่กัน​ ยกเว้นพี่กันต์กับเด็กดีที่กำลังนั่งเล่นกันอยู่อีกมุมของห้อง​ ข้าวโพดเอาของไปเก็บที่กระเป๋าเป้​ส่วนผมก็เดินเอาผ้ามาตากหลังห้องผัก​ พอเสร็จผมก็เข้ามานั่งรวมกลุ่มกับทุกคน​ ข้าวโพดก็มานั่งลงข้างๆผม

"พี่วีร์ขอตังค์​หน่อย" ข้าวโพดแบมือมาตรงหน้าผม​ ผมก็ส่งไปให้ทั้งกระเป๋าตังค์​ พอเห็นแบบนั้นน้องก็ยิ้มแป้นส่งมาให้ผม

 

พวกเรานั่งเล่นกันได้ไม่นานนัก​ พี่กันต์ก็สั่งให้หยุดเล่น​ แล้วพากันออกมากินข้าว​ ก็เจอเข้าเด็กกลุ่มเดิม​นั่งกันอยู่ก่อนแล้ว​

"นั่งด้วยกันไหมครับ" เสียงเด็กหนุ่มผมทองหนึ่งในกลุ่มนั้นทักขึ้น​

"หึ เอาสิ​ กูนั่งโต๊ะนี้นะ" ไอเงินบอกพวกผม​แล้วนั่งลงข้างเด็กผมทองคนนั้น​

"เรื่องของมึง" ผมพูดจบ​ก็เดินกอดคอข้าวโพดมานั่งโต๊ะของพวกเรา​ ทุกคนที่เหลือก็เดินตามกันมา​ พอทุกคนนั่งลงประจำที่​ เราก็เริ่มลงมือทานอาหารกัน​

 

 

 

23:00​ น.

 

หลังจากทานข้าวกันเสร็จ​ เราก็ย้ายมานั่งกันตรงบริเวณหน้าห้องพัก​ พี่กันต์พาเด็กดีเข้าไปนอนแล้วครับ​ แต่พวกผมที่เหลือ​ยังนั่งกินเบียร์กันอยู่ โดยมีแสงสว่างจากตะเกียงเจ้าพายุ​ เพราะไฟที่แพเปิดให้ใช้​ ปิดไปตั้งแต่ตอนสามทุ่มกว่าๆ

"พี่วีร์​ โพดง่วงแล้ว" ข้าวโพด​สะกิด​ผม​ให้​หันไปหาแล้วกระซิบเบาๆ​ ให้พอได้ยินกันแค่สองคน

"กระป๋องนี้หมดไปนอนกันครับ" ผมกระดกเบียร์ขึ้นดื่มจนหมดกระป๋อง​ แล้วลุกขึ้นยืน​ ไม่ลืมส่งมือไปช่วยดึงข้าวโพด​ให้​ลุกขึ้นมาด้วย

"กูพาโพดไปนอนละ พวกมึงก็อย่านั่งกันจนดึกมาก" ผมพูดกับทุกคน​ หลังจากที่ข้าวโพดลุกขึ้นยืน​ แล้วก็พากันเข้ามาในห้องพัก​

"เดี๋ยวไปล้างหน้าก่อน" ตอนนี้เรายืนอยู่กลางห้อง

"อื้อ​ พาไปหน่อย" ข้าวโพดยืนก้มหน้าคางชิดอก​แถมยังหลับตาพูดออกมา​ ผมจึงจูงมือข้าวโพดเดินมาหยุดอยู่ตรงอ่างล้างหน้า​ โดยมีผมยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง​ผมจัดการเปิดน้ำ​ ใช้มือรับน้ำแล้วค่อยๆลูบไปที่หน้าน้อง​ พอล้างหน้าเสร็จผมก็ใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กที่พาดอยู่บนบ่าซับหน้า​ให้เบาๆ​ แล้วจูงอีกคนเดินกลับมายังที่นอนของตัวเอง​ ผมให้น้องนอนด้านใน​ พอหัวถึงหมอนข้าวโพดก็หลับสนิททันที​ ผมจึงดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมไว้ให้ถึงช่วงเอวเพราะอากาศไม่ได้หนาวมาก​ ถ้าคลุมทั้งตัว​ ผมกลัวน้องจะร้อนเกินไป​

ผมกำลังลุกขึ้นจะออกมานั่งกับเพื่อนอีกรอบ​ แต่ก็มีมือคว้าหมับมาที่แขนผม

"งื้อ​ พี่วีร์มานอนกับโพด" ได้ยินแค่นั้น​ผมก็รีบล้มตัวลงไปนอนข้างๆข้าวโพดทันทีโดยไม่รีรอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พาร์​ท​ข้าวโพด

 

ตอนนี้ผมกำลังนอนกอดพี่วีร์อยู่​ จริงๆผมไม่ได้ง่วงมากหรอกครับ​ ผมแค่อยากมีเวลาอยู่กับพี่เค้าสองคนบ้างแค่นั้นเอง​ ผมนอนยิ้มคนเดียวในความมืด​ พี่วีร์ก็กระชับกอดผมแน่นขึ้น​ เราหลับกันไปตอนไหนผมก็ไม่รู้​ แต่ตื่นขึ้นมาตอนเช้า​เราสองคนก็ยังกอดกันอยู่ ผมเงยหน้ามองพี่วีร์​ ก็เห็นว่าพี่วีร์มองผมอยู่แล้ว​เราต่างก็ยิ้มให้กัน​แล้วค่อยๆลุกขึ้นพากันหยิบของเพื่อไปล้างหน้าล้างตา​ คนอื่นๆ​ยังคงหลับกันอยู่​มีแค่พี่กันต์และเด็กดีที่ตื่นกันแล้ว​ เพราะผมเห็นว่าบนที่นอนมีผ้าห่มพับวางไว้อย่างเรียบร้อย​ ผมกับพี่วีร์จึงเดินออกมาด้านนอก

"มีหมอกจางๆด้วยพี่วีร์​ สวยจัง" ผมหันไปพูดกับพี่วีร์อย่างตื่นเต้น

"ถ่ายรูปกัน" เรายืนหันหลังให้แผ่นน้ำที่มีผืนหมอกปกคลุมจางๆ​ พี่วีร์ยกมือถือขึ้นมาเปิดกล้องหน้า​แล้วก็กดถ่ายภาพไปสามสี่ภาพ

"อ้าวตื่นกันแล้วเหรอ" พี่กันต์กับเด็กดีเดินมาจากอีกฝั่งทักขึ้น​ แล้วก็มานั่งลงข้างๆพวกเรา

"ตื่นกันสักพักแล้วพี่​ นั่งกันก่อนนะ​เดี๋ยวผมไปหาอะไรอุ่นๆมาให้ดื่มกัน" พี่วีร์พูดจบก็ลุกเดินไปทางห้องอาหาร

"เป็นไงสนุกไหม" พี่กันต์ถามผม

"สนุกมากครับ​ โพดชอบมาก" ผมหันไปยิ้มให้พี่กันต์กับเด็กดี

"เดี๋ยววันนี้พี่ต้องกลับก่อน​ ฝากโพดดูแลเด็กดีด้วยนะ" ทั้งผมและเด็กดีหันไปมองหน้าพี่กันต์พร้อมกัน

" ทำไมละครับ" ผมถาม

" นั้นสิฮะคุณใหญ่​ ทำไมรีบกลับละฮะ" เด็กดีก็ถามต่อ

"พี่มีงานด่วนครับ​ เด็กดีอยู่เที่ยวกับเพื่อนๆไปก่อนนะครับ" พี่กันต์หันทาพูดกับเด็กดีแล้วใช้มือลูบผมอย่างอ่อนโยน​ ทำให้ผมต้องยิ้มตามไปด้วย

" ข้าวโพด​ เราขอกลับพร้อมคุณใหญ่นะ​ ข้าวโพดอย่าโกรธเรานะ" เด็กดีหันมาพูดกับผมเสียงอ้อน

"เราเข้าใจ" ผมตอบแล้วยิ้มกลับไป

" ไม่อยากอยู่เที่ยวกับเพื่อนเหรอ" พี่กันต์ถามเด็กดีอีกครั้ง

" อยากฮะ​ แต่อยากอยู่กับคุณใหญ่มากกว่า" พูดจบเด็กดีก็ยกมือพี่กันต์ขึ้นมาจับเล่นแก้เขิน​ ผมแอบเห็นแก้มเด็กดีมีริ้วแดงๆ

" น่ารักอีกแล้ว" แล้วทั้งสองคนก็นั่งหยอกล้อกันไปจนพี่วีร์เดินถือขวดเก็บอุณภูมิ​กับแก้วกระดาษสี่ใบ

"ชาอุ่นๆครับ" พี่วีร์จัดการรินชาแจกจ่ายให้ทุกคน​เรานั่งจิบชากันไปคุยกันไป​ จนพระอาทิตย์ขึ้น​ จึงไปปลุกพวกที่เหลือให้ตื่นเพื่อจะได้ทานอาหารเช้า​ แล้วก็เตรียมตัวกลับ​ ขากลับเรือได้พาแวะจุดแลนด์มาร์ค​ซึ่งเขาเรียกกันว่ากุ้ยหลินเมืองไทย​ เราแวะถ่ายรูปกันเล็กน้อย​ เรือก็สตาร์ทแล้วขับออกมา​สวนทางกับคนกลุ่มเดิมที่ไปพักที่เดียวกับเรา​ ใช้เวลาชั่วโมงกว่าๆ​ เรือก็เข้ามาจอดที่ท่า เราก็ทยอยกันลงจากเรือไปขึ้นรถที่สตาร์ทรออยู่แล้ว

"เดี๋ยวเราแยกกันตรงนี้เลย พวกนายก็เดินทางกันดีๆ" พี่กันต์บอกพวกเราทุกคน​ พวกเราก็ยกมือไหว้แล้วกล่าวลากัน​ ผมขึ้นรถแล้วปิดประตู​ ส่วนพี่กันต์ก็พาเด็กดีเดินไปขึ้นรถอีกคัน

 

 

 

 

กุ้ยหลิน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

______________________________________________________________________________

 

 

มีโมเมนต์​คุณใหญ่กับเด็กดีเบาๆ

 

ข้าวโพดนี่คืองอนเก่ง​ พี่วีร์​ก็ง้อเก่งอ้อนเก่ง

 

 

เจอกันตอนต่อไปนะคะ​

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น