ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[ตอนพิเศษ] น้องหนูเบล&แฟนหนูเบล NC25 10%

ชื่อตอน : [ตอนพิเศษ] น้องหนูเบล&แฟนหนูเบล NC25 10%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 451

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ธ.ค. 2563 19:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[ตอนพิเศษ] น้องหนูเบล&แฟนหนูเบล NC25 10%
แบบอักษร

@งานเลี้ยง​ฉลองวันเกิดหนูเบลครบ 5 ขวบ ที่ร้านอาหารชื่อดัง

 

 

ปีนี้เป็นปีแรก ที่ไม่ได้จัดงานวันเกิดหนู​เบล ที่บ้านของคุณแม่สามี หรือคุณแม่ภรรยา เพราะหนูน้อยเบล อยากเลียนแบบ​เพื่อนที่โรงเรียน​นานาชาติ ที่ครอบครัว​ชอบจัดปาร์ตี้​วันเกิดลูกๆตามร้านอาหารดังๆ

 

 

จึงไปอ้อนคุณยาย และคุณย่าให้มาจัดที่นี่ เพราะอ้อนคุณแม่แล้วไม่สำเร็จ​ ลินรดามองว่ามันสิ้นเปลือง​

 

 

เพราะสนามหญ้า ที่บ้านของครอบครัว​ทั้งคู่​ ขนาดกว้างขวาง​ กว่าร้านอาหาร​เสียอีก

 

 

แต่ด้วยความที่เป็นหลานสาวคนเดียว​ ของทั้งสองตระกูล​ แถมยังอ้อนเก่ง จนปู่ย่าตายาย​หลง จนต้องมาขอลินรดาให้

 

 

"ปีนี้ปีเดียวนะคะ คุณพ่อคุณแม่​ ลินไม่อยากให้หนูเบลติดนิสัย ฟุ้งเฟ้อ​ เอาแต่ใจ แบบพวกลูกคุณหนู​ เหมือนเพื่อนๆบางคนในกลุ่มของลูกค่ะ"

 

เธอเคยไปนั่งสังเกตการณ์​ หนูน้อยวัย 5 ขวบเจ้าของวันเกิด เจออะไรไม่ถูก​ใจเข้าหน่อยก็กรี๊ด​ๆ พ่อแม่ก็กุลีกุจอ​หาของมาให้ ตามใจจนเสียเด็ก เธอไม่อยากให้ลูกสาว​ มีพฤติกรรม​เลียนแบบ​

 

 

เมื่อทั้งสี่รับปาก เธอก็ปล่อยให้ทั้งคุณปู่คุณ​ย่า​ คุณตา​คุณยาย​ ดูแลเรื่องสถานที่ อาหารการกิน​ไปเอง

 

 

บรรยากาศ​รอบๆเต็มไปด้วย เพื่อนร่วมห้องตัวน้อยๆ แม้กระทั่ง​คุณครู​ประจำชั้น ก็แวะมาร่วมงานนี้ด้วย

 

 

คมกริชอุ้มลูกสาวตัวน้อย เดินทักทาย​ พ่อแม่ของเด็กๆ ที่มาร่วมงานฉลอง ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม คุณพ่อกับลูกสาวสนิทสนม​กันมาตั้งแต่เล็กยันโต

 

 

เขาอ้อนขอลูกคนที่สอง อยู่เกือบทุกคืน ลินรดาที่ตอนนี้เข้านั่งบริหารงานของครอบครัว​เต็มตัว ทั้งห้องเสื้อ ทั้งโรงงานและหน้าร้านจิวเวลรี่​ ก็เลยคิดหนัก เพราะถ้าท้อง พ่อลิ แม่รดาก็ต้องกลับมาทำงานอีก เธออยากให้ทั้งสองพักผ่อน​ยาวๆ

 

 

พอตัดสินใจ​ไม่ถูก ก็เลยลองเอาเรื่องนี้ไปปรึกษา​ผู้เป็นแม่ดู

 

"แม่ว่า ลองปล่อยดูก็ได้ ยังไงก็ต้องเอายาคุมที่ฝังไว้ออกอยู่แล้วนี่นา จริงๆแม่ก็อยากมีอีกสักคนนะ ถ้ามีลินก็เหนื่อยน้อยกว่านี้ ลูกๆจะได้แยกกันดูกิจการ แต่กว่าจะคิดได้ พอไปตรวจแม่ก็มีภาวะเสี่ยงเด็กดาวหน่ะ ลินเลยไม่มีน้อง"

 

 

ลินรดาคิดตามคำแนะนำของแม่ อีกหน่อยหนูเบล ก็ต้องวิ่งวุ่น​สองที่เหมือนเธอสินะ อากริชเองตอนนี้เพิ่งจะ 44 ปี น่าจะยังพอมีแรกวิ่งไล่จับลูกอยู่ละมั้ง

 

เธอยิ้ม และตัดสินใจไปเอายาคุมที่ฝังไว้ออกก่อนกำหนด

 

 

@ห้อนนอน

 

 

 

"ที่รักจ๋า วันนี้หนูเบลน่ารักมากเลยว่าไม๊ ไม่ดื้อ ไม่ซน สดใส ร่าเริง​ ครูประจำชั้นยังชม ว่าโตเกินวัย แถมพูดได้ตั้งหลายภาษา"

 

คมกริชนอนตะแคง​ กอดภรรยาตัว​น้อย​ จ้องลึกลงไปนัยน์ตา​คู่สวย เขาเห็นพลาสเตอร์​ปิดที่ต้นแขน เดาไม่ยากว่าภรรยา คงจะไปยาคุมที่ฝังไว้ออก ก่อนกำหนด

 

"สามีอยากได้ลูกอีกสักคน ที่รักมีให้สามีนะคะ"

 

เขาอ้อนเหมือนทุกครั้ง และมักจะได้การส่ายหน้า เป็นคำตอบ​กลับมา​เสมอๆ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แต่เขาก็ไม่ย่อท้อ อาทิตย์​ละครั้ง เขาจะขอไปแบบนี้เรื่อยๆ

 

คราวนี้ใบหน้าหวานซึ้ง​ตรึงใจ ไม่ได้ส่ายไปมาเหมือนเคย คมกริชยิ้มอย่างดีใจ

 

ริมฝีปาก​หยักหนาเคลื่อนเข้าไปประกบ ริมฝีปาก​บางแดงระเรื่อ ขบดูดจนภรรยาตัวน้อยยอมอ้าปาก ปล่อยให้ลิ้นหนาของสามี สอดเข้าดูดดื่ม ตักตวงความหอมหวาน ที่ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี ก็ไม่ได้ลดลงเลย

 

"อื้อ อึ่ก อื๊ออ"

 

เสียงครางหวานหูอู้อี้ในลำคอ มีมาให้ได้ยินเรื่อยๆ มือหนารั้งชุดนอนบางเบาของภรรยตัวน้อยออก

 

หลักจากตักตวงความหวานจากริมฝีปาก​ จนหนำใจ เขาก็เลื่อนตัวลงหาบัวตูม​คู่ใหญ่ที่ตั้งตระหง่าย ชูช่อสีชมพู​เข้ม กระเพิ่มขึ้นลง เหมือนรอให้ลิ้นเขาตามไปสัมผัส

 

แผล่บ แผล่บ จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ แผล่บ

 

 

"อ๊า สะ เสียว สามีขา ดูดแรงๆ อื๊ออ"

 

 

เขาทำตามคำร้องขอ ของภรรยาตัวน้อยด้วยความเต็มใจ​ ร่างบางสั่นสะท้าน อกแอ่นเข้าหาริมฝีปาก​และลิ้นเขาแนบแน่นขึ้น มือเล็กๆสอดเข้ามาในเรือนผมดกหนา กำมันไว้แน่นกดมันไว้ที่เดิมเนิ่นนาน ก่อนจะโยกให้สลับไปทำอีกข้าง

 

 

กึ่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก

 

"อื๊อ อ๊าห์~ สามีขาา สะ เสียวว"

 

ระหว่างที่เขาปรนเปรอ​ช่วงบนให้ ช่วงล่างของเธอ ก็โดนเขาโจมตีป้อมปราการ​อย่างหนักหน่​วง เสียงครวญคราง​หวานหูดังขึ้นสม่ำเสมอ ไม่นานก็หวีดร้องออกมา แล้วเริ่มครวญคราง​ใหม่ และหวีดร้อง​ วนไปแบบนี้ทั้งคืน จนถึงตีสามกว่า ภรรยา​ตัวน้อยก็หลับลึกลงไป โดยที่ไม่รู้​ว่าโดนสามีลักหลับ​ต่ออีกเกือบสองชั่วโมง​

 

 

เช้าวันรุ่งขึ้น...

 

ลินรดาตื่นขึ้น​มาด้วยความอ่อนเพลีย สามีแปะโน๊ตไว้ที่หมอนว่า เขาไปส่งลูกสาวไปโรงเรียน​ อยากให้เธออยู่ด้วยทั้งวัน

 

 

ลินรดาโทรฯเข้าห้องเสื้อ โรงงาน ร้านจิวเวลรี่​ เพื่อสั่งงานสั้นๆ และแจ้งพนักงาน​ว่าวันนี้จะไม่เข้า มีธุระ​ด่วนให้โทรฯหา

 

ก่อนจะเดินกระโหย่งกระเหย่ง เข้าห้องน้ำเปิดน้ำอุ่น ใส่อ่างอาบน้ำ​ แล้วนอนแช่อยู่กว่าชั่วโมง​ เผลอหลับไป จนสามีกลับมาเจอ อุ้มเธอออกจากอ่างฯ เช็ดตัวให้จนแห้ง ก่อนวางเธอไว้ที่เก้าอี้หน้าโต๊ะ​เครื่อง​แป้ง

 

เขาจัดการผ้าปูที่นอน​ที่เปรอะเปื้อน​ ไปด้วยคราบขาวๆ เกือบจะเต็มพื้นที่ออกด้วยรอยยิ้ม​ เปลี่ยน​ผืนใหม่ใส่ให้ แล้วอุ้มภรรยาตัวน้อยมานอนลงเตียง

 

เขาดึงผ้าขนหนูเธอ​ออก ให้เหลือแต่ตัวเปล่าเปลือยภายใต้ผ้าห่ม นัยน์ตา​ฉายชัดถึงความหื่นกระหาย​

 

"ลิน หิวค่ะ สามีไปหา​อาหาร​เช้ามาให้ลินทานก่อน"

 

"ได้ครับ ที่รักอิ่มแล้ว อากริชขอกินลินต่อนะครับ ตกลงไม๊"

 

ลินรดาพยักหน้า​รับอย่างเขินอาย ก็เธอหยุด​อยู่​บ้าน ไม่ใช่เพราะเขาเขียนโน้ต​อ้อนไว้หรอกหรอ

 

หลังเธอทานอาหารเช้าเสร็จ ก็โดนสามีจับกินต่อวนไป จนกระทั่งเวลารับลูกสาวกลับจากโรงเรียน​ เธอถึงได้มีเวลาหยุดพัก

 

 

บอกเลยว่าเดินไม่ได้ ลุกนั่งยังแทบไม่ไหว หลังเขาใส่ชุดคลุมสีหวานให้ภรรยา​เสร็จ เขาก็พาหนูเบล มาจูบคุณแม่ก่อนพาไปกล่อมนอน

 

หลังจากนั้นสามีสุดหื่น ก็ทำการบ้านอย่างเอาเป็นเอาตาย​ (คนที่จะตายคือลินรดา)

 

 

"อื๊อ พอแล้วค่ะ บวมไปหมดแล้ว แสบด้วย"

 

เธอร้องขัดขึ้น เมื่อเขาบรรเลง​เพลงรักรอบสุดท้าย​จบ และทำท่าว่ายังไม่อิ่ม จะต่อไปอีก

 

"ลินจ๋า อากริชขออีกรอบเดียวนะคะ ขึ้นมาแล้วดูสิ"

 

เธอปรายตามองเจ้ามังกร​ ที่ชี้หน้ามาเขินจนต้องจำใจพยักหน้า​ ปล่อยให้เขาเริ่มบทรักครั้งใหม่ต่อไปอีก และครั้งเดียว ก็ไม่เคยมีอยู่จริง เธอโดนจับกินทั้งคืนเหมือนเดิม

 

 

วันรุ่งขึ้น..

 

 

ลินรดาต้องโทรฯบอกแม่ว่า ให้แวะไปดูร้านจิวเวลรี่​และห้องเสื้อ​แทน เพราะเธอไม่ได้เข้าไปหลายวัน

 

"สงสัยหลานแม่จะมา ก็คราวนี้หล่ะมั้ง"

 

รดาพรเอ่ยแซว ลูกสาวผ่านเสียงในมือถือ​

 

"คุณแม่!!!! พูดอะไรก็ไม่รู้​ สวัสดี​ค่ะ"

 

 

เมื่อคมกริชกลับจากส่งลูกสาวไปโรงเรียน​ เขาก็เข้ามาอ้อนภรรยาเหมือนเคย

 

"ไม่ไหวแล้วนะคะ ลินเจ็บไปหมดแล้ว ไม่ต้องมาทำสายตาอ้อนวอน​ แบบนั้นเลย วันนี้ลินจะพัก สามีไปเอาอาหาร​เช้ามาให้ลินทานก่อน แล้วลินจะนอนทั้งวัน​เลย"

 

เฮ้ออออ เสียงถอนหายใจ​ดังจากร่างสูงใหญ่ ที่เดิน คอตกออกจากห้องไป

 

เพียงไม่นาน เขาก็ถือถาดอาหารเช้ากลับมาให้ภรรยา​ตัวน้อย ทานบนเตียง แววตาหื่นกระหาย​ไม่ได้หายไปไหน แต่ถูกปรามด้วยสายตาคู่คมดุๆ ก็ทำให้ใบหน้าหล่อเหลา​งอง้ำ เดินเก็บถาดอาหาร ที่ภรรยา​ทานเสร็จ​ออกไป

 

เขาหายเข้าห้องที่ทำเป็น​อ็อฟฟิต เปิดเช็คเมล์​บริษัท​ เลื่อยดูไปเรื่อยๆ เห็นข้อความ​โต้ตอบ​ของลูกค้า และเกริก (น้องชายคนเล็ก)​เป็นไปได้ด้วยดี เขาก็พอใจ

 

เดี๋ยว​นี้เขาเกือบจะ เป็นพ่อบ้านเต็มตัว เช้ามาก็นั่งรถไปเป็นเพื่อน​ลูกสาว ส่งถึงหน้าโรงเรียน​ ตกเย็นก็นั่งรถไปรอรับกลับบ้าน

 

ส่วนภรรยา​ตัวน้อยหน่ะเหรอ เป็นนักธุรกิจ​สาวเต็มตัว ห้องเสื้อก็รับช่วงต่อจากพี่รดา ออกคอลเลคชั่น​ใหม่มาที ขายดีถล่มทลาย​ เข้าถึงทุกกลุ่มเป้าหมาย​ ไหนจะกิจการโรงงาน​เครื่องประดับ​ส่งออกของพี่ลิ และมีหน้าร้านนั่นอีก มีออร์เดอร์ตลอดทั้งปีทั้งไทยเทศ

 

เธอบินบิสิเนส​ทริป อย่างน้อยๆ เดือนละ 2 ครั้ง พ่อบ้านอย่างเขาก็ได้แต่รอภรรยากลับบ้านมาแค่นั้นเอง จะตามไปด้วยก็ห่วงลูก

 

ถ้าตอนสมัยหนุ่ม​ๆ ใครมาบอกเขาว่าอายุช่วง 40 ต้นๆของเขา จะกลายเป็นพ่อบ้านเลี้ยงลูก​ เขาคงขำงอหงาย เพราะเขาหน่ะบ้างานจะตาย

 

แต่ก็จริงอย่างที่​หลายๆคนเคยบอกว่า ผู้ชาย​ส่วนมาก​พอมีลูก วิถีชีวิต​ก็เปลี่ยน​ เวลาที่มี อยากจะให้กับลูกเยอะๆ โดยเฉพาะ​ช่วงวัยเด็ก​ ไม่อยากให้ลูก รู้สึก​ว่าขาดความรัก หรือขาดความอบอุ่น​ อีกหน่อยลูกโตมีความคิดเป็น​ของตัวเอง มีแฟน เขาก็คงไม่มีโอกาสจะได้ใกล้ชิดแบบนี้

 

 

"สามีขาาาา.... อยู่ไหนคะ ลินอยากเข้าห้องน้ำ"

 

 

เสียงภรรยา​ตัวน้อยตะโกนออกมา จากห้องนอนที่เขาเปิดประตู​แง้มเอาไว้ ทำให้เขาต้องเด้งตัวขึ้น โกยแน่บไปอุ้มภรรยา​เข้าห้องน้ำทำธุระ​ส่วนตัวโดยไว

 

 

แม้อายุจะใกล้ 30 ไปทุกที แต่ภรรยาตัวน้อยของเขา ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลง​ไปเลย ทั้งหน้าตา​ทั้งสรีระ​ ดูเหมือนเด็กน้อยน่าทะนุถนอม​ และก็เซ็กซี่​ขยี้ใจสามีอย่างเขาเสียเหลือเกิน

 

 

"คิดอะไรอยู่คะ... เงียบเชียว รำคาญที่ลินเรียกมาอุ้มรึเปล่า"

 

 

ลินรดาถามด้วยสีหน้ากังวล​ ฉายชัดออกทางนัยน์ตา​กลมโตคู่สวย

 

จุ๊บบ

 

"จะรำคาญได้ยังไงหล่ะคะที่รัก เมียทั้งสวย ทั้งเอ็กซ์​แบบนี้ มองดูกี่ทีก็ขึ้น อีกอย่างที่รักเดินไม่ไหว ก็ความผิดของอากริชแท้ๆเลย เจ็บมากไม๊คะ ให้อารักษาให้แบบคราวก่อนนั้นไม๊"

 

 

เขายิ้มกรุ้มกริ่ม​ จนภรรยา​ตัวน้อยหน้าแดงซ่าน เมื่อนึกถึง​วิธีการรักษาของสามี แม้จะผ่านมาหลายปี แต่เธอก็ไม่เคยลืมมันลงเลยสักที

 

 

"ไม่หละค่ะ วันนี้ได้พัก แช่น้ำอุ่นเช้า บ่าย เย็น ก็น่าจะดีขึ้น พรุ่งนี้​คงไม่เจ็บแล้ว"

 

หลังจากลินรดาหายดี คมกริชก็ไม่กล้าที่จะทำรัก หักโหมกับภรรยา​ตัวน้อยอีก

 

บทรักของสามี เป็นไปอย่างเนิบนาบ​ ไม่เร่งเร้า แต่ก็ยาวนานในทุกๆคืน

 

ทริปประชุมต่างประเทศ​ ถูกลินรดายกเลิกทั้งเดือน เพราะเธอกะว่าถ้าไม่ท้อง คงต้องไปตรวจอย่างละเอียด​สักที เพราะอายุเธอก็เยอะขึ้น

 

 

สามีขยันทำการบ้านทุกคืน ถ้าไม่ท้อง ตัวเธอเอง ก็น่าจะเป็นอะไรสักอย่าง

 

 

แต่ท้ายที่สุดแล้ว เรื่องหมอก็หายห่วง อากริชคนขยัน พิสูจน์​ให้เห็นว่า ในวัย 40 ต้นๆ เขายังเตะปี๊บ​ดังปั้งอยู่

 

 

ลินรดาหรี่ตามอง ที่ตรวจตั้งครรภ์​ในมือ 'สองขีด'​ เบบี้น้อยมาแล้ว

 

 

เธอโทรฯบอกรดาพรเป็นคนแรก ผู้เป็นแม่ตื่นเต้นดีใจ ที่หลานตัวน้อยอยู่ในตัวลูกสาวเรียบร้อยแล้ว และบอกให้ลินรดาพักผ่อนมากช่วง 3 เดือนแรก ไม่ต้องมาดูงาน เธอและลิขิต​จะเข้าไปดูเอง

 

เมื่อคมกริชกลับมาจากส่งลูกสาวไปโรงเรียน เห็นภรรยายังอยู่​ในห้อง และยังอยู่​ในชุดนอนบางเบา ก็แปลกใจ

 

 

"ลินจ๋า วันนี้ไม่ไปทำงานหรือคะที่รัก"

 

หน้าตาคนถามกรุ้มกริ่ม​ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่า อยากจะจับเธอกินแทนอาหารว่าง

 

"ไม่ไปค่ะ วันนี้​อยากพักผ่อน​อยู่บ้าน"

 

เธอเดินเข้าไปกอดสามี แถมหอมหน้าอกเขา สูดกลิ่นมาเก็บไว้เต็มปอด

 

ฟ่อดดดดดดดดดดดด

 

"หื้มมม... ชื่นใจ สามีตัวหอมจัง"

 

"ลินจ๋า อย่ายั่วแบบนี้สิ"

 

คมกริชกระซิบเสียแหบพร่า อกหยุ่นในชุดชั้นในลูกไม้บางเบา เบียดเสียด​อยู่บนแผงอกกว้าง ด้านล่างมีแค่แพนตี้ลูกไม้ตัวจิ๋วที่อยู่ในชุดนอนแสนเซ็กซี่​ที่ภรรยาใส่ มันทำให้เจ้ามังกรตื่นขึ้นมาอีกแล้ว

 

ลินรดาเอื้อมมือ ไปปลดตะขอบรา รูดสายออกจากแขนทีละข้าง ดึงมือหนาวางบราใส่มือสามี

 

สำหรับเธอ ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุ

 

แพนตี้ตัวจิ๋ว ถูกถอดวางลงมือหน้าอีกข้าง เจ้าของเครื่องในสองชิ้นจิ๋วยังคงกอดร่างสูงใหญ่แน่น สูดดมความหอมของสามีอย่างไม่สะทกสะท้าน​

 

แขนหนาของสามีช้อนข้อพับใต้เข่าของภรรยาไว้แน่น ยกเข้าเอวพร้อมทั้งดันเจ้ามังกร​ที่พร้อมต่อสู้ เข้าช่องทางคับแน่นไปในคราวเดียวกัน

 

กึ่ก

 

"อื๊อ จ๊วบ จ๊วบ"

 

ลินรดา ครางเบาๆ พร้อมกับขบดูดอกกว้าง ที่ซุกอยู่จนขึ้นรอยแดง คลายความซ่านเสียว จากการบุกรุก​ของสามี

 

 

"อึ่ก ที่รัก อย่าตอดถี่แบบนั้น อึ่ก ลินจ๋า"

 

จังหวะสอดเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ​ ระหว่างที่เขากระเตงภรรยา​ตัวน้อยไปเตะปิดประตู​ห้องนอน ปล่อยเครื่องในจิ๋วสองชิ้น ที่ภรรยา​ถอดวางบนมือให้ ปาลงพื้น แล้วก้าวตรงไปยังเตียง

 

ร่างหนานั่งลงที่ขอบเตียง ปล่อยข้อพับขาเรียวเล็กทั้งสองข้างลงบนเตียงนุ่ม

 

มือเล็กผลักร่างแกร่งให้นอนราบ แล้วยักย้ายส่ายสะโพกขึ้นลงเป็นจังหวะ​ หมุนควงสะโพกเอียงซ้ายบ้าง ขวาบ้าง ไถหน้าบ้าง ไถหลังบ้าง

 

จนคนโตตัวกว่าที่นอนอยู่เบื้องล่างร้องครางออกมาไม่เป็นภาษา

 

เมื่อลินรดาใกล้ถึงจุดหมาย สายน้ำอุ่นก็พวยพุ่งเข้ามาในตัวเสียก่อนเฉียดไปวินาที​เดียวได้ มังกรยังคงแข็งค้างพอให้เธอได้ถึงจุดหมายตามเขาไปติดๆ

 

ไม่นานจังหวะรักก็เริ่มต้นขึ้นใหม่ โดยที่คนตัวโตอยู่ใต้อาณัติ​ ได้แต่ปรือตามองภรรยา​ตัวน้อยขยับโยกตัว ยักย้ายส่ายสะโพก​ประหนึ่ง​ว่าเธออยู่ในผับ ผนังด้านในร้อนผ่าวตอดรัดถี่ระรัว ในบางจังหวะ​เธอยังขมิบตบท้ายให้

 

มือเล็กทั้งคู่​ตรึงมือหนาไว้ ทำให้เขาต่อกรไม่ได้ ทำได้แค่ส่งเสียงครางไม่เป็นภาษาออกมาที่จังหวะ​ขึ้นลง ไถหน้าไถหลัง หมุนวนซ้ายขวา บดบี้ลงมาในจังหวะ​เนิบนาบ​ แล้วก็ถึงคราวที่เขาปลดปล่อย​ออกมาก่อน และเธอตามมาติดๆอีกหน

 

"ที่รักจ๋าา ท้องแล้วใช่ไม๊ ถึงยั่ว ถึงทำอากริชขายหน้าแบบนี้"

 

พฤติกรรม​มันใช่!! ท้องแรก ภรรยาตัว​น้อย​เขาก็ กลายร่างเป็นนางแมวยั่วสวาทแบบนี้ แต่รอบนี้มันเหมือนเจ้านายสาว กับทาสรักหนุ่มมากกว่า เหมือนจะหนักกว่าเดิมรึเปล่า?

 

 

"ขายหน้าตรงไหนกันคะ"

 

 

ลินรดานอนราบลงมาบนอก มือเล็กที่กุมมือหนาไว้ ก็ถูกยกขึ้นมาวางซ้อนกันใต้คางมนสวย

 

"เอ่ออ... ก็อากริชไปก่อน ที่รักสองรอบติด"

 

ดวงตากลมโตล้อมด้วยแผงขนตาหนา จ้องมานิ่ง ริมฝีปาก​อิ่มเคลื่อนมาใกล้ริมฝีปาก​หนาหยักได้รูปสวย ก่อนจะสอดลิ้นเล็กเข้ามา ดูดดื่มกระหสัดพันลิ้นหนา ควานหาความหวานในโพรงปากใหญ่กว่าอย่างเร่าร้อน

 

เมื่อเครื่องติด สะโพก​เล็กก็ส่วยไปมา สะโพก​ยกขึ้นลง ถูไถ เบี่ยงซ้ายขวา ไม่นานคนตัวโตกว่าใต้ร่างก็อดทนอดกลั้น​ไว้ไม่ไหว ปลดปล่อย​ออกมาก่อน ที่ร่างเล็กกว่าด้านบนจะค่อยตามมา

 

 

"อึ่กก ลินจ๋า ที่รักก บอกอากริชได้รึยังครับ ว่าท้องใช่ไม๊ หึ๊"

 

 

คนตัวโตกว่ากระซิบถามเสียงพร่า ตาปรือฉ่ำเยิ้ม มองหน้าสวยหวานของภรรยา​ตัวน้อยเขม็ง

 

ลินรดายิ้มกว้าง พยักหน้า​รับเบาๆ ก่อนจะปล่อยมือหนาให้เป็นอิสระ​ ลำแขนหนาโอบกอด​ภรรยา​ตัวน้อยไว้แน่นด้วยความดีใจ

 

 

"ขอบคุณ​นะคะที่รัก อากริชดีใจมากๆ ในที่สุด หนูเบลก็จะมีน้องซะที"

 

 

ฟ่อดดดดดด ฟ่อดดดดดด

 

 

จมูกโด่งเป็นสันกดลง บนศีรษะ​สูดดมความหอมอย่างชื่นใจ ไปพร้อมๆกับข่าวดีที่ได้รับ

 

 

เย็นวันนั้น​ หนูเบลก็กระโดดโลดเต้น​ ดีใจที่จะมีน้อง เอาหูมาแนบที่หน้าท้องของคุณแม่ยังสาว คิดว่าอาจจะได้ยินเสียงของน้องตามประสาเด็ก

 

 

ลินรดากอดลูกสาวยิ้มๆ เมื่อเหลือบมองสามี ก็เห็นว่าเขากำลัง​ส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้ม​มาหา เพราะตลอดทั้งวัน หลังภรรยาตัวน้อย​ปรนเปรอ​ จนเขาเสร็จ​สมใจไปหลายรอบ ก่อนจะไปรับลูกสาวที่โรงเรียน​ เลยทำให้ยิ้มที่ส่งให้หวานหยาดเยิ้มเกินปกติ

 

 

"คุณพ่อค่ะ ตาคุณพ่อเป็นอะไรคะ ทำไมมองคุณแม่แบบนั้น"

 

 

เมื่อหนูเบลหันไปมองผู้เป็นพ่อ เลยได้เห็นสายตานั้น ส่งมาหาคุณแม่ของเธอ ด้วยความอยากรู้​อยาก​เห็น​ ก็เลยถามออกไป

 

คมกริชสะดุ้ง ปรับหน้าตาให้เป็นปกติ ก่อนจะหาคำตอบมาให้ลูกสาว

 

"อ๋อ ก็คุณแม่กำลังจะ​มีน้องให้หนูเบลไงคะ คุณพ่อดีใจมากๆๆ เลยพยายาม​บอกความรู้สึก​ให้คุณแม่รับรู้​ทางสายตา"

 

ลินรดา ขมุบขมิบ​ปาก 'กะ ล่อน'​ พลางค้อนให้สามีวงโต

 

 

"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง​ เดี๋ยว​หนูเบลไปฝึกหน้ากระจก ทำตาแบบคุณพ่อบ้าง เพราะหนูเบล ก็ดีใจที่คุณแม่จะมีน้องให้"

 

ยิ่งฟังคำตอบลูกสาวตัวน้อย ลินรดาก็กลั้นขำแทบจะไม่อยู่ ยิ่งสามีเธอก็ยิ้มให้ลูกสาวแบบกระอักกระอ่วน​พิลึกๆ นั่นอีก

 

 

"ฮ่าๆๆๆๆ"

 

"คุณแม่ขา ขำอะไรคะ"

 

หนูเบลทำหน้าประหลาดใจ​ ที่ได้ยินคุณแม่หัวเราะเสียงดัง

 

"คุณพ่อเผลอทำหน้าตลก ให้คุณแม่ดูหน่ะค่ะ ไว้คราวหน้า​ตอนที่คุณพ่อเผลอทำอีก คุณแม่จะชี้ให้หนูเบลดูด้วยดีไหมคะ"

 

ลูกสาวตัวน้อยพยักหน้า​ระรัว ยิ้มแป้น​ มองหน้าคุณพ่อคุณแม่สลับไปมา เมื่อนึกถึงหน้าตลกของผู้เป็นพ่อที่ ทำให้คุณแม่ของเธอขำออกมาเสียงดัง

 

 

หลังส่งลูกสาวเข้านอน ภรรยาตัวน้อย​ก็เดินไปเตรียมน้ำอุ่น เพื่อแช่ตัวในอ่างอาบน้ำ​อย่างสบายใจ​ ก่อนจะน้ำจะหายอุ่น สามีก็ก้าวเข้ามานอนข้างๆ

 

ฟ่อดดดดดดด ฟ่อดดดดด

 

"อื๊อ สามีคะ ภรรยาท้องอยู่นะคะ"

 

"ก็แค่หอมแก้มที่รักเองนี่นา ไม่ได้ทำให้เหนื่อยซะหน่อย"

 

ลินรดาที่หลับตาพริ้ม ผ่อนคลายอยู่ในน้ำอุ่น​ได้แค่สิบกว่านาที พอลืมตาก็ปรายตาดุๆ ให้สามีทันที

 

"ลินไม่ได้ชวนนะคะ แปลว่าลินอยากแช่น้ำ คนเดียว​"

 

คนตัวโตกว่ากลืนน้ำลายอึ่กใหญ่​ คุณแม่ฮอร์โมน​พุ่งกระฉูด​ เขาแย่แน่ๆ

 

"อากริชขอโทษ​ นะครับที่รักอย่าโกรธ​นะ"

 

เมื่อเห็นสามีหน้าหงอ อย่างรู้สึก​ผิด ลินรดาก็ถอนหายใจ​เฮือก ลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำ​ ก้าวออกไปเช็ดตัวจนแห้ง แล้วสวมเสื้อคลุม​ เดินออกจากห้องน้ำไปเงียบๆ

 

ทิ้งให้คนตัวโตกว่าแช่น้ำไปคนเดียว​ ซึมกระทือ แบบคนโดนเมียทิ้งให้อยู่คนเดียว

 

หลังจากแช่น้ำในอ่างอาบน้ำคนเดียว​ แสนเปล่าเปลี่ยว​ใจ ต่ออีกสักพัก รอให้ภรรยา​ตัวน้อยอารมณ์​เย็นลง

 

เขาออกมาเจอลินรดาขึ้นนอนปิดไฟเรียบร้อย​ แถมหันหลัง​ให้อีกตัง​หาก​ จะง้อก็ไม่กล้า กลัวว่าภรรยาตัวน้อย​จะคุ​กรุ่น​มากกว่าเดิม เขาจำใจก้าวข้านเตียง แล้วค่อยๆเขยิบไปใกล้ พาดแขนโอบเอวคิดไว้เบาๆก่อนหลับตาลง

 

 

วันรุ่งขึ้น...

 

หลังจากคมกริชนั่งรถไปส่งลูกสาว​ที่โรงเรียน​ กลับมาถึง​ห้องก็เจอ

 

 

ภรรยา​ตัวน้อยลุกขึ้น​มา แต่งตัวด้วยเดรสสีชมพู​หวาน แต่งหน้ากรีดตาคมกริ๊บ ถึงกับแปลกใจ

 

"ที่รักจ๋า วันนี้ไม่พักผ่อนอยู่บ้านหรือคะ"

 

ลินรดาเหลือบตามองเขาในกระจก มองบน ก่อนจะตอบคำถาม

 

"ทีแรกก็ว่าจะอยู่ค่ะ แต่ตอนนี้​เปลี่ยน​ใจแล้วค่ะ จะไปทำขนมเป็นเพื่อนคุณแม่ สามีรับหนูเบลแล้ว ไปเจอกันที่บ้านโน้นนะคะ"

 

"ให้สามีไปส่งที่รักนะ จะได้อยู่ดูที่รักทำขนมด้วยไงคะ"

 

เขาออดอ้อน​ ทำหน้าหงอยๆ จนเธอพยักหน้า เบะปากอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก

 

 

@บ้านคุณแม่กนกวรรณ​

 

 

ลินรดาไหว้แม่สามีที่รักเธอเหมือนลูกสาวแท้ๆ ตั้งแต่แรกพบ อย่างอ่อนช้อย ก่อนจะบอกข่าวดีให้ท่านรู้

 

 

"ข่าวดีมากๆเลยลูก ช่วงนี้​ก็ทานอาหารให้เป็นเวลา ทาอาหารบำรุง​เยอะนะลูก เดี๋ยว​แม่จะบอกพ่อคาร์ล ให้หิ้วอาหารบำรุง​ตัวเด็ดๆ กลับมาจากสเปนด้วย"

 

สองคนคุยกันกระหนุงกระหนิง​ คมกริชที่ยืนอยู่กลางห้องรับแขก ค่อยๆนั่งลงบนโซฟาใกล้ภรรยา

 

"คุณแม่ครับ ลูกชายอยู่ทางนี้อีกคน ลืมรึเปล่าครับ"

 

คุณกนกวรรณ​มองหน้าลูกชายยิ้มๆ ไม่ตอบอะไร จูงลูกสาวสุดที่รักเข้าครัว เพราะลินรดาโทรฯมาหาก่อนมา เธอเลยส่งคนไปซื้อส่วนผสม ขนมมาเตรียมไว้ให้

 

คมกริชนั่งมองภรรยา นั่งทำขนมเปีี๊ยะนมสดไส้ถั่วขาว​ลูกจิ๋วๆ ทุกขั้นตอน จนกระทั่งอบควันเทียนจบ พร้อมเสริฟทาน

 

เธอจัดใส่จานให้เขาและแม่เขาได้ทานสด ใบหน้าสวยหวาน ระบายด้วยรอยยิ้ม​สดใส ตอนส่งขนมโปรดของเขามาให้ถึงมือ

 

ไม่ว่ากี่ปีผ่านไปเธอก็ยังทำให้นึกถึงหนูลินตัวเล็กๆ ที่มองเค้าตาเยิ้มๆขอเป็นเจ้าสาว​เขาทุกครั้งที่เจอไม่ได้

 

"อร่อยมากกกกกเลยค่ะ"

 

คุณกนกวรรณ​ยิ้ม ที่ลูกชายทำหน้าเพ้อใส่ภรรยา​ จนขนาดลูกโตแล้ว ยังจะเพ้อได้อีก

 

"หึ จะไม่อร่อยได้ไงหล่ะ หนูลินทำให้แกกินมากี่ปีแล้ว เป็นร้อยครั้งได้แล้วมั้ง ภรรยาที่คอยตามใจสามีสารพัด แบบนี้จะไปหาได้ที่ไหน นอกจากลูกสาวคนสวยของแม่"

 

แม่เขาหยิบขนมเปี๊ยะเข้าปาก หลับตาพริ้มเคี้ยว​ช้าๆ อย่างเพลินใจในรสชาติ​

 

ไม่นานหนูเบลก็วิ่งเข้าบ้านมา ลินรดาบอกแม่บ้านให้ส่งคนรถไปรับลูกสาว แทนสามี เพราะเห็นอาการแล้ว ลูกคนถูกลืม แล้วก็จริงอย่างที่คาดเดา

 

สามีของเธอมองลูกหน้าตาตื่น ลืมสนิทว่าต้องไปรับลูก มัวแต่มองภรรยาทำขนมของโปรดของเขา ทุกขั้นตอน​จนเพลิน

 

"สวัสดีค่ะคุณย่าขา คุณแม่ขา คุณพ่อขา หอมจังเลย ขนมโปรดของคุณพ่อ หนูเบลอยากทาน"

 

"หนูเบลไปล้างมือ กับคุณย่าก่อนนะคะ แล้วค่อยกลับมา นั่งทานกับคุณพ่อ"

 

ผู้เป็นย่าเอ่ยพร้อมเดิน จูงมือหลานสาวตัวน้อย ที่หน้าตาไปทางคุณปู่แบบสำเนา​ถูก​ต้อง ไปล้างมือ

 

"ลินจ๋า หายงอนอากริชรึยังคะ"

 

เขากระเถิบไปนั่งใกล้ๆ กระซิบกระซาบ​ถามภรรยา​ตัวน้อย หลังเธอจัดเรียงขนมเปี๊ยะจิ๋วบางส่วนลงโถแก้วใบใหญ่​เรียบร้อย​แล้ว

 

"ไม่หายค่ะ จะให้สามีง้อทั้งวันทั้งคืน​เลย"

 

ลินรดาตอบแบบเชิดหน้างอนๆ บรรดาคนรับใช้ และหัวหน้าแม่บ้าน​ ที่ยืนอยู่ห่างๆภายในครัว เห็นปฎิกิริยา​ของสองสามีภรรยา​ก็แอบลอบยิ้ม

 

หลังจากท่านขนมหวานอาหารว่างเสร็จ ลินรดาก็เตรียมอาหารมื้อเย็นต่อ ซึ่งเป็นกับข้าวจานโปรดของคมกริชและคุณแม่ของเขา ก่อนจะเดินออกมานั่งมองลูกสาวทำการบ้านที่ห้องรับแขก​

 

หลังทำการบ้านเสร็จหนูเบลก็ไปอ้อนคุณย่า เล่าเรื่องโน้นเรื่องนี้ที่โรงเรียน​ให้ฟัง

 

"วันนี้เดวิดมาขอหนูเบลเป็นแฟน แต่หนูเบลไม่รับร้องไห้ใหญ่เลยค่ะคุณย่าขา"

 

ผู้เป็นย่ายิ้ม เด็กอนุบาล​3 สมัยนี้มีแฟนกันซะแล้ว น่ารักแบบเด็กๆ

 

"เดวิดไม่หล่อหรือคะหนูเบล ทำไมถึงไม่รับเป็นแฟน"

 

ลินรดาถามขึ้นยิ้มๆ ใน​ขณะ​ที่​คมกริชขมวดคิ้ว​มุ่น

 

"เปล่าคะ ก็หน้าตาดี แต่หนูเบลมีแฟนแล้ว เลยไม่รับเดวิดเป็นแฟน"

 

"ห๊า/ห๊า /ห๊า"

 

ผู้ใหญ่​ทั้งสามตะโกนเสียงหลง ทำเอาหนูเบล ขำกิ๊ก

 

"แฟนหนูเบลเป็นพี่แดเนียล​ประธาน​นักเรียน​เกรด 12 ค่ะ"

 

หนูเบลยิ้มแป้น ทำตาเคลิ้มฝัน ทำเอาคุณพ่อหัวใจตุ๊มๆต่อมๆ

 

"ทำไมเวลาคุณพ่อไปรับถึงไม่พาแฟน มาเจอคุณพ่อหล่ะคะลูก"

 

ลินรดายังคงถามด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

 

"ฝั่งมัธยมเลิกช้ากว่าฝั่งอนุบาล​และประถมค่ะคุณแม่ หนูเบลเลิก พี่แดเนียล​ยังเรียนอยู่เลย"

 

"แล้วไปตกลงเป็นแฟนกับพี่เค้าตอนไหนคะ ทำไมคุณพ่อหรือคุณแม่ไม่ทราบเรื่อง"

 

ลินรดายังถามลูกสาวต่อไปยิ้มๆ

 

หนูเบลทำท่าทาง​เขินอาย ก่อนจะตอบ

 

"คุณแม่จำที่หนูเบล ขอให้ทำช็อกโกแลต​สีขาว รูปหัวใจ​ใส่กล่องใสผูกโบว์​แดง ก่อนวันวาเลนไทน์​ได้ไหมคะ"

 

"จำได้สิคะ เราช่วยุหยอดช็อคโกแลต ที่​ร้อนๆ ลงพิมพ์​หัวใจ​เล็กๆด้วยกัน หนูขอให้คุณแม่ช่วยเรียงสวยๆลงกล่องใสและผูกโบว์สีแดงให้ หนูเบลบอกคุณแม่ว่า อยากจะเอาไปให้ รุ่นพี่ประธาน​นักเรียน ที่เคยมาช่วยตอนหนูเบลถูกแกล้ง"

 

ลินรดาเล่าต่อยิ้มๆ คมกริชมองภรรยาเลิ่กลั่ก​ เพราะเขาไม่ได้รับ​รู้​ว่าลูกสาวตัวน้อย​โดนแกล้ง หรือเรื่องรุ่นพี่​ประธาน​นักเรียน​อะไรนี่ ทั้งๆที่ไปรับไปส่งลูกสาวด้วยตัวเองทุก​วัน ส่วนคุณกนกวรรณ​ก็อมยิ้ม กอดหมอนอิงฟังเงียบๆ

 

"หนูเบลเอาช็อกโกแลต​กล่องนั้น ไปให้พี่แดเนียล​ค่ะ แล้วก็ขอพี่เค้าเป็นแฟน พี่เค้าก็ตกลงด้วยค่ะ"

 

"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง แล้วพี่แดเนียล​เป็นลูกครึ่ง​แบบคุณพ่อเหรอคะ ทำไมชื่อฝรั่ง"

 

"คุณแม่เป็นคนอังกฤษ​ คุณพ่อเป็นคนฝรั่งเศส​ บริษัท​ส่งให้มาดูแลงานที่นี่ค่ะ"

 

หนูเบลเล่าไปยิ้มไปอย่างมีความสุข คนเป็นพ่อเริ่มทนไม่ไหว

 

"ถ้าคุณพ่ออยากเจอพี่แดเนียล​ ต้องทำยังไงคะ"

 

"ก็ต้องอยู่รอพี่แดเนียล​เลิกเรียนไงคะ หลังหนูเบลเลิกเรียน​ ตั้งสามชั่วโมง​กว่าแหนะค่ะ คุณพ่อรอจนเบื่อแน่เลยนะคะ"

 

"ไว้วันไหนพี่แดเนียล​ว่าง หนูเบลเชิญ​พี่เค้ามาทานข้าวกับคุณย่า คุณพ่อ คุณแม่​ ดีไม๊ลูก"

 

ผู้เป็นย่าเสนอขึ้นยิ้ม และหนูเบลก็ตาเป็นประกายสดใส

 

"ดีค่ะคุณย่า ไว้ช่วงปิดเทอมหนูเบลจะชวนพี่แดเนียล​มาทานข้าวด้วยกันนะคะ เย้ๆๆๆ"

 

ลินรดา และคุณกนกวรรณ​มองภาพสาวน้อยกระโดดโลดเต้น​ยิ้มๆ ต่างจากคมกริชที่ถอนหายใจเฮือกๆ

ความคิดเห็น