ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 62

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ธ.ค. 2563 01:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่5
แบบอักษร

ตอนที่5

 

 

 

 

 

 

พาร์ทวีร์

 

 

 

"ปิดเทอมนี้อยากไปเที่ยวไหนไหม" ผมถามข้าวโพดระหว่างที่เรากำลังนั่งทานอาหารกันอยู่ในห้าง

"ไม่รู้ดิพี่​ แต่เคยคุยกับพี่ผัก​ ว่าสิ้นปีจะไปเชียงรายกัน" ข้าวโพดตอบกลับมา​ ปากก็เคี้ยวข้าวไปด้วย

"หรือจะไปสิ้นปีทีเดียวละ" ผมถามอีก​ ข้าวโพดก็ส่ายหน้ารัวเลย

"ไม่เอาอะ​ ว่างตรงกันทั้งที​ โพดไม่ยอมนอนเล่นอยู่บ้านเฉยๆหรอก​ เดี๋ยวให้คำตอบเย็นๆนะ" ข้าวโพดพูดจบก็ก้มหน้าก้มตากินอาหารตรงหน้าต่อ

 

หลังจากกินข้าวกันเสร็จ​ เราก็พากันมาเดินซื้อของใช้​ เจอของถูกใจก็แวะดูบ้างแวะซื้อบ้าง​ จนผ่านร้านเสื้อผ้าที่เราใส่กันอยู่ประจำ​ ข้าวโพดก็จูงมือผมเดินเข้าไปในร้าน

" พี่วีร์​ เสื้อมาใหม่มาอะ สวยทุกตัวเลย" น้องหันมาพูดกับผมอย่างตื่นเต้น ผมไม่ตอบอะไร​ แค่พยักหน้าให้แล้วเดินตามหลังน้องไม่ห่าง

"พี่วีร์​ เอาแขนสั้นแขนยาวดีอะ" น้องถามผมแล้วชูเสื้อในมือทั้งสองข้างให้ผมดู

"ก็เอาไปอย่างละตัว" ผมตอบ

"แล้วเอาสีอะไรดีอะ​ ขาวไหม​ หรือดำดี" ข้าวโพดถามผมไปด้วยแล้วก็ทำท่าคิดไปด้วย​ แค่เลือกเสื้อมันต้องคิดขนาดนี้ไหม

"ก็เอามันทั้งสองสีจบ" ผมตอบไป​ แล้วก็แย่งเอาเสื้อในมือน้องมา​แล้วก้าวเร็วๆไปหน้าเคาน์เตอร์​เพื่อจ่ายตังค์​ น้องก็วิ่งดุกดิกตามหลังมาพร้อมเสื้อที่เหมือนกันกับในมือผม​ แต่ขนาดใหญ่กว่า​ ผมหันไปมองหน้าสลับกับมองเสื้อในมือน้อง

"ก็จะได้ใส่เหมือนกันไง แฮร่" ข้าวโพดส่งเสื้อให้พนักงานแล้วยิ้มเขินๆ

"หึหึ" เสื้อเหมือนกัน​ ใส่เหมือนกัน​ เสื้อคู่งั้นเหรอ​ผมไม่ได้พูดอะไร​ต่อ​แค่ยิ้มตอบกลับไป แล้วหยิบบัตรส่งให้พนักงาน​ พอจ่ายเงินเสร็จผมก็เป็นคนรับถุงมาถือไว้เอง​ เดินเล่นกันอีกสักพัก​เราก็ชวนกันกลับ​ ผมขับรถมาส่งน้องที่บ้าน​ แล้วผมก็มาแวะที่บ้านไอเงิน​ เหมือนเดิมครับ​ อยู่กันครบทุกคน

 

"ไงมึง​ กินไรมายัง​ ไปหาเอาเองในครัวเลย" ไอเงินครับ​ทักผมก่อนเพื่อน​ มันกำลังนั่งเล่นมือถืออยู่ ข้างๆมันมีไอลิงผักนอนหลับอยู่​ส่วนไอโค้กกับไอมังกรแค่หันมาพยักหน้าเป็นการทักทาย​ ไม่ได้พูดอะไร​ เพราะเล่นเกมส์กันอยู่

"กินมาแล้ว​ พาโพดไปเดินห้างมา​ เพิ่งไปส่งเนี่ย" ผมตอบไอเงินไป

" แล้วมึงไม่พาน้องมาเล่นที่นี่วะ" ไอเงินถามต่อ​ แต่สายตาไม่ได้หันมามองผมนะครับ​ ยังคงมองอยู่ที่หน้าจอมือถือเหมือนเดิม

"ก็เจ้าตัวเค้าอยากกลับบ้านไปตกลงกับเพื่อน​ เรื่องจะไปเที่ยวปิดเทอมนี้" ผมพูดไม่ทันจบ​ ไอลิงผักก็เด้งตัวลุกขึ้นมาทั้งที่ยังไม่ตื่นเต็มตา​ ผมส่ายหน้าให้กับความเล่นใหญ่ของมัน

" กูไปด้วย​ กูไปด้วย" ไอเพื่อนบ้ามันลนลานตอบผม

"มึงตื่นให้เต็มตาก่อนเถอะผัก​แล้วค่อยพูด" ผมผลักหัวมัน​ ให้มันล้มลงไปที่เดิม

"เออๆ​ กูตื่นแล้ว​ ไม่รู้แหละ​ กูไปด้วย" ไอผักมันลุกขึ้นนั่งกอดอกแล้วจ้องผมตาเขม็ง

" มึงนี่น่าจะไปเรียนรุ่นเดียวกับข้าวโพดนะ​ เด็กน้อยฉิบหาย" ผมใช้นิ้วจิ้มไปที่หน้าผากมันหลายทีอย่างหมั่นไส้

"แล้วตกลงจะไปที่ไหนกัน" เป็นไอมังกร​ ที่นั่งฟังพวกผมเถียงกันอยู่นานแล้วถามขึ้นมา

"ยังไม่รู้ว่ะ​ ข้าวโพดบอกจะให้คำตอบเย็นๆ" ผมบอกทุกคนตามที่ข้าวโพดบอกมา​ เราเลิกคุยกันเรื่องนี้​ แล้วผมก็ลงไปนั่งเล่นเกมส์กับพวกมัน​ สลับกันไปมา​ จนเวลาล่วงเลยมาหลายชั่วโมง​ เสียงแจ้งเตือนไลน์ก็ดังขึ้น

 

ติ้ง

 

ผมเปิดมือถือขึ้นดู​ ก็เห็นว่าข้าวโพดเป็นคนไลน์มา​ ผมจึงกดเข้าไปอ่าน

 

ข้าวโพด​ : พี่วีร์​ โพดได้สถานที่แล้วนะ

Weee : ที่ไหนครับ

ข้าวโพด​ : สุราษฎร์ธานี​

Weee​ : ทะเลใต้เหรอ

ข้าวโพด​ : เดี๋ยวไปถึงก็รู้

ข้าวโพด​ : เออ​ พี่วีร์​

ข้าวโพด​ : โพดชวนเด็กดี​ ซิว​ แล้วก็เจแปนไปด้วยนะ

Weee​ : ครับ​ พี่ก็ชวนเพื่อนไปด้วย

ข้าวโพด​ : พวกพี่ผักใช่ไหม​ ดีเลยไปหลายคนสนุกดี

Weee​ : งั้นพี่กลับบ้านก่อนนะ​ เดี๋ยวถึงแล้วโทรหา

ข้าวโพด​ : ครับ

 

ผมปิดโทรศัพท์แล้วก็หันมาบอกเพื่อน​ ที่ยังนั่งเล่นเกมส์กันอยู่

"พวกมึง​ ข้าวโพดจะไปสุราษฏร์ฯวะ​ พวกมึงว่าไง" ผมถามความเห็นจากทุกคน

"กูยังไงก็ได้ ได้หมด" ไอเงิน

"อืม​ กูแล้วแต่พวกมึง" ไอมังกร

"ก็ดีวะ​ ไม่ได้ไปใต้มาสองปีแล้ว กูจะเที่ยวให้ครบสิบสี่จังหวัดภาคใต้เลย" ไอโค้กครับ

"แล้วจะไปวันไหนอ่า กูจะได้เตรียมตัวไว้" และไอผัก​ครับ​

" แล้วจะขับรถไปเองหรือจะยังไง" ไอเงินถามขึ้นมาอีก

"ไปเครื่องไหม​ ค่อยไปเช่ารถที่นั้น​ เราจะได้ไม่ต้องเหนื่อยกัน ส่วนวันเดี๋ยวคงต้องดูว่าพี่กันต์ว่างช่วงไหน​เพราะเห็นว่าเด็กดีไปด้วย​ ยังไงพี่กันต์ก็คงตามไปเฝ้าเด็กด้วย" ผมตอบทั้งไอเงินแล้วก็ไอผักไปทีเดียวเลย​ เพราะคิดว่ายังไงพี่กันต์คงไม่ยอมห่างเด็กดีหรอกครับ

" โอเคตามนั้น" เมื่อคุยกันเข้าใจแล้วผมก็บอกลาพวกมันเพื่อจะกลับบ้านตัวเอง

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

" เด็กดีละพี่กันต์" ผมถามขึ้นเมื่อเห็นพี่กันต์เดินถือกระเป๋าสองใบลงมาคนเดียว​แต่ไม่เห็นเด็กดี

" เด็กดีเดินไปหาน้าเดือน​ เดี๋ยวให้ลุงพรไปส่งนะ​ จะได้ไม่ต้องเอารถไปจอดทิ้งไว้" ผมพยักหน้าเข้าใจ​ แล้วก็ยกกระเป๋ามาไว้ในรถตู้​ เพราะเดี๋ยวจะต้องไปรับข้าวโพดกับเพื่อนเค้าอีก​ ส่วนเพื่อนผม​เรานัดเจอกันที่สนามบินเลย

"เด็กดีมาแล้วฮะ​ คุณใหญ่​ คุณเล็ก" ผมเอาของขึ้นรถเสร็จ​ เด็กดีก็เดินมาถึงพอดี​

" งั้นไปกันเลย เผื่อรถติดด้วย" พี่กันต์พูดจบ​ ก็ดันตัวเด็กดีเข้าไปด้านใน​แล้วพี่กันต์ก็ตามเข้าไป​ ผมก็ขึ้นมานั่งบนรถแล้วปิดประตูรถ​ ลุงพรก็ออกรถทันที

 

เราแวะรับข้าวโพดที่บ้าน​ ซิวกับเจแปนก็มารออยู่ที่นี่แล้ว​ ลุงพรก็ขับรถตรงมายังสนามบิน​ มาถึงก็เห็นว่าไอพวกเพื่อนผมรออยู่ก่อนแล้ว​ เราเช็คอินเสร็จก็มานั่งรอขึ้นเครื่อง​

 

 

ตอนนี้เราทุกคนมาถึงจังหวัดสุราษฎร์ธานี​กันแล้วครับ​ ไอเงินมันเป็นคนเตรียมเรื่องรถไว้​ โดยเหมารถตู้พร้อมคนขับไว้​มันบอกว่าเราจะได้ไม่ต้องขับกันเอง​ ก็สบายกันไปครับ​นั่งอย่างเดียว ส่วนที่พักข้าวโพดเป็นคนจอง​ จนตอนนี้ผมยังไม่รู้เลย​ ว่าเราจะไปที่ไหนกัน

" ตกลงเราจะไปที่ไหนกัน" ผมถามข้าวโพดหลังจากที่เราขึ้นมาอยู่บนรถตู้กันเรียบร้อยแล้ว​

"เดี๋ยวไปถึงก็รู้" น้องหันมายักคิ้วให้ผม

"ไว้ใจได้ปะเนี่ย" ข้าวโพดทำหน้ามุ่ยเมื่อได้ยินผมพูดแบบนั้น

"พี่วีร์ไม่เคยมาแน่ๆ" พูดจบน้องก็ซบไหล่ผม​ แล้วหลับตา​ ผมจึงไม่พูดอะไร​ต่อ เรานั่งรถกันมาเงียบๆเกือบชั่วโมง​ รถก็มาจอด​อยู่กับที่

"ถึงแล้วครับ" เสียงคนขับรถบอก​ ผมจึงเปิดม่านดู​ ก็เห็นว่ารอบๆมีแต่น้ำ​ ผมเรียกข้าวโพดให้ตื่นเพราะน้องหลับ​ น้องก็ค่อยๆลืมตาขึ้นแล้วถามผม

"ถึงแล้วเหรอพี่วีร์" ผมพยักหน้ารับ

"เดี๋ยวต้องนั่งเรือต่อ" พูดจบน้องก็ดันตัวผมให้ลงจากรถ​ เพราะเรานั่งด้านหน้า​ คนอื่นๆก็ทยอยลงมาจนหมด​ พอมองดูรอบๆดีๆ​ ผมก็เห็นป้ายเขียนไว้ว่า​ ยิ้นดีต้อนรับสู่​ 'เขื่อนเชี่ยวหลาน'​ ผมก็หันไปเลิกคิ้วใส่ข้าวโพด

"ก็พามาเที่ยวเขื่อนไง​ โพดเห็นในรูปมันสวยมาก" ข้าวโพดเดินมาเกาะแขนผม​ แล้วยิ้มยิงฟันมาให้ ผมก็ยื่นมือไปขยี้หัวน้องอย่างหมั่นเขี้ยว

"ทุกคนไป​ เรือพร้อมแล้ว" เป็นไงเงิน​ที่เดินมาตามทุกคน​ ให้ไปลงเรือ

"นี่มึงรู้เหรอ​ ว่าเราจะมาเที่ยวเขื่อน" ผมหันไปถามไอเงิน​ มันก็หันมามองผมแล้วทำหน้างงๆ

" เค้าก็รู้กันทุกคน​ มีแต่มึงนั้นแหละที่ไม่รู้" ไอเงินตอบผม​ แล้วหันไปแจกเสื้อชูชีพให้กับทุกคน

"ร้ายนักนะ​ ไอแสบ" ผมหันมาขยี้หัวข้าวโพดอีกครั้ง​ น้องก็หัวเราะเอิ้กอ้าก

"ก็ถ้าบอกว่ามานี่​ เดี๋ยวพี่วีร์ก็ขัดอีกอะ​ว่ามันไม่สะดวกสบาย​ โพดขี้เกียจฟังพี่วีร์บ่น" ข้าวโพดตอบ​ ผมก็ช่วยน้องใส่เสื้อชูชีพ​และช่วยเช็คความเรียบร้อย​ เมื่อทุกคนขึ้นมานั่งบนเรือเสร็จ​ เรือก็ค่อยๆออกตัวจากท่าช้าๆ​ เรือที่เรานั่งกันเป็นเรือไม้ขนาดใหญ่​ บรรจุคนได้ครั้งนึงประมาณยี่สิบคน​ นั่งมาสักพักข้าวโพดก็เริ่มซบไหล่ผม​ ผมหันไปดูก็เห็นว่าน้องเหมือนจะหน้าซีดๆ

"เป็นไรครับ" ผมถาม​แล้วใช้มือลูบหน้า

"โพดเวียนหัวอะพี่วีร์" น้องบอกแล้วทิ้งน้ำหนักมาที่ผมทั้งตัว​ ผมก็ประครองไว้

"ถ้างั้นหลับตาไว้นะ​" ข้าวโพด​ไม่ตอบ​ น้องพยักหน้าเข้าใจ​แล้วก็อยู่นิ่งๆแบบนั้น​ ผมหันไปข้างหลังก็เห็นว่าหลายๆคนมีอาการคล้ายๆกันกับข้าวโพด​ ที่ดูเหมือนจะไม่เป็นไร​ ก็มีแค่​ผม​ พี่กันต์​ เด็กดี​ ไอมังกร​ แล้วก็ไอเงิน​ แม้แต่ไอโค้กยังต้องให้ไอเงินช่วยประครองเลยครับ

" เด็กดีเก่งจัง​ ไม่เมาเรือ" ผมหันไปพูดกับเด็กดี

"คุณใหญ่ให้เด็กดีทานยาแก้เมารถ​ เมาเรือ​ มาแล้วฮะ​ เด็กดีเลยไม่เป็นไร" เด็กดีตอบแล้วยิ้มกว้างส่งมาให้ผม​ ผมก็ยิ้มตอบกลับไป แล้วหันกลับมาสนใจคนข้างๆต่อ​ นั่งเรือกันมาอีกสักพักใหญ่ๆ​ เราก็มาถึงแพที่ข้าวโพดจองไว้​ มีเจ้าของแพออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง​ ที่นี่เป็นแพเล็กๆ​มีแค่หกห้อง น้องจองห้อง​ไว้แค่ห้องเดียว​ เราทุกคนนอนรวมกัน​ เข้ามาในห้องก็มีที่นอนปูไว้สองฝั่ง​ ที่นี่ไม่มีไฟฟ้า​ แพจะปล่อยไฟให้ช่วงค่ำแล้วจะไปตัดช่วงดึกๆ​ เพราะต้องใช้เครื่องปั่นไฟ​ เข้ามาในห้องผมก็ขอ​ยาจากพี่กันต์เพื่อเอาให้ข้าวโพด​ กินยาแล้วผมก็ให้น้องนอนพักก่อน​ ส่วนผมก็เก็บข้าวของเข้าที่ให้เรียบร้อย บางคนก็นอนพัก​เหมือนกัน บางคนก็ออกไปพายเรือเล่น​ ผมก็ออกมานั่งเล่นตรงระเบียงหน้าห้อง​ พี่กันต์พาข้าวโพดไปพายเรือเล่น​ ส่วนไอโค้กตอนอยู่บนเรือจะเป็นจะตาย พอมาถึงแพก็เดินสำรวจนั่นนี่ถามพนักงานบนแพไม่หยุด สักพักไอมังกรกับไอเงินก็เดินมานั่งกับผมพร้อมถือลังเบียร์มาด้วย

"ไปไหนกันมาวะ" ผมถามไอสองคนที่เพิ่งนั่งลงข้างๆผม​ เรานั่งห้อยขาลงในน้ำกันครับ

"เดินดูแถวๆนี้นะ​ กูไม่เคยมาที่แบบนี้​ ปกติไม่ทะเลก็เขา" ไอเงินเป็นคนตอบ

"อืม​ ถือว่าเปลี่ยนบรรยากาศละกัน" ผมบอกกับพวกมัน​ แล้วเราก็นั่งคุยกัน จนเบียร์หมดไปหลายกระป๋อง​ พี่กันต์กับเด็กดีที่ออกไปพายเรือเล่นก็กลับเข้ามาพอดี เจ้าของแพก็เดินมาเรียกพวกเราให้ไปทานอาหารเที่ยง​​ ผมก็เข้าไปเรียกคนที่เหลือ​ ข้าวโพดงอแงนิดหน่อยตอนผมปลุกให้ตื่น​ แต่พอมาเห็นอาหารก็ตาลุกวาว เราลงมือทานอาหารกัน​ ระหว่างนั้นก็มีเรือขับเข้ามาจอด​ มีกลุ่มวัยรุ่นทั้งชายหญิงลงมาจากเรือ​ เจ้าของแพก็เข้าไปต้อนรับ​ หลังจากนั้นสักพัก​ พวกที่มาใหม่​ ก็ทยอยมานั่งทานอาหารใกล้ๆเรา​ ผมไม่ได้สนใจมากนัก​ แต่คนที่สนใจเป็นพิเศษน่าจะเป็นไอเงิน​ เพราะผมเห็นมันมองไปที่กลุ่มนั้นหลายครั้งแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอารูปมาฝากทุกคน

 

 

_________________________________________________________________________________

เขื่อนเชี่ยวหลาน​ หรือ​ เขื่อนรัชประภา

 

 

ข้อมูลอาจจะมีคลาดเคลื่อน​บ้าง ต้องขออภัยด้วยนะคะ​ แพมีหลายแพนะคะ​ แต่ข้าวโพดเลือกที่ไม่มีไฟฟ้า​ เพราะต้องการมาพักผ่อนนะ

 

 

ช่วยเอ็นดูข้าวโพดกับพี่วีร์กันด้วยนะคะ

 

 

 

 

เจอกันตอนต่อไปค่ะ

 

 

 

 

ความคิดเห็น