นิยายเล่มนี้จะออกเล่มเต็มประมาณต้น ธ.ค. นะคะ ในเว็บธัญจะลงให้อ่านฟรีจนกว่าจะครบเล่ม หลังจากนั้น 3 วัน จะใส่เหรียญจ้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 24

คำค้น : นางเอกท้อง พระเอกร้าย อ่านฟรีไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 807

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ม.ค. 2564 17:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 24
แบบอักษร

“เพราะผมมันโง่เอง”  

เขายอมรับทุกอย่างด้วยความเต็มใจ นั่นเลยทำให้คนที่มองมาอยู่ก่อนแล้วขมวดคิ้วยุ่งๆของตัวเองจนมันเป็นปมยุ่ง สงสัยกับการยอมรับทุกอย่างได้อย่างง่ายดายของเขาแบบนี้ทั้งที่เมื่อก่อนเขาไม่เคยทำเลยด้วยซ้ำ 

“ผมโง่เองที่ไม่เคยรู้ว่าคุณมีค่ามากแค่ไหน ผมโง่เองที่ผลักไสสิ่งที่มีค่าที่สุดออกไปจากชีวิต ผมมันเลวจริงๆนั่นแหละตาล ผมยอมรับผิดทุกอย่างและผมไม่มีอะไรจะแก้ตัวกับคุณทั้งนั้น” 

“มันสายไปหรือเปล่าที่คุณมาบอกเรื่องนี้กับฉันเอาป่านนี้” แววตาของเธอมองลึกเข้าไปในดวงตาของเขาคล้ายกับจะหาคำตอบที่ซ่อนลึกอยู่ข้างใน 

“ถ้าเราสองคนยังรักกันอยู่ มันก็ไม่มีคำว่าสายหรอกนะ” 

“ทำไมคุณถึงมั่นใจนักว่าฉันยังรักคุณอยู่” 

“ถ้าคุณไม่รักผม คุณไม่ร้องไห้เสียใจกับเรื่องของเราขนาดนี้หรอก ผมรู้ว่าคุณเสียใจมากเพราะรักผมมาก นั่นก็เป็นอีกเรื่องที่ผมดีใจนะ” 

“ดีใจที่ฉันร้องไห้หรอคะ?” 

“ดีใจที่คุณร้องไห้เพราะยังรักผมต่างหาก” 

“แล้วถ้าฉันยอมรับว่าฉันยังรักคุณจริงๆ แต่ฉันไม่อยากกลับไปเจ็บเหมือนที่เคยเจ็บ คุณจะว่ายังไง” 

คณินนิ่งเงียบไป เขาคว้าข้อมือของหญิงสาวขึ้นมาพร้อมกับจูบลงไปเบาๆบนนิ้วนางข้างที่เธอสวมแหวนอยู่ เขามองมันอยู่ชั่วครู่ก่อนจะค่อยๆคลี่ยิ้มออกมา 

“ผมไม่มีวันกลับไปทำตัวแบบนั้นอีกแล้ว ผมไม่มีวันจะทำให้คุณต้องเสียใจเพราะผมอีกแล้วตาล ผมเข็ดเหลือเกินกับบทเรียนที่เกิดขึ้นในอดีต ทุกสิ่งทุกอย่างมันสอนให้ผมเข้าใจว่าถ้าสิ่งไหนมีค่า ก็ให้ผมรักษาสิ่งนั้นเอาไว้ด้วยชีวิต” 

“รู้มั้ยว่าถ้าเป็นเมื่อห้าปีก่อนฉันจะดีใจมากที่ได้ยินคุณพูดแบบนี้ แต่กับตอนนี้ฉันไม่แน่ใจว่าตัวเองควรจะรู้สึกแบบไหนเลย” เธอตัดสินใจบอกเขาไปตามตรง 

“คุณยังไม่ต้องรู้สึกก็ได้ คุณแค่มองดูว่าผมจะทำอย่างที่พูดได้หรือเปล่าก็เท่านั้น ผมจริงจังนะตาล ผมอยากให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม” 

หญิงสาวนอนมองเขาด้วยแววตาสับสน เธอรู้ว่าถ้าเขาจะบังคับหรือพยายามเอาเธอกลับไปอยู่กับเขาในตอนนี้เขาสามารถทำได้แน่นอน แต่ที่ไม่เข้าใจและสับสนคือคำบอกรักของเขาที่บอกให้เธอฟัง เธอไม่อยากจะเชื่อนักว่ามันจะเป็นจริงตามนั้น ไม่ว่าจะเป็นใครบอกให้ลองมอง เธอเองก็ยังไม่อยากจะเชื่ออยู่ดี 

“คุณกำลังกลัวอะไร บอกผมได้มั้ยคนดี?” เขาขยับตัวแนบชิดเธอมากขึ้น แต่ก็ยังเว้นระยะที่เหมาะสม กลัวว่าเธอจะอึดอัดที่ถูกเขารุกเร็วแบบนี้ 

“กลัวทุกอย่างมันเป็นเหมือนเดิม” 

“ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็น ว่าทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว และผมจะพยายามลบความรู้สึกพวกนั้นออกไปจากใจของคุณให้ได้” 

“คุณไม่จำเป็นต้องพยายามขนาดนี้” 

“บอกไปแล้วไงว่าจำเป็น คุณคือคนสำคัญในชีวิตผม ผมคงอยู่ไม่ได้ถ้าต้องขาดอากาศหายใจไป ห้าปีที่ผ่านมาต่างทำร้ายเราทั้งคู่มากพอแล้วนะตาล เราอย่ากลับไปเป็นแบบนั้นอีกได้มั้ย ผมทรมานและผมรู้ว่าคุณเองก็มีสภาพไม่ต่างจากผม ถ้าเรายังรักกัน ถ้าเรายังอยากแก้ไขทุกอย่างไปด้วยกัน ผมขอให้คุณเชื่อมั่นในตัวผมอีกครั้งได้มั้ย เชื่อว่าผมจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำได้” 

วาสิตามองเขาด้วยแววตาเปลี่ยนไป เธอพยักหน้าตอบเขาเบาๆแทนทุกสิ่งที่เขาพูดออกมา ไม่รู้ว่านี่คือการตัดสินใจที่ถูกต้องมั้ย แต่เธอก็อยากจะลองมันอีกสักครั้ง เธออาจจะต้องลองพิสูจน์ทุกอย่างด้วยตัวเองอย่างที่เตชิษฏ์บอกมาจริงๆ 

“ขอบคุณนะ ที่ยอมให้โอกาสคนเลวๆแบบผมได้ทำทุกอย่างเพื่อคุณบ้าง” 

“ถ้าคุณมั่นใจว่าจะทำให้แผลในอดีตของตาลมันหายไปได้ ตาลก็จะลองเอาหัวใจมาเสี่ยงกับคุณอีกครั้ง”  

สรรพนามที่เธอใช้แทนตัวเองแปรเปลี่ยนไป ทำให้คนฟังอมยิ้มละมุม เขาโน้มตัวลงไปจุมพิตบนหน้าผากของเธอเบาๆ แทนการตอบรับในคำพูดนั้น หัวใจของเขามันเต้นรัวราวกับเป็นหนุ่มวัยแรกแย้มที่สมหวังในความรักอย่างสุดประมาณ ต่างกันแค่เพียงคนในวงแขนนั้นเป็นมากกว่าความรักที่เขามีในวันวานก็เท่านั้นเอง 

“ผมสัญญาว่าจะรักคุณให้มากกว่าที่เคย” 

“ตาลไม่อยากได้แค่คำสัญญา” เธอสัมผัสไปที่หน้าอกของเขาตรงตำแหน่งหัวใจ ก่อนจะเงยหน้าบอกกับเขาว่าสิ่งที่ตัวเองต้องการมันคืออะไร 

คณินจับฝ่ามือเล็กของหญิงสาวออกจากหน้าอกเขา ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปประทับรอยจูบแผ่วเบาตรงหน้าอกของเธอในตำแหน่งหัวใจเช่นเดียวกัน สาบานได้ว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยให้โอกาสนี้หลุดรอยไปอย่างไร้ค่าแน่ๆ ในเมื่อเธอยอมให้โอกาสเขาแล้ว เขาจะทำทุกอย่างให้เธอกลับมารักเขาเหมือนในอดีตให้ได้ 

“นี่! อย่ามาทะลึ่งนะคุณนิค! ตาลยังไม่ได้บอกว่าให้คุณทำอะไรแบบนี้ได้นะ!” หญิงสาวเอ็ดเขาทันทีเมื่อสัมผัสได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง 

“ขอสร้างหลักฐานแทนใจหน่อยไม่ได้หรือไง ไม่มีใครเห็นหรอก” คนพูดยิ้มทะเล้น มองรอยรักที่เขาฝากเอาไว้ตรงเนินอกของเธอด้วยแววตาเปี่ยมสุข 

“ไม่มีใครเห็นก็ไม่ได้!”  

“คิดถึงผมมั้ยตาล คิดถึงเหมือนที่ผมคิดถึงคุณหรือเปล่า?” คณินไม่ตอบคำถามนั้น แต่จงใจเปลี่ยนเรื่องเมื่อจู่ๆไฟในร่างกายมันก็ลุกฮือขึ้นมาอีกครั้งจนยากจะต้านทานได้ 

 

 

 

ความคิดเห็น