นิยายเล่มนี้จะออกเล่มเต็มประมาณต้น ธ.ค. นะคะ ในเว็บธัญจะลงให้อ่านฟรีจนกว่าจะครบเล่ม หลังจากนั้น 3 วัน จะใส่เหรียญจ้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 23

คำค้น : นางเอกท้อง พระเอกร้าย อ่านฟรีไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ธ.ค. 2563 16:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23
แบบอักษร

เพราะวันนี้วิ่งวุ่นทำขนมตั้งแต่เช้า ไหนจะต้องตื่นมาต้มน้ำสมุนไพรตั้งแต่เช้ามืดอีก ทำให้ความเหนื่อยล้าแล่นเข้ามารบกวนเนื้อตัวจนแทบทนไม่ไหว ทำให้คนที่รู้สึกไม่สบายตัวเลยต้องตัดสินใจสระผมที่ยาวมากของตัวเองทั้งที่ตลอดมามักจะเลี่ยงการสระผมในยามค่ำคืนเสมอ แต่วันนี้มีหลายอย่างเข้ามารบกวน และเธอเองก็ไม่สามารถนอนได้ทั้งที่ผมมันจนเหนียวแบบนี้ สุดท้ายเมื่อตัดสินใจทำความสะอาดเส้นผมในเวลานี้ ก็ทำให้ต้องเสียเวลาไปกับการไดร์ให้แห้งอีกนาน จนลืมไปว่าวันนี้ไม่ได้มีแค่เธอและลูกอย่างทุกวันที่ผ่านมา 

วาสิตาเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนแล้วก็สะดุ้งเบาๆ นึกขึ้นมาได้ว่ายังไม่ได้ไล่ให้เขากลับไป แต่ครั้นจะให้เธอเดินไปปลุกตอนนี้ก็คงไม่ดีเท่าไหร่นัก เมื่อสภาพเธอตอนนี้มันมีแค่ชุดนอนสีหวานปกติร่างกาย แต่ด้านในนั้นโล่งมากจนเธอประหม่าถ้าหากว่าเขาสังเกตเห็น 

คิดได้ดังนั้นก็เดินไปเปิดตู้ในห้องนอน คว้าเอาผ้าคลุมไหล่ผืนใหญ่ออกมาห่มคลุมเอาไว้หลวมพอที่จะปกปิดร่างกายได้ ไม่นานก็ค่อยๆขยับตัวลงไปบนฟูกอย่างเบาที่สุด เกรงว่าจะไปกระทบห้วงนิทราของลูกน้อยให้ต้องตื่นขึ้นมากลางดึกอีก 

แต่เพราะท่าทางการนอนที่อยู่ในท่านอนกอดกัน หันหน้าไปทางเดียวกันนั่น จึงทำให้เธอเผลอมองสองพ่อลูกอยู่นาน มันคงดีไม่น้อยถ้าหากในอนาคตข้างหน้าใบหน้าของลูกน้อยจะมีรอยยิ้มแต่งแต้มเหมือนเช่นวันนี้ 

“คุณ...คุณคณิน ตื่นแล้วค่ะ” หญิงสาวค่อยๆเขย่าแขนเรียกเขา 

“อื้อ...จะนอนน่าตาล”  

“กลับโรงแรมได้แล้วค่ะ ตื่นได้แล้ว” 

“จะนอน อย่ากวนสิตาล” คนที่หลับอยู่ค่อยๆปรือตาขึ้นมองหญิงสาว 

“คุณต้องกลับแล้ว ฉันไม่ให้คุณนอนที่นี่นะ” 

“ไม่เอา ขอนอนกับลูกได้มั้ย?”  

“ไม่ได้ค่ะ กลับไปนอนที่โรงแรมแล้วพรุ่งนี้คุณค่อยมาหาลูกใหม่ก็ได้” 

“โธ่! อย่าใจร้ายนักสิ” 

“ก็ฉันจะนอนแล้ว ถ้าคุณไม่กลับไปฉันจะนอนได้ยังไง” คราวนี้หญิงสาวเริ่มอารมณ์เสีย คนบ้านี่จะผิดสัญญาหรือไง ก็ไหนเขาบอกจะกลับ! 

คณินพลิกตัวหันมาทางที่หญิงสาวนั่งอยู่ เขาขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะดึงผ้าคลุมไหล่ที่แสนเกะกะนั่นออกจากตัวเธอ พร้อมกับคว้าร่างนุ่มนิ่มที่แสนคุ้นเคยให้นอนราบลงมากับที่นอนนุ่มด้วยความรวดเร็วจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัว 

“ว้าย!!” หญิงสาวร้องตกใจ 

“เบาๆสิ เดี๋ยวลูกก็ตื่นหรอก!” คนพูดบอกพร้อมกับตะแคงตัวขึ้นมา วาดวงแขนอีกข้างล็อกเธอเอาไว้ไม่ให้ขยับหนี 

ชายหนุ่มนึกขำในใจกับท่าทางของเธอ นี่คงคิดว่าไอ้ผ้าบางๆนั่นมันจะช่วยชีวิตได้งั้นสิ ถึงได้เอามันพันตัวไว้ทั่วขนาดนั้นน่ะ! 

“จะทำอะไร!”  

“แล้วอยากให้ทำอะไร ผมจะได้ทำให้ถูก” เขาไม่พูดเปล่า แต่ค่อยๆขยับตัวลงไปสูดดมความหอมจากซอกคอขาวของเธออย่างถือวิสาสะ 

ฟอด!! 

“หอมจัง” คณินบอกแค่นั้นพร้อมกับจ้องหน้าของหญิงสาวด้วยรอยยิ้ม 

“อย่ามาทำแบบนี้กับฉันนะคุณคณิน เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว ปล่อยฉัน!”  

“แล้วเมื่อไหร่เราจะได้เป็นล่ะตาล” น้ำเสียงของเขาอ่อนลง แต่ก็ยังคงจับจ้องไปที่ใบหน้าหวานของเธอไม่ห่างไปไหน 

ส่วนคนฟังได้แต่หัวใจเต้นรัว นี่เขาต้องการเธอจริงๆน่ะหรือ? เธอไม่อยากจะเชื่อ ขนาดได้เห็นกับตาตัวเองก็ไม่อยากเชื่อ 

“ผมรอได้นะ รอคุณได้จริงๆ”  

“คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้” 

“จำเป็นสิ ไม่อยากได้แค่ลูกหรอกนะ อยากได้แม่ของแกด้วย อยากได้หัวใจที่เคยทำหายไป อยากได้หัวใจของตัวเองที่คุณเอาติดมือมา”  

“ฉันไม่เคยเอาหัวใจของใครมาทั้งนั้น คุณไม่เคยรักฉัน” พูดมาถึงตรงนี้หญิงสาวก็หลับตาลง ไม่กล้าสบตาเขาอีก ยิ่งอยู่ในท่าทางล่อแหลมแบบนี้เธอยิ่งไม่กล้า 

จนกระทั่งสัมผัสแผ่วเบามาแต่ที่เปลือกตาทั้งสองข้างในเวลาไล่เลี่ยกัน ก่อนที่มันจะย้ายไปเร่าร้อนที่ริมฝีปากของเธออีกครั้งดังเช่นวันวาน 

คณินค่อยๆประทับรอยจูบแสนหวานลงไปบนกลีบปากของเธออย่างเชื่องช้า เขาค่อยๆฉกชิมความหวานในโพรงปากหวานฉ่ำนั้นทีละนิดจนกระทั่งไฟในกายถูกจุดขึ้นมา แปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนจนยากจะต้านทาน แต่เพราะรู้ว่ายังไม่ใช่เวลาที่ดีที่สุดของเขาและเธอ สมองจึงต้องสั่งงานให้ร่างกายหยุดทุกอย่างลง แม้อยากจะทำตามความต้องการทางกายมากแค่ไหนก็ตาม 

“ผมรักคุณ ต่อให้คุณไม่เชื่อ ผมก็อยากบอกแบบนี้” 

“คุณคณินคะ” หญิงสาวเรียกชื่อเขาทันทีที่ตั้งสติได้ 

“นิค...เรียกผมแบบเดิมนะ” นิ้วเรียวลูบวนไปมาที่ซีกแก้มของเธอเบาๆ เขาอยากให้เธอเชื่อและยอมทำตามในเรื่องนี้ ไม่อยากให้เธอทำตัวห่างเหินอีกแล้ว 

“มันไม่เหมาะหรอกค่ะ”  

“ถ้าคุณไม่เรียกแบบเดิม รับรองว่าผมจะไม่หยุดแค่จูบแน่ๆตาล ผมทำได้ถ้าจะทำ เรื่องนี้คุณรู้ดีกว่าใครนะ” 

“คุณมันเอาแต่ใจไม่เคยเปลี่ยน” 

“อยากได้คนดัดนิสัยอยู่ ถ้าเขายอมยกโทษให้แล้วกลับไปอยู่ด้วยกันก็คงดี”  

“ทำแบบนี้ไปทำไม ทำไมคุณถึงไม่ไปหาผู้หญิงดีๆสักคนแล้วก็แต่งงานใหม่ มีลูกใหม่ล่ะคะ เมื่อก่อนเห็นคุณควงลูกคุณหนูไม่ซ้ำหน้าเลยนี่นา” 

“หึงหรอ?” 

คณินอมยิ้มแล้วหลุดขำออกมา นี่ถือเป็นหนึ่งในปมที่เขาต้องแก้ด้วยหรือเปล่า ปมหนึ่งที่เขาทำให้เธอไม่ยอมได้เข้าใกล้ง่ายๆเหมือนอย่างที่เคยอีก 

“ฉันจะไปหึงคุณได้หรอคะ เมื่อก่อนฉันเป็นแค่ผู้หญิงในเงา เป็นแค่คนที่คุณกลับมาอยู่ด้วยทุกวัน แต่ไม่เคยมีฐานะหรือความสัมพันธ์ที่ชัดเจนกับคุณเลย แบบนี้คุณจะให้ฉันหึงคุณได้ด้วยหรอ?” หญิงสาวหลบตาเขา เพราะไม่กล้ามอง แต่เรื่องราวพวกนี้ก็ถือเป็นอีกเรื่องที่ทำให้เธอร้องไห้มาโดยตลอด เขามีคนอื่นเสมอ เธอเห็นมันจนหัวใจเกือบจะด้านชาไปแล้ว 

“ผมอาจจะไม่รู้ใจตัวเองว่าผมรู้สึกยังกับคุณ แต่ก่อนผมก็สงสัยว่าทำไมตัวเองถึงไม่เคยค้างที่ไหนได้ สุดท้ายก็ต้องกลับมาที่ห้อง มานอนกับคุณเสมอ ผมเคยสงสัยนะตาล แต่ผมไม่เคยคิดจะหาคำตอบจริงๆเลยว่ามันเพราะอะไร” 

“ค่ะ...ขนาดคุณไประเริงกับสาวๆพวกนั้นคุณก็กลับมานอนกับฉันได้อีก” 

“ผมไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงพวกนั้น” คำตอบนั้นทำให้วาสิตาหันมามองเขา ในแววตาของเขามันไม่มีแววล้อเล่นซ่อนอยู่ก็จริง แต่เธอก็ไม่อยากจะเชื่อ 

“คุณไม่จำเป็นต้องบอกฉันก็ได้” 

“จำเป็นสิ คุณจำเป็นต้องรู้ เมื่อก่อนผมไม่เคยบอกคุณเรื่องนี้เพราะไม่อยากให้คุณคิดว่าผมรักคุณ ผมกลัวไปหมดว่าคุณจะเป็นเหมือนผู้หญิงที่เคยผ่านมา” 

“สำส่อน!” เป็นคำเดียวที่เธอนึกออกในยามนี้ 

“ถ้าก่อนหน้าที่จะมาเจอคุณมันก็ใช่นั่นแหละ แต่หลังจากที่มีคุณ ผมก็ไม่เคยไปมีใครที่ไหนเลยนะตาล” คนพูดอมยิ้ม พอใจไม่น้อยที่รู้ว่าเธอคิดยังไงกับเขา...เธอหึง 

“ฉันไม่เชื่อหรอก คุณกลับมาดึกดื่น บางวันก็เมากลับมา” 

“เชื่อได้สิ เพราะต่อให้ผมไปไหนมา ผมก็ต้องกลับมาตายรังที่คุณอยู่ทุกคืน ผมไม่ใช่พวกบ้าพลังนะตาล ถ้าไปกินคนอื่นมาแล้ว คงไม่มีแรงมากินคุณต่อหรอก” 

“...” คำพูดของของเขาส่งผลทำให้เธอหน้าแดง มันจริงทุกอย่างที่เขาพูดมา  

“คุณบริสุทธิ์เกินกว่าที่ผมจะทำร้ายได้ ในวันนั้นผมอาจจะไม่เข้าใจว่าตัวเองกำลังทำอะไรหรือต้องการอะไร แต่พอคุณจากไป ผมก็รู้แล้วว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันเรียกว่ารักจริงๆนะตาล ผมรักคุณ รักในสิ่งที่คุณเป็น รักในสิ่งที่คุณทำให้เสมอมา” 

“รักฉันแต่คุณก็ยังไล่ให้ฉันไปทำแท้งได้”  สิ้นเสียงนั้นทุกอย่างก็ตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง 

ความคิดเห็น