ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ep.15 เซอร์ไพรส์

ชื่อตอน : ep.15 เซอร์ไพรส์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 12k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ธ.ค. 2563 23:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.15 เซอร์ไพรส์
แบบอักษร

"พะ..พี่แม็คจอดทำไมเหรอคะ" หญิงสาวพูดตามอย่างว่าง่าย

"จอดทำให้คนบางคนรู้ว่าพี่ไม่ได้ขู่ยังไงละ" รอยยิ้มร้ายผุดขึ้นที่ริมฝีปากหยัก ก่อนที่เขามอบรสสาวทอันเร่าร้อนให้กับเธอภายในรถสปอร์ตคันหรู

ฟากนาตาลีก็ออกรับโทรศัพท์อยู่ที่หน้าผับเมื่อเก็นว่าเป็นสายของแฟนหนุ่มของเธอที่ตอนนี้เขาย้ายไปทำงานที่อเมริกา ทั้งสองคบกันตั้งแต่สมัยเรียนเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกันแต่ครอบครัวของชายหนุ่มนั้นไม่ได้มีฐานะร่ำรวยเขาจึงขอไปสร้างเนื้อสร้างตัวเพื่อจะกลับมาทำให้ครอบครัวของหญิงสาวยอมรับ

"ว่าไงคะ เควินฉันกำลังคิดถึงคุณอยู่พอดีเลย อุ๊ย !นั่นรถพี่แม็คหนิ แป๊บนึงนะคะ" หญิงสาวเห็นเจนนิสขึ้นรถไปกับพี่ชายถึงกับตาลุกวาวขยี้ตาอีกครั้ง 'จริงเหรอ หรือว่าฉันตาฝาด นี่เจนนิสแอบกินกับพี่เหรอเนี้ย'

"แนต แนต คุณเป็นอะไรไปรึเปล่าแนต" ปลายสายเรียกความสนใจเธอกลับไปนาตาลีจึงคิดว่าเอาไว้ซักฟอกพี่ชายทีหลัง

"ค่ะ คะเควินว่าไงนะคะ"

"ผมถามว่าคุณเป็นอะไรไปรึเปล่าเห็นเงียบไป" ชายหนุ่มย้ำคำถามอีกครั้ง

"เปล่าหรอกค่ะพอดีเจอเรื่องเซอร์ไพรส์นิดหน่อย"

"ผมมีเรื่องสำคัญจะบอกคุณนะแนต" ปลายสายบอกเสียงจริงจัง

"มีอะไรเหรอค่ะ ฉันฟังอยู่" นาตาลีตอบรับและตั้งใจรอฟัง

"ผมคิดว่าเรื่องระหว่างเรามันคงต้องจบลงแค่นี้ ขอโทษนะที่ผมอ่อนแอ ผมมีคนอื่นแล้ว"

นาตาลีได้ฟังก็ช็อคนิ่งไปเลย เธอไม่คิดที่จะถามหาเหตุผลใดๆทั้งสิ้น ตลอดเวลาที่ผ่านมาเควินไม่เคยทำให้เธอเสียใจเขาเป็นคนมีเหตุผลก่อนที่จะตัดสินใจทำอะไรเขาจะคิดไต่ตรองอย่างถี่ถ้วน แม้จะเสียใจนาตาลีก็ตอบกลับได้เพียงคำว่า

"ค่ะ...(╥﹏╥) โชคดีนะคะลาก่อน"

นาตาลีเดินกลับเข้ามาในผับอีกครั้งเธอยกแก้วเหล้ากระหน่ำเข้าๆ จะโรเซ่ต้องเข้ามาปราม

"ยัยแนตแกเป็นอะไร ยกขนาดนี้เดี๋ยวเมาตายพอดี"

"ฉันอยากดื่ม ฉันจะดื่มให้ลืมเรื่องของวันนี้พรุ่งนี้ฉันจะเป็นคนใหม่" หญิงสาวคว้าแก้วเหล้ากลับคืนไปกระดกเข้าปากรวดเดียวหมดแก้ว

จนเดม่อนที่นั่งดูอาการอยู่ชั้นสองทนไม่ไหวต้องเข้ามาพาตัวกลับบ้านเพราะพวกเสือ สิงห์ กระทิงทั้งหลายเริ่มจ้องจะตะครุบกวางน้อยของเขาซะแล้ว

"ปล่อยยย ปล่อยนะไม่กลับ ยางม่ายยมาววว" เสียงหญิงสาวเอะอะโวยวาย

"กลับบ้านครับคุณแนต อย่าดื้อ" เดม่อนจับเจ้านายสาวกดเข้าไปในรถ

"ฮืออออ ฮึกๆๆ ฮืๆๆๆ" คนเมาไม่ยอมพูดอะไรเอาแต่ร้องไห้ตั้งแต่ขึ้นมาบนรถ

"คุณแนตจะกลับบ้านหรือจะกลับคอนโดครับ" เดม่อนเอ่ยถาม

"ฮึๆๆ พี่เดม กลับคอนโดพี่เดมอยู่เป็นเพื่อนแนตก่อนได้ไหม แนตไม่อยากอยู่คนเดียว"

"ครับ" เขาตอบเสียงเรียบก่อนจะหันกลับไปขับรถต่อ

เดม่อนพยุงนาตาลีไว้แนบอกหัวใจแกร่งก็เต้นรัวจนกลัวว่าคนตัวเล็กจะรับรู้ถึงความรู้สึกที่เขาเก็บซ่อนมันเอาไว้

เดม่อนเป็นเด็กกำพร้าที่มาดามเทเรซ่าเก็บเอามาเลี้ยงคู่กันกับมาเวอริค มาดามเทเรซ่าเลี้ยงดูเขามาเป็นอย่างดี มีชีวิตที่ดีมีการศึกษาที่ดี เขารักและคอยดูแลปกป้องมาเวอริคกับนาตาลีมาโดยตลอดเพราะรู้ดีว่าทั้งคู่เป็นเหมือแก้วตาดวงใจของผู้มีพระคุณ

จนกระทั่งนาตาลีเริ่มเข้าเรียนมหาลัยความรู้สึกของเขาก็เปลี่ยนไปเมื่อเห็นหนุ่มๆเข้ามาจีบเจ้านายสาว เขาพยายามบอกความรู้สึกให้เธอได้รับรู้แต่ก็ถูกนาตาลีปฏิเสธเพราะหญิงสาวเห็นว่าเดม่อนเป็นพี่ชายของเธอตลอดมา

♡♡♡♡♡

นาตาลีเธอเองก็รับรู้ถึงความรู้สึกของเดม่อนมาโดยตลอดแต่ก็ต้องปฏิเสธเขาไปเพราะเธอไม่อยากเสียพี่ชายที่แสนดีคนนี้ไป และเธอเองก็คิดว่าเธอชอบเควิน ในเวลาที่เธอได้อยู่กับเดม่อนตามลำพังเธอเองก็ใจเต้นแรงไม่แพ้กัน เธอรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูกที่เขากอดเธอไว้แนบอกอยู่อย่างนี้

"เป็นอะไรไปทำไมถึงดื่มหนักอย่างนี้" เดม่อนวางคนเมาลงบนโซฟาอย่างทะนุถนอม

"พี่เดม ฮือๆๆๆ ฮึๆๆเควิน เควินโทรมาเลิกแนตเค้ามีคนอื่นแล้ว ฮือๆๆ พี่เดมเอาเหล้าแนตอยากดื่ม" หญิงสาวโผเข้ากอดบอร์ดี้การ์ดหนุ่ม

"ไม่ได้ครับ พอแล้วคุณเมามากแล้วนะครับ ป่ะๆไปนอนได้แล้ว"

"ม่ายยย ..อาววว..จา..ดื่ม" คนเมายังโวยวายจะดื่มต่อ

"หยุดดื้อนะนาตาลี ถึงไอ้ผู้ชายคนนั้นมันจะไม่รักเธอแล้วแต่พี่คนนี้ยังรักเธออยู่นะ เธอเศร้าจะเสียใจยังไงก็ได้แต่อย่าทำร้ายตัวเองแบบนี้ ได้โปรดสงสารคนที่รักเธอที่ยืนอยู่ตรงนี้บ้างเถอะ" เดม่อนโพล่งออกมาอย่างสุดทนที่เห็นคนที่รักต้องมาเสียใจเพราะผู้ชายคนอื่น

"พี่เดม แนตขอโทษ" นาตาลีโผเข้าจูบคนตัวโตชายหนุ่มกำลังเคลิบเคลิ้มกับสิ่งทีาเขาปราถราและโหยหามาโดยตลอด

"ยะ อย่าแนตพอแล้วเธอเมามากแล้วไปนอนซะ" ชายหนุ่มผละออกเพราะเกรงว่ามาเวอริคกับมาดามเทเรซ่าจะรับเรื่องนี้ไม่ได้

"ไม่ !! แนตไม่เมาแนตมีสติดี พี่พูดมาสิว่าพี่ไม่ต้องการแนตแล้วแนตจะยอมให้พี่กลับไป" นาตาลีส่งสายตาจริงจัง

"เธอท้าพี่เองนะนาตาลี" สิ้นคำริมฝีปากหยักก็จู่โจมรสจูบอันดูดดื่มเร่าร้อนให้เจ้านายสาว

กลิ่นกายสาวที่เขาปราถนามาตั้งเริ่มเป็นหนุ่มคนที่เขารักและเทิดทูญบัดนี้เธอยอมเป็นของเขาแล้วแม้จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามชายหนุ่มไม่สามารถหักห้ามใจได้อีกแล้ว

ทั้งคู่ปล่อยให้อารมณ์ปราถนาพาไปจนถึงฝั่งฝันเดม่อนไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเขาจะได้เป็นคนแรกของเธอเขาคิดมาตลอดว่านาตาลีกับเควินคงมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งต่อกันแล้ว และชายหนุ่มก็ไม่เคยนึกรังเกียจ

"เป็นของพี่แล้วอย่าไปทำแบบนี้กับใครนะพี่หวง" เดม่อนจูบลงที่หน้าผากมนหลังจากที่ทั้งคู่ร่วมรักกันจนเกือบฟ้าสาง

"เราไม่ได้เป็นอะไรกันซะหน่อยทำไมต้องหวงด้วย" นาตาลีแกล้งเย้าคนที่กำลังนอนกอดร่างเปลือยเปล่าของเธอ

"ต้องให้ทบทวนไหม ฮึม ว่าเราเป็นอะไรกัน" เดม่อนทำท่าหื่นใส่คนกวน

"เฮ่อออ แล้วเราจะบอกมัมกับพี่แม็คยังไงดีล่ะคะแนตกลัวว่าทั้งสองคนจะไม่ยอมให้เราคบกัน" นาตาลีหนักใจเมื่อนึกถึงแม่และพี่ชาย

"พรุ่งนี้พี่จะไปคุยกับไอ้แม็คแล้วก็มาดามเองเธอไม่ต้องห่วงพี่จะรับผิดชอบเธอเอง" เดม่อนบอกอย่างแน่วแน่

"ดะ เดี๋ยวก่อนได้ไหมค่ะ คือออ แนตยังไม่พร้อมขอเวลาทำใจอีกนิดนะคะ"

"รึว่าเธอไม่ต้องการพี่" เดม่อนคลายอ้อมกอดแล้วนอนหงายขึ้น คนตัวเล็กหันกลับมากอดอ้อน

"แค่นี้ก็งอนซะแล่ะ ตัวโตซะเปล่าใจน้อยไปได้นะคะแนตขอเวลาอีกนิดนึงไม่นานหรอกค่ะ จุ๊บ" แล้วทั้งคู่ก่อนหลับลงไปในอ้อมกอดของกันและกัน

...

หลายวันต่อมา มาเวอริคเก็บเสื้อผ้าของใช่ส่วนตัวแพ็คลงกระเป๋า

 

~♥~~♥~~♥~

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว