facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 10 กลายเป็นคน

ชื่อตอน : ตอนที่ 10 กลายเป็นคน

คำค้น : ตายถึงรัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ย. 2563 11:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10 กลายเป็นคน
แบบอักษร

“ที่นี่ก็ไม่มีเหรอเนี่ย อ้า ฉันเหนื่อยจะตายแล้วนะ” วันนี้ก็เป็นอีกวันที่แองเจล่าและดีมนั้นออกมาตามหาหนังสือด้วยกันอีกครั้ง เพียงแต่ว่าไม่ว่าจะหาอย่างไรก็ไม่เจอแม้แต่เบาะแสเดียว ถึงแม้ว่าที่นี่จะมีข่าวลือเรื่องฆาตกรที่ออกมาตามล่าผู้คนอย่างผิดปกติ

“หากไม่ใช่เพราะหนังสือ ทำไมถึงมีฆาตกรต่อเนื่องล่ะ” ดีมใช้มือกุมคางของตนเองเพื่อใช้ความคิด

“ก็แค่โจรชั่วไง นายคิดอะไร ดูสิเพราะข่าวทำให้ที่แสนโรแมนติกแห่งนี้ไม่มีคนเลย” แองเจล่าบ่นด้วยความเสียดาย ตรงหน้าของเธอเป็นสวนสาธารณะที่แสนสวยงาม ต้นไม้ถูกประดับตกแต่งเหมาะสำหรับเป็นที่ทางสำหรับการเดต แต่พอไร้ผู้คน บรรยากาศที่มืดสลัวของที่นี่ก็ทำให้ดูน่ากลัวไม่ใช่น้อย

“ถ้างั้นเรากลับกันเถอะ ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่มีหนังสือแน่นอน” ดีมเสนอความคิดเพราะไม่ว่าเขาจะลองสัมผัสถึงไอของหนังสือเท่าไหร่ก็ไม่รู้สึก ทั้งๆ ที่เมื่อคืนก่อนเขารับรู้ได้ว่ามันอยู่ไม่ไกล

“จะกลับแล้วงั้นเหรอ ไหนๆ ก็มาแล้ว ลองเดินเล่นถ่ายรูปก่อนแล้วกัน ยังไงฉันมีนายอยู่ก็ไม่ต้องกลัวไอฆาตกรนั่นอยู่แล้ว”

“เธอเนี่ยนะ เราควรจะกลับนะ มันอันตราย” ดีมมองด้วยความเหนื่อยใจที่เพื่อนชะตากรรมของเขายังจะเล่นสนุกได้ทั้งๆ ที่มีข่าวว่าฆาตกรกำลังเพ่นพ่านอยู่

“นี่นาย...”

“มีอะไรอีก”

“ฉันว่านายช่วงนี้เริ่มบ่นฉัน และยังชอบทำท่าทางเหนื่อยใจกับฉันนะ” แองเจล่นหลี่ตามองดีมที่เขานั้นเปลี่ยนไป

“ก็เธอมักทำตัวแบบนั้นนี่ ไม่ให้เหนื่อยใจได้อย่างไร”

“ก็ไหนว่ายมทูตไร้อารมณ์ ถ้างั้นทำไมนายถึงได้หงุดหงิดใส่ฉันแบบนี้ล่ะ” แองเจล่าเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม สายตาของเธอมองซ้ายทีขวาทีไปที่ดีมที่ตอนนี้เขามีการเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย เพราะถ้าสังเกตดีๆ คือเขานั้นเริ่มมีสีผิวที่ชมพูขึ้น

“นั่นสินะ ทำไมเราถึงได้หงุดหงิดใส่เธอ มันควรจะไม่...”

“ตายแล้ว คุณยมทูตกำลังจะกลายเป็นคน” แองเจล่ายิ้มอย่างยียวนจนคนที่โดนกวนประสาทเริ่มมีอาการคิ้วกระตุก

“ฮื้มมม เราไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้นแหละ” ดีมสูดลมหายใจเข้าออกเพื่อสงบสติอารมณ์

“อะไรกัน ไม่สนุกเลย”

“เรื่องแบบนี้ใช่เรื่องที่จะเอามาเล่นสนุกที่ไหน หากยมทูตเริ่มมีความรู้สึก แปลว่าพลังเริ่มหายไปและใกล้จะดับสิ้น” ถ้อยคำของดีมทำให้แองเจล่าที่กำลังยิ้มร่าหุบยิ้มลงทันที หัวใจของเธอสั่นวูบเมื่อได้ยินว่าใกล้จะดับสิ้น

“นี่ นายอย่าพูดเรื่องนายจะหายไปสิ ฉันรู้สึกเจ็บปวด” แองเจล่าไม่เข้าใจว่าที่เธอรู้สึกแบบนี้นั้นเป็นเพราะตราทาสหรือเพราะความรู้สึกจากใจของเธอ แต่ที่แน่ๆ คือเธอรู้สึกปวดร้าวที่หัวใจจริงๆ

“ตกลง เราจะไม่พูด...” ดีมมองคนตรงหน้าที่จับมือของเขาขึ้นมา

“ฉันไม่รู้ว่านายจะหายไปหรือเปล่า แต่วันนี้ฉันจะให้นายได้ดูความสวยงามของโลกมนุษย์” แองเจล่ายิ้มอย่างอ่อนโยนกอบกุมมือของดีมไว้ หญิงสาวมองสบตาคนตรงข้ามที่เธอนั้นรู้สึกบางอย่างด้วย

“นี่เธอ...”

“ป่ะ ไปดูความสวยงามของสวนนี้กันดีกว่า” แองเจล่าจับมือของดีมแล้วเดินนำพาดีมเดินตามไปด้วย ชายหนุ่มมองตามหลังของหญิงสาวที่จะว่าไปแล้วเขาก็ใช้ชีวิตกับเธอมานานสักพัก ไออุ่นจากมือเล็กของสาวตรงหน้าทำให้เขารู้สึกว่าไม่อยากให้เธอปล่อยมือไปจากเขาเสียเลย

“นี่แองเจล่า”

“หือ?? ว่าไง”

“งดงาม”

“ใช่ไหมล่ะ ที่สวยมากเลย”

‘เจ้าต่างหากที่งดงาม’ ดีมมองใบหน้าของแองเจล่า แสงไฟสวยสาดส่องยิ่งทำให้ความงามราวกับนางฟ้าบนสวรรค์นั้นมากเป็นเท่าตัว หัวใจของเขาสั่นไหวอีกครั้งและนั้นก็ทำให้เขาเป็นกังวลด้วยในเวลาเดียวกัน

 

“เธอจะกินน้ำใช่ไหม”

“ใช่ๆ เดินมาตั้งไกล นายไปซื้อให้หน่อย” แองเจล่านั่งแผ่อย่างเหนื่อยอ่อนบนเก้าอี้ของสวนสาธารณะ หลังจากที่ทั้งสองเดินมาชมความงดงามของที่แห่งนี้

“งั้นรออยู่ตรงนี้ อย่าไปไหนล่ะ”

“ไม่ไปไหนหรอก รีบไปรีบมาแล้วกัน ถ้าฉันโดนไอฆาตกรฆ่าต้องโทษนายนะ” แองเจล่าพูดติดตลก

“ทำไมเธอไม่ไปด้วยกัน แบบนั้นจะปลอดภัยกว่านะ” ดีมเสนอเพราะเขานั้นก็เป็นห่วงความปลอดภัยของแองเจล่าเช่นกัน เพราะจุดที่เขาจะไปกดซื้อน้ำนั้นอยู่ไกลจากตรงนี้พอสมควร

“ไม่ล่ะ ฉันเหนื่อย ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันพอนี่ไว้กับตัวน่า” แองเจล่าชูเครื่องช็อตไฟฟ้าที่เธอพกติดตัวเสมอ เพราะหากวันไหนที่เธอไปเที่ยวแล้วถูกผู้ชายคุกคามเธอก็มักจะใช้สิ่งนี้ป้องกันตัวเสมอมา

“ถ้างั้นจะรีบไปรีบมา หากมีอะไรฉุกเฉินให้เรียกชื่อของเรา”

“จ้าๆ ไปๆ ไปได้แล้ว คอแห้งหมดแล้ว” แองเจล่ากวักมือไล่และนั่นก็ทำให้ดีมเดินออกห่างจากเธอไป โดยที่ทุกการกระทำของพวกเขาทั้งสองคนนั้นอยู่ในสายตาของใครบางคน

 

“แล้วตู้นี้มันใช้ยังไง” ดีมยืนมองตู้กดน้ำพร้อมกับเงินในมือ ถึงแองเจล่าจะบอกให้เขามาซื้อ แต่เธอก็ไม่ได้สอนขั้นตอนในการกดซื้อจากเครื่องขายน้ำอัตโนมัติแม้แต่น้อย

 

“ช้าจังเลยนะ” แองเจล่าไถโซเชียลในมือถือของเธอไปเรื่อยโดยที่ไม่ได้รู้เลยว่าตอนนี้มีใครบางคนมายืนอยู่ด้านหลังของเธอ เงาร่างใหญ่ค่อยๆ แสยะยิ้มออกมาเพราะเจอเหยื่อที่มันไม่ได้เจอมานาน

“รองเท้าคู่นี้สวยจัง...เอ๊ะ” แองเจล่ามองรองเท้าคู่งามในหน้าจอมือถือ และเมื่อสังเกตเงาที่สะท้อนจากด้านหลังของเธอทำให้เห็นผู้ชายร่างโตกำลังเงื้อมือที่ในมือมีมีดปังตอเล่มโต แล้วกำลังจะฟาดฟันลงมาที่เธอ

แองเจล่าเบิกตากว้างแล้วพุ่งตัวออกห่างจากจุดที่เธอนั่ง ฉึก เสียงของมีดดังกล่าวปักลงไปบนเก้าอี้ไม้ซึ่งเป็นตำแหน่งเดียวกันกับที่คอของเธออยู่ก่อนหน้านี้ แองเจล่ามองด้วยความหวาดกลัวเพราะรอยยิ้มแสนสยดสยองและด้วยตาที่แสนกระหายกำลังมองเธออย่างไม่ลดละ

“หลบได้ยังไง” ชายร่างยักษ์ดึงมีดเล่มใหญ่ที่ปักออกมาดู มันเอียงคอสงสัยเพราะมันเล็งไว้แล้วอย่างแม่นยำ

“ยะ....อย่าเข้ามานะ ไม่งั้นแกโดนดีแน่” แม้จะอยากวิ่งแต่ขาเจ้ากรรมกลับไม่แม้แต่จะขยับได้ มือเล็กล้วงเข้าไปในกระเป๋าถือเพื่อหยิบเอาเครื่องช็อตไฟฟ้ามาขู่เพื่อป้องกันตัว

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ชอบจริงๆ เหยื่อที่สู้คืน” เมื่อชายดังกล่าวออกมาจากเงามืดต้องแสงไฟ เผยให้เห็นใบหน้าเหี้ยมพร้อมกับรอยแผลไฟไหม้ครึ่งหน้า ร่างกายใหญ่โตผิดมนุษย์ราวกับยักษ์ที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ แม้มันจะเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้าแต่แองเจล่ากลับถูกกดดันจนไม่อาจหนีได้

“ยะ...อย่าเข้ามานะ”

“ทำไมไม่ลองช็อตสักหน่อยล่ะ” มันเดินมายืนต่อหน้าของเธอร่างใหญ่ราวภูเขาเสมือนว่ามันกำลังกดทับร่างของเธอ แองเจล่าไม่รอช้าในเมื่อมันมาอยู่ต่อหน้าของเธอแบบนี้ก็ต้องป้องกันตัว

“อ๊ากกกก!! ” เครื่องช็อตไฟฟ้าถูกใช้งานทิ่มไปยังร่างของคนตรงหน้า มันแผดเสียงดังอย่างทรมานและนั่นก็ทำให้แองเจล่าเบาใจเพราะเครื่องมือป้องกันตัวของเธอนั้นใช้ได้ผล

“อ๊ากกกกก ยอม ยอม”

“บอกแล้วไง ว่าอย่าเข้ามาใกล้” แองเจล่าพูดซ้ำพร้อมกับรอยยิ้มที่ผุดขึ้นมาบนใบหน้า สีหน้าที่แสนทรมานของมันทำให้เธอหมดห่วงจากการตกเป็นเหยื่อของมัน

“ยอม อ๊ากกกก อ๊ากกก ยอมอะไรงั้นเหรอสาวน้อย” แต่สีหน้าที่ทรมานก่อนหน้านี้กลับแสยะยิ้มอีกครั้งพร้อมกับจ้องเขม็งมาที่แองเจล่าที่ตอนนี้ตกใจสุดขีดปล่อยมือจากเครื่องช็อตไฟฟ้า

“ทะ....ทำไม”

“ฮ่าๆ พอดีว่าแผลนี้ได้มาจากการถูกฟ้าผ่าล่ะนะ ถ้าเป็นสเปรย์พริกไทยยังค่อยน่ากลัวหน่อย แต่เครื่องช็อตไฟฟ้าแบบนี้ ทำ อะ ไร ไม่ ได้ หรอก สาวน้อย” มันยื่นหน้าเข้ามาใกล้แองเจล่าที่ตื่นกลัวจนขวัญกระเจิงและรับมือกับเหตุการณ์แบบไปต่อไม่เป็น

“เอาล่ะ เด็กสาวผู้สิ้นหวัง” มีดในมือของฆาตกรโหดง้างขึ้นอีกครั้ง แองเจล่าได้แต่มองมันอย่างถอดใจ หยาดน้ำตาไหลออกมาเพราะความกลัว ร่างกายสั่นไร้แรงขยับจนไม่อาจจะหลบพ้นได้อย่างแน่นอน

“ดีม ช่วยด้วย...”

“ฮ่าๆๆ มันมาไม่ทันหรอก” และเป็นเหมือนกับที่ฆาตกรพูด เพราะตอนนี้ไร้วี่แววของดีมที่จะมาช่วยเธอ

“ดีม ดีม ดีม ช่วยฉันด้วย ดีมมม”

“ฮ่าๆๆ ไม่มีใครมาช่วยหรอก ตะโกนไปก็เสียเวลา มาเป็นเหยื่อของกูซะ” มีดที่ง้างออกฟันลงอย่างรวดเร็วเป้าหมายคือลำคอขาวของแองเจล่าที่ตอนนี้หลับตาสนิท ‘ยมทูต....ช่วยด้วย....’

เคร้ง!!

มีดปังตอเล่มโตกระทบกับบางอย่างก่อนถึงลำคอของแองเจล่า ใบเคียวสีดำสนิทเข้ามาป้องกันในเสี้ยววินาทีก่อนที่จะถึงคอของเธอ ดีมปรากฏตัวขึ้นด้านหลังของแองเจล่าพร้อมกับขวดน้ำในมือและเคียว ผมสีแดงชาดพลิ้วไหวตามสายลมพร้อมกับดวงตาสีขาวที่จ้องมองไปยังชายร่างโตเขม็ง

“ทำอะไรกับคนของข้า!! ”

 

.....................................................

คนของข้าแหละ ตายแล้วววว

ความคิดเห็น