email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แฟนหนุ่มสายเปย์

ชื่อตอน : แฟนหนุ่มสายเปย์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ธ.ค. 2564 05:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แฟนหนุ่มสายเปย์
แบบอักษร

นานจน (เกือบ) ลืมเธอ

ep.58 แฟนหนุ่มสายเปย์

 

ระหว่างอาหารมื้อเช้าจัสมินตัดสินใจบอกเฮงกับวันว่าวันนี้เธอจะกลับบ้านที่กรุงเทพเพราะแม่กับพี่ชายเดินทางมาจากต่างประเทศ

 

วันมีสีหน้าตกใจที่สุดแต่ก็เข้าใจ จึงบอกจัสมินว่าให้กลับพรุ่งนี้เพราะวันนี้เธอและเฮงมีประชุมสมาคมผู้ค้าทองไม่สามารถไปส่งได้

 

และที่สำคัญกระเป๋าที่หญิงสาวสั่งไว้ในช็อปหรูของห้างดังใกล้บ้านได้ส่งมาถึงที่ช็อปแล้ว เธออยากให้จัสมินไปรับมาก่อนเพราะวันมีประชุมไม่สามารถไปรับของแทนได้

 

"ได้ค่ะม๊า เดี๋ยวแจ๊สเดินไปก็ได้ค่ะใกล้แค่นี้เอง"

 

"วันนี้เฮียว่าง เดี๋ยวเฮียพาไปนะครับ" อธิปออกปากรับอาสาทันที เพื่อฉวยโอกาสนี้ได้อยู่ใกล้ชิดผู้หญิงที่เขารัก

 

"ไม่เป็นไรค่ะเฮีย แจ๊สไปเองได้จริงๆ ค่ะ"

 

"ให้พี่เขาพาไปก็ได้นี่มะลิ ดีเลยจะได้ไม่ต้องเดินให้เหนื่อยมันไกลอยู่เหมือนกันนะลูก แล้วม๊าก็จะได้ไม่ต้องเป็นห่วงหนูด้วย"

 

วันพูดขึ้นคล้ายเป็นคำสั่ง ทำให้จัสมินต้องยอมทำตามอย่างว่าง่าย หลังมื้อเช้าเธอจึงเดินตามอธิปไปที่รถเบนซ์คันใหญ่ของเขา เพื่อให้เขาพาเธอไปรับของที่สั่งไว้ในห้างดังด้วยใบหน้าที่งอง้ำ แต่อีกฝ่ายกลับหน้าบานอย่างเห็นได้ชัด

 

เมื่อมาถึงห้างดัง จัสมินรีบลงจากรถแล้วก้าวเท้าเข้าไปภายในตัวอาคารอย่างรวดเร็วจนอธิปเดินตามแทบไม่ทัน

 

หญิงสาวเดินเข้าไปในช็อปหรูที่ได้สั่งของเอาไว้ แจ้งกับพนักงานว่ามารับของ แต่เนื่องจากมีลูกค้าอยู่เยอะพนักงานจึงให้เธอรอสักครู่

 

ระหว่างที่รออยู่นั้น หญิงสาวก็ได้เดินดูเสื้อผ้าไปเรื่อยๆ เพื่อฆ่าเวลา อธิปที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามมาจนทันเห็นจัสมินกำลังเลือกเสื้อผ้า

 

เขามองดูชุดที่หญิงสาวหยิบขึ้นมาดูแล้วคิดว่ามันค่อนข้างโป๊ไปในสายตาของเขา

 

ชุดมินิเดรสสายเดี่ยวเนื้อผ้าบางเบาจนมองทะลุเห็นข้างใน ด้านหน้าคอวีที่เว้าลึกลงมาถึงร่องอก ด้านหลังคว้านยาวลงมาจนถึงกลางหลัง เขาเห็นแล้วไม่ชอบใจอย่างมาก จึงไปหยิบอีกตัวที่ดูเรียบร้อยกว่าส่งให้เธอ

 

"เฮียว่าตัวนี้สวยกว่านะครับ"

 

จัสมินเหลือบตามองด้วยใบหน้าเรียบเฉย โดยไม่ได้ยื่นมือออกไปรับแต่อย่างใด จนเมื่อพนักงานมาเชิญเธอให้ไปที่เคาน์เตอร์ หญิงสาวจึงหยิบชุดที่เธอเลือกไว้ถือติดมือไปด้วย

 

อธิปส่ายหัวเบาๆ มองตามจัสมินรู้สึกไม่ชอบใจแต่พยายามเก็บอาการเอาไว้ แล้วหยิบชุดที่เขาชอบเดินตามหญิงสาวไปทันที

 

"ของคุณจัสมินมีกระเป๋าที่สั่งไว้สองใบกับเดรสหนึ่งตัวนะคะ"

 

พนักงานสาวคนสวยที่คุ้นเคยกับจัสมินได้พูดทวนรายการสินค้าให้ฟัง จัสมินพยักหน้ารับพร้อมเปิดกระเป๋าคาดอกดึงกระเป๋าตังค์ใบเล็กออกมา เปิดซิปหยิบเครดิตการ์ดออกมาส่งให้ แต่ยังช้ากว่าอธิปที่ยื่นบัตรของตัวเองใส่มือพนักงานพร้อมเดรสที่เขาเลือกไว้

 

"เพิ่มอีกตัวนึงครับ ใช้บัตรใบนี้ครับผม"

 

"ได้ค่ะ รอสักครูนะคะ"

 

จัสมินหันไปมองชายหนุ่มอย่างไม่พอใจ แต่อีกฝ่ายกลับยิ้มทะเล้นให้เธอจนน่าหมั่นไส้

 

"เดี๋ยวแจ๊สโอนเงินสดเข้าธนาคารให้เฮียนะคะ ขอเลขบัญชีด้วยค่ะ"

 

"ไม่ต้องหรอกครับ บัตรใบนี้ทำไว้ตั้งนานแล้ว ไม่เคยใช้เลยสักครั้งเดียว เฮียจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามีวงเงินเท่าไหร่ จะพอหรือเปล่าก็ไม่รู้"

 

"ตอนนี้ยอดค่าใช่จ่ายอยู่ที่หนึ่งแสนสองหมื่นห้าพันบาทค่ะ รูดบัตรผ่านแล้วด้วยค่ะ วงเงินน่าจะยังเหลืออีกเยอะ รับกระเป๋าเพิ่มอีกใบไหมคะคุณจัสมิน"

 

พนักงานสาวที่สนิทกันเอ่ยปากแซวยิ้มๆ ปกติจะเห็นจัสมินมากับเถ้าแก่เนี้ยวันเศรษฐีนีคนดังประจำจังหวัดที่ใครๆ ต่างก็รู้จักเป็นอย่างดี

 

แต่วันนี้จัสมินมากับแฟนหนุ่มขาวตี๋สายเปย์ที่ดูเหมาะสมกัน

 

เธอรีบส่ายหัวปฏิเสธ อธิปหันมามองหน้าสวยแล้วถามเธอว่า "อยากได้อะไรเพิ่มอีกไหมครับมะลิ"

 

"ไม่ล่ะคะ"

 

"งั้นซื้อของเสร็จแล้ว ไปหาอะไรทานหน่อยนะ เฮียหิวแล้ว"

 

"หิวอะไรคะเฮีย เพิ่งจะทานมื้อเช้ามาเองนะ"

 

หญิงสาวบอกเขาใบหน้าสงสัย เมื่อเช้าม๊าทำอาหารโปรดต้อนรับลูกชายคนเดียวหลายอย่างจนเต็มโต๊ะไปหมด เขาเองก็ทานทุกอย่างที่มีจนแทบไม่เหลือ ทั้งที่มันเพิ่งจะผ่านมาเพียงสองชั่วโมงแต่อธิปกลับบอกว่าหิว

 

คนอะไร ระบบย่อยอาหารเร็วเกินไปล่ะ

 

ครอบครัวอธิปแม้จะมีกันเพียงสามคนพ่อแม่ลูก แต่คนที่อยู่ในความดูแลที่อยู่บ้านเดียวกันมีอีกห้าคนทำหน้าที่แตกต่างกันไป แต่ทุกคนได้รับสิทธิ์ในการทานอาหารร่วมโต๊ะเดียวกับเจ้าของบ้าน

 

วันกับเฮงไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นเจ้านายแล้วแบ่งแยกชนชั้นกับลูกน้อง ทั้งสองคนให้ความเอ็นดูทุกคนเหมือนลูกหลาน

 

ช่างเป็นผู้ใหญ่ใจดีที่น่านับถืออย่างแท้จริงในสายตาจัสมิน

 

เมื่ออธิปและจัสมินเดินออกมาจากช็อปหรูของห้างดัง ชายหนุ่มจับมือเธอไว้ตลอดเวลา พาไปหยุดตรงหน้าร้านชาบูบุฟเฟต์ แล้วจูงมือน้อยเข้าไปข้างใน ชายหนุ่มเลือกนั่งโต๊ะด้านในสุด

 

เมื่อเขาหย่อนตัวลงบนเก้าอี้แล้วหญิงสาวยังยืนลังเลแต่เมื่อเห็นว่าปฏิเสธอธิปไม่ได้ เธอจึงเลือกนั่งฝั่งตรงข้ามกับเขา แต่ยังไม่ทันได้คุยกันจริงจังก็มีเสียงหวานๆ แทรกขึ้นมา

"อธิป!!"

 

ชายหนุ่มหันไปตามเสียง พลอยทำให้จัสมินหันตามไปหาต้นตอของเสียงด้วย เธอเห็นเป็นหญิงสาวสวยที่แต่งตัวทันสมัยและมีท่าทางที่มั่นใจ

 

"หญิง มาได้ไงเนี้ย?"

 

อธิปถามออกไปกึ่งไม่แน่ใจ แต่อีกฝ่ายกลับยิ้มกว้าง

 

"หญิงก็ตามอธิปมาน่ะสิ"

 

"ตามมา!!"

 

คำตอบของขวัญหญิงทำให้อธิปอึ้งไป เธอนั่งลงข้างชายหนุ่มใช้สองมือเกาะแขนเขาอย่างคุ้นเคย แล้วหันมาพูดเสียงอ่อนหวานใส่เขา

 

"ก็เห็นเฮชอาร์บอกว่าคุณลางานเป็นเดือน หญิงก็เป็นห่วง มีใครที่บ้านคุณเป็นอะไรหรือเปล่าคะ"

 

"ไม่มีใครเป็นอะไร ผมแค่อยากพัก"

 

อธิปพูดพร้อมส่งสายตาหวานไปทางจัสมินที่เอาแต่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์มือถือตลอดเวลา

 

อันที่จริงหญิงสาวไม่ได้ตั้งใจจะเสียมารยาทแบบนี้ แต่เพราะสังเกตเห็นในความสัมพันธ์ที่ผิดปกติของอธิปกับผู้หญิงคนนั้น แล้วรู้สึกได้ว่าทั้งสองคนจะต้องเป็นมากกว่าแค่คนรู้จัก จึงไม่อยากที่จะมานั่งเป็นส่วนเกิน เธอเลยหยิบโทรศัพท์มาเล่นเกมส์แทน

 

"แล้วนี่มาทานข้าวกันหรอคะ?" ขวัญหญิงหันมาถาม อธิปพยักหน้าให้ แล้วผายมือไปทางจัสมินก่อนจะแนะนำว่า

 

"มะลิ.. นี่พี่ขวัญหญิงเจ้านายเฮียเอง แล้วนี่เอ่อ.. มะลิ ..ครับ"

 

ชายหนุ่มพูดค้างไว้แค่นั้น ไม่ใช่ว่าไม่อยากบอกใครในความสัมพันธ์ของเขากับจัสมิน แต่เป็นเพราะว่าเขาเองยังไม่ได้บอกรักและขอเธอเป็นแฟนอย่างเป็นทางการ จึงอยากจะเก็บสถานภาพนี้เอาไว้พูดกับเธอก่อน แล้วค่อยประกาศให้คนอื่นได้รับรู้

 

และแน่นอน.. คนที่ต้องรู้เป็นสองคนแรกก่อนใคร ก็คือป่ะป๊ากับหม่าม๊าของเขานั่นเอง

 

จัสมินยกมือไหว้ขวัญหญิงแล้วยิ้มบางๆให้เธออย่างเป็นมิตร โดยไม่ได้พูดอะไรกันสักคำเดียว

 

"ผมหิวแล้ว ขอไปตักอะไรกินก่อนนะ"

 

อธิปพูดจบก็ลุกขึ้นเดินผ่านขวัญหญิงที่นั่งติดเขาออกไปที่เคาน์ตอร์ที่มีอาหารวางเรียงรายให้เลือกมากมาย

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

ขวัญหญิงจะเป็นแค่เจ้านายจริงไหมเนี้ย หรือมีซัมติงรอง?

ถ้าชอบ .. ขอคนละคอมเม้นท์น้าาา

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว