email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เผชิญหน้ากับแม่สามี

ชื่อตอน : เผชิญหน้ากับแม่สามี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.9k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ธ.ค. 2564 05:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เผชิญหน้ากับแม่สามี
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.56 เผชิญหน้ากับแม่สามี

 

ภายในบ้านหลังใหญ่ที่มีเนื้อที่เกือบห้าร้อยตารางวาตั้งเด่นตระหง่านอยู่ใจกลางย่านธุรกิจหลักของประเทศ ด้านในตกแต่งอย่างหรูหราด้วยเฟอร์นิเจอร์คุณภาพพรีเมี่ยมที่นำเข้ามาจากยุโรปทุกชิ้น

 

ที่ดินตรงนี้เจ้าของตัวจริงคือมารดาผู้ให้กำเนิดของณัฐนิธานซึ่งเสียชีวิตไปนานแล้วด้วยอุบัติเหตุ ทำให้มรดกส่วนนี้ได้ตกเป็นของลูกชายเพียงคนเดียวอย่างเขาไปโดยปริยาย

 

หลังกลับจากอังกฤษชายหนุ่มจึงเริ่มสร้างบ้านมาเรื่อยๆจนเพิ่งเสร็จสิ้นเมื่อไม่กี่เดือนก่อนหน้านี้ เขาตั้งใจสร้างบ้านเพื่อต้องการจะพาศิรสามาอยู่ด้วยกันแต่เมื่อภรรยาสาวยืนกรานเสียงแข็งว่าอยากจะอยู่บ้านของเธอเองเพื่อจะได้มีเวลาดูแลศศิพิมที่ร่างกายไม่แข็งแรงนัก คุณสามีจึงต้องย้ายตัวเองไปอยู่บ้านภรรยาด้วยอีกคน ปล่อยทิ้งบ้านสวยหลังนี้ให้แม่บ้านคนเก่าแก่ของครอบครัวดูแลแทน แต่ชายหนุ่มก็แวะเวียนมาดูบ้านอยู่เป็นประจำ

 

ณัฐนิธานพาศิรสาและศศิพิมเข้ามาภายในห้องรับแขกของบ้าน ก็พบกับชายหญิงต่างวัยสี่คนนั่งรออยู่

 

เดวิด แซนวู้ด แดดดี๊ของณัฐนิธานที่รูปร่างหน้าดี แต่งกายภูมิฐาน วางตัวเป็นผู้ใหญ่ที่น่านับถือ

 

กนกกานต์ แซนวู้ด แม่ของณัฐนิธาน อันที่จริงเธอมีศักดิ์เป็นคุณป้าของเขา แต่หลังจากน้องสาวและน้องเขยเสียชีวิตในอุบัติเหตุ เธอก็รับอุปการะหลานชายคนเดียวเอาไว้เป็นบุตรบุญธรรมที่ถูกต้องตามกฏหมาย

 

พอล เวลลิงตัน พี่ชายของจัสมิน หนุ่มลูกครึ่งไทยอังกฤษ

 

และหญิงสูงวัยที่ดูสง่างามอีกคนหนึ่ง ซึ่งศิรสาไม่รู้จัก

 

ณัฐนิธานให้ภรรยาและพี่สาวของเธอนั่งที่โซฟาหลุยส์ตัวยาว ซึ่งเท่ากับว่าทั้งสองสาวนั่งอยู่ต่อหน้ากับทั้งสี่คนพอดี

การเผชิญหน้ากับแม่สามีครั้งนี้ ทำให้ศิรสานั่งเกร็งทำตัวไม่ถูกเมื่อต้องมาอยู่ต่อหน้ากับพ่อแม่สามีที่บ้านหลังใหญ่ของณัฐนิธาน

 

ซึ่งแม้จะมีสามีกับศศิพิมพี่สาวอยู่เคียงข้าง แต่เธอก็รู้สึกถึงรังสีบางอย่างที่พุ่งออกมาจากตัวของแม่สามีจนตัวเริ่มสั่นเอาแต่ก้มหน้าไม่กล้าสบตาใคร

 

"แล้วยังไงกันณัฐ จะแค่จดทะเบียนกันเฉยๆ ไม่จัดงานแต่งงานกันแล้วใช่ไหม?"

 

เสียงเข้มของกนกกานต์ถามลูกชาย ขณะที่เขายังนั่งจับมือภรรยาไว้แน่นอย่างให้กำลังใจ

 

"คือเราจดทะเบียนสมรสกันมานานแล้วนี่ครับแม่ จะมาจัดงานแต่งตอนนี้ผมว่ามันจะดูไม่ดี"

 

"ไม่ดียังไง ลองบอกเหตุผลมาให้แม่ฟังซิลูก"

 

"เอ่อ คือ.."

 

ณัฐนิธานพูดอ้ำอึ้งเหมือนคนที่หาคำตอบไม่ได้ แม้ตัวเขาเองก็ยังรู้สึกเกรงใจในตัวมารดาจนไม่กล้าพูดอะไรออกไป

 

"รสาเป็นลูกที่มีพ่อมีแม่นะณัฐ แค่ลูกไปหลอกให้เขารักและจดทะเบียนสมรสมันก็แย่พอแล้ว แล้วนี่ลูกจะทำเหมือนไม่ให้เกียรติพ่อรสาที่เสียชีวิตไปแล้วได้ยังไง"

 

คำพูดตักเตือนของกนกกานต์ที่แสนนุ่มนวลทำให้ศิรสาถึงกับเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของน้ำเสียงอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

 

"แล้วตอนนี้ตั้งท้องกี่เดือนแล้วล่ะ? อาการตกเลือดคุณหมอว่ายังไงบ้าง"

 

คำพูดแฝงความเอื้ออาทรของคุณแม่สามีที่ดูจะรู้ประวัติและเข้าใจเธอไปหมดทุกอย่างถามลูกสะใภ้เสียงแผ่วเบาแตกต่างจากตอนที่คุยกับลูกชายราวฟ้ากับเหว

 

"อายุครรภ์สิบห้าสัปดาห์แล้ว คุณหมอดลวิทย์ดูแลรสาอยู่ครับ ตอนนี้อาการคุณแม่ปลอดภัยดีส่วนคุณลูกก็แข็งแรงมากครับ"

 

ณัฐนิธานรีบตอบคำถามของแม่แทนภรรยา ด้วยเห็นว่าศิรสานั่งนิ่งเงียบมาตลอด

 

กนกกานต์เดินมานั่งข้างๆศิรสา ทำให้เธอสังเกตว่าแม่ของณัฐนิธานช่างเป็นผู้หญิงที่สง่างามเหลือเกิน ส่วนมิสเตอร์เดวิดพ่อของเขานั้นก็ดูสุขุมน่านับถือมากเช่นกัน

 

หญิงสูงวัยก้มหน้าลงเล็กน้อย ใช้มือตัวเองลูบท้องที่ยื่นออกมาของศิรสาเบาๆ

 

"คงเจ็บมากซินะรสา อยู่ในท้องแม่อีกไม่กี่เดือน แล้วเราก็จะได้เห็นหน้ากันแล้วนะหลานย่า"

 

น้ำตาลูกสะใภ้ไหลลงอาบแก้ม คุณแม่สามียื่นมือไปเช็ดเบาๆที่ใบหน้า

 

"กลัวหรอจ๊ะ? ไม่ร้องไห้แล้วนะลูก เดี๋ยวแม่จัดการทุกอย่างให้เอง อยากจะคลอดที่ไทยหรือที่อังกฤษดีล่ะ แม่ว่าไปอังกฤษดีกว่านะ หลานจะได้สัญชาติด้วย เรามีธุรกิจอยู่ทางโน้นมากมาย ย่าจะยกให้หลานหมดเลย"

 

"แล้วแต่คุณแม่จะกรุณาค่ะ สำหรับรสายังไงก็ได้"

 

ศิรสาตอบน้ำเสียงสะอื้น รู้สึกตื้นตันใจกับความเมตตาของแม่สามี

 

"ดีจ๊ะ งั้นณัฐไปจัดการเรื่องวีซ่าให้น้อง เอาให้เร็วที่สุดนะ เดี๋ยวท้องแก่กว่านี่จะเดินทางไม่ได้ แล้วเราเป็นพี่สาวรสาหรอจ๊ะ? ไปอังกฤษกับน้องนะลูกไปอยู่เป็นเพื่อนกันสักพัก ถ้าคลอดแล้วทุกอย่างเข้าที่เข้าทางอยากจะกลับเมืองไทย แม่จะพามาส่งถึงบ้านเองจ๊ะ"

 

กนกกานต์หันมาพูดคุยกับศศิพิมที่พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย

 

"ได้ค่ะคุณป้า"

 

"เรียกแม่เหมือนรสาเถอะลูก เราก็ถือเป็นคนในครอบครัวเดียวกันแล้ว"

 

ศศิพิมยกมือไหว้แม่ของณัฐนิธาน พลันสายตาของศิรสาก็เหลือบไปเห็นหญิงสูงวัยที่หน้าตาสะสวยแต่ใบหน้าหมองหม่น จนทำให้อดคิดไม่ได้ว่า

 

แล้วผู้หญิงคนนั้นที่กลับมาจากอังกฤษพร้อมคุณแม่เป็นใครกันนะ?

 

และเหมือนอีกฝ่ายจะรับรู้ได้ เธอหันมามองสบตาศิรสาที่มองอยู่ก่อนด้วยใบหน้าเศร้าหมอง

 

"เออ แม่ก็มัวแต่ถามแต่เรื่องลูกหลานตัวเอง ลืมไปเลยว่ามีอีกเรื่องที่สำคัญกว่า"

 

เสียงกนกกานต์เอ่ยขึ้นเหมือนคนที่รู้สึกผิดพร้อมหันไปมองลูกสะใภ้แล้วพูดว่า

 

"นี่คือคุณน้ามัลลิการ์ แม่ของพอลกับจัสมินจ๊ะรสา แล้วนี่ก็พอล คงรู้จักกันแล้วเนาะ"

 

ศิรสาและศศิพิมต่างพากันตกตะลึงกับการแนะนำตัวของคุณแม่สามี แม้จะตกใจแต่ก็รีบยกมือไหว้หญิงสูงวัยอย่างนอบน้อม กนกกานต์จึงถามตรงประด็น

 

"คุณน้ากำลังทุกข์ใจอยากจะรู้เรื่องของหนูแจ๊ส มีใครพอจะบอกคุณน้าได้ไหมลูก?"

 

"คนสุดท้ายที่ได้พูดคุยกับแจ๊สคือพี่อธิปครับ ทั้งสองคนเอ่อ .. กำลังคบหากันอยู่"

 

ณัฐนิธานเอ่ยไม่เต็มเสียง ศิรสาที่นั่งใจระทึกจึงตัดสินใจพูดว่า

 

"พี่อธิปก็ทุกข์ใจไม่แพ้คุณน้าเลยนะคะ พยายามตามหาคุณจัสมินเกือบตลอดสองเดือนที่ผ่านมา แต่ก็ไม่เจอ ตอนนี้พี่อธิปกลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดค่ะ รสาตั้งใจจะไปหาอยู่พอดี คุณน้าสะดวกไปพร้อมกับรสาไหมคะ?"

 

"ไปค่ะ หนูรสาช่วยพาน้าไปทีได้ไหมลูก?"

 

"ได้ค่ะคุณน้า แต่พรุ่งนี้รสามีนัดตรวจครรภ์คงต้องเป็นวันมะรืนถึงจะพาไปได้นะคะ"

 

"ได้จ๊ะ แค่วันเดียวน้ารอได้"

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

เฮียตี๋.. เตรียมตัวต้อนรับคุณแม่ยายเลยจ้า

ถ้าชอบขอคนละคอมเม้นท์น้า

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว