ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กับนักหัดเขียนคนนี้นะคะ\^0^/

ตอนที่ 21 แปดพันปี

ชื่อตอน : ตอนที่ 21 แปดพันปี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ย. 2563 16:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21 แปดพันปี
แบบอักษร

หลังคลอดได้ประมาณเจ็ดวัน สภาพร่างกายของอารึมค่อยๆ กลับไปเป็นเหมือนเดิม ท้องยุบไปเกือบหมด ในวันที่เขาคลอดลูกหลังจากทำเรื่องในเรือนเสร็จเจ้าสองสามีก็ปรนนิบัติพัดวีเขาดีมาก พวกมันทำความสะอาดเรือน เปลี่ยนผ้าเตียงใหม่และหาฟูกเล็กๆ มาวางไว้ใกล้ๆ ตัวเขาอีกหนึ่งผืน จัดระเบียบครัวเรือนเสียเรียบร้อยแถมพวกมันยังอดทนให้อารึมพักร่างกายอยู่นานหลายวันจนกระทั่งวันนี้ความอดทนพวกมันก็สิ้นสุด

ท่อนลำใหญ่ของเจ้ากาซิมเสียบเข้าเสียบออกในรูปากทางยืดหยุ่นส่วนล่าง อารึมสูดปากครางเสียงแผ่วๆ นอนหันหลังสวนสะโพกรับเบาๆ ในขณะที่หัวนมทั้งสองข้างก็กำลังถูกปากเล็กๆ ดูดดึงเอาแต่ใจ เจ้าเสือตัวน้อยนอนหงายดูดนมพลางตะกุยเล็บกุดๆ เกาะเต้านมอย่างเหนียวแน่นท่าทางไม่ยอมปล่อยโดยง่าย เจ้าตัวอื่นๆ ที่ยังไม่ได้กินก็ร้องเรียกกันใหญ่ ส่วนตัวที่อิ่มจนพุงกางก็นอนแผ่ขาหลับอุตุจนได้ยินเสียงหายใจดังฟี้ๆ

อารึมถูกพ่อของเจ้าเสือน้อยๆ เหล่านี้กระทำการคึกคักขณะที่ให้นมลูกอยู่ พอเอ่ยห้ามก็ไม่ฟังแต่อย่างใด เจ้าเสือน้อยตัวหนึ่งหลังอิ่มนมก็ยืนร่างเดินเตาะแตะไปหา มันเอียงคอมองตาใสแจ๋ว ได้ยินเสียงคนให้นมมันร้องแปลกๆ เพราะคนผู้นี้ก็ทำหางตาชี้ขึ้นเหมือนไม่พอใจ เจ้าเสือน้อยร้องแง้วๆ ประท้วงตะกุยกวัดขาหน้าใส่พ่อตัวเองไม่หยุด

เจ้ากาซิมหัวเราะในคอ เอื้อมจับเจ้าเด็กซนเขวี้ยงไปทางหนึ่งก่อนจะขยับกระแทกต่ออย่างเมามัน

"อ้ะๆๆ กะ กาซิม ยะอย่าโยนลูก"

"อืมม์ ซี้ดดด...แค่นั้นไม่เป็นไรหรอก"

อารึมใจหายใจคว่ำ มองลูกเสือน้อยเกาะฟูกจนตัวหยืด ก่อนจะกระโจนเข้ามาหยุมผมผู้เป็นพ่อท่าทางเกรี้ยวกราด เจ้ากาซิมไม่สนใจปฏิบัติกิจกามต่อจนเสร็จสมอารมณ์หมาย

เช้านี้เจ้าไอราไม่อยู่เพราะต้องไปหาหัวหน้าเผ่า จึงเหลือแต่เจ้ากาซิมที่ยังคงอยู่ดูแลลูกๆ กับอารึมสองคน

อารึมอยากจะหยิกเจ้าสามีตัวโตๆพวกนี้เสียจริงๆ ช่วงเวลาหลังคลอดที่เขาขยับตัวไม่สะดวก การดูแลลูกเสือตัวน้อยจึงเป็นหน้าที่ของเจ้าสามีทั้งสองโดยปริยาย

เห็นเจ้าไอรากับกาซิมโยนลูกๆลงถังไม้อาบน้ำจนเกิดเสียงดังต๋อมแล้วก็ตกอกตกใจ รีบเอ่ยห้ามพวกมันแทบไม่ทัน ถึงจะรู้ว่าชนเผ่านี้พลังชีวิตแข็งแกร่งก็ตามที แต่อารึมที่เป็นคนธรรมดาๆจากโลกภายนอกก็อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี เจ้าสามีสองคนทำหน้าฉงนแต่ยังดีที่เข้าใจ ค่อยๆเบามือลงให้แต่บางทีก็ยังได้ยินเสียงโยนลงน้ำมาเป็นระยะๆอยู่ดี

แต่เจ้าลูกเสือน้อยแข็งแรงกันอย่างมากไม่กี่วันก็วิ่งเต้นซนกันแล้ว ของเล่นผ้าที่อารึมเย็บขึ้นถูกเจ้าลูกๆตัวน้อยพวกนี้กัดกันหัวเหวี่ยง หากไม่เพราะฟันที่ยังไม่ขึ้นดีเห็นทีผ้าคงขาดวิ่นแน่

"ฮึๆๆ กาซ่าร์อย่าดื้อสิลูก" อารึมหัวเราะเอ่ยชื่อเจ้าลูกเสือน้อยตัวหนึ่ง มันที่กำลังกัดผ้าหัวสะบัดก็ละปากออกก่อนจะกระโดดมานัวเนียกับอารึมใหญ่ อารึมหอมหัวเจ้าเด็กๆ อย่างมันเขี้ยวไปหลายฟอด ตัวน้อยแค่นี้ก็รู้จักเอาใจแล้ว ส่วนอีกตัวก็ร้องแง้วๆ หิวนม เขาจับมันเข้าเต้า เอาหัวนมเขี่ยให้ปากเล็กๆ อ้าออก เจ้าเสือน้อยที่ได้รับสัมผัสคุ้นๆ ก็งับดูดทันที

เจ้ากาซิมคนเป็นพ่อก็มองมาตาเป็นมัน ก่อนจะโน้มหน้าไปดูดเต้านมอีกข้าง มือปัดเจ้าเสือน้อยอีกตัวที่กำลังไต่ถึงหน้าอกของผู้เป็นมารดาออกไปอีกทาง เจ้าเสือน้อยตีลังตกฟูกทันทีก่อนจะยกหางตาชี้ร้องเสียงแหลมไม่พอใจ

"อึก อื้ออ...กาซิมบ้า อย่าดื่มหมดนะ"

ทั้งเจ้ากาซิมกับไอราชอบมาแย่งดูดนมกับลูกๆจนหมดเต้า อารึมต้องใช้เวลานวดหน้าอกใหม่เรียกน้ำนมอยู่สักพักกว่าจะเริ่มไหลอีกครั้ง เจ้าสองสามีเห็นดังนั้นจึงหาน้ำขิงและสมุนไพรในป่าอื่นๆ มาต้มให้ดื่มอย่างดี

อารึมรู้หรอกว่าเจ้าสองสามีไม่ได้ให้เขาดื่มเพื่อกระตุ้นน้ำนมให้ลูกๆเท่านั้นแต่เพื่อให้เหลือเผื่อแผ่มาถึงพวกมันด้วยต่างหาก

"คนลามกแย่งลูกกิน" อารึมยู่ปากตีแขนเจ้ากาซิมป้าบๆ แต่เจ้าสามีตัวดียิ้มรับหน้าชื่นก้มหน้าดูดและดื่มเสียงจ๊วบๆต่อไป ห่วงสีเงินที่เอาออกไม่ได้ก็ถูกเจ้าสามีละเลงลิ้นรัวๆจนอารึมเผลอขยับกายหลุดครางเสียงหวานตาเยิ้มอยู่เป็นระยะๆ

คนตัวขาวนอนให้นมเด็กๆจนอิ่มทุกตัวก็จับเจ้าเสือน้อยวางเรียงในฟูกเล็กๆข้างตัว เจ้าตัวน้อยหลังกินนมต่างพากันนอนหลับตัวอืดคล้ายก้อนขนมโมจิหกก้อน อารึมอมยิ้มลูบตัวพวกเสือน้อยเบาๆก่อนจะเลื่อนตัวคว้าตระกร้าใบใหญ่เข้ามาใกล้

หลังเสือน้อยทั้งหกตัวนอนก็เป็นเวลานอนกกไข่...อารึมวางไข่ทั้งห้าฟองไว้ใกล้ๆ ตัวเขาเฝ้ามองดูพวกมันเติบโตทุกๆวัน เจ้างูเด็กทั้งห้าตัวคงซนไม่ต่างเจ้าเสือน้อยแน่ๆ

ช่วงสายๆ ของวันอารึมกับเจ้ากาซิมก็อุ้มลูกๆ ออกมาข้างนอกเพื่อจะไปหาชายชราหัวหน้าเผ่า เขาหิ้วตะกร้าที่บรรจุไข่ห้าใบไว้ในมือ ส่วนเจ้าเสือน้อยที่มักไม่อยู่นิ่งพอออกมาข้างนอกกลับสงบเสงี่ยม เพราะในชนเผ่าต่างล้วนเป็นสัตว์ป่าอันตราย เจ้าเสือน้อยที่สัมผัสไวจึงต่างยึดเกาะผู้เป็นพ่อไว้แน่นแต่บางตัวก็ไม่ทิ้งลาย กระโดดแล่นห้อยโหนไปมา ไต่เส้นผมหนาๆต่างเชือกกันสนุกสนาน

เมื่อมาถึงเจ้าไอราออกมารอพอดี มันกอดรัดนัวเนียเมียตัวเองเพราะยังไม่ทันได้ทำเรื่องดีๆ ตอนเช้าก็ต้องรีบออกมาเสียก่อน ส่วนเจ้าเสือน้อยทั้งหลายเห็นพ่ออีกคนก็รีบตะปบหาอย่างไว ก่อนที่เจ้าไอราจะถูกกลุ่มก้อนขนยึดครองร่าง ชายชราหัวหน้าเผ่าเห็นครอบครัวสุขสันต์ก็หัวเราะฮาๆเดินถือแผ่นดินเหนียวออกมา

ผู้ที่คลอดบุตรต้องมาลงทะเบียนประชากรใหม่กับหัวหน้าเผ่า อารึมสลักชื่อสมาชิกทั้งหมดลงแผ่นจารึกจนครบถ้วน ด้วยจำนวนสมาชิกใหม่สิบเอ็ดตน ชายชราหัวหน้าเผ่าจึงพออกพอใจอย่างมาก ยิ่งคนเยอะเผ่าจะยิ่งแข็งแกร่งและเติบโตแผ่ขยายได้เร็วมากขึ้นเท่านั้น ชายชราจึงสรรหาทั้งขิงอ่อนขิงแก่มาให้อารึมเป็นกระบุง

อารึมเห็นของในกระบุงใหญ่ก็รู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้างกับขวัญกำลังใจที่ได้รับจากชายชรา ทุกวันนี้เจ้าสองสามีก็ปั๊มนมแย่งลูกๆ กินหมดจนอารึมแทบต้องซดน้ำขิงอยู่ทุกชั่วโมง หากเขามีลูกอีกโขยง ต่อให้มีขิงอีกระบุงเขาก็คงมีน้ำนมไม่พออยู่ดี อีกอย่างถึงแม้ว่าน้ำนมจะเพิ่มขึ้นแต่เขาก็เผ็ดขิงจนร้อนคอไปหมดแล้วนะ!

เจ้าสองสามีที่เห็นขิงกับสีหน้าแหยของเมียตัวเองก็พลันหัวเราะร่วนจนอารึมทุบตีพวกมันหลายๆทีด้วยความโมโห เจ้าไอรารับกระบุงขิงมาถืออย่างอารมณ์ดีก่อนจะพาทั้งหมดเข้าไปข้างในกระโจมพิธีของหัวหน้าเผ่า

พวกเด็กๆที่กำลังครึกครื้นกลับสงบลงโดยพลัน ชายชราหัวหน้าเผ่าทำพิธีเจิมไข่ทั้งห้าใบกับเจ้าเสือน้อยจนครบทุกตัวก่อนจะให้คำทำนายว่าเจ้าลูกๆทั้งหมดจะมีชีวิตที่ดีมีคู่ครองคนผิวขาวกันครบถ้วนทุกตัวในวันข้างหน้าและจะมีคนหนึ่งพลัดไปมีคู่ต่างเผ่าของชนกลุ่มอื่นอีกด้วย

คำทำนายของชายชราหัวหน้าเผ่าล้วนแม่นยำ เจ้าไอรากับกาซิมเหลือบมองหน้ากันเล็กน้อย เรื่องศัตรูต่างเผ่าก็นับเป็นปัญหาอย่างหนึ่งของชนเผ่าพวกมันมานาน ถึงต่างฝ่ายต่างไม่ยุ่งแต่ก็ใช่ว่าจะเป็นมิตรกันนัก แต่เรื่องทั้งหมดช่างเป็นเรื่องราวอีกยาวไกลพวกมันก็ได้แต่ดูแลลูกๆของพวกมันในวันนี้ไปก่อนไม่อาจคิดเรื่องอนาคตให้ยุ่งยากใจ

อารึมกลับมาเรือนพร้อมสองสามี ระยะนี้มีชายผิวขาวจากครัวเรือนอื่นๆ มาเยี่ยมเยียนกันไม่ขาด พวกของเล่นต่างๆก็ถูกนำมาให้เจ้าเด็กๆเล่นกันอย่างสนุกสนาน ระยะนี้เจ้างูน้อยก็ต่างฟักออกมาจากไข่แล้วเรียบร้อย งูน้อยสีดำห้าตัวเลื้อยแล่นปราดไปมา พอเหลือบเห็นบรรดาเพื่อนบ้านของแม่ตนก็ต่างชูคอผงกหัวทักทายอย่างพร้อมเพรียงกันก่อนที่คณะลูกงูน้อยจะแล่นปราดหายไปเล่นกับพี่ๆน้องๆของพวกมันต่อ

วันหนึ่งอารึมกับเจ้าสามีทั้งสองที่ว่างเว้นจากการงานหนึ่งวันก็พาบรรดาเจ้าลูกเสือและลูกงูน้อยๆมาเที่ยวกันข้างนอก พวกเขานั่งทานอาหารอยู่ข้างๆลำธารอันสงบร่มรื่นแห่งหนึ่ง

ตอนนี้เจ้าเสือน้อยเริ่มมีฟันแล้ว อารึมเอานมคลุกกับเนื้อวางไว้ในจานดินเผา เจ้าเสือน้อยทั้งหกมุดหน้าแย่งกินจนพากันหมุนตัวเป็นกังหัน ส่วนเจ้างูน้อยก็กินเนื้อสัตว์ป่าตัวเล็กๆ บางตัวเห็นพ่อแม่ตนกินมันเผาก็อยากกินบ้าง จนเขมือบหัวมันเทศเข้าไปทั้งอัน อารึมที่เห็นเจ้างูน้อยกินอาหารไม่ถูกประเภทก็ตกใจ แต่เจ้าไอราหัวเราะบอกไม่เป็นไร พวกมันไม่ใช่งูทั่วไปถึงกินไปก็ไม่อันตราย อาจย่อยยากกว่าปกติเท่านั้น ต้องรอให้แปลงกายเป็นมนุษย์เสียก่อนจึงจะกินอาหารทั่วไปได้

อารึมที่ได้ฟังก็โล่งอกแต่พอนึกถึงอายุขัยของพวกมันก็พลันเศร้าหมองลงเล็กๆ เจ้าสองสามีและลูกๆต่างมีอายุขัยยืนยาวแต่เขากลับมีอายุขัยสิ้นสุดประมาณหนึ่งร้อยปีเท่านั้น ก็เท่ากับว่าอารึมจะไม่ได้อยู่ดูเจ้าเด็กๆเติบโต และเจ้าสามีสองคนก็คงจะไปหาคนใหม่แล้วก็ลืมเลือนเรื่องของเขาไปในที่สุด

คิดไปสะระตะตามประสาคนคิดมาก อารึมก็เงียบลงผิดปกติก่อนจะกระโดดลงเล่นน้ำด้วยอาการเหม่อๆ เจ้าเด็กที่กินอิ่มหนำก็กระโจนลงมาเล่นด้วย เจ้าเสือน้อยหกตัวลอยเห็นแต่หัวกับสองขาหน้าที่กวัดน้ำเบาๆ ส่วนบรรดางูน้อยก็หมุนตัวเล่นในน้ำจนตัวพริ้ว ท่าทางดูสนุกสนานมีชีวิตชีวา อารึมอมยิ้มหัวเราะเบาๆ ขณะนั้นเองอารึมที่ตีขาใต้น้ำอยู่ก็พลันถูกฉุดดึงลง เขาจมน้ำลงไปทั้งตัวก่อนจะโผล่พรวดขึ้นมาในท่านั่งรอบคอบนบ่ากำยำของกาซิม เจ้าไอราก็รับช่วงต่อโอบแขนรอบเอวนุ่มก่อนจะพาคนหมุนฝ่าน้ำเป็นวงกลมจนอารึมแทบตาลายก่อนจะหยุดลง

เจ้าไอรามองคนงามของมันด้วยสายตาล้ำลึก ส่วนเจ้ากาซิมที่โผล่พรวดด้านหลังก็ซุกไซร้คอขาวๆ ก่อนจะแน่นิ่งอยู่อย่างนั้น

"เป็นอะไรหรือ กลัวอะไรอยู่..." มือใหญ่ของเจ้าไอราลูบไล้กรอบใบหน้าหวานพลางเอ่ยถาม

รับรู้แรงสั่นริกๆ ทั้งตัวของเมียตัวเองเจ้ากาซิมก็กระชับวงแขนตรงเอวแน่น "อารึม...อย่าร้องไห้ พวกเรารักอารึมมากๆ ไม่อยากเห็นร้องไห้แบบนี้"

เจ้าบรรดาลูกๆ ที่กำลังสนุกพลันกระจุกตัวจ๋องอยู่ฝั่งหนึ่งท่าทางเศร้าซึมตามมารดา เจ้าเสือน้อยบางตัวร้องเสียงครางโอดครวญจะว่ายมาหาแต่ก็ถูกหางเจ้างูตัวหนึ่งฉุดห้ามไว้ ก่อนจะสื่อสารภาษาแง้วๆ งี้ดๆ ของพวกตนไปมา

ปล่อยให้หน้าที่นี้เป็นของพวกพ่อๆ ดีกว่า!

อารึมน้ำตาไหลพรากๆ ก่อนจะพรั่งพรูสิ่งที่กังวลออกมาหมดเปลือก หลังพูดจบก็สูดน้ำมูกยกแขนปาดน้ำตาป้อยๆ เจ้าไอรากับกาซิมชะงักนิ่งกันทั้งคู่

เจ้าไอรายกยิ้มอย่างโล่งใจ

"อารึมอายุขัยเท่าพวกเราแล้วนะ ขอโทษที่ไม่ได้บอก"

"เอ้ะ! "

อารึมสมองอื้ออึง ก่อนจะได้ยินเจ้าคนด้านหลังเอ่ยขึ้นสำทับ

"พวกเราจะอยู่ด้วยกันจนแปดพันปีไงล่ะ"

อารึมเบิกตากว้าง "ฉะฉันจะได้อยู่พวกนายไปจนแปดพันปีเลยหรือ ได้อยู่กับ..."

เจ้าไอราเห็นคนตัวขาวหันมองดูลูกๆอีกฝั่งหนึ่งก็อมยิ้ม

"อยู่กับลูกๆของเรา ไม่ดีหรือ"

อารึมพยักหน้าหงึกๆ เขาเม้มปากสั่นๆก่อนจะร้องไห้โฮออกมาชุดใหญ่จนเจ้าสองสามีต้องปลอบโยนอยู่นานก่อนที่พวกมันจะพาคนตัวขาวเล่นน้ำต่ออย่างโล่งใจ

บรรดาลูกๆ ทั้งหลายเห็นแม่ตัวเองสดชื่นขึ้นแล้วก็เข้ามาออดอ้อนกันใหญ่ จนเจ้าสองสามีที่ถูกลูกแย่งความสนใจไปเผยแววตาดำมืด คนที่บอกว่าจะอยู่กับลูกๆเสียดิบดีบัดนี้จับลูกตัวเองเขวี้ยงลงน้ำไปทางหนึ่ง เจ้าเด็กๆทั้งสิบเอ็ดหน่อลอยตุ้บป่องอยู่กลางน้ำ พอจะเข้าไปแก้แค้นพ่อของตนคืนบ้างกลับได้ยินเสียงครางอ่อนๆของแม่ตนลอดออกมา เจ้างูบางตัวที่พอรู้ความก็พาพี่ๆ น้องๆวกหนีไปเล่นที่อื่นในทันใด

"อาา ซี้ดดด อ่าา อะไอรา กาซิม แรงๆอูยย..."

ท่อนลำแบบสัตว์ป่าของพวกมันถูกิารึมร้องขอออกมาอีกครั้ง เจ้าท่อนลำทั้งสามบัดนี้มุดครูดไถในรูปากทางใต้น้ำลับตาคนแต่จากเสียงครวญครางคนที่ถูกขนาบกลางก็รู้ถึงความร้อนแรงนี้ดี

"ฮืมม...คราวนี้อารึมอาจจะท้องอีกนะ"

เจ้ากาซิมหายใจฟืดฟาดเอ่ยเสียงพร่าขณะครูดท่อนลำมีหนามเข้าไปข้างในที่มีอีกสองอันถ่างครูดไว้อยู่ อารึมที่ได้ฟังก็เอ่ยตอบเสียงหวานแผ่วๆ

"อูววว...อ้ะๆๆ มะมีอีกเยอะๆเลยสิ คิกๆ...อู้ววอ่าๆๆ" อารึมถูกความเสียวซ่านกระตุ้นจนเอ่ยเช่นนั้นออกมา ดวงตากลมๆ ลอยเยิ้ม อยู่ๆก็นึกถึงขิงที่หัวหน้าเผ่าให้มาวันนั้น

อืมม...คงได้ไปขอขิงกับหัวหน้าเผ่าอีกสักกระบุงแล้วกระมัง

ไม่สิอีกสองสามกระบุงไว้เลยจะดีกว่า...

 

 

 

 

 

 

 

 

.....จบบริบูรณ์.....

 

 

 

 

>>>จบจ้าาา5555 แฮ่ๆๆ จบที่ยี่สิบเอ็ดตอนนี้นะคะ จบแบบนี้แหละค่ะ555

มีใครงงเรื่องขิงไหมคะ เพราะอารึมมีลูกเยอะต้องใช้น้ำนมปริมาณมากซึ่งน้ำขิงช่วยเพิ่มน้ำนมนั่นเองค่ะ เลยต้องใช้ขิงเยอะๆหน่อย อันนี้นิยายนะคะ555 ส่วนในชีวิตจริงมารดาหลังคลอดก็แนะนำดื่มน้ำขิงค่ะกระตุ้นน้ำนมได้ส่วนหนึ่งแต่อีกส่วนที่จำเป็นก็อย่างเช่นการกระตุ้นเอาลูกเข้าเต้าทุกสองชั่วโมง,การให้นมบ่อยๆและนานรวมถึงการให้ลูกดูดนมถึงลานนม พวกนี้ต่างหากที่เป็นปัจจัยหลักส่งเสริมให้น้ำนมไหลออกมามากขึ้นค่ะ

แต่ใดๆเรื่องไร้พล็อตเรื่องนี้ก็จบลงแล้ว ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามกันมาโดยตลอดนะคะ กำลังใจม้วกๆ

แต่เดี๋ยวก่อน!เราจะทำอีบุ้คแหละทุกคนน สนับสนุนได้นะคะ มีตอนพิเฉดห้าตอนดังนี้

Special 1 วันๆของอารึมกับการเลี้ยงลูก

Special 2 เหล่าลูกๆในวันที่พ่อไม่อยู่

Special 3 อารึมกับร่างสัตว์ของสองสามี (Warning:ฺBeastiality ร่างสัตว์เลยจ้า)

Special 4 ชายหนุ่มผู้หลงเข้ามาใหม่กับชายชราหัวหน้าเผ่า

Special 5 ชายหนุ่มผู้ไร้พันธะคู่

เราประเมินราคาจะไม่เกินสองร้อยบาท และเราก็ไม่ได้แต่งภาษาราบรื่นขนาดนั้นจึงคิดว่าไม่เอาแพงและไม่เข้าเนื้อตัวเองเกินไป คงจะอยู่ราวๆ 179 บาท...(แพงมั้ยนะ แต่สำรวจตลาดจำนวนคำกับเรทราคาก็ประมาณนี้อ่ะ ฮือๆๆ)

ขอฝากด้วยนะคะ อิๆๆ ขอบคุณท่านนักอ่านทุกคน ขอฝากนามปากกาต้นหมักมี่นี้ไว้ด้วยนะคะ แต่เรื่องต่อๆ ไปไม่รู้จะมีเวลาแต่งมั้ยTT แต่ใดๆ เราก็ขอตัวก่อนแล้วคะ ขอให้ท่านนักอ่านทุกท่านมีความสุข มีความเจริญ ขอให้รวยๆ และไม่ปวดหลังนะคะ ไปแล้วค่า เชิ้บบบบ

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว