email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เหม็นเปรี้ยวทั้งวัน 2

ชื่อตอน : เหม็นเปรี้ยวทั้งวัน 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 283

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ย. 2563 14:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เหม็นเปรี้ยวทั้งวัน 2
แบบอักษร

            “...” หยวนปิงเหยี่ยนรีบกลืนผลเถาจึเงยหน้าขึ้นยิ้มกว้างเห็นฟันสีไข่มุกเรียงตัวสวยให้เขา

            “บอกมาหรือจะให้ข้าสั่งให้เจ้าแก้ผ้า” อู๋ฉีหลงจ้องมองด้วยแววตาเหี้ยม เขาไม่ชอบให้สาวใช้แอบเอาอาหารมาทานบนเรือนใหญ่และทานอาหารเมื่อต้องมาพูดคุยกับเขาเช่นนี้แต่หยวนปิงเหยี่ยนนางกลับไม่สนใจกฎระเบียบใดๆ ทั้งสิ้น

            “ข้าไม่ได้ทานอะไรเจ้าค่ะ” หยวนปิงเหยี่ยนยิ้มโบกมือปฏิเสธ พลันหน้าซีดเพราะพูดถึงเรื่องการทานอาหารทั้งที่อู๋ฉีหลงไม่ได้ถามเรื่องที่นางแอบทานผลเถาจึ

            “อย่างนั้นหรือ นี่ถ้าเจ้าไม่บอกว่าเจ้าทานข้าคงไม่รู้ว่าเจ้ากำลังแอบทานอาหาร หึ! เอามันออกมา ไม่เช่นนั้นข้าจะให้พ่อบ้านหลี่จับเจ้าแก้ผ้า” อู๋ฉีหลงสั่งเสียงเหี้ยมตวัดสายตาไปคาดโทษพ่อบ้านหลี่ที่ไม่ได้อบรมเรื่องกฎมารยาทการเป็นสาวใช้ให้นาง

            “...” พ่อบ้านหลี่ดวงตาเบิกกว้างมองไปยังหยวนปิงเหยี่ยนซึ่งยืนจับสาบเสื้อแน่นมองมายังเขาด้วยสายตาหวาดระแวง

            “ผลเถาจึเจ้าค่ะ ข้ากำลังทานอยู่ที่โรงครัวเพราะหิวมากที่ต้องไปขุดจู๋สุ่นมาให้นายท่านเจ้าค่ะ” หยวนปิงเหยี่ยนล้วงห่อผลเถาจึที่หั่นมาเป็นชิ้นๆ ถูกห่อด้วยกระดาษออกมาจากสาบเสื้อยืนยิ้มเจื่อนให้อู๋ฉีหลง

            “หึ! เจ้านี่ทำผิดกฎซ้ำแล้วซ้ำเล่า ข้าควรจะทำเช่นไรดี ปิงเหยี่ยน!” อู๋ฉีหลงเดินวนไปวนมารอบๆ ตัวนาง

            “เอ่อ...หากข้าเป็นสาวใช้ที่ดีให้นายท่านไม่ได้ ท่านไล่ข้าออกจากสำนักก็ได้เจ้าค่ะ แล้วข้าจะนำเงินมาชดใช้หนี้สำหรับข้าวของที่ข้าทำเสียหายเองเจ้าค่ะ” หยวนปิงเหยี่ยนได้โอกาสรีบเสนอให้อู๋ฉีหลงไล่นางออกในเมื่อคิดว่านางไม่มีดีอะไรยิ่งอยู่ยิ่งทำให้ปวดหัวแล้วรีบๆ ไล่นางออกจากสำนักโดยเร็วจะดีเสียกว่า

            “หึ! ไม่มีทางอย่าคิดหวังเจ้าต้องอยู่ชดใช้หนี้ให้ข้า หากเจ้ายังทำข้าวของเสียหายระยะเวลาที่เจ้าต้องอยู่ที่นี่จะเพิ่มตามความเสียหาย หึ! เอาเถาจึไปทิ้งซะ เจ้าจะได้เริ่มงานสาวใช้ในเรือนใหญ่เสียที” อู๋ฉีหลงชี้นิ้วไปยังประตู เขารู้ใจดีไม่มีทางปล่อยสตรีตรงหน้าเขาออกไปจากที่นี่ได้ เขาจะใช้ทุกวิธีเพื่อดักนางให้ติดกับดักหัวใจเขา

            “ทิ้งหรือเจ้าคะ เสียดายแย่พี่คังหลงนำมาให้ข้าเสียด้วย” หยวนปิงเหยี่ยนรีบยัดเถาจึทั้งสามชิ้นเข้าปากและรีบเคี้ยวทันที ปล่อยให้อู๋ฉีหลงมองนางด้วยแววตาวาวโรจน์ที่กล้าขัดคำสั่งเขา

            “ปิงเหยี่ยน! ข้าสั่งให้ไปทิ้ง! เจ้าคายมันออกมาเดี๋ยวนี้นะ! คายออกมา!” อู๋ฉีหลงขาดซึ่งสติเมื่อเห็นนางรีบยัดเถาจึซึ่งคังหลงเป็นผู้มอบให้ เขาเดินมาจับไหล่ทั้งสองข้างของนางแล้วเขย่าตัวให้นางนั้นคายเถาจึออกมา เขากำลังจะลดโทษที่นางไปขุดจู๋สุ่นแทนที่จะรีบมารับใช้เขา อารมณ์ต้องมาคุกรุ่นดั่งถูกสุมด้วยเชื้อเพลิงอีกครั้งที่เห็นนางแอบทานเถาจึแต่ไฟโทสะระเบิดขึ้นทันทีที่นางไม่ยอมทิ้งเถาจึซึ่งคังหลงเป็นผู้มอบให้นางแต่กลับเคี้ยวกินต่อหน้าเขา

            “อื้อ อ่อย อื้อ” หยวนปิงเหยี่ยนพยายามร้องบอกให้เขาปล่อยมือและหยุดเขย่าตัวทั้งที่นางพยายามรีบเคี้ยวผลเถาจึ อู๋ฉีหลงโมโหเขย่าตัวนางโยกโยนไปตามแรงของเขา พ่อบ้านหลี่เห็นท่าไม่ดีรีบเขามาจับแขนของอู๋ฉีหลงเพื่อเตือนสติเขาไม่เช่นหยวนปิงเหยี่ยนอาจแขนหักได้

            “นายท่านใจเย็นก่อนขอรับ ประเดี๋ยวนางอาจแขนหักได้ขอรับ”

            “ปิงเหยี่ยน! ข้าบอกให้คายออกมา เจ้าห้ามกินของบุรุษอื่นได้ยินไหม คายมันออกมา! ถอยไปพ่อบ้านหลี่ไม่เช่นนั้นข้าจะหักมือของเจ้าทิ้งเสีย” อู๋ฉีหลงหันไปตวาดใส่พ่อบ้านหลี่จนเขาต้องรีบปล่อยมือแต่ยังคอยยกมือและส่งเสียงห้ามปราม

มีอีบุ๊คนะคะ โหลดได้ที่

www.mebmarket.com

 

มีผลงานอื่นๆ อีกมากมายพิมพ์

นามปากกา Faang Faang

          

ความคิดเห็น