Instagram-icon

อ่านแล้วคอมเม้นท์​ถูกใจด้วยยิ่งดีเลยเห็นเม้​นท์ทีสมองโปรง♡

รักลวงตอนที่21​ เซ็น​

ชื่อตอน : รักลวงตอนที่21​ เซ็น​

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ม.ค. 2564 12:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักลวงตอนที่21​ เซ็น​
แบบอักษร

ตอนที่บอกว่าจะพามาบ้านของเขาทำเอาฉันเเอบกังวล

กลัวจะไม่ชอบรึเปล่าเเต่เปล่าเลยมันไม่เหมือนที่คิดไว้

ซักนิดเพราะพ่อเเม่เขาน่ารักและใจดีมากมันทำให้ฉันนึกถึงพ่อเเม่ของฉัน​ ถ้าท่านยังอยู่คงจะได้เลี้ยงหลานกันแล้วล่ะ

 

“เซนเดี๋ยวม๊าไปข้างนอกกับหนูข้าวนะ”​ม๊าบอกจะพาไปช๊อป​ของให้ตัวเล็กในท้องเลยเดินไปบอกพี่เซนที่นั่งอยู่หลัง

บ้านกับพ่อของเขา

 

“ครับอย่าช๊อปเยอะน่ะ​ม๊าเหลือไว้ในเซนบ้าง”​พี่เซนพูดเเซว

 

“ย่ะ​ ฉันไม่ซื้ออะไรมากหรอก​ งั้นไปเเล้วนะเบื่อหน้าเเก”

 

“โห​ เดี๋ยว​ผมเอาเมียกลับบ้านเลยนิ”พอบอกเสร็จก็เดินมาจากตรงนั้นทันทีโดยไม่สนใจว่าพี่เซนจะพูดอะไรต่อเราขึ้นรถและกำลังตรงไปห้างหรูเเห่งหนึ่ง

 

 

เข้ามาในร้านขายของเด็กเเรกเกิดม๊าก็เริ่มหยิบใส่รถเข็น

เลยฉันก็ศึกษาไปด้วยเพราะมากลับคนที่มีประสบการณ์​

ก็ต้องดีอยู่เเล้วฉันเลยไม่ขัดอะไร​

 

“หลานเป็นผู้ชายงั้น.. เอาสีฟ้าดีมั๊ยหนูข้าว”​

 

“ก็ดีนะคะ​หนูว่าตัวเล็กน่าจะชอบ”​ไม่นานก็ได้ของครบ

เราก็กลับบ้านกันเลยไม่ได้เเวะไหนต่อเพราะพี่เซนโทรมา

บอกว่าจะพาฉันกลับแล้ว​ พอถึงบ้านก็เจอพีเซนนั่งรออยู่โซฟาห้องรับเเขกเพื่อรอฉัน

 

“เซนพาข้าวกลับเเล้วนะมา”​เขาบอกเเม่ของเขาฉันก็เดินไปลาท่านก่อนกลับแล้วเดินตามพี่เขาออกมา

 

“เป็นไงบ้างวันนี้มีโอเคมั๊ย”​รถเคลื่อนตัว​ออกมาจากบ้านพี่เซนก็ถามฉัน

 

“ดีมากเลยค่ะ​แม่พี่ใจดีมากวันนี้ข้าวได้ขอตัวเล็กเยอะเลย”​

ฉันตอบเขาไปแล้วก็คุยอะไรเลยเปลี่ยนไป​

จนถึงบ้านฉันก็เปิดประตูลงจากลงเเล้วเข้าบ้านก่อนพี่เซน

นี่ก็เป็นเวลาอาหารเย็นของฉันกับตัวเล็กฉันก็ต้องเข้าครัวเพื่อทำอาหารเย็นกิน

 

“วันนี้ข้าวทำอาหารที่พี่ชอบด้วยนะ”​ฉันยกอาหาร2-3อย่างออกมาวางบนโต๊ะ​อาหารก็เป็นของง่ายๆเเคเพิ่มเมนู​ที่เขาชอบอย่างพะเเนงเนื้อเเค่นั้นเราก็กินข้าวกัน

กินเสร็จฉันอาสาเป็นคนล้างเองวันนี้​ เพราะทุกทีเขาจะเป็น

คนล้างเองตลอด​ฉันบอกว่าทำได้เเต่เขาก็ไม่ให้ทำอยู่ดี

พอทำอะไรเรียบร้อยในครัวแล้วฉันก็ขึ้นห้องไปพักผ่อน​

 

 

2อาทิตย์​ต่อมา

 

เเอ๊ดด..

เสียงเปิดประตูห้องน้ำเรียกความสนใจจากคนที่นั่ง​อยู่​ปลายเตียงได้เป็นอย่างดี​ แต่ทำถึงหน้าดูไม่สู้ดีเลยล่ะหรือไม่สบายรึเปล่า​ ทำให้ผมเดินไปลองเอามือทาบหน้า​ผาก ก็ปกติดีนี่

 

“ข้าวเป็นอะไรรึเปล่า​ ปวดหัวหรอ”​ผมถามอย่างเป็นห่วง

 

“เปล่าค่ะ​ เเต่รู้สึกเจ็บที่ท้องขึ้นมาดื้อๆ​”​เจ็บที่ท้องหรอหรือว่าเซนน้อยอยากออกมาทักทายโลกเเล้ว

 

“หรือว่าจะเจ็บท้องเตือน​ งั้นเราต้องไปนอนที่โรงพยาบาล​

เเล้ว​ล่ะ​ เผื่อเจ็บท้องอีกจะได้พร้อมเลย​ โอเคมั๊ย”​

 

“เอาเเบบนั้นก็ดีค่ะ​ ข้าวโอเค”​ผมก็ไปหยิบกระเป๋าเอกสาร​

แล้วพยุงข้าวไปที่รถเพื่อไปโรงพยาบาล​

 

สรุปว่านอนโรงพยาบาล​เพราะหมอบอกอาจจะคลอดคืนนี้

เพราะข้าวเจ็บท้องเตือนผมก็โอเคเเต่ขอห้องพิเศษ​ถ้าห้องรวมกับคนอื่นผมไม่โอเคเจ้าเซนน้อยคงไม่ชอบเหมือนกัน

 

“อื้อ!​ อย่าดิ้นเเรงสิตัวเล็กเเม่เจ็บนะคะ”​เจ้าตัวเล็กในท้องดิ้นจนสะดุ้ง​กันเลยทีเดียว​ ภาพที่ตัวเล็กดิ้นๆอยู่มันทำให้ผมที่มองอยู่พลอย​มีความสุข​ไปด้วย

 

“ดิ้นเบาๆตัวเล็กหรือว่าหนูหิว”​หยุดนิ่งเลย​ สงสัยคงจะหิว

เลยเล่นงานเเม่เเทน

 

“เดี๋ยว​พี่ไปซื้ออะไรมาให้กิน​ รอเเป๊บนึง”​

 

“พี่เซนข้าวอยากกินโจ๊กพิเศษ​หมูค่ะ”​ผมพยักหน้ารับรู้​แล้วออกจากห้องลงไปข้างล่างเพื่อซื้อของกินให้คุณเเม่ได้ขอเเล้วผมขึ้นไปที่ห้องเเล้วจัดอาหารเทใส่ถ้วยเเล้วยกไปที่เตียง

 

“รีบกินเลย​ เดียว​ตัวเล็กโมโหหิวอีกน่ะ”​ข้าวก็ตักโจ๊กเข้าปากคำเเล้วคำเล่าจนหมดชามผมเลยยกไปเก็บ

 

“รู้สึกเจ็บท้องอีกรึเปล่า”​

 

“นิดหน่อยค่ะ”​ตอบยิ้มๆเเล้วก็ลูบท้องเบาๆไปด้วยแบ้วจู่ๆ

ก็เบ้หน้าเพราะรู้สึกเหมือนอะไรจะหลุดออกมาจากท้อง

 

“โอ๊ะ.. อืมม พี่เซนข้าวเจ็บท้องจัง”​ผมได้ยินเเค่นั้นก็กดเรียกพยาบาลบอกว่าเธอเจ็บท้องเหมือนจะใกล้​คลอดแล้ว

บุรุษ​พยาบาล​ก็เข้ามาเข็นเตียงเพื่อย้ายไปห้องคลอดระหว่าง​นั้นข้าวก็เบ้หน้าด้วยความเจ็บ​ ผมเห็นแล้วอยากเจ็บ​แทนว่ะ

 

พอเข้าไปในห้องนั้นได้ไม่นานหมอก็ออกมาบอกว่าว่ามดลูกเปิดเต็มที่เเล้ว​ผมจะเข้าไปด้วยมั๊ย​ ผมก็ตอบทันทีว่าเข้า

เเล้วพยาบาล​ก็ให้ไปเปลี่ยน​ชุด​ ผมอยู่ในห้องกับข้าว

ที่ตอนนี้นอนอยู่บนเตียงมดลูกบีบรัดเเรงมากขึ้นจนร้องแทบไม่ออก​ เจ็บเหมือน​ท้องจะเเตกเมื่อได้จังหวะก็กรี๊ด​ดังลั่น

ทำเอาผมสงสารขึ้นมาทันที

 

“โอ้ยย..พี่เซนเจ็บ”

 

“ไม่เป็นไรนะ​ อีกแป๊บเดียว​หมอก็มาแล้ว”​ไม่ถึง1นาทีหมอที่จะทำคลอดพร้อมทีมพยาบาล​ก็เข้ามา

 

“คุณแม่หายใจเข้าลึกๆเเล้วค่อยๆเบ่งนะคะ​ เเต่ถ้าไม่ไหวจริงๆเราจะต้องผ่าคลอดให้”​ข้าวพยักหน้าแล้วทำตามที่พยาบาล​บอกค่อยๆหายใจแล้วเบ่ง

 

“ฮึบ​ อื้บบบบบบบ”​ก็บีบมือผมไปด้วย

 

 

ฉันเจ็บเหมือนจะตายเลย​ ฉันรู้สึกจะไม่ไหวเเล้ว

เเต่ก็มีเสียงพี่เซนดังข้างๆฉันเพื่อเรียกสติกลับมา

 

“ข้าว​ ได้ยินพี่มั๊ย​ หายใจเข้าลึกๆเเล้วเบ่งอีกที

ห้ามหลับน่ะ!!” ทำให้ฉันเริ่มรวบรวมลมหายใจ

แล้วเบ่งอีกครั้ง

 

“อื้บบบบบบ​”​

 

“เห็นหัวเเล้วค่ะ​ อีกทีนะคะ​”​อีกนิดข้าวๆ

 

“อื้บบบบบบบบ”​กลิ่นคาวของเลือคลุ้งไปทั้งห้องทำฉันเเทบเเรงเเต่มีเสียงหมอกับคนที่ฉันจับมืออยู่ตอนนี้เรียกไว้

 

“อีกนิดนะครับคุณ​เเม่​ 1 2 เบ่งครับ””​

 

“อื้บบบบ​ กรี๊ด​ดดด”​ฉันรวบเเรงเฮือก​สุดท้ายเเล้วเบ่งเต็มเเรงวินาทีนั้นฉันรู้สึกเหมือน​อะไรหลุดออกจากท้องได้ยินเสียงร้องของลูกก่อนที่จะสลบไป

 

 

“อุเเว้ อุเเว้”​ราวกับเสียงสวรรค์เซนน้อยออกแล้วเเต่

ต้นข้าวสลบไปทันทีที่ลูกออกมา

 

“เป็นเพศชายนะครับ​ สมบูรณ์​ทุกอย่าง”​หมออุ้มเด็กที่หน้าตาถอดแบบผมมาตัวเเดงๆส่งให้พยาบาล​เพื่อล้างตัว

เเล้วพาไปห้องเด็กเเรกเกิด​ ก่อนจะเข็นเตียง​ต้นข้าวไปห้องพักฟื้น​

 

“ตอนนี้คุณ​เเม่ยังหลับอยู่อีกซักพักคงจะตื่นเเล้ว”​

 

“ครับเเล้วผมจะได้เจอลูกอีกตอนไหน”​

 

“พรุ่งนี้​นี้เช้า​ จะมีพยาบาล​พาน้องมาส่งให้ค่ะ”​

 

“อ๋อ.. ขอบคุณ​นะครับ”​พยาบาล​ยิ้มตอบเเล้วเดินออกไปจากห้องผมเลยหันกลับมาหาคนที่นอนอยู่บนเตียง

 

“อืมม​ พี่เซนลูกล่ะ”​ตื่นปุ๊บ​ก็ถามหาลูกทันทีเลย

 

“อยู่ในห้องเด็กครับ​ พรุ่งนี้​พยาบาล​จะพามาส่ง​ให้”​เธอพยักหน้าว่าเข้าใจแล้วผมจูบลงที่หน้าผากเบาๅ

 

“เจ็บมากมั๊ย​ ข้าวเก่งมากเลยนะ”​เธอน้ำตาลไหล

 

“ลูกเราทั้งคนนะคะ​เเค่นี้เองสบายมาก”​ผมหัวเราะกับความขี้เล่นของเธอเจ็บก็ไม่ยอมพูด

 

“ลูกหน้าตาเหมือนพี่มาก​ พี่เห็นครั้งเเรกโคตรภูมิใจ”​

 

“ไม่เเฟร์เลย​ ข้าวอุ้มมาตั้ง9เดือนเเต่ทำไมเหมือนพี่คนเดียว​อ่ะ”​พูดด้วยน้ำเสียงปนงอเเง

 

“โอ๋.. ไม่เป็นไรคนนี้ไม่เหมือน​ คนต่อไปอาจจะเหมือนข้าวก็ได้น่ะ​ใครจะรู้”​

 

“เดี๋ยว! พี่เซนข้าวยังไม่บอกว่าจะมีอีกคนนะคะ​ตัวเล็ก​พึ่งคลอดเอง​ รีบหรอ”​ทันใช้ไงเมีย

 

“เถอะน่า.. ขออีกคนนะครับ”​อ้อนเเม่งเลย​ คราวนี้​อยากได้ลูกสาว​ อยากไว้หนวด​ไง

 

“ถ้าพี่เลี้ยงตัวเล็กดี​ จะลองคิดดูให้ก็ได้​ โอเคมั๊ยคะ​ เเต่ให้ตัวเล็ก​ได้ซัก1ขวบก่อนดีกว่า”

 

“ครับ​ เอาเเบบนั้นก็ได้​ เเต่พี่ว่าเราต้องตั้งชื่อเเล้วล่ะ

เรียกตัวเล็กไม่ได้เเล้ว”​

 

“งั้นพี่ตั้งชื่อสิคะ​ ข้าวยกให้ลูกคนเเรกตามใจจะชื่อว่าอะไรดี”​

 

“ชื่อหรอ.. งั้นชื่อเซ็น​ ชื่อจริง​ พีรวัสเเล้วกัน”​

 

“เพราะดีนะคะ​เซนกับเซ็นเข้ากันดี”​เธอยิ้มเเบบมีความสุข​

 

“ขอบคุณ​นะที่ยอมอุ้มท้องทนเจ็บมาตลอด9เดือนและก็ขอบคุณ​ที่วันนั้นให้โอกาส​ พี่สัญญา​ว่าจะเป็นพ่อเเละสามีที่ดี

ของข้าวจะไม่ทำให้เสียใจอีกเเล้ว”​

 

“ข้าวยินดีเจ็บเพราะเขาเป็นตัวเเทนของเราสองคนเเค่นี้สบายมากค่ะ”​ผมดึงเธอเข้ามากอด​เเละเธอก็กอดกลับ

 

หลังจากนี้ไปผมจะใช้ชีวิตคนเดียว​แบบไร้สาระ​ไปวันๆไม่ได้เเล้วเพราะตอนนี้ผมมีครอบครัว​เป็นหัวหน้าครอบครัว​

ผมต้องดูแลผู้หญิง​คนนี้ให้ดีที่สุดเพื่อตอบเเทนที่เธอยอมเสียสละหุ่นเพื่อผม​ เเค่จะบอกว่า​ผมรักเธอนะเเม่ของเซ็น....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_____________________

อาจจะงงหน่อยๆนะคะ​

ความยินดีกับคุณ​พ่อมือใหม่ด้วยนะคะ

อีก1ตอนจะจบแล้วน้าา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น