ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 59

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ย. 2563 16:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2
แบบอักษร

ตอนที่​2

 

 

ผมเดินออกมาหน้าโรงแรมก็เห็นรถพี่วีร์จอดรออยู่แล้ว

"รู้ได้ไงว่าโพดอยู่นี่" ผมถามทันทีที่ขึ้นมานั่งบนรถ

"ก็อ่านแล้วไม่ตอบคิดว่างอนอะไรอีก​ เลยโทรถามม๊าอ้วนแหละ​" ผมเบะปากมองมนเมื่อได้ยินคำตอบ

"เยอะตลอดอะพี่วีร์​ ก็รถมันจอดพอดี​ ต้องเข้าไปในงานไงเลยไม่ได้ตอบ​ แล้วนี่จะไปไหนต่ออะ หิวอะ​ พาไปกินเตี๋ยวหน่อยดิ" พี่วีร์พยักหน้ารับแล้วก็ขับรถมายังร้าน​ก๋วยเตี๋ยว​ที่​เรา​มาด้วย​กันเป็นประจำ

" บะหมี่แห้งพิเศษสองครับ" ผมสั่งเสร็จก็เดินเข้ามานั่งในร้าน​ โดยมีพี่วีร์เดินตามมาติดๆ​ รอไม่นาน​ก๋วยเตี๋ยว​สองชามก็มาเสิร์ฟ​

" เอาลูกชิ้นมา​ เอาหมูไป" พี่วีร์คีบลูกชิ้นจากชามผมไปใส่ชามตัวเอง​ เพราะรู้ว่าผมไม่ชอบกินลูกชิ้น​ แล้วก็คีบหมูจากชามตัวเอง​ มาใส่ไว้ในชามผมแทน

" น่ารักตลอดเลย​ ขอบคุณครับ" พูดจบผมก็คีบบะหมี่คำแรกเข้าปาก​

"แล้วเมื่อไหร่จะรักสักที" พี่วีร์พูดขึ้น

"แค่ก​ แค่ก" ผมสำลักหน้าดำหน้าแดง

"หึ หึ" แล้วพี่วีร์ก็คีบบะหมี่เข้าปากตัวเองบ้าง

"ก็รักมาตลอดไหมละ" ผมพูดออกมาเบาๆ​ แต่พี่วีร์ก็คงจะได้ยิน​ เพราะผมเห็นว่าพี่วีร์ชะงักไปเล็กน้อย​ ผมแอบยิ้มคนเดียวแล้วก็ตักบะหมี่ทานบ้าง

 

"เดี๋ยว​แวะไปร้านไอเงินก่อนนะ" พี่วีร์หันมาบอกกับผม​ หลังจากที่ขับรถออกมาจากร้านก๋วยเตี๋ยว​ได้​สัก​พัก

" ได้หมด" ผมตอบกลับไป แล้วก็นั่งฟังเพลงอย่างสบายใจ​ ไม่นานเราก็มาถึงร้านพี่เงิน​ จอดรถเสร็จเราก็เดินเข้ามาในร้าน​ ผมมาที่นี่กับพี่วีร์บ่อย​ จนการ์ดทุกคนจำหน้าผมได้หมดแล้ว ที่นี่เป็นร้านอาหารกึ่งผับ​ของพี่เงินซึ่งเป็นเพื่อนสนิทพี่วีร์ เพื่อนๆพี่เค้าเลยชอบนัดกันมาที่นี่

 

"ว้าววววว คืนนี้มีคนมาคุมวะ" พี่ผักทักขึ้นเมื่อผมกับพี่วีร์เดินมาถึงโต๊ะ​ที่พวกเพื่อนพี่เค้านั่งกันอยู่ก่อนแล้ว

"กวนตีนตลอดเลยนะมึงไอผัก" พี่วีร์ผลักหัวพี่ผักไปหนึ่งทีแล้วนั่งลงข้างพี่ผัก

"พี่ๆหวัดดีครับ" ผมยกมือไหว้พี่ๆทุกคน​ก็คือพี่ผักชายหนุ่มที่ตัวเล็กสุดในกลุ่ม​ ถัดมาก็คือพี่มังกร​ อีกฝั่งของโต๊ะก็คือพี่เงินเจ้าของร้าน แล้วคนสุดท้ายพี่โค้ก

"ตามสบายเลยครับข้าวโพด​ ดื่มอะไรดี" พี่เงินถามผมขึ้น

"โค้ก" ไม่ใช่เสียงผมนะครับที่ตอบพี่เงินไป​ แต่เป็นเสียงพี่วีร์ต่างหาก

"กูกินไม่ได้นะครับ" พี่โค้กพูดขึ้น​มา​ พวกที่เหลือก็หัวเราะขำกันเบาๆ​รวมถึงผมด้วย

"มึงจะแซวมัน​ ดูหน้ามันด้วย" พี่มังกรปาน้ำแข็งใส่พี่โค้กแล้วพยักเพยิดหน้า​มาทางพี่วีร์

"ขอโทษค่าบบ" พี่โค้กแกล้งยกมือขึ้นมาไหว้ขอโทษพี่วีร์​ คนที่เหลือบนโต๊ะก็หัวเราะกัน

"เดี๋ยวมานะ​ ไปห้องน้ำก่อน" ผมหันมากระซิบกับพี่วีร์

" เดี๋ยวพาไป" พี่วีร์ตอบผมกลับมา

"ไม่เป็นไร​ คนยังไม่เยอะ" พี่วีร์มีท่าทางลังเลแต่ก็ยอมพยักหน้า​ ผมจึงลุกขึ้น​ แต่ยังไม่ทันได้เดินออกไป​ พี่ผักก็เรียกไว้ก่อน

"โพดจะไปไหนอะ" พี่ผักถาม

"ห้องน้ำครับ" ผมตอบพี่ผัก​

" ไปด้วยๆ​ ปวดฉี่พอดี" ผมกับพี่ผักจึงเดินมาเข้าห้องน้ำหลังร้านด้วยกัน​ พี่ผักก็ชวนคุยนั้นโน่นนี่ไปเรื่อยตามประสาคนพูดเก่ง

"วีร์บอกว่า​ ปิดเทอมโพดไปเชียงรายมา​ เป็นไงบ้างสนุกไหม​พี่อยากไปมากเลย ปีใหม่นี้เราไปกันไหม" พี่ผักถามออกมาอย่างตื่นเต้น

"ตอนผมไปอยู่​ อากาศไม่หนาวเท่าไหร่​ ค่อนข้างร้อนเลยแหละพี่ผัก​ แต่ถ้าไปช่วงปีใหม่​ ผมว่าอากาศดีอยู่นะ" ผมตอบกลับไป​ พี่ผักก็ยิ้มออกมาอย่างมีความหวัง​

พอทำธุระในห้องน้ำกันเสร็จเรียบร้อย​ เราก็เดินมาพร้อมกัน​ แต่พอมาถึงโต๊ะก็เห็นว่ามีคนมาใหม่อีกสองคน​

"อ้าว​ น้องๆ​ มากันได้ไงอะ" เดินมาถึงโต๊ะ​ ที่นั่งของผมกับพี่ผักก็โดนสองคนที่เพิ่งมาใหม่​ ยึดไปแล้ว​ พี่เงินจึงเรียกให้ผมไปนั่งข้างๆพี่เค้าที่ยังว่างอยู่​ ซึ่งมันตรงกันข้ามกับที่พี่วีร์นั่งพอดี พี่ผักก็ไปนั่งข้างพี่โค้กแทน​ พอนั่งเรียบร้อยแล้วผมก็เงยหน้าสบตากับพี่วีร์​แล้วเลื่อนสายตาไปมองผู้หญิงอีกคนที่กำลังนั่งเบียดพี่วีร์อยู่​ ผมจำได้ว่าเธอคือคนเดียวกับคนที่พี่วีร์ลงรูปคู่ไปเมื่อตอนค่ำ​ เห็นแบบนั้นผมจึงหันไปจ้องพี่วีร์เขม็ง

"น้องๆยังไม่ตอบเลยนะครับ​ ว่ามากันได้ไง" พี่ผักยังถามต่อ​ ตาก็จ้องไปที่ทั้งสองสาวนิ่งๆ​ ผมรู้สึกเหมือนกับว่าบรรยากาศภายในโต๊ะมันเงียบๆแปลกๆ

"ก็ปายนะสิพี่​ เห็นในเพจร้านว่าคืนนี้พี่วีร์มา ก็เลยชวนแก้วมาเนี่ย" ผู้หญิงคนที่นั่งข้างพี่มังกรตอบ​ ผมเลยหันไปมองผู้หญิงที่ชื่อปาย​ ก็เห็นว่าเธอนั่งก้มหน้าและมีท่าทางเขินอายเล็กน้อย​

"แก้วอะพูดอะไรแบบนั้น​ เราตั้งใจจะมาตั้งแต่ตอนแรกแล้วต่างหากละ" คนชื่อปายหันไปค้อนใส่เพื่อน

" เงิน​ ​ลุกดิ" อยู่ๆ​พี่วีร์ก็พูดขึ้น​ แล้วจ้องมาที่พี่เงินเขม็ง

"นั่งตรงนี่ก็สบายดีนะ​ อ่า​ อ่า​ ลุกละเนี่ย​ " ตอนแรกพี่เงินก็พูดจากวนๆ​ แต่พอเห็นว่าพี่วีร์ไม่เล่นด้วย​ ก็ลุกขึ้นแต่โดยดี​ พี่วีร์ก็ลุกจากที่ตัวเอง​ แล้วทั้งสองคนก็สลับที่นั่งกัน​ ผู้หญิงคนนั้นก็มองมาที่พี่วีร์แล้วทำหน้างงๆ

"ทำไมไม่นั่งตรงนั้นต่อละ" ผมหันไปกระซิบกับพี่วีร์

" หรืออยากให้วีร์นั่งต่อจริงๆ" ฉ่าาา​ เป็นผมเองที่เลิ่กลั่ก​ เมื่อพี่วีร์กอดคอผมแล้วรั้งไปกระซิบที่หู​ จมูกพี่วีร์เฉียดแก้มผมไปแค่นิดเดียวเอง แต่ที่ทำให้ผมเขินจนหน้าแดงก็คือคำแทนตัวเองด้วยชื่อเฉยๆนี่แหละ​ เพราะพี่วีร์จะแทนตัวเองว่าพี่ตลอด​ น้อยครั้งมากที่จะแทนตัวเองด้วยชื่อเหมือนตอนเด็กๆ

"กล้าก็ลองดู​" ผมขู่แก้เขิน​ พี่วีร์ก็ยิ้มขำแล้วปล่อยให้ผมได้นั่งดีๆ

"เอ่อคือ​ น้องคนนี้คือใครเหรอค่ะ" คนที่ชื่อปายถามขึ้น​ แล้วมองมาที่ผม

"ผมชื่อข้าวโพด​ เป็น.......... น้องพี่วีร์ครับ" ผมแนะนำตัวเองให้คนมาใหม่ทั้งสองคนได้รู้จัก

"อ๋อ​ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ​ พี่ชื่อแก้ว​ ส่วนนั้นปายเป็น.. " พี่แก้วแนะนำตัวเองและเพื่อนเค้าให้ผมได้รู้จัก

"น้องรหัสพี่วีร์​ ผมรู้แล้วครับ" ผมพูดขัดขึ้นทั้งที่อีกฝ่ายยังพูดไม่ทันจบดี

"เอ่อ.. แล้วน้องรู้ได้ไงเหรอค่ะ" เป็นพี่ปายที่ถามขึ้น

" ก็ผมเห็นพี่วีร์เอารูปที่ถ่ายกับพี่ลงเฟสเมื่อตอนหัวค่ำ" พอได้ยินแบบนั้นพี่ปายก็ยิ้มออกมา แล้วหยิบมือถือขึ้นมากดดู

" ไม่เห็นจะมีเลยอะ​ น้องหลอกพี่เหรอ" พี่ปายถามผมอย่างไม่ค่อยพอใจ

"ผมไม่ได้หลอก​ พี่วีร์ลงรูปพี่จริงๆ​ แต่เค้าลบไปแล้ว" ผมมองหน้าพี่ปายโดยไม่ละสายตา​ จนพี่วีร์พูดขึ้น​ ผมจึงหันไปมองพี่วีร์

" อืม​ พอดีมีคนเข้าใจผิด​ ว่าพี่ลงรูปปายเพราะชอบปายนะ​ พี่เลยลบ​ พี่ไม่อยากให้ใครเข้าใจผิด​ เพราะพี่.. .. ไม้ได้ชอบปาย" พี่วีร์ตอบพี่ปาย​ แต่สายตากลับหันมามองหน้าผมแทน​ ผมยิ้มมุมปาก​ พอใจกับคำตอบที่ได้ฟัง

"ปายนึกขึ้นได้​ ว่านัดเพื่อนไว้​ ขอตัวก่อนนะคะ" แล้วพี่ปายก็กระทืบเท้าเดินออกไป​ พี่แก้วก็รีบลุกตามเพื่อนตัวเองออกไป​ทันที

" ยิ้มอะไรอ้วน" พี่วีร์กระซิบข้างหูผม

" ก็คนมันอารมณ์​ดี" ผมกระซิบตอบกลับไป หลังจากนั้นพี่วีร์ก็หันไปคุย​ ไปชนแก้วกับเพื่อน​โดยที่ผมก็นั่งอยู่ข้างๆตลอด

"ง่วงยัง​ จะกลับเลยไหม" พี่วีร์ถามต่อ

"นิดหน่อย​ กลับเลยก็ได้พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียน" ผมตอบพี่วีร์กลับไป​

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พาร์​ท​วีร์

 

"พวกมึง​ กูกลับก่อนนะ" ผมบอกลาเพื่อน​ เพราะจะพาข้าวโพดกลับบ้าน

"เออ​ กลับดีๆมึง​ ไว้เจอกันใหม่นะครับข้าวโพด" ไอเงินตอบผมกลับมา​ แล้วก็หันไปพูดกับข้าวโพด

"ครับพี่เงิน​ โพดกลับก่อนนะพี่ๆ​ หวัดดีครับ" ข้าวโพดตอบไอเงินกลับไป​ แล้วก็หันไปลาพวกที่เหลือ​ ไอพวกเพื่อนผมก็โบกไม้โบกมือกลับมา

"ปะ" แล้วผมก็จูงมือข้าวโพดออกจากร้าน​ เพื่อมาขึ้นรถ​

 

ขับรถออกมาได้ไม่นาน​ ข้าวโพดก็หลับคอพับไปแล้ว​ ผมจึงจอดรถข้างทางแล้วเอื้อมมือไปเปิดเกะหน้ารถ​ หยิบผ้าคลุมออกมาห่มให้​ จัดท่าทางให้อีกคนนอนสบายๆ​แล้วผมก็ขับรถต่อ​

ผมรู้จักกับข้าวโพดตั้งแต่น้องเกิด​ ชื่อข้าวโพดผมก็เป็นคนตั้งให้​ ผมรักน้องตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น​ เฝ้าดูแล​ทะนุถนอม​มาตั้งไหน​แต่​ไร​ จนผมเริ่มโตขึ้น​ ผมก็เริ่มรู้ตัวเอง​ ว่าไม่ได้รักข้าวโพดแบบพี่น้อง​ แต่ผมรักมากกว่านั้น​ และผมก็คิดว่าข้าวโพดเองก็รู้สึกกับผมแบบนั้นเหมือนกัน​ ถึงแม้เราทั้งสองคนจะไม่เคยพูดมันออกมา​ แต่ผมคิดว่าการกระทำของเราทั้งสองคน​ ก็แสดงออกชัดเจนมาโดยตลอด​ ผมเคยมีแฟนตอนอยู่มอปลาย​จริงๆก็ยังไม่ได้เป็นแฟนหรอก​ ผมแค่ลองๆคุย​ตามที่เพื่อนแนะนำ​ เพื่อจะได้รู้ใจตัวเองมากขึ้นด้วย แต่สุดท้ายก็เลิกลากันไป​ เพราะผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับอีกฝ่าย​ นอกจากข้าวโพดก็ไม่มีใครสามารถทำให้ใจผมเต้นแรงได้เลย​ และวันนี้ที่ผมตั้งใจลงรูปคู่ปายก็เพราะผมอยากรู้ว่าข้าวโพดจะแสดงออกยังไง​ ผมคงไม่ได้คิดไปเองหรอก​ ว่าน้องหึงผม​ จากปฏิกิริยาในร้านเมื่อกี้​ ผมว่ามันก็ชัดอยู่​ แล้วผมก็อยากให้ปายรู้ว่าผมไม่ได้คิดอะไรกับเธอ​ ผมมองออกว่าเธอชอบผมอยู่ อาจจะเป็นเพราะผมด้วยที่ใจดีกับเธอมากเกินไป​ มันเลยทำให้เธอเข้าใจผิด​ คิดว่าผมมีใจให้​ วันนี้ผมเลยทำให้มันชัดเจน​ อาจจะดูใจร้ายกับปายไปสักนิดที่พูดหักหน้าเธอไปแบบนั้น​ แต่ถ้ามันทำให้ข้าวโพดสบายใจ​ ผมก็พร้อมจะทำทุกอย่าง

"ข้าวโพดครับ​ ถึงบ้านแล้ว" ผมปลุกข้าวโพดเมื่อรถมาจอดอยู่หน้าบ้านน้องแล้ว

"อื้อ​ ถึงแล้วเหรอพี่วีร์" ข้าวโพดตื่นขึ้นมาแล้วถามผม​ ทั้งที่ยังงัวเงีย​อยู่

"ครับ​ ขึ้นไปนอนบนบ้านดีๆไป" ผมบอก

"อื้อ​ พี่วีร์ขับรถดีๆนะ​ ถึงแล้วไลน์บอกด้วย" พูดจบข้าวโพดก็ลงจากรถแล้วเดินเข้าบ้าน​ ส่วนผมก็ขับรถกลับบ้านตัวเอง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

____________________________________________________________________________________

 

 

 

พี่วีร์​ ไอคนคลั่งรัก​ ชอบกวนให้น้องหึง

 

 

เจอกันต่อไปนะคะ​

 

 

ขอบคุณทุกๆกำลังใจนะคะ

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น