ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 63

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2563 00:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1
แบบอักษร

ตอนที่1

 

 

 

 

 

เจอกันครั้งแรก

 

จึก​ จึก​ เด็กชายวัยสี่ขวบจิ้มนิ้วลงไปบนแก้มของทารกตัวน้อยบนเบาะสีฟ้า​ เจ้าตัวน้อยก็ยิ้มออกมา​ ทั้งๆที่ตาก็ยังไม่ได้ลืมขึ้น

"พี่กันต์ดูสิ น้องยิ้มใหญ่เลย" เด็กผู้ชายตัวเล็กหันไปพูดกับพี่ชายคนโตของตัวเอง

"วีร์อย่าจิ้มแรงรู้ไหม​ เดี๋ยวน้องจะร้องไห้นะ" คนเป็นพี่ชายบอกกับน้อง

"แม่ครับ​ เรา​พาน้องไปเล่นที่บ้านได้ไหม" เด็กน้อยหันไปถามแม่ของตัวเอง ก็ได้รับสายตาเอ็นดูของผู้ใหญ่หลายคนที่กำลังมองอยู่ก่อน

" ให้น้องโตกว่านี้​ แล้วค่อยมาเล่นกับน้องนะตาเล็ก" คุณหญิงณัฐิกา​บอกลูกชายคนเล็กด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

" มาทุกวันเลยได้ใช่ไหมครับ" เด็กชายตัวเล็กหันไปถามผู้เป็นแม่

" มาได้ทุกวันเลยครับ​ บ้านหลังนี้ต้อนรับน้องวีร์นะเสมอนะลูก" มณี​พรรณ​ แม่ของทารกน้อยพูดขึ้น​แล้วส่งมือไปลูบผมเด็กชายตัวเล็กที่กำลังนั่งจ้องทารกบนเบาะตาไม่กระพริบ

"ข้าวโพด" อยู่ๆ​เด็กชายตัวเล็กก็พูดขึ้นมา

"ลูกว่าอะไรนะตาเล็ก​ หิวเหรอ" ผู้เป็นแม่ถามขึ้น​ เด็กชายตัวเล็กก็ส่ายหน้าไปมาทันที

" นี่ไงครับแม่​ ข้าวโพด​" แล้วเด็กชายตัวน้อยก็จุ๊บลงไปบนแก้มสีแดงอมชมพูของทารกน้อย

"น้องวีร์จะให้​น้องชื่อข้าวโพดเหรอครับ" มณีวรรณแม่ของทารกน้อยถามขึ้น

"ครับ​ ข้าวโพดของพี่วีร์" เด็กชายตัวน้อยยิ้มแป้นหลังจากที่พูดจบ​ ทุกคนก็อดที่จะยิ้มตามไม่ได้

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

ข้าวโพด3ขวบ

 

"อ้วน​ มาหอมแก้มก่อน" วีร์เรียกข้าวโพดที่กำลังเล่นของเล่น​อยู่กับพี่เลี้ยง​ พอเด็กตัวน้อยหันมาเห็นพี่ชายคนสนิท​ก็รีบลุกขึ้นแล้ววิ่งดุกดิกเข้ามาทันที

"กิดตึงวีที่สู๊ดดดด​ จุ๊บ​ จุ๊บ" ข้าวโพดกอดวีร์แล้วห้อมแก้มทั้งสองข้างของวีร์ฟอดใหญ่

"ฟอด​ ฟอด​ หอมจัง" วีร์ก็หอมแก้มทั้งสองข้างของข้าวโพดกลับไป

" คืนนี้วีร์นอนกับอ้วนนะ​ พรุ่งนี้ไม่ต้องไปโรงเรียน" เมื่อได้ยินแบบนั้น คนน้องดีใจยกใหญ่​ เพราะข้าวโพดติดวีร์มาก​ เจ้าตัวเล็กเลยดีใจมากทุกครั้งที่พี่ชายคนสนิทจะมานอนด้วย

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

ข้าวโพด5ขวบ

 

"ไม่เล่นแล้ว​ โพดไปวาดรูปดีกว่า" ข้าวโพดงอนวีร์แล้วเดินหนีเข้าไปในบ้าน​ เพราะตอนแรกทั้งสองคนเล่นเตะฟุตบอลกันที่สนามหญ้าหน้าบ้าน​ แต่วีร์แกล้งเตะฟุตบอลไปไกลๆแล้วให้ข้าวโพดเป็นคนวิ่งไปเก็บ​ จนข้าวโพดเริ่มเหนื่อย​ ก็เลยงอนวีร์

" ตามใจ​ แค่นี้ก็งอแง" ถึงจะพูดแบบนั้น​ แต่สุดท้ายวีร์ก็เดินตามข้าวโพดเข้าไปในบ้านอยู่ดี

"อ้วน​ วีร์ขอโทษ​ อะๆ​ ดีกัน" วีร์ส่งนิ้วก้อยไปให้ข้าวโพด​อีกคนก็ยื่นนิ้วก้อยของตัวเองมาเกี่ยวไว้อย่างง่ายดาย

"ดีกัน​ แต่พี่วีร์ต้องเลิกแกล้งโพดนะ" วีร์พยักหน้า​ แล้วทั้งสองคนก็ยิ้มให้กัน

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

ข้าวโพดตอน​ ม.1

 

"เดี๋ยว​ตอนเที่ยงมากินข้าวด้วยกัน" วีร์บอกข้าวโพด

"ไม่เอาอะ​ โพดขี้เกียจรอ​พี่วีร์เลิกช้ากว่าโพดตั้งครึ่งชั่วโมง" ข้าวโพดตอบกลับวีร์ไป​ ตอนนี้ทั้งสองคนกำลังยืนอยู่ที่หน้าห้องเรียนของข้าวโพด

"งั้นก็แล้วแต่ละกัน​ พี่ไปละ" พูดจบ​วีร์ก็เดินไปตึกมอปลาย​ ข้าวโพดก็เข้าห้องตัวเอง

.

.

"พี่วีร์​ ทางนี้ มาซะที​ รอกินข้าวอยู่เนี่ย" ข้าวโพดโบกมือเรียกวีร์​ เมื่อเห็นว่าอีกคนเดินเข้ามาในโรงอาหาร​

"ไหนบอกขี้เกียจรอ" วีร์เลิกคิ้วถามขึ้น

"อย่าพูดมาก" ข้าวโพดดึงแขนวีร์ให้นั่งลงข้างตนเองโดยไม่สนใจคนรอบข้าง​ แล้วเลื่อนจานข้าวไปตรงหน้าวีร์​

"แล้วทำมาพูดว่าจะไม่รอโถ่" วีร์ยังแกล้งว่าไม่เลิก

" พี่วีร์" ข้าวโพดเรียกชื่อเสียงแข็ง

"คร๊าบบ​ กินข้าวกันดีกว่าเนอะ​ วีร์หิวแล้ว" แล้วทั้งสองคนก็นั่งกินข้าวกันไปเงียบๆ

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

 

ปัจจุบัน

 

 

 

พาร์​ทข้าวโพด

 

ตอนนี้ผมกำลังรอพี่วีร์มารับไปโรงเรียน​ ไม่ได้เจอมาเกือบเดือนแล้วเพราะปิดเทอมผมไปอยู่ที่เชียงรายมา​ เพิ่งจะกลับมาเมื่อสามวันที่แล้ว​ คิดถึงพี่วีร์จังเลย​เห็นบอกว่าวันนี้จะแนะนำใครอีกคนให้รู้จักด้วย​ ผมลุกเดินออกมาหน้าบ้านเมื่อได้ยินเสียงรถขับเข้ามาจอดซึ่งก็คือรถพี่วีร์​ ผมเปิดประตูแล้วขึ้นไปนั่งบนรถ​ ​พี่วีร์ก็ขับรถออกจากบ้านทันที

"สวัสดีครับพี่วีร์​ นี่ใช่ไหมเด็กดี" ผมทักทายพี่วีแล้วก็หันไปยิ้มให้เด็กดี​ อีกคนทำหน้างงแต่ก็ยิ้มตอบกลับมา

"เด็กดี​ นี่ข้าวโพดรู้จักกันไว้สิ" พี่วีร์หันมาพูดกับเด็กดีจบ​ ก็หันไปมองถนนข้างหน้าต่อทันที

"สวัสดีฮะ​ คุณข้าวโพด" เด็กดีหันมายกมือไหว้ผม​ ผมก็ร้องออกมาอย่างตกใจแล้วคว้ามืออีกคนไว้

" เฮ้ยยย​ ไม่ต้องไหว้เราหรอก​ เราอายุเท่ากัน" พอผมบอกแบบนั้น​ เด็กดีก็พยักหน้ารับ

"ฮะ" เด็กดีตอบกลับมา

" ไม่ต้องมีฮงมีฮะหรอก​ พูดแบบสบายๆ​เหมือนที่คุยกับคนทั่วไปนั้นแหละ" เด็กดียิ้มกว้างให้ผม​ ผมก็ระบายยิ้มตอบกลับไป น่ารักใสซื่อเหมือนที่พี่วีร์บอกจริงๆด้วย

 

พี่วีร์จอดรถส่งข้าวโพดกับเด็กดีที่หน้าโรงเรียน​ ก่อนจะรีบไปมหาวิทยาลัย​ ก็ไม่วายฝากฝั่งเด็กดีไว้กับข้าวโพดอีก​ทำเหมือนเด็กดีเป็นลูกอย่างนั้นแหละ

ผมแนะนำให้เด็กดีได้รู้จักกับเพื่อนของผมอีกสองคนนั้นก็คือซิวและเจแปน​ ผมรู้จักกับสองคนนี้ตั้งแต่เรียนมอหนึ่ง​แต่มาเริ่มสนิทกันตอนมอหนึ่งเทอมสองเพราะต้องทำงานกลุ่ม​ เราเลยค่อยๆสนิทกันมาตั้งแต่ตอนนั้น​ ซิวจะเป็นผู้ชายตัวสูง​ผิวขาว​ ขี้เล่น​ ช่างพูด​ ส่วนเจแปนตัวเท่าๆผมและเด็กดี​ แต่เงียบๆ​ ไม่ค่อยพูดกับใครนอกจากซิวหรือคนที่สนิท​ หลังจากที่แนะนำทุกคนให้​รู้จักกันแล้ว​ เราก็มานั่งรอเรียนวิชาแรก​

เปิดเทอมวันแรกผ่านไปได้ด้วยดี​ วันนี้ก็ไม่มีเนื้อหาอะไรมาก​ พอเลิกเรียนตอนเย็นพี่วีร์ก็เป็นคนมารับกลับ​ พอถึงบ้าน​ผมก็บอกลาพี่วีร์กับเด็กดีพอเป็นพิธี​ พ​อพี่วีร์ขับรถออกไป​ ผมก็เดินเข้ามาในบ้าน

 

"ม๊าจะออกไปข้างนอกเหรอครับ" ผมถามม๊าเพราะเห็นว่าท่านแต่งตัวด้วยชุดราตรีสีเทายาว

"จ้ะ​ โพดก็ขึ้นไปอาบน้ำไป​ เดี๋ยววันนี้ไปงานกับป๊าม๊า" ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่​ แต่ก็ยอมเดินขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดที่ม๊าเตรียมไว้ให้​ เสร็จก็เดินลงมาข้างล่าง​ ก็เห็นป๊ากับม๊านั่งรออยู่แล้ว

" เรียบร้อยก็ไปกันครับลูก" ป๊าเดินมาโอบไหล่ผมไว้ แล้วพาเดินมาขึ้นรถที่จอดรออยู่ก่อนแล้ว

" ทำหน้าดีๆสิลูก" ม๊าหันมาพูดกับผม​เมื่อเห็นว่าผมเอาแต่ทำหน้าบึ้ง

"ก็โพดไม่ค่อยชอบงานสังคมนี่ครับม๊า" ผมหันไปทำหน้าบึ้งใส่ม๊า

"โอ๋ๆ​ ไม่งอแงครับลูก ยิ้มให้ป๊าหน่อยนะ" ป๊าหันมาโอ๋ผม​ ผมจึงซบลงบนไหล่ป๊าแล้วหยิบมือถือขึ้นมาเล่น​ เมื่อเห็นแจ้งเตือนแอพสีฟ้าว่าพี่วีร์อัพเดทสถานะ​ ผมจึงกดเข้าไปดู​

 

 

/น้องรหัส​ หน้าตาดีเหมือนพี่เลย/

~แนบรูปคู่ผู้หญิงใส่ชุดนักศึกษา~

 

รูปกับแคปชั่นนะไม่เท่าไหร่หรอก​ แต่ที่เพื่อนพี่วีร์มาคอมเม้นนี่สิ​ ทำไมผมต้องรู้สึกแปลกๆ

 

ผักบุ้งกุ้งมังกร​ 'มึงแน่ใจเหรอวีร์ว่าน้อง?'​

โคอาล่า​ 'ตัวเล็กสเปควีร์'

Weeee. 'เป็นบ้ากันเหรอพวกมึง'

หมื่นแสน​ 'มีคนเขินครับทุกคน@Weeee'

Weeee.​ 'ไอสัส!!'​

พธนกร อมรสิริโยธิน​ 'แฟนเหรอ'​

 

พอกดคอมเม้นเสร็จ​ผมก็กดออกทันที​ มันรู้สึกโหวงๆยังไงก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน​ แต่ฟุ้งซ่านได้ไม่นานเสียงแจ้งเตือนไลน์ก็ดังขึ้น

 

ติ้ง

 

ติ้ง

 

Wee : แฟนอะไร​มั่วละอ้วน

 

Wee​ : แล้วนี่อยู่ไหนทำอะไรอยู่

 

ข้าวโพด​ : อยู่บนรถ​ ไม่ได้มั่วเหอะ​ใครเห็นก็ว่าแฟนทั้งนั้นแหละ

 

Wee : ก็แค่น้องรหัส​ ไม่มีอะไรเลย​ ถ้าไม่ชอบเดี๋ยวไปลบเดี๋ยวนี้แหละ​ แล้วไม่ต้องงอแงเลยนะอ้วน

 

ข้าวโพด​ : ไม่อ้วนแล้วเหอะ​ เลิกเรียกโพดอ้วนได้แล้ว​

 

"Wee​ : ลบแล้วครับ​ แล้วที่บอกอยู่บนรถ​ ไปไหนครับ

 

ผมยังไม่ทันได้ตอบ​ เพราะรถมาจอดอยู่หน้าโรงแรมหรูแล้ว​ ผมจึงเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าแล้วตามป๊ากับม๊าลงมาจากรถ

" ไป​ ลูก​เข้าข้างในกัน" ป๊าโอบไหล่ผมไว้ข้างนึง​ ส่วนแขนอีกข้างนึง​ก็ยื่นไปให้ม๊าเกาะ​ แล้วเราทั้งสามคนก็เดินเข้ามาในงาน​ พอเข้ามาข้างในป๊าก็แนะนำให้ผมรู้จักกับผูใหญ่หลายท่าน​ เราทักทายกันเล็กน้อยแล้วม๊าก็พาผมมานั่งที่โต๊ะ​ ส่วนป๊าก็ยังคงคุยกับคนโน่นคนนี่ไปเรื่อย​ ตอนนี้ผมเริ่มหิวแล้วครับ​ก็ตั้งแต่ตอนเย็นผมยังไม่ได้ทานอะไรเลย​ ผมกำลังจะลุกไปตักอาหาร​ แต่โทรศัพท์​สั่นขึ้นมาก่อน

 

ครืด~ครืด~ครืด​

 

.... พี่วีร์​....

 

พอหยิบมือถือขึ้นมาก็เห็นเป็นสายเรียกเข้าจากพี่วีร์​ ผมจึงรีบกดรับสาย

[ออกมา​ พี่รออยู่หน้าโรงแรม​ ติ๊ด]​ พูดจบปลายสายก็กดตัดทันที​ ถึงจะยังงงๆ ผมก็บอกลาม๊า แล้วรีบเดินออกมาเพื่อจะไปหาพี่วีร์

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

________________________________________________________________________________

 

 

จบไปแล้วกับตอนแรกของ พี่วีร์​ x ข้าวโพด

 

 

เจอกันตอนต่อไปค่ะ​

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น