facebook-icon Line-icon

สวัสดีจ้า~ ขอขอบคุณที่อ่านนิยายของไรท์น้า~ ถึงคนอื่นจะมี 1 คน ไรท์ก็ดีใจอย่างสุดซึ้งแล้วล่ะ

ตอนที่ 5 ดินแดนทางเหนือ [เนื้อเรื่องหลัก]

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 ดินแดนทางเหนือ [เนื้อเรื่องหลัก]

คำค้น : ต่างโลก

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 255

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2563 18:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 ดินแดนทางเหนือ [เนื้อเรื่องหลัก]
แบบอักษร

เวลาได้ผ่านไป 1 สัปดาห์อย่างรวดเร็ว หลังจากผ่านไปก็ถึงกำหนดที่ทางราชาจะให้พวกเราทุกคนเข้าไปเรียนที่สถาบันของอาณาจักร แต่ด้วยเหตุการณ์บางอย่างข้าจึงได้เดินทางไปกับนักเวทหลวงแทน เหตุการณ์นั้นน่าจะเป็นการคุยส่วนตัวของราชาและนักเวทหลวงจนในที่สุดก็ได้ผลสรุปออกมา

ในปัจจุบัน รถม้าคันหนึ่งที่มาตราราชวงศ์กำลังเดินทางไปตามเส้นทางโดยไร้การคุ้มกันกำลังเคลื่อนตัวออกไปด้วยความเร็ว ภายในรถม้าได้มีคู่หนุ่มสาวคู่หนึ่งในท่าที่หญิงสาวนั่งตักของชายหนุ่มซึ่งทั้งคู่กำลังโดยสารอยู่

"เรากำลังเดินทางไปที่ใดหรือนายท่าน" ข้าถามนายท่านของข้าเพราะข้าสงสัยว่าตอนนี้เรากำลังจะไปที่ไหนแม้จะไม่รู้เรื่องของโลกนี้ก็ตาม

"ดินแดนทางเหนือ ข้ามีธุระที่นั่น อาจจะใช้เวลาประมาณ 1 ปี" นายท่านกล่าวแล้วกอดข้าแน่นและได้นำคางมาวางบนหัวข้า หลังๆ มานี้นายท่านต้องการให้ข้าทำตัวสนิทสนมกับท่าน ในตอนแรกข้าก็ทำไม่ค่อยได้แต่เมื่อมันเป็นคำสั่งทำให้ข้าต้องจำใจที่ต้องทำตัวเสียมารยาทต่อนายท่านตลอดเวลา

"เจ้าอยากฟังเรื่องเวทมนตร์หรือไม่" นายท่านกล่าวถาม

"อยากฟังเจ้าค่ะ" ข้ากล่าวกลับไป

"ดี งั้นข้าจะสรุปให้ฟัง"

เวทมนตร์เป็นพลังศักดิ์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ โดยเวทมนตร์จะมีสิ่งที่เรียกว่ามานาซึ่งเป็นสื่อกลางในการใช้เวทมนตร์ แต่ทว่าความแข็งแกร่งของเวทมนตร์ที่แท้จริงมาจากสกิลที่มีมาตั้งแต่กำเนิด หากใครมีสกิลที่ดี ความแข็งแกร่งจะได้มาซึ่งเงินทอง เกียรติยศ และฐานะ ทุกคนเกิดมาจะมีสกิลตจั้งแต่ 1 สกิลถึง 3 สกิลซึ่งถือว่าสูงสุดแล้วในบันทึก โดยจะมีพาสซีฟสกิลที่ไม่นับว่าเป็นสกิล โดยส่วนใหญ่สกิลจะถูกแบ่งออกเป็น 3 ประเภท

ประเภทที่ 1 สกิลที่มีมาตั้งแต่กำเนิด เป็นสกิลที่มาพร้อมกับตอนเกิดซึ่งถือว่าเป็นสกิลที่พัฒนาได้ถ้าเลเวลเพิ่มขึ้น ถ้าหากโชคดีก็จะมีสกิลอัลติเมทที่แต่ละคนจะมีเพียง 1 สกิลเท่านั้นหากโชคร้ายก็ไม่มี

ประเภทที่ 2 สกิลที่เรียนรู้ เป็นสกิลที่ได้รับการเรียนรู้มา แม้จะเป็นสกิลที่เรียนมาแต่ไม่สามารถพัฒนาได้จะทำให้สกิลนั้นเปรียบเสมือนสกิล LV 1

ประเภทที่ 3 พาสซีฟสกิล เป็นสกิลเฉพาะของตัวเองที่แต่ละคนนั้นเกิดมามีไม่เหมือนกันหรือไม่มีเลย

แม้ว่าสกิลนั้นจะแข็งแกร่งเพียงใดก็จะมีเวทมนตร์ที่ไม่จำเป็นต้องมีสกิลอยู่นั่นก็คือเวทมนตร์แบบมีเงื่อนไข ซึ่งเวทนี้ส่วนใหญ่จะเป็นเวทมนตร์ที่เกี่ยวกับการผนึก ชำระล้าง บูชายัญ และสัญญาลักษณ์เวทมนตร์(วงเวท)

"เจ้าพอจะเข้าใจหรือไม่" ข้าพยักหน้าตอบ

"ข้าจะให้เจ้าศึกษาสกิลพวกนี้ เผื่อมันจะมีประโยชน์แก่เจ้า" นายท่านได้นำหนังสือขนาดเล็กจำนวน 12 เล่มออกมาจากแหวนมิติมอบให้กับข้า

"..." ข้ารับมาแล้วอ่านรายชื่อสกิลทันที

สกิลดวงตาแห่งเทพ

สกิลตรวจสอบ

สกิลตรวจจับ

สกิลเทเลพอต

สกิลสกดรอยตาม

สกิลลอบสังหาร

สกิลลบตัวตน

สกิลย่องเบา

สกิลเวทเสริมกำลัง

สกิลเวทเสริมพลังป้องกัน

สกิลเวทมองเห็นในที่มืด

สกิลกระโดดสูง

"เมื่อเจ้าไปถึงข้าจะให้งานแรกแก่เจ้าไปทำ จงเรียนสกิลให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้" เมื่อนายท่านกล่าวข้าจึงเริ่มทำความเข้าใจทันทีแต่ก่อนที่จะทำอะไรนายท่านก็พูดขัดขึ้นมาเสียก่อน

"นี่คือแหวนแห่งชีวิต และนี่คือแหวนแห่งมนตรา เจ้าเอาไปสวมซะ" หลังจากที่ข้ารับแหวนของนายท่านมาอีก 2 วงข้าจึงนำมาสวมใส่ที่นิ้วชี้และนิ้วกลางของมือข้างขวา

_________________________

แหวนแห่งชีวิต

ระดับ: A

ความสามารถ

- HP + 1,000

แหวนแห่งมนตรา

ระดับ: A

ความสามารถ

- MANA + 1,000

___________________________

"ขอบคุณนายท่านที่ได้มอบสกิลและแหวนอันล้ำค่ามาให้กับข้าเจ้าค่ะ" ข้ากล่าวออกไป

"ดี หลังจากนี้ในระหว่างเดินทางภายใน 1 เดือนนี้ข้าจะให้เจ้าทดลองใช้สกิลไปจนกว่าจะชำนาญ รวมถึงเจ้าต้องค้นหาวิธีการต่อสู้ด้วยตนเองเพราะข้าเป็นนักเวทย์ไม่ใช่นักดาบ" นายท่านกล่าวออกมาพร้อมกับลูบหัวของข้าเบาๆ

"เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง" ข้ากล่าว แม้ว่าคำว่า "เจ้าค่ะ" เป็นคำที่ข้าไม่ได้คิดจะพูดแต่เหมือนว่าจิตใจของข้าเริ่มจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างต่อเนื่องอย่างช้าๆ

'ข้าจะแข็งแกร่งขึ้นเพื่อรับใช้นายท่านอันเป็นที่รักของข้า ข้าจะปกป้องท่านและรับใช้ท่านตราบจนกว่าชีวิตจะหาไม่'

♢♢♢ 

 

เวลาผ่านไป 1 เดือน ข้าสามารถเรียนสกิลทั้งหมด 12 สกิลได้อย่างรวดเร็ว และข้าก็ได้เรียนเทคนิคดาบใหม่ในระหว่างทางรวมถึงล่ามอนสเตอร์อีกจำนวนหนึ่งแต่เลเวลของข้าก็เพิ่มมา 2 เลเวล

เทคนิคดาบที่ข้าเรียนรู้ด้วยตัวเองนั้นคือเทคนิควิ่งไปฟันศัตรูไป และเทคนิคฟันอย่างรวดเร็วด้วยสกิลฟันอย่างต่อเนื่อง รวมถึงการควบคุมสกิลอัลติเมทด้วยวิธีหลายๆ อย่าง ทำให้ข้ารู้ว่าสกิลอัลติเมทสามารถสั่งให้มันโจมตีเองได้ ป้องกัน รวมถึงใช้หลบหนี แต่กว่าข้าจะควบคุมให้ชำนาญได้ก็ต้องใช้เวลาถึง 27 วัน การฝึกนั้นข้ามักจะฝึกกับต้นไม้และมอนสเตอร์ที่พบเจอ รวมถึงฝึกสกิลย่อยที่ข้าพึ่งไปค้นพบมาว่าสกิลพวกนี้คือสกิลย่อยที่ไม่สามารถพัฒนาได้ แต่ข้าก็ฝึกมันไปด้วย แม้ว่าข้านั้นไม่ได้มีเวลาฝึกมากนักเนื่องจากฝึกในตอนกลางคืนที่ต้องหยุดพักรถม้าเพื่อให้ม้าพักผ่อน ทำให้ข้าฝึกจนดึกดื่น

___________________________

สกิลย่อย 

สกิลดวงตาแห่งเทพ 

เมื่อใช้สกิลผู้ใช้จะเสียมานา 50 หน่อยต่อวินาที สกิลนี้จะทำให้ผู้ใช้สามารถมองทะลุกำแพงได้และสามารถมองเห็นปีศาจที่อยู่ในร่างมนุษย์ คำสาป และพลังงานด้านลบ

สกิลตรวจสอบ 

เมื่อใช้สกิลจะสามารถดูความสามารถของสิ่งที่ตรวจสอบได้

สกิลตรวจจับ 

สามารถรับรู้ถึงสิ่งมีชีวิตในรัศมี 10 เมตรรอบตัวได้และสามารถรับรู้ถึงพลังงานด้านลบที่จ้องมองตนเองได้

สกิลเทเลพอต 

ใช้มานา 500 หน่วยเพื่อใช้สกิลแล้วเทเลพอตไปที่ไหนก็ได้ในรัศมี 100 เมตรในระยะที่สายตามองเห็น

สกิลสกดรอยตาม 

สามารถมองเห็นร่องรอยเท้า รอยนิ้วมือ และรู้ตำแหน่งของคนที่ตามได้เป็นเวลา 5 วินาที (มองเห็นตลอดแต่ถ้าเกิน 5 วินาที รอยเก่าๆ มันนะหายไป)

สกิลลอบสังหาร 

เมื่อทำการโจมตีมอนสเตอร์หรือสิ่งมีชีวิตโดยที่สิ่งมีชีวิตนั้นไม่รู้ตัวดาเมจเพิ่มขึ้น 50% ทันทีหากแทงโดนจุดตาย

สกิลลบตัวตน 

ใช้มานา 3 หน่อยต่อนาที ทำให้ผู้คนรอบข้างไม่รับรู้ถึงการมีอยู่ของผู้ใช้สกิล

สกิลย่องเบา 

ลดเสียงฝีเท้าในขณะเดินในระดับหนึ่ง

สกิลเวทเสริมกำลัง 

เมื่อใช้สกิลผู้ใช้จะเสียมานา 100 หน่วย เพิ่มพลังโจมตี 20% เป็นเวลา1 นาที 30 วินาที คลูดาวน์ 1 นาที

สกิลเวทเสริมพลังป้องกัน 

เมื่อใช้สกิลผู้ใช้จะเสียมานา 100 หน่วย พลังป้องกันเพิ่มขึ้น 20% เป็นเวลา 1 นาที 30 วินาที คลูดาวน์ 1 นาที

สกิลเวทมองเห็นในที่มืด 

เมื่อใช้สกิลจะเสียมานา 1 หน่วยต่อวินาที ผู้ใช้จะสามารถมองเห็นในที่มืดได้ในระดับหนึ่งถ้าอยู่ในรัศมี 5 เมตรรอบตัวจะภาพเห็นชัดเจน

สกิลกระโดดสูง 

ใช้พลังกาย 5 หน่วยเพื่อกระโดด สูงสุด 3 เมตร

__________________________

ถึงแม้ว่าสกิลพวกนี้จะเป็นเพียงสกิลเลเวล 1 แต่มันก็มีประโยชน์พอสมควรเมื่อใช้ในการต่อสู้และการลอบสังหาร ข้าไม่รู้ว่านายท่านจะให้ข้าทำอะไรข้าจึงฝึกกับมอนสเตอร์ด้วยการโดนฝูงหมาป่ารุม ดักฆ่า ไม่ก็ฆ่าพวกมันโดยที่พวกมันไม่รู้ตัว ทั้งยังฝึกการหลบหนีพวกมันในช่วงระยะเวลาเดินทางทำให้ข้าเชี่ยวชาญในเป็นอย่างมากเพราะข้ามีประสบการณ์แล้วและข้าไม่ได้ทำเพียงแค่ครั้งเดียวเพื่อจดจำ ถึงจะเสียดายที่ฆ่าพวกมันไป 100 กว่าตัวเลเวลก็อัพมาแค่ 2 และใกล้จะอัพอีกเวลแล้วก็ตามพวกเราก็เดินทางมาถึงเมืองซะก่อน

ในการเดินทางเป็นเวลา 1 เดือนเต็มก็ได้มาถึงอาณาจักรทางเหนือแล้ว ภูมิภาคทางเหนือนั้นถูกปกคลุมไปด้วยหิมะ อาณาจักรนี้มีประชากรอาศัยอยู่ราวๆ 100,000 คน ไม่เหมือนกับอาณาจักรที่เราจากมาที่มีคนประมาณ 2,500,000 คน ที่เมืองทางตอนเหนือมีประชากรไม่มากเพราะที่แห่งนี้นั้นขาดแคลนอาหารทำให้พวกเขาต้องจับปลาล่าสัตว์ เลี้ยงสัตว์ และซื้อขาย เพื่อความอยู่รอดของพวกเขา แต่ที่อาณาจักรนี้ไม่ปลอดภัยเพราะมีชนเผ่าไวกิ้งอยู่กระจัดกระจายไปทั่วพื้นที่ พวกนั้นถูกเรียกว่าเป็นคนเถื่อนอย่างแท้จริงและเป็นพวกไร้เกียรติ ทั้งยังมีมอนสเตอร์ที่มีสติปัญญาอย่างเยติอาศัยอยู่ในป่าลึก ข้ารู้ข้อมูลพวกนี้มาจากนายของข้าทั้งนายท่านยังบอกว่าแหวนที่ข้าสวมสามารถใช้ตามหานายท่านได้และยังใช้เป็นตัวระบุตำแหน่งให้นายท่านทราบ ตอนนั้นที่ข้ารู้ข่าวมันทำให้ข้าดีใจมากที่นายท่านเป็นห่วงข้า เมื่อมาถึงเมือง [ภารกิจแรก] ของนายท่านก็มาทันที

ณ รถม้าแห่งหนึ่งที่มีตราราชวงศ์กำลังเคลื่อนตัวผ่านฝูงชนในอาณาจักรของแดนเหนืออยู่ ภายในได้มีหญิงสาวในชุดอัศวินที่ดูไม่แตกต่างจากนักผจญภัย และสวมฮูดสีขาวและหน้ากากสีขาวเต็มหน้า 

"ภารกิจแรกที่ข้าจะมอบหมายให้เจ้าคือสังหารองค์รัชทายาทของราชวงศ์แอนลิงตันข้าให้เวลาเจ้าทั้งหมด 1 เดือน หลังจากนั้นค่อยทำภารกิจต่อไป ข้ามีธุระที่ต้องไปทำฝากเจ้าด้วย" เมื่อชายหนุ่มสั่งหญิงสาวเสร็จก็ได้ใช้มือเคาะรถม้าอย่างแรงเพื่อส่งสัญญาณ ไม่นานรถม้าก็หยุดลง

"ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังนายท่าน" เมื่อหญิงสาวกล่าวคำอำลาเสร็จจึงปิดประตูออกจากรถม้าออกไป ไม่นานรถม้าก็เคลื่อนตัวออกไป

______________________________

เกราะสีเงิน

ระดับ: A

ความสามารถ

- DEF + 1,000

- MDEF + 500

- HP + 1,500

ฮูดหิมะ

ระดับ: C

ความสามารถ

- ช่วยเพิ่มความสามารถพรางตัวในหิมะ

หน้ากากสีขาว

ระดับ: C

ความสามารถ

- ปกปิดใบหน้า

______________________________

'สเตตัส'

______________________________

สเตตัส 

LV 23 (87.42%)

HP: 4,150/4,150 (+2,500)

STAMINA: 800/800

MANA: 1,050/1,050 (+1,000)

ATK: 500 (+100)

MATK: 0

ATK SPEED: 6 ครั้งต่อวินาที (1 ต่อ 2 stamina)

MOVEMENT SPEED: 12 m/s (1 ต่อ 2 stamina)

REGAIN HP: 50 ต่อ 15 วินาที

REGAIN STAMINA: 10 ต่อ 15 วินาที

REGAIN MANA: 10 ต่อ 15 วินาที

DEF: 1,245 (+1,000)

MDEF: 550 (+500)

STR: 40

INT: 5

VIT: 33

AGI: 24

DEX: 10

CRI: 10%

LUK: 0

ค่าอัพสเตตัส: 0

สกิล 

สกิลติดตัว: ฆ่าต่อเนื่อง 

เมื่อทำการสังหารจะสามารถฟื้นฟูความเหนื่อยล้าของร่างกาย 7% และลดคลูดาวน์สกิล 10%

สกิลที่ 1: ทลายการป้องกัน LV 3 

เมื่อใช้สกิล ผู้ใช้จะมีความสามารถเจาะเกราะ 100% และทำดาเมจเพิ่มขึ้น 500% ในการโจมตี 11 ครั้ง คลูดาวน์ 5 นาที [มีโอกาศ 10% ทำให้ศัตรูติดสถานะตาบอดเป็นเวลา 3 วินาที]

สกิลที่ 2: ฟันต่อเนื่อง LV 3 

เมื่อใช้สกิล ผู้ใช้จะมีความเร็วในการโจมตีเพิ่มขึ้น 350% เป็นเวลา 1 นาที คลูดาวน์ 4 นาที 30 วินาที [เมื่อทำการโจมตีศัตรูจะเพิ่มเลือดของตัวเอง 1%]

สกิลอัลติเมท: จิตวิญญาณแห่งดาบ LV 3 

เมื่อใช้สกิล ดาบจำนวน 21 เล่มจะถูกสร้างขึ้น มันสามารถโจมตีศัตรูหรือสั่งให้โจมตีได้ และทำความเสียหาย 7% ต่อ HP สูงสุดของศัตรู คงสภาพได้นาน 3 นาที คลูดาวน์ 20 นาที [มีโอกาศ 5% ที่จะทำให้ศัตรูติดสถานะอัมพาตเป็นเวลา 3 วินาที]

______________________________

[เนื้อเรื่องหลักบทที่ 1 อาณาจักรที่ล่มสลาย]

'สังหารองค์รัชทายาทสินะ' ข้าทบทวนภารกิจอีกครั้งท่ามกลางผู้คนมากมายที่สวมฮูดสีขาวไม่ก็เสื้อผ้าหนาๆ เดินเพ่นพ่านไปทั่ว ข้าได้เหลือบสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะรู้สึกถึงจุดมุ่งหมายของภารกิจ

'นายท่านคงจะทดสอบให้ข้าทำภารกิจด้วยตนเอง ไม่มีการชี้แนะ ไม่มีตัวช่วยนอกจากข้าต้องทำมันด้วยตนเอง นี่คงเป็นบททดสอบของนายท่าน ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังแน่นอนนายท่านที่รัก' ข้าคิดขึ้นในใจทำให้เผลอแสดงสีหน้าขึ้นสีเล็กน้อย

'ทำภารกิจได้' ข้าคิดว่าควรเริ่มภารกิจได้แล้ว พอคิดได้แบบนั้นข้าจึงเดินปะทนไปกับฝูงชนทันที

'ที่นี่จะมีกิลนักผจญภัยไหมนะ' ในขณะที่ข้าเดินไปตามท้องถนนก็เริ่มคิดถึงกิลแต่มันคงไม่ใช่ความคิดที่ดีในการจะเป็นนักผจญภัยจึงตัดไป

'ยังมีวิธีนี้อยู่นี่?' เมื่อข้าคิดแผนได้ข้าจึงเดินเข้าไปในตรอกตรอกหนึ่งของเมืองที่ไร้ซึ่งผู้คน ในขณะที่ภายนอก

'ตอนแรกข้าต้องไปซื้อแผนที่ก่อนแล้วข้าจะใช้แผนที่ในการระบุตำแหน่งต่างๆของภูมิประเทศ ก่อนหน้านั้นข้าต้องหาเงินกับข้อมูลของพวกผู้คุ้มกันก่อน หากทำไปโดยไม่รู้ข้อมูลก็อาจจะโดนจับได้ คงต้องกลับไปที่กิลนักผจญภัยแล้วล่ะ' ข้าที่คิดแผนในตรอกนี้เสร็จก็ได้เดินออกไปโดยทันที

"นี่พี่สาวขอถามอะไรหน่อยได้ไหม" หลังจากออกมาจากตรอกนั้นไม่นานข้าก็ได้สุ่มถามผู้คนแถวนั้นทันที ข้าเลยเลือกคนที่แต่งตัวเหมือนกับข้า

"ได้สิจ๊ะ จะถามอะไรเหรอ?" ภายใต้ฮูดสีขาวข้าไม่ได้เห็นหน้าของอีกฝ่ายแต่ข้าก็ไม่รู้สถานะของอีกฝ่ายด้วย ข้าจำเป็นที่จะต้องพูดกับอีกฝ่ายด้วยคำสุภาพ

"พอดีข้าอยากจะไปที่กิลนักผจญภัยเพื่อไปติดต่อซื้อขายน่ะ พี่สาวพอจะช่วยได้ไหมคะ?" ข้ากล่าวถามอีกฝ่ายอย่างสุภาพ

"ข้าก็กำลังจะไปรับเควสที่กิลอยู่พอดี เจ้าก็ตามข้ามาสิ" หลังจากที่ได้คำตอบข้าก็ก้มหัวขอบคุณแล้วเดินตามเธอไป

♢♢♢ 

 

เมื่อข้ามาถึงก็พบกับอาคารที่ไม่ใหญ่มาก แต่ก็เป็นอาคาร 2 ชั้นที่บอกรายละเอียดไม่ได้เนื่องจากถูกหิมะปกคลุมอยู่ แต่ก็มีป้ายรูปหมาป่าห้อยติดอยู่ พอข้าเดินตามหญิงสาวเข้าไปก็พบกับบาร์ที่ไม่ต่างจากร้านดื่มเหล่าเบียร์และมีคนจำนวนมากกำลังนั่งดื่มพูดคุยกันในสถานที่แห่งนี้

"..." หญิงคนนั้นถอดฮูดออก เผยให้เห็นหญิงสาวที่มีผมสีแดงเข้มแต่ไม่ได้เห็นหน้าเพราะข้าเดินตามเธออยู่ จนเดินไปถึงเคาว์เตอร์ของกิล

"อรุณสวัสดิ์อลิส วันนี้ต้องการทำภารกิจอะไรเหรอ?" พนักงานที่ยืนรอต้อนรับกล่าวถามและพอสังเกตดีๆ จะเห็นหูที่แหลมคาดว่าจะเป็นเผ่าเอลฟ์

"เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน พอดีมีคนมาติดต่อซื้อขายน่ะ" เมื่อเธอกล่าวข้าจึงเดินไปอยู่ข้างๆ คนที่คาดว่าน่าจะชื่ออลิสทันที

"ต้องการที่จะขายอะไรหรือคะ?" พนักงานกล่าว

"ข้าต้องการขายคริสตัล ก่อนหน้านั้นข้าต้องการทราบว่าคริสตัลต่างๆ ราคาเท่าไหร่" ข้ากล่าวออกไป

"คริสตัล? ถ้าเป็นคริสตัลระดับต่ำอยู่ที่ 10 เหรียญเงิน คริสตัลระดับกลางอยู่ที่ 1 เหรียญทอง คริสตัลระดับสูง 250 เหรียญทอง คริสตัลพิเศษ 100 เหรียญทอง ที่ราคามันแพงเพราะว่ามอนสเตอร์ในที่แห่งนี้แข็งแกร่งมากทำให้ราคาของคริสตัลสูงตาม" เมื่อข้าฟังข้าก็ลองเช็คของที่อยู่ในแหวนมิติทันที

'แหวนเก็บของ' วิธีนี้ข้ารู้โดยบังเอิญระหว่างเดินทางทำให้สะดวกที่จะเช็คว่ามีอะไรบ้าง

_________________________

แหวนเก็บของ 

- หน้ากากพรางตัว

- ฮูดอำพราง

- คริสตัลระดับต่ำ (สีขาว) x259

- คริสตัลระดับกลาง (สีเขียว) x72

- คริสตัลระดับสูง (สีฟ้า) x33

- คริสตัลอัพเกรด (สีม่วง) x5

- คริสตัลEVOสกิล (สีแดง) x1

__________________________

'ข้าคงไม่อาจขายคริสตัลอัพเกรดกับEVOได้ คริสตัลEVOตอนที่ให้กับนายท่านเหมือนว่าจะชอบมันมากแต่ก็มีโอกาศดร็อปที่ต่ำมากๆ ข้าโชคดีที่ได้มันมาระหว่างเดินทาง และข้ารู้ดีว่ามันใช้ทำอะไร แต่ตอนนี้ข้าขายคริสตัลระดับสูงสัก 3 คริสตัลคงไม่เป็นอะไรหรอก' เมื่อข้าคิดได้เช่นนั้นข้าจึงนำคริสตัลระดับสูงออกมา 3 อันทำให้พนักงานหน้าเหวอมากๆ

"คะ คะ คริสตัลระดับสูง 3 อัน" เหมือนข้าจะจำได้ว่าการจะได้มันมาต้องไปฆ่ามอนสเตอร์ที่น่าจะเป็นบอสแต่ข้าไม่รู้ว่าตัวไหนเป็นบอสบ้างจึงฆ่าส่งๆ ไป

"จะซื้อหรือไม่ หากไม่ซื้อข้าจะไปที่อื่น" ข้าพูดออกไปเพื่อตัดบทของเธอที่กำลังจะกล่าวถาม

"ซื้อค่ะ!" พอเห็นข้าพูดแบบนั้นเธอจึงรีบวิ่งเข้าไปประตูด้านหลังเคาน์เตอร์ในทันที

"เธอได้มันมายังไงเหรอ?" หญิงสาวที่อยู่ข้างๆ กล่าวถาม

"ข้าเพียงสังหารมันเองพี่สาว กว่าจะได้มาก็แทบแย่เลย" ข้ากล่าวออกไป

"เจ้าสนใจจะไปล่ากับข้าไหม?" เธอกล่าวถาม

"ตอนนี้ข้ายังมีธุระอื่นที่ต้องทำอยู่ ข้าไม่ได้มีแผนที่จะเดินทางในเร็วๆ นี้ ถ้าหากมีโอกาสไปกับพี่สาวข้าก็ยินดีค่ะ" ข้าตอบไปอย่างสุภาพทันทีต่างจากที่คุยกับพนักงานเมื่อครู่

"นะ นี่คือ 750 เหรียญทองค่ะ" หลังจากนั้นไม่นานเธอก็นำถุงเงิน 2 ถุงมาวางพร้อมกับเก็บคริสตัลทั้ง 3 อย่างรวดเร็ว

"ข้าขอแลกเงินหน่อยสิ ข้าขอแลกเหรียญทองกับเงินที่ต่ำกว่า 1 และขอแลกเงินที่ต่ำกว่า 1 อีกที 10 เหรียญ" ข้ากล่าวออกไปเพื่อตีเนียนที่จะเรียนรู้ค่าเงินและต้องการเงินค่าต่ำ เพื่อไปใช้จ่ายด้วย

"รอสักครู่ค่ะ" ไม่นานเธอก็นำ 1 เหรียญทองจากถุงขนาดเล็กออกไปแล้วเดินเข้าประตูหลังไปอีกครั้ง ไม่นานนักเธอก็นำถุงจำนวน 3 ถุงออกมา นั่นทำให้ข้าเดาออกทันที

'จากที่ดูถุงเหรียญทองมีเต็มถุงและครึ่งหนึ่ง ค่าเงินพวกนี้น่าจะห่างกันแค่ 100' ข้าคิดในใจ เมื่อเงินครบแล้วข้าจึงเก็บเงินเข้าไปในแหวนมิติทันที

"ขอบคุณพี่สาวมากที่ช่วยพาข้ามาที่นี่ ถ้ามีโอกาสไว้เราค่อยไปล่าด้วยกันนะคะ โชคดีนะคะ" หลังพูดจบข้าก็เดินออกไปทันทีแต่ก่อนจะออกไปกลับมีคนเดินมาขวาง

"มันจะมากเกินแล้วนะ เธอเป็นใครไม่ทราบม-" ไม่ทันที่ชายคนนั้นจะกล่าวจบข้าได้เตะไข่ของคนตรงหน้าจนมันทรุดตัว ในจังหวะนั้นข้าก็วิ่งออกไปทันที

"วะฮ่าๆๆๆๆ แม่สาวนั่นช่างกล้าจริงๆ ไม่แม้จะเห็นแกอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ วะฮ่าๆๆๆๆ" คนในกิลต่างหัวเราะใส่ชายที่ไปหาเรื่อง ชายคนนั้นเป็นนักผจญภัยระดับเดียวกับหญิงสาวผมแดง

♢♢♢ 

 

ณ ถนนที่มีคนเดินเพ่นพ่านเต็มไปหมดข้าได้เดินมาหยุดที่ร้านแห่งหนึ่งแล้วยืนคิดสักพัก

'มันน่าจะส่งคนมาแก้แค้นแน่ๆ เจ้าพวกนี้มันเป็นสวะที่เกิดมาเกะกะสายตาจริงๆ ไว้ค่อยหาเวลาไปฆ่ามันทีหลังตอนนี้มีเป้าหมายที่สำคัญกว่านั้น' เมื่อข้าคิดได้แบบนั้นข้าก็ใช้แผนเดิมกับก่อนหน้านี้คือสุ่มถามคนที่เดินไปเดินมาจนได้เส้นทางไปร้านขายหนังสือ

กริ้งๆ

เมื่อเข้ามาในร้านข้าก็ไม่รีรอที่จะเดินเข้าไปหาคนขายตรงเคาว์เตอร์โดยที่ไม่สนใจชั้นหนังสือเลยสักนิด

"ไม่ทราบว่าที่นี่มีแผนที่ขายไหมคะ" ข้าถามเจ้าของร้านทันทีที่เดินเข้ามา

"ทั้งหมด 3 เหรียญเงิน" ข้าจ่ายและรับแผนที่มาทันทีก่อนจะเดินออกจากร้าน

'ต่อไปเป็นที่พัก' เมื่อคิดได้แบบนั้นข้าก็ใช้สูตรเดิม

♢♢♢ 

 

"สวัสดีค่า~ ต้องการค้างกี่คืนคะ?" หลังจากตามเส้นทางจนพบกับโรงเตี้ยมแห่งหนึ่ง

"1 เดือน" ข้ากล่าวออกไป

"ทั้งหมด 9 เหรียญเงินค่า~" หลังจากที่จ่ายเงินเสร็จข้าก็ไม่สนใจอะไรแล้วเดินเข้าห้องพักไป

"พอได้" เมื่อเข้ามายังห้องก็พบกับเตียงขนาดไม่ใหญ่มาก มีห้องน้ำภายในตัว ห้องนั้นไม่ได้แคบหรือกว้างจนเกินไปซึ่งแค่นี้ก็พอดีแล้ว

"..." ข้าได้นำแผนที่ที่ซื้อมาออกมาวางที่พื้นแล้วจัดให้มันเข้าที่เข้าทางจนกลายเป็นแผนที่ขนาด 1x1 เมตร ข้าเห็นว่าที่นี่คืออาณาจักรทางเหนือและมีอีกหลายๆ อาณาจักรมากมาย ที่ข้าซื้อมาไม่ได้มีแผนที่จะใช้ในภารกิจนี้แต่ข้าเพียงแค่ซื้อมาเผื่อจะได้เดินทางในครั้งต่อไป 

'คืนนี้ข้าต้องสำรวจอัศวินพวกนั้น ข้าว่าจะไปทำการสังหารอัศวินที่ประตูเมืองทางเหนือแต่ตอนเช้าคงทำไม่สะดวกข้าคงต้องใช้เวลาตอนกลางคืน' ที่ข้าทำงานในตอนกลางคืนก็เพราะจะได้ไม่เป็นที่สังเกตและเคลื่อนไหวได้สะดวกยิ่งขึ้น

'ตอนนี้หาอะไรกินก่อนดีกว่า แล้วค่อยไปสำรวจและก่อความวุ่นวาย คืนนี้คงเป็นคืนที่สนุกแน่นอน' ข้าเผลอแสยะยิ้มภายใต้หน้ากากก่อนจะเดินออกจากห้องไปเพื่อไปหาของกิน

TO BE CONTINUED 

ความคิดเห็น