facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ขอโอกาส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 887

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ย. 2563 13:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขอโอกาส
แบบอักษร

นักรบ talk

 

ทุกคนกำลังสงสัยใช่ไหมครับ ว่าทำไมผมทำแบบนี้ ผมยอมเป็นคนเห็นแก่ตัว ยอมเป็นคนเลวในสายตาคนอื่น แต่ผมจะไม่ยอมเสียพี่เนยไปเด็ดขาด

 

ย้อนกลับไปในคืนนั้น

 

 

"ไอรบมึงไม่ต้องเสียใจสาวๆสวยๆยังมีอีกเยอะแยะ"ไอเพชรพูดพร้อมกับดื่มเหล้าอย่างสบายใจ

 

"ไอรบมันไม่เหมือนมึงนะครับคุณเพชรที่นอนกับผู้หญิงทุกวันแถมไม่ซ้ำหน้าอีก"ไม้พูดอย่างตลก ก็จริงที่ไอไม้มันพูด

 

"ก็คนมันหล่อเลือกได้"

 

"ระวังจะติดโรคนะเว้ย555"

 

"เห้ยๆๆกูป้องกันตลอดไม่มีพลาดหรอก"

 

"มึงก็อีกคนไอรบจะนั่งเงียบไปถึงไหน จะเป็นใบ้เหมือนไอวายุหรอ"ไอไม้ถามผม 

 

"ใบ้พ่อง!"สมควรคนไอวายุมันด่า มันก็อยู่ของมันดีๆ

 

"กูไม่รู้วะว่าเป็นอะไร"ผมตอบไปแบบนั้น ตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์จะดื่มด้วยซ้ำ

 

"หรือมึงจะอกหัก เห้ยๆอย่าบอกนะมึงชอบพี่เขาอะ"อกหักหรอ ตั้งแต่ผมเกิดมาผมยังไม่เคยอกหักเลย มีแต่ไปหักอกเขา

 

"มึงรู้สึกยังไงกับพี่เขาวะ"ไอไม้ถามอย่างสงสัย ผมก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง

 

"กูยังไม่รู้ความรู้สึกกูตอนนี้เลย"

 

"งั้นกูขอแดกพี่เขาต่อได้ปะ"สงสัยไอเพชรอยากโดนส้นตีนผม

 

"ถ้ามึงไม่อยากโดนกูกระทืบเข้าโรงบาลก็นั่งอยู่เงียบๆไป"ผมไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับเธอ ถึงจะเป็นเพื่อนผมก็ห้ามยุ่ง

 

"หวงซะด้วย "

 

"มึงชอบพี่เขาชัวๆกูรับประกันร้อย%"ไอไม้พูดอย่างมั่นใจ 

 

"แต่พี่เขาพึ่งจะรู้ความจริงเมื่อไม่นานมานี้เองนะเว้ย ป่านี้พี่เขาคงเกลียดไอรบเข้ากระดูกดำไปแล้ว"ไอเพชรพูดก็ถูก พี่เนยคงเกลียดผมไปแล้ว สายตาพี่เขาบอกแบบนี้

 

"จะไปยากอะไรก็ไปง้อดิ"

 

"เขาจะเชื่อมันหรอ พี่เขาคงคิดว่าไปหลอกเขาอีก"

 

"เออวะ กูพึ่งรู้ว่ามึงฉลาดก็คราวนี้แหละไอเพชร"

 

"ตกลงมึงจะเอายังไงต่อไอรบ"

 

"กูจะไปง้อเขา ส่วนเงินพนันกูไม่เอาแล้ว"ถ้าผมอธิบายพี่เนยอาจจะรับฟังผมก็ได้ ต่อไปนี้ผมจะลองทำตามหัวใจตัวเองดู 

 

"มึงรักพี่เขาขนาดนั้นเลยหรอวะ"

 

"เออ กูแค่รู้สึกหึง หวง และไม่ยอมให้พี่เป็นของคนอื่นเด็ดขาด แล้วใครที่ยุ่งกับพี่เนยกูจะตามไปกระทืบทุกตัวเลย"

 

"จะทำอะไรก็รีบทำก่อนที่มันจะสายเกินไป"วายุพูดอีกครั้งหลังจากที่นั่งเงียบมานาน

 

"เออ"รอผมก่อนนะ 

 

"แล้วถ้าพี่เขาไม่ให้โอกาสมึงอะ มึงจะทำยังไงวะ"

 

"หน้าด้านง้อไปเรื้อยๆ"

 

"แล้วถ้าเขาเกลียดมึงแล้วอะ"

 

"มึงนี่ก็สรรหาคำที่คำให้กูเครียดจริง"

 

"555 โทษๆก็คนมันอยากแกล้ง พึ่งเคยเห็นเสือหลงรักเหยื่อ"

 

"งั้นเรามาฉลองกันที่คุณนักรบของเราที่รักคนเป็นแล้ว"

 

 

 

กลับมาที่ปัจจุบัน

 

ก็นั้นแหละ แต่วันนั้นผมไปเดินห้างแก้เซ็งก็เจอพี่เนยที่นั่งกินข้าวกับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้ตอนนั้นผมอยากจะเดินไปซัดหน้ามันซักที แต่อยู่ในห้างไง คนเยอะเดี๋ยวจะเป็นเรื่องใหญ่ แถมพี่เนยจะเกลียดผมไปมากกว่านี้ผมเลยต้องเก็บอารมณ์เอาไว้ก่อน เดี๋ยวค่อย เคลียร์กับพี่เนยทีเดียว

 

 

เนย talk

 

ตอนนี้ฉันควรจะทำยังไงกับชีวิตของฉันดี ดูเหมือนต้องเข้าวัดทำบุญบ้างแล้ว ชีวิตจะได้สงบสุข ดูเหมือนช่วงนี้จะดวงซวยยังไงไม่รู้ เห้ออเหนื่อยกับชีวิต

 

ติ้งๆ

 

[ทำอะไรอยู่ครับน้องเนย]

 

อ่า ลืมไปเลยว่าเย็นนี้พี่ภานพจะทักมา

 

[กำลังจะไปอาบน้ำค่ะ]

 

[อ่อ พรุ่งนี้เจอกันที่มหา'ลัยนะครับ]

 

[ค่ะ]

 

[งั้นพี่ฝันดีล่วงหน้าเลยนะครับ]

 

[ฝันดีครับ😴]

 

[ฝันดีค่ะ]

 

พรุ่งนี้ของให้เป็นวันที่ดีด้วยนะ

 

 

เช้าวันต่อมา

 

"นายมาทำอะไรที่หน้าบ้านฉันแต่เช้า"เช้าวันสดใสหายไปตั้งแต่เจอหน้านายนักรบ

 

"ผมก็มารอพี่ไง ไปมหา'ลัยพร้อมกัน"

 

"ฉันไม่อยากไปกับนาย"

 

"แต่ผมอยากไปกับพี่ ผมอุส่ารอนะ"

 

"ฉันไม่ได้สั่งให้นายรอสักหน่อย"

 

"ถ้ายืนเถียงกันตรงนี้ผมว่าไม่ต้องไปเรียนแล้ว ไปยืนเถียงกันในบ้านเถอะ"

 

"เมื่อไรนายจะเลิกยุ่งกับฉันสักที"

 

"ผมคงเลิกยุ่งกับพี่ไม่ได้หรอก อย่าขออะไรที่เป็นไปไม่ได้สิ"

 

"นายจะทำร้ายฉันไปถึงไหน แค่นี้ไม่สาแก่ใจนายใช่ไหม"

 

"ผมมาครั้งนี้ไม่ได้จะมาทำร้ายพี่ ผมอยากจะมาขอโอกาสที่ผมเคยทำไม่ดีกับพี่"

 

"......"

 

"ผมขอโทษ"ขอโทษงั้นหรอ 

 

"......."

 

"ยกโทษให้ผมได้ไหม ผมรักพี่จริงๆนะ"

 

"หยุดโกหกฉันสักทีเถอะ ฉันเชื่อนายไม่ได้แล้วจริงๆ"

 

"แล้วผมต้องทำยังไงถึงพี่จะเชื่อผม"

 

"นายไม่ต้องทำอะไร แค่ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน ออกไปจากชีวิตฉันสะ"

 

"ผมขอร้องแหละ พี่จะตบจะตีผมก็ได้แต่หยุดไล่ผมสักทีเถอะ"

 

"แล้วนายจะเอายังไง"

 

"พี่ก็แค่ดูการกระทำของผม แล้วผมจะ พิสูจน์ให้พี่เห็นว่าผมรักพี่จริงๆ"แล้วฉันก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเลย หลังจากนั้นเราสองคนก็เดินทางไปมหา'ลัย นายนักรบก็จะตามฉันมาเงียบๆ ต่างคนต่างไม่ได้พูดอะไร แต่คนอย่างนายนักรบนะหรอจะอยู่เงียบๆเป็น

 

"พี่กินข้าวมาหรือยังครับ"

 

"กินแล้ว"

 

"แต่ผมยังไม่ได้กินเลยอะ ผมหิวมากๆ"

 

"ค่อยไปหาอะไรกินที่มอเอา"

 

"ก็ได้ครับ"

 

"...."

 

"ผมขอจับมือพี่ได้ไหม"ฉันยังไม่ได้ตอบกลับนายนักรบก็มาจับมือฉันเลย

 

"ใครอนุญาต"แล้วฉันก็สะบัดมือจากนายนักรบทันที

 

"ขอจับแค่นี้ก็ไม่ได้"

 

"ฉันไม่ให้จับนายก็ไม่มีสิทธิ์"

 

"ก็ได้ งั้นผมจะรอวันนั้น"

 

"นายนี่แปลกเนอะ กลับตัวกลับใจเร็ว ข้ามคืนก็เป็นคนดีได้แล้ว นายนี่สามารถเล่นละครได้เลยนะ รู้ตัวปะ"

 

"ก็คนมันพึ่งรู้ใจตัวเอง ไอเงินพนันผมก็ไม่ได้เอาแล้ว ยอมรับว่าที่ทำไปมันคึกคะนอง แต่ตอนนี้ไม่ทำแล้วนะ ตอนนี้ชอบพี่จริงๆนะ ยังไม่ต้องเป็นแฟนผมตอนนี้ก็ได้"

 

"........"

 

"แค่ขอโอกาสแค่นี้ จะพิสูจน์ตัวเอง"

 

"ถ้าฉันเชื่อ ฉันก็คงเป็นควาย"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น