ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP0 PANTERA

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.5k

ความคิดเห็น : 55

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ต.ค. 2564 23:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
EP0 PANTERA
แบบอักษร

แพนเทอรา พาฬโรจนภาคิน 

EP0  

ร่างบางถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจเมื่อเห็นผลตรวจของสิ่งที่อยู่ในมือ ‘แพนเทอรา’ ทั้งดีใจและโล่งอกในเวลาเดียวกันที่ ‘เขา’ ยังไม่มาตอนนี้ ถึงจะสบายใจแล้วแต่ความเครียดที่สะสมมาหลายวันทำเอาเธอที่พยายามเข้มแข็งมาตลอดถึงกับหมดแรงจนต้องนั่งตั้งสติในห้องน้ำอยู่นาน 

“เธอ...เป็นไงบ้างโอเคหรือเปล่า” จนกระทั่งเสียงทุ้มของคนที่เป็นต้นเหตุเคาะประตูเรียกเธอด้วยความร้อนใจไม่แพ้กัน 

“เป็นไง? เขา...มาหรือเปล่า?” ทันทีที่แพนเทอราเปิดประตูออกมา ‘ฟีนิกซ์’ ก็รีบพุ่งเข้ามาประคองเธอแล้วถามด้วยความร้อนใจก่อนจะหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อแพนเทอราส่ายหัวกลับมา 

“ไม่มา...แพนไม่ได้ท้อง”  

ฟีนิกซ์ตะโกน ‘เยส’ ออกมาเสียงดังด้วยความดีใจแล้วรีบอุ้มแพนเทอราออกไปที่ห้องนั่งเล่นทันที เขากับเธอเครียดเรื่องนี้มานานเพราะเมื่อเดือนที่แล้วเผลอมีอะไรกันโดยที่ไม่ได้ป้องกันเพราะต่างคนต่างเมา ถ้าพลาดท้องตอนนี้คงไม่ใช่เรื่องที่ดีสักเท่าไหร่เนื่องจากทั้งคู่ยังเรียนไม่จบถึงจะอยู่ปีสุดท้ายแล้วก็เถอะ 

“คราวหลังไม่เอาแบบนี้แล้วนะนิกซ์” 

“ขอโทษ...วันนั้นมันเมาจริงๆ” 

“รู้ว่าเมาก็ยังจะทำ” 

“ขอโทษจริงๆ คราวหลังจะระวังมากกว่านี้” ใบหน้าหล่อเหลาตอนนี้หงอยลงด้วยความรู้สึกผิดถูกแพนเทอราโกรธมาตั้งแต่วันนั้นจนตอนนี้ก็ยังตึงใส่เขาอยู่เลย เธอยอมเขาก็จริงแต่เรื่องไม่ใส่ถุงกับปล่อยข้างในเป็นเรื่องที่เธอไม่มีวันยอมเขาเด็ดขาด เราตกลงกันแล้วแต่เขาก็ยังทำผิดสัญญา 

“ไม่มีคราวหลังแล้ว งดไปเลย” 

“ไม่เอางี้ดิเธอ ขอโทษ” 

“ไม่! เราตกลงกันแล้วนะนิกซ์คิดดูแล้วกันว่าถ้าเกิดแพนท้องตอนนี้จะเป็นยังไงเรียนก็ยังไม่จบ งดไปเลยจนกว่าจะสำนึก” 

ร่างบางพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นปกติแล้วเธอเป็นคนที่เด็ดขาดกับทุกเรื่องแต่วันนั้นเธอก็เมาเขาก็เมา เธอเมามากกว่าฟีนิกซ์ที่ยังพอมีสติอยู่บ้างแต่ก็ยังทำผิดสัญญาจะไม่ให้เธอโกรธได้ยังไง 

“พลาดก็เลี้ยงไง ยังไงเราก็ต้องแต่งงานกันอยู่แล้ว” 

“มันไม่ได้มั้ยฟีนิกซ์ เผื่อวันหนึ่งเราไปเจอคนที่ชอบและอยากใช้ชีวิตด้วยจะเป็นยังไงอยากติดอยู่ด้วยกันทั้งชีวิตเพราะแค่ผู้ใหญ่จับให้หรอ” 

ขมวดคิ้วมองร่างสูงด้วยความไม่พอใจ ใช่ เธอกับเขาอยู่ในสถานะ ‘คู่หมั้น’ กันเพราะข้อตกลงของผู้ใหญ่แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอกับเขาจะต้องแต่งงานกันสักหน่อย ถึงจะดูเป็นการคลุมถุงชนแต่หลังจากเรียนจบถ้าเราคนใดคนหนึ่งไม่อยากแต่งก็สามารถขอถอนหมั้นได้ พูดง่ายๆ ก็คือหมั้นกันเพื่อความสบายใจของผู้ใหญ่จะแต่งไม่แต่งก็ขึ้นอยู่กับเขาและเธอแต่เหมือนฟีนิกซ์จะลืมคิดถึงเรื่องนี้ไปนะ 

“อยู่กับเธอก็ไม่ได้แย่นี่” 

“ตอนนี้ก็พูดได้แหละ เดี๋ยววันไหนเจอคนที่ชอบแล้วจะเสียใจที่ต้องติดอยู่กับแพน” 

แพนเทอราพูดความจริง เขากับเธอเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เรียนไฮสกูลแล้วแต่ตอนที่เธอจะเข้ามหาลัยก็มีเรื่องคำสัญญาของพ่อกับแม่ที่เสียไปแล้วผุดขึ้นมาเพราะพ่อกับแม่ของทั้งคู่เป็นเพื่อนรักกันและสัญญากันไว้ว่าจะให้ลูกแต่งงานกัน ในตอนนั้นคนที่ต้องหมั้นจริงๆ คือชีตาร์แต่น้องสาวของเธอยังเด็กเกินไปเธอจึงรับหน้าที่หมั้นแทนเพราะคู่หมั้นก็ไม่ใช่คนแปลกหน้าที่ไหนคือฟีนิกซ์เพื่อนของเธอเอง 

ข้อตกลงของการหมั้นหมายกันก็ไม่ได้แย่ กำหนดแต่งงานคือหลังจากที่ทั้งคู่เรียนจบซึ่งตอนนี้ก็เหลือเวลาอีกไม่ถึงปีแต่หากถึงวันนั้นแล้วทั้งคู่ตัดสินใจที่จะไม่แต่งงานกันเรื่องการหมั้นก็จะถูกยกเลิกทันที พูดง่ายๆ คือผู้ใหญ่ต้องการให้ระหว่างที่หมั้นกันได้ศึกษาดูใจกันไปด้วยทำให้ชีวิตในรั้วมหาลัยของทั้งสองคนต้องอาศัยอยู่ในคอนโดเดียวกันอย่างไม่มีทางเลี่ยง 

 

 

4 ปีที่แล้ว 

‘ทำไมถึงยอมหมั้น?’ แพนเทอราถามเพื่อนสนิทตัวเองหลังจากที่รู้ว่าฟีนิกซ์ตกลงที่จะหมั้นกับเธอ เกิดคำถามขึ้นมากมายว่าทำไมคนเจ้าชู้และรักสนุกอย่างฟีนิกซ์ถึงได้ยอมหมั้นกับเธอง่ายๆ ทั้งๆ ที่เธอคิดว่าเขาจะปฏิเสธไปแล้วซะอีก 

‘ไม่รู้ เขาอยากให้ทำก็ทำ แล้วมึงล่ะ?’ 

‘อือ เหมือนกัน’ 

‘ไม่รู้สึกแปลกๆ หรอวะกูเพื่อนมึงนะ’ ฟีนิกซ์ถามเพราะเขาเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าคนที่ตัวเองต้องหมั้นด้วยคือเพื่อนสนิทของตัวเอง 

‘ก็เพราะเป็นมึงไง...หมั้นกับมึงก็ดีกว่าหมั้นกับคนอื่นไม่งั้นคงอึดอัดแย่’ 

‘นั่นสินะ’ ฟีนิกซ์เห็นด้วยเขาเองก็คิดเหมือนกับเธอ เพราะคนที่หมั้นด้วยคือแพนเทอราตอนที่พ่อแม่มาบอกว่าจะให้หมั้นเขาถึงได้ยอมง่ายๆ 

‘ไม่ต้องกังวลหรอกทนหมั้นกับกูสี่ปีเรียบจบเมื่อไหร่เดี๋ยวถอนหมั้นให้ทันที’ คำนั้นควรเป็นฟีนิกซ์ที่เป็นคนพูดมากกว่าแต่กลับเป็นแพนเทอราที่พูดมันออกมา เธอเป็นคนที่ชัดเจนแบบนี้เสมอไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็สามารถตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาดชัดเจนพูดคำไหนคำนั้น ในเวลานั้นได้ยินแบบนี้ฟีนิกซ์ก็สบายใจแค่สี่ปีที่เขาจะไม่มีสถานะโสด แต่คนที่เพิ่งพ้นรั้วโรงเรียนและกำลังจะได้สนุกกับชีวิตมหาลัยก็แอบกังวลกับเรื่องนี้เหมือนกันว่าเขาจะสามารถใช้ชีวิตในแบบที่ต้องการได้มั้ยเพราะทั้งคู่ต้องอยู่ด้วยกัน 

‘แล้วเรา...ต้องบอกใครมั้ย?’ 

‘ไม่ต้องหรอกรู้แค่เราก็พอ มึงก็ใช้ชีวิตของมึงเหมือนเดิมไปไม่ต้องกังวลเรื่องที่เราหมั้นกันหรอก’ เหมือนแพนเทอราจะรู้ทันความคิดของเขาระหว่างทั้งคู่จึงเป็นการหมั้นกันที่ไม่ผูกมัดและสบายใจกว่าที่คิด 

ฟีนิกซ์ใช้ชีวิตเที่ยวเล่นและสนุกได้อย่างที่อยากจะทำถึงจะอยู่คอนโดเดียวกันแต่ทั้งคู่ก็แยกห้องกันนอน แพนเทอราไม่ได้จู้จี้อะไรกับชีวิตเขาเลย เรายังเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมตอนเป็นเพื่อนเป็นยังไงพอหมั้นกันแล้วก็ยังเป็นอย่างนั้นเรื่องที่ทั้งคู่หมั้นกันไม่มีใครรู้นอกจากคนในครอบครัว แม้แต่เพื่อนในกลุ่มเดียวกันยังไม่รู้เลย ทุกอย่างเหมือนจะผ่านไปได้ด้วยดีอีกไม่กี่ปีก็คงถอนหมั้นกันอย่างที่ตกลงกันไว้จนกระทั่ง... 

คืนนั้น... 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว