facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 7 ย้ายคำสาป NC++

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 ย้ายคำสาป NC++

คำค้น : ตายถึงรัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ย. 2563 14:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 ย้ายคำสาป NC++
แบบอักษร

“อ๊ากกก นะ....หนังสือ” ดีมใช้มือจับขยุ่มเสื้อจนยับเพราะร่างของเขานั้นรู้สึกร้อนจากด้านในราวกับมีไฟแผดเผาร่างของเขา หัวใจของเขาเต้นแรงจนปวดอก กล้ามเนื้อทั่วร่างเจ็บปวดเฉกเช่นถูกเข็มทิ่มแทง 

“แล้วฉันจะไปหาหนังสือให้ได้ที่ไหน” แองเจล่าตอบพร้อมกับสีหน้าไม่สู่ดี เธอยังคงมองเจ้าส่วนล่างที่ยังตั้งตระหง่านและลังเลว่าจะทำสิ่งนั้นเพื่อช่วยเขาดีหรือไม่

“อึกกก อ๊ากกก ข้า ข้า ไม่รู้ แต่” ตัวหนังสือโบราณขยับลุกลามไปทั่วทั้งร่างของดีม ลวดลายประหลาดขยายวงกว้างพร้อมกับความเจ็บปวดที่มากขึ้น

“นะ....นี่ เขาบอกว่าแก้ด้วยราคะ ทำไมนายไม่ลองล่ะ”

“อักกก” ดีมกระอักเลือดออกมาคำโตจนแองเจล่าตกใจกระโดดถอยห่างจากเขา คำสาปลุกลามถึงภายในกายของเขาจนไร้สิ้นเรี่ยวแรง “อึกก ข้าต้องทำอย่างไร”

“กะ....ก็ใช้มือจับเจ้าสิ่งนั้นน่ะ” แองเจล่าชี้ไปยังเป้าที่ตุงแน่นของดีม

ดีมขยับมือที่สั่นไปยังกางเกงแล้วค่อยๆปลดตะขอและรูดซิบของกางเกงตัวเองลง กางเกงในสีน้ำเงินเข้มดันนูนจนเป็นรูปท่อนลำอย่างเห็นได้ชัด ดีมขยับมือล้วงควักเอาอาวุธของตัวเองออกมาจนมันตั้งเด่นต่อสายตาของแองเจล่า

“รีบๆทำเข้าล่ะ” แองเจล่าหันหน้าหนีเพราะเธอไม่ได้อยากดูคนช่วยตัวเองเท่าไหร่นัก

“อ๊ากกก อัก อัก” ดีมร้องเสียงดังพร้อมกับลิ่มเลือดที่ออกจากปากของเขาอีกครา และถึงแม้เขาจะจับมันอาการของเขาก็ไม่ได้ดีขึ้นแม้แต่น้อย และตอนนี้เขาก็เริ่มจะประคองสติของตนเองไม่ไหวแล้วเช่นกัน

“เฮ้ยนาย เป็นไง ดีขึ้นไหม” เสียงร้องของดีมเบาลงจนแองเจล่าสังเกตได้ แต่ทว่าแม้จะถามออกไปก็ไม่มีเสียงอะไรตอบกลับมาจนเธอนั้นรู้สึกได้ว่ามันแปลกๆ

“นายเป็นไง....” แองเจล่าเอามือปิดปากของตัวเองด้วยความตกใจ ร่างกายของดีมตอนนี้เริ่มมีสีดำเกิดขึ้นทั่วร่างเป็นรอยช้ำ เขานอนแน่นิ่งและดูเหมือนว่าอักขระคำสาปจะยังไม่หายไป

“เฮ้ยนาย นาย ตื่นมาก่อน” แองเจล่าเขย่าร่างไร้สติและเธอเห็นว่าลมหายใจของเขานั้นมันรวยรินราวกับว่าใกล้จะหยุดหายใจเต็มที “โธ่เอ้ย เอาไงเอากัน”

แองเจล่าขยับมือไปตามร่างของดีมเคลื่อนต่ำไปยังจุดของความเป็นชาย หญิงสาวอายหน้าหนีไปอีกทางจึงต้องคลำทางเอาเพื่อช่วยเขาแก้คำสาป “อยู่ไหนล่ะเนี่ย”

สัมผัสร้อนผ่าวเข้าสู่มือเล็กของแองเจล่าและนั่นก็ทำให้เธอรู้ทันทีว่าได้จับเจ้าแท่งรักของดีมแล้ว ขนาดลำเนื้อที่แทบกำไม่รอบทำเอาแองเจล่าตกใจ หัวใจของเธอเต้นแรงตื่นเต้นที่จับเจ้าสิ่งนี้เป็นครั้งแรกแต่เธอก็อายจนหน้าแดงซ่าน เธอสูดหายใจเข้าลึกเพื่อพยายามตั้งสติก่อนจะค่อยๆขยับมือสาวรูดท่อนเอ็นร้อนดั่งไฟ

“เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ” แองเจล่าตกใจเพราะเมื่อเธอเริ่มขยับมือ ร่องรอยคำสาปต่างๆบนร่างของดีมก็เริ่มขยับ พวกมันค่อยๆเคลื่อนตัวอย่างช้าๆลงไปยังเบื้องร่างของร่างกายเขา

แองเจล่าสาวชักพร้อมกับรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้างดงาม แม้จะมีเม็ดเหงื่อผุดออกมาจากอาการตกใจแต่ตอนนี้เธอเริ่มวางใจได้ว่าวิธีที่เธอคาดเดานั้นได้ผล รอยช้ำสีดำค่อยๆจากลงพร้อมกับดีมที่เริ่มกลับมาเป็นปกติ สายตาของเธอมองตามตัวอักษรที่ค่อยๆวิ่งลงร่างและเธอก็ตามเฝ้ามองจนเผลอหันไปมองแท่งเอ็นของดีมที่เธอกำลังรูดสาวอยู่

“......” หญิงสาวมองมันตาไม่กะพริบแลพเคลื่อนมือของตัวเองไปด้วย แท่งเนื้อสีชมพูสดสวย เส้นเลือดปูดเล็กน้อยไม่ดูน่ากลัวแบบที่เธอคิด ปลายหัวบานมีน้ำใสไหลเยิ้มจนเปียกถึงมือของเธอ ตัวอัคระค่อยๆขยับมารวมกัยที่แท่งรักของเขาก่อนจะจมซึมหายเข้าไปภายในแท่งเอ็น

“ทำไมมันหายไป” ด้วยความสงสัยแองเจล่าขยับยื่นหน้าเข้าไปใกล้เจ้าแก่นกายของดีม เธอยิ่นหน้าเข้าไปดูตรงรูปลายแท่งว่าเจ้าคำสาปเหล่านั้นมันอยู่ที่ไหน

แต่เมื่อยื่นหน้าเข้าไปใกล้เจ้าเอ็นอุ่นก็กระตุกพร้อมกับฉีดพ่นเอาน้ำสีขาวพุ่งใส่หน้าของเธอ กลิ่นคาวโลกีย์ที่เธอเพิ่งสัมผัสครั้งแรกทำให้หญิงสาวแน่นิ่งทำอะไรไม่ถูก มือเล็กปาดน้ำรักที่เปรอะเปื้อนบนใบหน้าของตัวเองมาดู แต่ก่อนจะได้ตกใจกลับเป็นร่างกายของเธอที่จู่ๆก็ร้อนขึ้นมาอย่างแปลกประหลาด ที่ท้องของเธอรู้สึกเจ็บปวดราวกับมีคนเอามีดมากรีด

“เจ็บๆ นี่มันอะไร...กัน” เมื่อเปิดหน้าท้องของตัวเองออกมาดูก็พบลายสีดำกำลังไหลมารวมกันที่บริเวณท้องน้อยของเธอ ก่อนจะก่อเกิดรูปสัญลักษณ์คล้ายหัวใจแต่มีลวดลายประดับที่แปลกประหลาด จากนั้นร่างของเธอก็ร้อนวูบราวกับถูกไฟไหม้ และสติที่กำลังเรือนลางลง “นี่ฉันเป็นอะไร....”

 

“อ๊ะ อะไรเย็นๆ” แองเจล่าลืมตาตื่นขึ้นพร้อมกับความรู้สึกเย็นที่ใบหน้า เธอเหลือบตาไปมองเห็นดีมกำลังใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำเช็ดใบหน้าของเธออย่างเบามือ

“นี่เจ้าตื่นแล้วงั้นเรอะ” ดีมถามทันทีเมื่อเห็นเธอลืมตาขึ้นมา

“นายหายแล้วใช่ไหม” แองเจล่าค่อยพยุงตัวเองขึ้นอย่างยากลำบาก ไม่รู้ทำไมแต่ตอนนี้เธอเหมือนไร้เรี่ยวแรงและท้องของเธอนั้นก็หิวสุดๆจนเธอต้องเอามือมากุมท้องของตัวเอง

“ข้านั้นไม่เป็นไร ข้าหลุดพ้นจากคำสาปแล้ว แต่กลับเป็นเจ้าต่างหากที่...”

“ใช่!!! นี่มันคืออะไร” แองเจล่าเปิดเสื้อของตัวเองขึ้นและดึงกางเกงลงเล็กน้อยเพราะเจ้ารอบดังกล่าวนั้นมันอยู่ตรงบริเวณท้องน้อยของเธอ เธอมองหน้าของดีมเพื่อรอคำตอบ ก่อนจะหน้าขึ้นสีแล้วรีบปิดลงเพราะรู้ว่าตัวเองได้เปิดหน้าท้องให้กับผู้ชายดูแบบไม่ปกปิดอะไรเลย

“ข้าเห็นแล้ว มันคือคสาปรูปแบบหนึ่งเช่นกัน แต่ไม่ได้เป็นลักษณะเอาชีวิต แต่เป็นการปรับเปลี่ยน”

“ปรับเปลี่ยน?? เปลี่ยนอะไร”

“เปลี่ยนตัวของเจ้าเป็น.....”

“เป็น??”

“ซัคคิวบัสเทียม”

“ห๊ะ อะไรนะ ซัคคิวบัส ปีศาจที่....” แองเจล่าเว้นหยุดเพราะเธอรู้จักชื่อของปีศาจประเภทนี้เหมือนกัน แต่เธอก็ไม่อยากจะเชื่อว่าที่ดีมพูดมันคือเรื่องจริง

“แต่เจ้าไม่ต้องกลัวไป มันเป็นแค่ชั่วคราวเท่านั้น แค่เพียงเจ้าได้รับน้ำแห่งชีวิตครบ 99 ครั้งเจ้าก็จะหลุดพ้นจากคำสาปนี้” ดีมพูดด้วยสีหน้าเรียบซึ่งมันก็ช่วยให้แองเจล่ารู้สึกว่าเรื่องนี้คงแก้ไม่ยาก แต่ว่าแล้วไอน้ำแห่งชีวิตมันคืออะไร

“แล้วน้ำที่ว่านั่นคือน้ำอะไร ฉันต้องหาจากไหน”

“ก็น้ำที่ผู้ชายจะหลั่งออกมาเมื่อสืบพันธุ์” แองเจล่าอ้าปากข้าง สรุปไอน้ำแห่งชีวิตที่ดีมว่ามันก็คือน้ำไอนั่นของผู้ชาย และที่บอกว่าเธอต้องได้รับคือต้องกิน ไม่ก็...

“เดี๋ยวนะ นั่นนายหมายถึงฉันต้องกินไม่ก็..... 99 เลยเนี่ยนะ” แองเจล่าจับไหล่ทั้งสองข้างของดีมเขย่าไปมา และคำตอบของเขาที่กำลังพยักหน้าก็ทำให้เธอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

“ไม่เป็นไร ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงเสียหน่อย”

“ไม่ร้ายแรงกับผีนะสิ ฉันยังซิงนะเว้ย” แองเจล่าแหวใส่คนที่คิดว่าเรื่องแค่นี้นั้นไม่ร้ายแรง และอีกอย่างต่อให้ไม่บริสุทธิ์แต่ 99 ครั้งมันก็ไม่มากเกินไปหน่อยเหรอไง คนคิดคำสาปนี่มันโรคจิตจริงๆ “แล้วถ้าฉันไม่ทำอะไรเลย จะเป็นอะไรไหม”

“ถ้าเจ้าไม่รับน้ำแห่งชีวิต เจ้าก็จะหิวโหย มีเพียงเท่านั้น” ดีมตอบสั้นๆและนั่นก็ทำให้แองเจล่ารู้ได้ทันทีว่าทำไมตอนนี้เธอถึงได้หิวนัก

“แค่นั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นฉันก็ไม่จำเป็นต้องกินน้ำนั่นก็ได้”

“ก็แล้วแต่เจ้า หากเจ้าทนได้ก็ถือว่าเจ้าเป็นคนที่มีจิตใจมั่นคง แต่เจ้าจะต้องทนรับความหิวโหยนี้ไปตลอดชีวิต”

“เดี๋ยวอนาคตฉันมีคนรัก ค่อยหาทางแก้เอาแล้วกัน” แองเจล่าคิดว่าตอนนี้เธอเพียงแค่ต้องอดทนเท่านั้น เพราะเมื่อเธอมีคนรักเมื่อไหร่ค่อยกินให้อิ่มก็แล้วกัน

“ตามใจของเจ้าแล้วกัน”

“ถ้างั้นนายออกไปจากห้องฉันได้แล้ว ฉันจะพักก่อน วันนี้เจอแต่เรื่องอะไรก็ไม่รู้” แองเจล่ากวักมือไล่ดีมให้ออกไปจากห้อง ซึ่งเขาก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรแต่อย่างใด ชายหนุ่มลุกจากเตียงแล้วเดินไปยังประตูก่อนจะหยุดแล้วหันมาทางเธออีกครั้ง

“ข้าขอบคุณเจ้ามาก ข้าเป็นหนี้ชีวิตเจ้า” ก่อนจะเปิดประตูแล้วเดินออกจากห้องของแองเจล่าไป

รอยยิ้มเล็กผุดขึ้นบนใบหน้าสวยของเธอก่อนที่เธอทิ้งกายลงไปนอนอย่างอ่อนแรง “ขอบคุณเป็นด้วยแฮะ”

 

“อา~~ หิวชะมัดเลย” แองเจล่าเดินตัวงอลงจากรถด้วยอาการหิวที่ได้รับทำให้เธอแทบไม่อยากขยับตัว แต่ทว่าวันนี้เธอนั้นมีเรียนและเธอก็ไม่สามารถโดดเรียนได้เพราะเดซี่จะต้องมาตามถึงบ้านของเธอแน่ๆ

แองเจล่าในชุดนักศึกษารัดรูปตามแบบสาวมั่นอย่างเธอชอบใส่ กระโปรงทรงเอสั้นเผยต้นขาขาวเนียนจนชายที่เดินผ่านไปมาต่างมองแทะโลมกันทั่วทุกคน

“โอย หิว หิว หิว” แองเจล่ามองตรงไปพร้อมกับบ่นกับตัวเอง และเมื่อเริ่มเดินเข้ามหาลัยที่มีผู้คนมากขึ้น กลิ่นบางอย่างก็ลอยเข้าจมูกและนั่นทำให้เธอน้ำลายสอจนกลืนน้ำลายไปหลายอึก และต้นตอของกลิ่นทั้งหลายก็มาจากบรรดาผู้ชายที่กำลังเดินขวักไขว่ไปมานั่นเอง

“น่ากินไปหมดเลยแฮะ”

............................................................

แองเจล่าหิวแล้ววววว ดีมหาอะไรให้กินหน่อย

ความคิดเห็น