แบรี่รัต
Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมียขัดดอก : 07 : ยาปลุกเซ็กส์

ชื่อตอน : เมียขัดดอก : 07 : ยาปลุกเซ็กส์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 464

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ย. 2563 03:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียขัดดอก : 07 : ยาปลุกเซ็กส์
แบบอักษร

“คะ...คุณเอาอะไรให้ฉันกิน”

 

“หึ!..” ฟาโรห์ยกยิ้มอย่างอยากจะคาดเดา ก่อนจะถอดกางเกงออกต่อหน้าของคนตัวเล็กแล้วดึงเอาผ้าขนหนูจากตัวเธอมาพันรอบเอวสอบก่อนจะเดินตรงไปยังห้องน้ำ แต่ก็ไม่วายหันกลับมาพูดประโยคทิ้งท้ายที่ทำให้คนได้ฟังถึงกับหน้าซีด “..ก็แค่ยาปลุกเซ็กส์”

 

“กรี๊ดดดดดดดด!” ร่างบางกรีดร้องขึ้นมาเสียงดังลั่นราวกับคนสติแตกเมื่อพึ่งรู้ตัวว่าเขาเอาอะไรให้กิน มือเล็กไม่วายหยิบหมอนใบใหญ่กับสิ่งของที่วางอยู่ข้างๆโยนตามหลังมาเฟียหนุ่มที่เดินหายเข้าไปในห้องน้ำด้วยความเกลียดชัง

 

มิรันทรุดตัวนั่งลงกับพื้นอย่างคนหมดแรงเมื่อร่างกายเริ่มมีอาการผิดปกติ เธอพยายามควบคุมสติของตัวเองลุกเดินไปยังประตูทางออกในตอนที่ยังพอมีสติหลงเหลืออยู่ เพราะพอรู้มาบ้างว่าอาการของคนที่โดนยามันเป็นยังไง แต่แค่ไม่คิดว่าอาการมันจะออกเร็วและทรมานแบบนี้

 

“สะ...สารเลว!” มือเล็กทุบเข้ากับกรอบประตูประตูอย่างแรงอยู่นานเมื่อพยายามเดารหัสผ่านที่เขาใช้ล็อกมันไว้หลายต่อหลายครั้งแต่ก็ไม่สามารถปลดล็อกมันได้สักที ไม่ว่าเธอจะพยายามเดาแค่ไหนมันก็ไม่สามารถเปิดออกไปได้เลย

 

“ทำบ้าอะไรของเธอ!” ฟาโรห์เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยความหัวเสียเมื่อได้ยินเสียงของแตกดังมาจากหญิงสาว ซึ่งเธอกำลังใช้แจกันทุบเข้ากับประตูอย่างคนสิ้นคิด

 

“ยะ...อย่ามายุ่งกับฉัน” มิรันสะบัดมือหนาออกอย่างแรงพร้อมกับถ่อยหลังกรูดเมื่อเขาเดินเข้ามาหาพร้อมกับใบหน้าดุดัน มือเล็กจับชายผ้าห่มที่ห่อตัวเอาไว้แน่นอย่างหวาดระแวง

 

“หึ!” ฟาโรห์ยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจเมื่อเห็นเม็ดเหงื่อเริ่มผุดขึ้นมาบนใบหน้าหวาน ทั้งที่โดนยาเข้าไปขนาดนั้นแต่เธอก็ยังพยายามจะต่อต้านมัน...นับว่าใจแข็งไม่น้อย เพราะยาตัวที่เธอโดนเข้าไปมันค่อนข้างจะแรงไม่เบา

 

ผลัก!

 

มิรันอาศัยจังหวะในตอนที่มาเฟียหนุ่มเผลอผลักอกเขาออกห่างก่อนจะวิ่งตรงไปยังห้องน้ำเมื่อเริ่มรู้สึกร้อนขึ้นมาแปลกๆจนอยากจะควบคุม แต่กลับโชคไม่เข้าข้างเมื่อสะดุ้งผ้าห่มตัวเองล้มลงกองกับพื้นบริเวณหน้าห้องน้ำซะก่อน “ยะ...อย่าเข้ามานะ!”

 

“ฤทธิ์เยอะดีนิ่...ทนให้ได้ก่อนจะช็อคตายแล้วกัน” มาเฟียหนุ่มเดินตรงเข้าไปหาคนที่นั่งกองอยู่กับพื้นช้าๆ ก่อนจะย่อตัวนั่งลงตรงหน้าของเธอพร้อมกับสอดมือเข้าไปขยุ้มผมตรงท้ายทอยอย่างแรงจนคนโดนกระทำเบะหน้าก่อนจะเดินผ่านหน้าเธอหายเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้ง

 

มิรันเบือนหน้าหนีทันทีเมื่อสมองเริ่มจะสั่งการผิดปกติ พยายามที่จะไม่มองเรือนร่างที่ดูสมส่วนของเขาแต่สายตาไม่รักดีกลับกำลังทำตรงกันข้ามด้วยการมองสำรวจเรือนร่างเปลือยท่อนบนของเขาทุกส่วนอย่างเปิดเผยในตอนที่เขาเดินหันหลังให้

 

“มะ...ไม่รีน! ไม่เป็นแบบนี้” มือเล็กตบหน้าตัวเองเบาๆเพื่อเรียกสติกลับมาเมื่อทุกอย่างมันเริ่มจะไปกันใหญ่ ร่างกายยิ่งร้อนวูบวาบมากขึ้นตอนที่ได้มองเรือนร่างของเขา กลิ่นหอมอ่อนๆจากกายหนุ่มยิ่งเพิ่มความกระสันให้เธอได้เป็นอย่างดี

 

“อื้อออ~...ทำไมมันร้อนแบบนี้” ร่างบางตัดสินใจลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องน้ำเมื่อทนกับความร้อนในกายไม่ไหว เพราะไม่ว่ายังไงก็ไม่สามารถหนีออกไปจากห้องนี้ได้ ตอนนี้เธอต้องการอาบน้ำต้องการให้ร่างกายของตัวเองโดนน้ำทุกส่วนเผื่อมันจะบรรเทาอาการที่กำลังปะทุขึ้นมาให้หายไปได้บ้าง

 

“อึก!....” เธอเม้นริมฝีปากเข้าหากันแน่นอย่างข่มอารมณ์เมื่อเห็นมาเฟียหนุ่มยืนอาบน้ำอยู่ใต้ฝักบัวด้วยเรือนร่างเปลือยเปล่า เธอจ้องมองภาพตรงหน้าอยู่นานก่อนจะเลิกสนใจแล้วเดินไปยังอ่างล้างหน้าแทน

 

“.....” มิรันกำขอบเคาท์เตอร์อ่างล้างหน้าเอาไว้แน่นอย่างข่มอารมณ์ของตัวเองไว้เพื่อไม่ให้ฤทธิ์ของยากลืนกินเมื่อมาเฟียหนุ่มเดินตามเข้ามายืนซ้อนข้างหลังอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว แถมยังดึงผ้าห่มที่เธอใช้ห่อหุ้มร่างกายออกอย่างไร้มารยาท

 

“ฉันอนุญาตให้เธอใช้ผ้าห่มฉันเหรอ?” ฟาโรห์จ้องมองแววตาหยาดเยิ้มของมิรันผ่านกระจกเงาด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ เขากระซิบถามข้างใบหูขาวเบาๆก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดน้ำจากก็อกโดยที่มีร่างบางยืนอยู่ในอ้อมแขน

 

“ฟะ...ฟาโรห์~..” มิรันถ่อยหลังอัตโนมัติจนแผ่นหลังบางแนบชิดกับแผงอกแกร่งเปลือยเปล่าเมื่อมาเฟียหนุ่มเอาน้ำมาลูบที่กรอบหน้าและลำคอระหงให้อย่างช้าๆ หยดน้ำบนเส้นผมของเขามันกำลังหยดลงบนลาดไหล่ของเธอจนเปียกแฉะ ยิ่งอยู่ใกล้เขามากเท่าไหร่ร่างกายก็ดูเหมือนยากจะควบคุมเอาไว้ได้

 

“เก่งนักก็ทนให้ได้สิ” ฟาโรห์ก้มลงกระซิบที่ข้างใบหูขาวเบาๆโดยที่ร่างบางยังคงยืนอยู่ในอ้อมแขน มือหนากอบกุมหน้าอกใหญ่เอาไว้ก่อนจะบีบมันอย่างแรงพร้อมกับจ้องมองแววตากระสันของเธอผ่านกระจกเงา ทั้งที่ปากดีอยากต่อต้านแต่การกระทำของเธอกับทำตรงกันข้ามที่ไม่ยอมขยับหนีไปไหนเหมือนก่อนหน้านี้ เหมือนว่าหญิงสาวตรงหน้าจะโดนยาครอบงำไปแล้วสินะถึงได้มีอาการแบบนี้

 

“ฟะ...ฟาโรห์~..” มิรันย่นคอหนีอย่างเร็วเมื่อโดนริมฝีปากหนาขบเม้มบริเวณลำคอระหง ความรู้สึกสับสนเริ่มตีวนขึ้นมาพร้อมกับความเสียวซ่านในตอนที่โดนนิ้วเรียวยาวรุกล้ำเข้ามาในช่องทางรัก เพียงแค่โดนสัมผัสนิดเดียวร่างกายกลับเผลอไผลไปกับการกระทำของเขาได้อย่างง่ายดาย

 

“เรียกทำไม”

 

“อ๊ะ!...ฉะ...ฉันร้อน~...”

 

“หึ!”

 

“จะไปไหน~...” มินรันหันกลับไปกอดเอวสอบเอาไว้อย่างเร็วเมื่อเขาหยุดการกระทำเอาเสียดื้อๆ เพราะโดนฤทธิ์ของยาครอบงำจนไม่หลงเหลือสติจึงกล้าทำอะไรที่มันน่าอายแบบนี้ออกไป “..อยู่กับฉันก่อนได้ไหม”

 

“ฉันมีงานต้องทำ!” มาเฟียหนุ่มปัดแขนเรียวออกจากตัวเองอย่างแรงก่อนจะหันกลับมามองใบหน้าหวานที่แดงก่ำไปด้วยฤทธิ์ของยาอย่างยากจะคาดเดา

 

“ตะ...แต่คุณเอาอันนั้นให้ฉันกิน”

 

“แล้วยังไง!?”

 

“ทะ...ทำเหมือนเมื่อคืนได้ไหม..” ใบหน้าหวานมุดเข้าหาแผงอกแกร่งเปลือยเปล่าอย่างร้องขอ ราวกับร่างกายจะแตกออกเป็นเสี่ยงเมื่อพยายามจะต่อต้าน ยิ่งเธอปฏิเสธมันเท่าไหร่ก็ยิ่งทรมานมากขึ้นเท่านั้น “..ได้ไหมฟาโรห์~..”

 

“แต่ฉันหมดอารมณ์แล้ว...มีปัญญาทำให้อารมณ์ฉันกลับมาได้ไหมล่ะ” มือหนาเชยคางมนขึ้นมาสบตาก่อนจะใช้นิ้วโป้งเรียวยาวสัมผัสเบาๆบนริมฝีปากบางคนตรงหน้า

 

“ฉะ...ฉันร้อนจะตายอยู่แล้ว” มิรันมองคนตรงหน้าด้วยสายตาอ้อนวอน มันแทบไม่หลงเหลือความนึกคิดอะไรแล้วนอกจากร่างกายต้องกายปลดปล่อย

 

“ละ...” มาเฟียหนุ่มยังไม่ทันได้พูดจบประโยคก็โดนคนตรงหน้าขโมยจูบอย่างอุกอาจ สัมผัสที่ดูเงอะงะไม่ประสีประสาของเธอมันไม่ได้ทำให้เขามีอารมณ์ขึ้นมาเลย

 

“มีปัญญาทำได้แค่นี้?” ฟาโรห์จ้องมองร่างเล็กตรงหน้าด้วยใบหน้าเรียบเฉยเมื่อเธอยอมผละจูบออก ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นไปนั่งบนเคาน์เตอร์อ่างล่างหน้าแทน ทั้งที่ภายนอกดูแรงแต่พอเรื่องบนเตียงกับทำอะไรไม่เป็นเลย ซึ่งมันขัดกับลุคภายนอกที่เธอแสดงออกอย่างสิ้นเชิง

 

“ฉะ...ฉันทำไม่เป็น” มิรันพยักหน้าตอบรับราวกับเด็กน้อยสารภาพผิด แม้ว่าร่างกายจะต้องการเขามากแค่ไหนแต่เธอก็ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงเพราะไม่เคยมีประสบการณ์ในเรื่องอย่างว่าเลยด้วยซ้ำ

 

“น่ารำคาญ!” มาเฟียหนุ่มกล่าวทิ้งท้ายอย่างหัวเสียก่อนจะเดินหนีไปนั่งแช่ตัวในอ่างอาบน้ำแทน เขาหยิบบุหรี่ราคาแพงขึ้นมาสูบเพื่อดับอารมณ์หงุดหงิดของตัวเองโดยไม่สนใจร่างบางอีก

 

“เหม็น..” เธอเดินเข้าไปปัดบุหรี่ในมือของเขาออกอย่างถือวิสาสะจนมันล่วงหลุดลงในอ่างเพราะกลิ่นมันเริ่มคละคลุ้งทั่วห้องน้ำจนหายใจไม่ออกเลยเลือกที่จะทำแบบนั้น ก่อนจะก้าวขาตามเข้าไปในอ่างแล้วนั่งลงตรงหน้าของเขา

 

“อยากตายรึไงวะ!” ฟาโรห์กระชากแขนของมิรันอย่างแรงด้วยความโมโห เขาบีบข้อมือเล็กอย่างแรงจนร่างบางร้องขึ้นมาเสียงดังด้วยความเจ็บ

 

“ขะ...ขอโทษแต่ฉันไม่ชอบกลิ่นมัน” มิรันขยับเข้าไปนั่งคร่อมบนหน้าตักแกร่งด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่าอย่างถือวิสาสะพร้อมกับซบใบหน้าลงกับซอกคอหนาริมฝีปากเล็กขบเม้มเบาๆบนลำคอหนา แม้จะรู้ดีว่ามันเป็นการกระทำที่สิ้นคิดที่อ้อนวอนคนอย่างเขาแต่มันไม่มีทางเลือกให้เธอเลยเพราะสมองเริ่มมีแต่เรื่องอย่างว่าเต็มไปหมด

 

“ฉันอนุญาตให้เธอทิ้งรอยเหรอ!” ฟาโรห์ดันใบหน้าหวานออกห่างจากซอกคอหนาของตัวเองอย่างเร็วเมื่อมิรันกำลังขบเม้มทิ้งร่องรอยเอาไว้ ซึ่งไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าทำกับเขาแบบนี้

 

“เลิกพูดมากสักทีได้ไหม!” มิรันจิ๊ปากด้วยความหัวเสียเมื่อโดนเขาผลักออกห่าง ก่อนจะตัดสินใจรั้งใบหน้าคมคายเข้ามาจูบอย่างอุกอาจพร้อมกับบดเบียดร่างกายทุกส่วนเข้าหากายหนุ่ม เธอพยายามทำเลียนแบบการกระทำของเขาทุกอย่างที่เขาทำเมื่อคืน เพราะร่างกายแทบจะทนกับฤทธิ์ของยาไม่ไหวอยู่แล้ว...ขืนปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปตัวเองต้องช็อคตายแน่ๆ เธอต้องทำอะไรสักอย่าง!

 

 

 

....

ไม่ร้อนแรงใช่ไหมคะคุณฟาโรห์! รู้จักมิรันน้อยไปแล้วค่ะ จับมันกดลงอ่างเลยน้องงงงเล่นตัวดีนัก!

รออ่านคอมเมนท์นะคะ😳

 

ความคิดเห็น