หนิงเสี่ยวหลิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.10 เจ็บจี๊ดในใจ

ชื่อตอน : EP.10 เจ็บจี๊ดในใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 245

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ย. 2563 19:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.10 เจ็บจี๊ดในใจ
แบบอักษร

ความทรงจำสีเลือด

(คูณคิว♡เพียงฝัน)

EP.10

 

Phiangfun’ Talk

หลังจากที่ได้คุยกับคุณพ่อของคุณคูณที่ชื่อคุณวินัยเสร็จเด็กผู้หญิงที่ชื่อครีนก็พาฉันขึ้นไปพักผ่อนบนห้อง แม้ตอนนี้ฉันจะดีขึ้นมากแล้วแต่ก็ยังรู้สึกอ่อนเพลียอยู่หน่อย ๆ

“ขอบคุณนะคะที่พาพี่มาพักที่ห้อง” เราเปลี่ยนสรรพนามกันนิดหน่อยน่ะจะได้ไม่ดูห่างเหินกันจนเกินไป เพราะทั้งบ้านหลังนี้คงมีแค่ครีนกับคุณวินัยล่ะมั้งที่ไม่ได้เกลียดขี้หน้าฉัน..

ฉันเองก็ไม่รู้หรอกว่าตัวเองเคยทำอะไรเอาไว้ในอดีต แต่มันก็คงไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่ เพราะไม่อย่างนั้นคุณคูณเขาคงไม่เกลียดและจ้องแต่จะทำร้ายฉันขนาดนี้หรอก

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พี่ฝันพักผ่อนเถอะนะคะเดี๋ยวครีนจะลงไปหาอะไรขึ้นมาให้ทาน” ครีนพูดพร้อมส่งยิ้มน้อย ๆ ให้ฉัน

เป็นรอยยิ้มที่น่ารักมาก ทำให้ฉันรู้สึกดีและอุ่นใจขึ้นมาเยอะเลย

แต่ใครจะรู้ล่ะว่าความรู้สึกเหล่านั้นจะอยู่กับฉันแค่เพียงเสี้ยวนาทีหนึ่งเท่านั้น เพราะไม่นานบานประตูห้องก็ถูกใครบางคนเปิดเข้ามาด้วยแรงมหาศาล

ปัง!

“แกเป็นขี้ข้ามันรึไงยัยครีนถึงต้องคอยหาอะไรมาเกยให้มันกินถึงที่น่ะฮะ!” หญิงวัยกลางคนตรงเข้ามากระชากแขนของครีนแล้วพ่นวาจาหยาบคายใส่หน้าเธอ จากนั้นก็ตวัดหางตามองเหยียดมาทางฉัน

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ก็คงเป็นอีกคนที่เกลียดฉันเข้ากระดูกดำ

จะว่าไปก็รู้สึกคุ้นหน้าอยู่นะ แต่ยังนึกไม่ค่อยออกว่าเคยเจอเธอที่ไหน..

.

.

อ๋อ! ผู้หญิงวัยกลางคนคนนี้คือคนที่อยู่กับคุณคูณและครีนตอนที่ฉันฟื้นขึ้นมาวันแรกไง จำได้ว่าเธอเกลียดฉันมากจนถึงขั้นสาปแช่งให้ฉันตายไปเลยล่ะ

“แต่พี่ฝันเขาเพิ่งออกจากโรงพยาบาลนะคะคุณแม่” ที่แท้ผู้หญิงคนนี้ก็คือคุณแม่ของคุณคูณและครีนนี่เอง

และแน่นอนว่าเธอก็คงต้องเป็นแม่ของคุณคิมด้วย..

“เพิ่งออกแล้วไง? แกจะไปเป็นขี้ข้าอีคนที่มันทำให้พี่ชายแกต้องตายรึไง!” ความเจ็บแปลบในหัวใจทวีความรุนแรงขึ้นทุกครั้งเวลาที่ฉันได้ยินอะไรแบบนี้

ฉันจำอะไรไม่ได้เลย ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้างในวันนั้น ฉันเสียใจนะถึงแม้จะไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิดไปก็เถอะ แต่การต้องมาได้ยินหรือรับรู้ว่าฉันทำให้สามีของตัวเองต้องตายครั้งแล้วครั้งเล่ามันก็สร้างรอยร้าวและบาดแผลให้กับใจฉันเหมือนกันนะ

“ครีนแค่เห็นว่าอะไรที่ช่วยกันได้ก็ช่วย ๆ กันไปแค่นั้นเองค่ะคุณแม่”

“ครีนไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวพี่จัดการเองนะ” ที่ฉันบอกครีนไปแบบนั้นเพราะฉันไม่อยากให้เธอต้องมาทะเลาะกับคนในครอบครัวตัวเองเพราะคนนอกอย่างฉัน

แค่นี้แม่ของเธอก็เกลียดฉันจะแย่แล้ว..

“แต่ว่า..”

“หรือเพราะแกคิดว่าตัวเองไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของฉันและตาคิมก็ไม่ใช่พี่ชายแท้ ๆ ของแก แกเลยเลือกที่จะไม่แคร์ ฮะ!!” ผู้หญิงคนนั้นตะคอกใส่หน้าครีนอีกแล้ว แล้วเดี๋ยวนะ ที่เธอพูดออกมานั่นมันหมายความว่ายังไง?

ครีนไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของเธอหรอกเหรอ..นี่ฉันเริ่มจะงงและสับสนไปหมดแล้วนะ..

“คุณแม่..ฮึก..ครีนเกลียดคุณแม่ที่สุด! ฮือ” ครีนร้องไห้ออกมาอย่างหนักจนตัวสั่น ก่อนที่เธอจะสะบัดแขนออกจากผู้หญิงคนนั้นแล้วรีบวิ่งออกจากห้องของฉันไปทันที

“ยัยครีน! อย่ามาวิ่งหนีแม่แบบนี้นะ! ครีน!” เธอพยายามเรียกรั้งครีนเอาไว้ แต่ครีนก็ไม่แม้แต่จะหันกลับมาสนใจ แล้วเธอคนนั้นก็หันขวับกลับมามองฉันตาขวาง “เพราะแกคนเดียวนังเพียงฝัน! เห็นไหมว่าทำให้แม่ลูกเขาต้องผิดใจกันน่ะ! อีหน้าด้าน! อีตัวกาลกิณี!!!” พอด่าฉันเสร็จสมใจแล้วก็เดินออกจากห้องไป

ส่วนฉันก็ยืนหน้าชาไปสิ สรุปว่าเป็นเพราะฉันใช่ไกมที่ทำให้ครีนและแม่ของเธอต้องทะเลาะกัน?

อืม..อะไร ๆ ฉันมันก็ผิดไปหมดนั่นแหละ..

 

Creenrada’ Talk

ฉันกลับมานั่งคุกเข่าร้องไห้ที่ห้องนอนของตัวเองเพราะรู้สึกเสียใจมากกับสิ่งที่คุณแม่พูดออกมาเมื่อกี้ ใช่! ฉันไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของคุณพ่อคุณแม่ และก็ไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ ของพี่คูณและพี่คิม แต่แล้วยังไงล่ะ? ถึงจะไม่ใช่พี่น้องกันแท้ ๆ แต่ฉันก็รักทุกคนเหมือนเราเป็นสายเลือดเดียวกันจริง ๆ

ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคุณแม่ต้องมาว่าฉันด้วย ฉันก็แค่อยากช่วยดูแลพี่ฝันแทนพี่คิมที่ตายไปแล้ว นี่ฉันกำลังทำเพื่อพี่คิมอยู่นะ

ทำไมคุณแม่ต้องมาหาว่าฉันไม่รักพี่ชายตัวเองด้วย..

ฉันน่ะรักพี่ชายของฉันที่สุด รักมากซะยิ่งกว่าอะไร

.

.

.

โดยเฉพาะพี่คูณ..

ใช่..ฉันรักพี่คูณ

รักแบบที่คาดหวังว่าวันหนึ่งเราจะได้แต่งงานและร่วมเตียงกันเหมือนคู่รักปกติทั่วไป ฉันมีสิทธิ์ที่จะคิดถูกไหมล่ะ? เพราะยังไงเราก็ไม่ใช่พี่น้องกันแท้ ๆ อยู่แล้ว

แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้พี่คูณยังไม่ลืมพี่พิมพ์..

พี่พิมพ์เป็นใครน่ะเหรอ? พี่พิมพ์ก็คือเมียพี่คูณที่ตายไปแล้ว

ฉันจะบอกความลับให้ ที่จริงน่ะพี่พิมพ์เขารักพี่คิมไม่ใช่พี่คูณ แต่เพราะพี่คูณรักพี่พิมพ์มากเลยวางยานอนหลับพี่พิมพ์แล้วข่มขืนพี่พิมพ์จนในที่สุดทั้งคู่ก็ได้แต่งงานกัน

วันนั้นฉันเสียใจมากจนต้องหาเรื่องบินหนีไปเมืองนอกเพื่อจะได้ไม่ต้องเข้าร่วมงานแต่งของพี่คูณและพี่พิมพ์ ฉันใช้เวลาทำใจนานมากกว่าจะกล้าบินกลับมาอยู่บ้านหลังเดียวกันกับพวกเขา

แต่จากนั้นไม่นานเรื่องน่าเศร้าก็ดันเกิดขึ้น พี่พิมพ์เสียชีวิตไปอย่างไม่มีใครทราบสาเหตุ พอฉันรู้แบบนั้นฉันก็มีความหวังขึ้นมา ไม่ใช่ว่าฉันดีใจที่พี่พิมพ์ตายนะ ฉันแค่ดีใจที่ฉันจะได้มีโอกาสเป็นเมียของพี่คูณ

และถึงแม้ตอนนี้พี่คูณจะยังไม่ลืมพี่พิมพ์แต่ฉันก็จะรอและทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้พี่คูณมาครอง ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้พี่คูณไปรักหรือไปแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นอีก

เจ้าสาวเพียงคนเดียวของพี่คูณต้องเป็นฉัน ครีนรดาคนนี้เท่านั้น!

_____________________________

ไหนใครรอฉาก NC ของพี่คูณและน้องฝันอยู่บ้างคะขอคอมเมนต์โหน่ย ปล.ถ้าเมนต์น้อยพอถึงฉาก NC ไรท์ขออนุญาตติดเหรียญนะคะ🥺

 

ความคิดเห็น