ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 3.คืนนั้น [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 310

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ย. 2563 09:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3.คืนนั้น [100%]
แบบอักษร

 

           กลับสู่ปัจจุบัน 

           Tee talk 

           แกร็ก! 

           “ห้องอาจจะรกหน่อยนะ” 

           ร่างสูงส่งยิ้มกว้าง ผายมือนำฉันเข้าไปในคอนโดห้องหรูที่มองรวมๆดูแล้วมันก็ไม่รกเท่าไหร่ แต่เฟอร์นิเจอร์ที่ตกแต่งของเขานี่ซิ เล่นเอาฉันกลืนน้ำลายไปหลายอึกเหมือนกัน เพราะจากประเมินทางสายตาแล้วราคามันไม่ใช่ย่อมๆเลยสักชิ้น        

           ฉันไม่รู้หรอกนะว่าคนตรงหน้าเขาจะจำเรื่องราวในคืนนั้นได้หรือเปล่า เพราะสามเดือนก่อนฉันเคยสาดน้ำใส่หน้าเขา เหตุเพราะเขาเข้ามาจุ้นจ้านฉันก็นึกว่าไอโรคจิตขี้เมา คืนนั้นฉันเลยสาดน้ำผสมน้ำแข็งไปเต็มๆ  

           “น้องตี้อยู่ปีอะไรแล้วครับ” 

           “หนูอยู่ปีสี่แล้วค่ะ” 

           “งั้นก็ใกล้จบแล้วน่ะซิ” 

           “ค่ะ! ใกล้จะจบแล้วค่ะ” 

           “ถ้ามีปัญหาอะไรก็ถามพี่ได้นะครับ พี่เคยผ่านประสบการณ์นั้นมาแล้ว” 

           เขาในคืนนั้นกับเขาในวันนี้มันช่างดูแตกต่างกันลิบลับ สงสัยคืนนั้นคงเมาแหงๆ อย่างนี้ฉันก็สบายใจได้แหละ เพราะว่าเขาคงจำฉันไม่ได้แน่ๆ 

           “น้องตี้ใส่ชุดนักศึกษาแบบนี้ก็ดูน่ารักดีนะครับ” 

           “ขอบคุณค่ะ” 

           “ดูเหมือนคนละคนกับคืนนั้นเลย” 

           “!” ฉันชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะเปิดปากถามด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างตะกุกตะกัก “คะ คืนไหนคะ” 

           “น้องตี้จำคืนนั้นของเราสองคนไม่ได้เหรอครับ คืนที่น้องตี้สาดน้ำใส่หน้าพี่ไง”           

           “!”สบายใจไปได้ไม่ทันไรฉันก็ต้องกลับมากลุ้มใจอีกแล้ว 

           “น้องตี้ไม่ต้องเครียดไปครับ พี่ไม่โกรธน้องตี้หรอก”  

           “หนูขอโทษนะคะพี่บูม” ฉันยกมือไหว้ “หนูไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นจริงๆ”  

           “น้องตี้ไม่ต้องขอโทษพี่หรอกครับ” ร่างสูงจับมือฉันลงซึ่งในขณะเดียวกันฉันก็สัมผัสได้เลยว่านิ้วหัวแม่โป้งของเขากำลังคลึงวนบนฝ่ามือของฉัน “พี่เข้าใจ ใครเจอแบบน้องตี้ก็ต้องทำแบบนี้กันทั้งนั้น” 

           ฉันพยายามชักมือกลับ แต่ทว่าคนตรงหน้าเขากลับยึดมือของฉันไว้ราวกับเป็นมือของเขาเอง “พี่บูมปล่อยมือหนูเถอะค่ะ” 

           “มือน้องตี้นิ่มน่าจับอย่างนี้พี่ไม่อยากปล่อยเลย” 

           ฉันขอถอนคำพูดที่เคยบอกว่าเขาต่างแตกจากคืนนั้น เพราะเขาในตอนนี้กับเขาในคืนนั้นมันไม่ได้ต่างกันเลย ฉันเองก็เคยผ่านผู้ชายมาก็เยอะนะแต่ยังไม่เคยเจอใครโรคจิตเท่าผู้ชายคนนี้   

           “พี่บูมคะ หนูมาเพื่อทำความสะอาดห้องพี่บูมนะคะ” 

           “เปลี่ยนมาทำความสะอาดตัวพี่แทนได้มั๊ยครับ” ให้ตายซิ! นี่เขาโรคจิตเข้าขั้นแล้วนะ “น้องตี้สนใจอยากมาเป็นของเล่นของพี่มั๊ย” 

           “ของเล่น?” 

           “มันไม่ยากหรอกครับแค่อยู่เล่นกับพี่ก็พอ” 

           เพราะขนลุกสยองพองเกล้าเกินไป ฉันจึงใช้แรงทั้งหมดที่มีชักมือกลับ “หนูขอตัวกลับก่อนดีกว่า พรุ่งนี้หนูมีเรียนแต่เช้า" ฉันรีบลุกออกจากโซฟาทันใด แต่ทว่ายังไม่ทันจะได้ก้าวขาออกไปนั้น 

           หมับ! 

           ข้อมือของฉันกลับโดนฝ่ามือหนาจับยึด ก่อนที่เขาจะใช้แรงเหวี่ยงจนร่างฉันมันล้มลงนอนบนโซฟาและพี่บูมก็รีบขึ้นมาเป็นกำแพงทาบทับไม่ให้ฉันหนีไปไหนได้ 

           “ไม่ต้องเป็นแล้วแม่บ้าน อยู่เป็นของเล่นของพี่ดีกว่าเถอะครับ” 

           “พะ พี่บูมจะทำอะไรคะ” 

           “แล้วน้องตี้คิดว่าพี่จะทำอะไรล่ะครับ ^^” 

           “!”  

ความคิดเห็น