email-icon Twitter-icon

เวย์เนอร์ . . ไม่ใช่คนอ่อนโยน จิลล์ . . ไม่ใช่คนเจ้าน้ำตา วิธีรักของไฟกับไฟ ถ้าอ่านเรียบร้อยแล้ว ช่วยกดไลค์ กดติดตาม กดแชร์นิยาย ให้เราด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ :)

CHAPTER 0 คุณไม่รักผม และเมียไม่ได้เรื่อง ! [NC18+]

ชื่อตอน : CHAPTER 0 คุณไม่รักผม และเมียไม่ได้เรื่อง ! [NC18+]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 651

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ย. 2563 23:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 0 คุณไม่รักผม และเมียไม่ได้เรื่อง ! [NC18+]
แบบอักษร

 

 

CHAPTER 0 

คุณไม่รักผม และเมียไม่ได้เรื่อง ! 

 

- Jillvani - 

 

Las Vegas, Nevada ( USA ) 

22 : 43 PM At W. Weyner Mansion 

( Main Bedroom ) 

 

เมื่อเกือบชั่วโมงก่อน หลังกลับมาจากงานแสดงภาพถ่ายของ คุณซานายและคุณหมอแมทธิว แน่นอนงานแสดงภาพถ่ายครั้งนี้ คุณซานสร้างเซอร์ไพร์สขอแต่งงานคุณหมอแมทธิวเพื่อนสนิทล่าสุดของผมแล้ว และแน่นอนอีกครั้งว่า ผมอินกับความรู้สึกของเขาทั้งคู่มากจนน้ำตาล้น 

 

และตอนนี้ผมพยายามจะมีสมาธิกับตารางเวลาลำดับจัดแสดงเครื่องประดับเพชรคอลเลคชั่นล่าสุดที่กำลังจะวางตลาดอีกสามอาทิตย์ต่อจากนี้ แต่ผมคงยังไม่สามารถทำได้หรอกเพราะ . . . . 

 

พรั่บ พรั่บ ! 

 

“ อ๊ะ อ๊ะ !! อื้อออออ !! อ้า อ้า !!!!!! นายครับ !! แรงอีก อ๊ะ อ๊ะ ! ลงโทษผมให้แรงกว่านี้ ! ” 

 

เซ็กส์ซีนที่กำลังดุเดือดอยู่นี้ เวย์เนอร์ เวทท์ ( Weyner Weth ) หรือคนที่ผม จิลวานี่ แมควูทส์ ( Jillvani McWorth ) เรียกแทนว่า เจ้าชายด้านมืด . . ยิ่งด้านที่เขาทำกับผมอยู่ตอนนี้ยิ่งกว่าคำว่าเชี่ยวชาญเป็นกร้านโลกได้สบาย เขาเลือกบทบาทบนเตียงให้ผมเป็นทาสของเขา 

 

ทาสร่านรักที่แอบไปมีสัมพันธ์กับชายอื่นจนนายท่านอย่างเขาโกรธจัดจนต้องซ้ำให้ไม่เหลือรอยร่านของผม . . แต่รู้อะไรไหม ‘ ชายอื่น ’ ที่ผมแอบมีสัมพันธ์จน ‘ นายท่าน ’ อย่างเจ้าของท่อนกายใหญ่ที่กำลังขยับกระแทกเข้าออกบ้าคลั่งกับช่องทางรักของผมอยู่ตอนนี้ก็คือ เขาเองอีกนั่นล่ะ 

 

แน่นอนก่อนหน้านี้เราทั้งคู่แอบทำกิจกรรมชวนเสียวนี้กันจนสนั่นโรงรถ เพราะอยู่ๆ เขาก็เข้ามาคลอเคลียพร้อมพูดบทชู้รักจนผมตื่นเต้น และคล้อยตามเขาไม่ยาก . . เขารีบกดผมเข้ากับประตูรถพร้อมกระชากกางเกงสูทของผมให้พ้นสายตา เขาจัดการกระแทกกายแข็งแรงเข้าหาช่องรักผมทันทีอย่างไม่เสียเวลาต่ออีกวินาทีเดียวก็ไม่ได้ ซ้ำยังทิ้งหลักฐานคราบน้ำรักขาวขุ่นไว้ในตัวผมจนล้นเลอะต้นขาผมด้วย 

 

ก่อนจะแต่งตัวให้ทั้งตัวเขาและผมเหมือนเดิมราวไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนผมที่กำลังหอบเหนื่อยจากกิจกรรมของเขา . . สับสนไปหมด พอเรากลับถึงห้องนอนใหญ่ที่สุดภายในคฤหาสน์ของเขามาแล้ว ผมถึงทิ้งตัวนอนคว่ำลงบนเตียงนุ่มพร้อมเปิดจอแล็ปท็อปทิ้งไว้ก่อนทันที ผมเหนื่อยมากจริงๆ . . ทั้งงานที่บริษัทเพชร ห้างจัดสวนแต่งบ้านอีกล่ะ ทั้งการต้องรีบไปงานของคุณซานและคุณหมอ ทั้งการตอบสนองความต้องการของตัวผมเองและเขา 

 

แต่อยู่ๆ เมื่อครู่ที่ผ่านมาเขาคนนี้คนเดิมคนเดียวของผมก็ . . . 

 

เพี๊ยะ ! 

 

         “ โอ้ย ! ผมเจ็บนะเวย์ คุณเล่นอะไรขะ . . ” ผมสะดุ้งตัวพร้อมดันตัวขึ้นเอี้ยวหน้าจะต่อว่าคนเล่นแรงทันทีที่ถูกฟาดมือใหญ่ลงมาบนสะโพกที่เขามักชอบสัมผัสเสมอทุกครั้งที่เขาอยากทำ เมื่อกี้ก็เพิ่งทำแบบนั้นกันมาไม่เบาเลยด้วย มาแกล้งตีผมอีกทำไม ! . . แต่พอผมหันไปพบกับสายตาแข็งกร้าวคุกรุ่นราวกับโกรธผมมากมายพร้อมที่เขาถอดสูทน้ำเงินเข้มทิ้งออกจากตัวลงข้างเตียงใหญ่ของเราเต็มแรง 

 

         ผมเข้าใจทันทีที่ได้เห็นเขาในมาดนี้ . . . เขาต้องการผมอีกแล้ว และมากด้วย . . หึ เขามันจอมบ้ากามแถมยังลามก แต่ก็นั่นล่ะ ผมยอมเขาทุกอย่างอยู่แล้ว 

 

         “ ทาสร่านอย่างเธอพูดกับนายท่านอย่างฉันแบบนี้ได้รึไง ?! น้ำห่านี่มันของชู้เธอคนไหน !!! 

 

         “ ทาสคนนี้ขอโทษครับนายท่าน 

 

แควก !!! เพี๊ยะ !        

 

ทันทีที่ผมรับเล่นตามบทที่เขาต้องการ เขาก็ยักยิ้มมุมปากแวบนึง ก่อนจะถูกครอบด้วยบทนายท่านไว้อีกครั้งอย่างเต็มคราบ เขาเล่นเนียนจนผมคล้อยตามทำร้องไห้กับเตียงนุ่มไม่ได้ เพราะเมื่อผมตกลงเขาก็ไม่ลังเลที่จะฉีกแยกเป้ากางเกงสูทสีฟ้าอ่อนเข้ากันกับเสื้อสูทมีราคาของผมที่กำลังถูกฉีกดึงกระชากให้พ้นทางตามกันไปติดๆ 

 

“ อ๊ะ ! ทะ ทาสของนายท่านผิดไปแล้วครับ . . ฮึก ” ยิ่งเขาฟาดมือลงกับสะโพกนิ่มของผมอีกเหมือนหมั่นเขี้ยวมากกว่าโกรธตามบท อารมณ์ร่วมของผมก็ยิ่งมากขึ้นตามไม่ยาก และยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อคิดว่า เขาคนนี้ที่ผมมีสัมพันธ์ด้วยก่อนหน้านี้เป็นชู้รักจริงๆ ของผมอีกคน 

 

“ หึ . . . ทาสร่านของฉันอย่างเธอไปเอากับใครมา ?! ตอบมา !! ” เขาทั้งฟาดทั้งบีบเค้นสะโพกผมหนักหน่วงจนผมต้องกัดปากคว่ำหน้าซุกลงกับเตียง เพื่อกลั้นเสียงพอใจของตัวเองเอาไว้ เพราะผมยังไม่อยากให้นายท่านของผมจับได้ว่า . . ผมกำลังพอใจที่เขาลงโทษผมแบบนี้ 

 

ปึก !!! พรั่บ พรั่บ !!! 

 

อื้อออ อื้อออ ! ผมเสียวด้านในจุดที่เขากระแทกย้ำนั้นจนจะบ้าจนสติหลุดอยู่แล้ว ! แน่นอนผมมีอารณ์ร่วมได้ทันทีที่เข้าใจว่าเขาต้องการอะไรจากผม . . ท่อนใหญ่แข็งแรงสมกับร่างกายกำยำของเขาที่กำลังกระแทกเข้าออกหนัก รัวเร็ว แน่นๆ แบบนี้ ทำผมลืมงาน ลืมเหนื่อย ลืมทุกสิ่ง . . .  

 

จำได้แค่เสียงครางน่าอายของตัวเองเท่านั้น ! 

 

“ อ่า ! ทาสของฉันแม่งร่านได้ใจจริงๆ . . อีกนิดเดียวฉันจะฉีดน้ำล้างรอยร่านของเธอ ! อ่า ! ” พอผมไม่ตอบคำถามเขา เพราะเอาแต่พอใจกับสัมผัสรุนแรงของเขาอยู่ เขาก็จัดการกระแทกกายใหญ่เข้ามาจนผมจุกแน่น แต่เพียงครู่เดียวผมก็เสียวจนเกือบลืมหายใจ . . เขากำลังจะพาผมถึงฝั่งทั้งที่ไม่ได้แตะด้านหน้าของผมเลยด้วยซ้ำ ! 

 

เพี๊ยะ ! เพี๊ยะ ! 

 

         “ อ๊ะ !! ขะ ขอโทษครับนายท่าน ! อ๊ะ อื้อ อื้อ ผมขอโทษครับนายท่าน !!! อ๊ะ อ๊ะ แรงอีกครับ ทำโทษผมอีก อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาาา !!! ” ผมกำลังโก้งโค้งอยู่บนเตียงโดยมีเนคไทเขามัดข้อมือผม ผมยันมือทั้งสองข้างที่โดนมัดไว้กับพื้นเตียง ขาก็แยกออกตามแรงอัดกระแทกจากด้านหลัง มือใหญ่ข้างนึงของเขายึดเอวผมเอาไว้เพื่ออัดกระแทกตามแรงส่วนอีกข้างก็ฟาดลงสะโพกผมไม่หยุดมือ พอเบื่อสะโพกก็เลื่อนไล้ลูบหน้าอกยอดเล็กของผมไปด้วย 

 

         “ ทาสร่าน อ่า เปลี่ยนท่ากันหน่อย . . หึ เธอหน้ายุ่งใส่นายท่านอย่างฉันไม่ได้นะ ” อยู่ๆ เขาก็หยุดขยับรัวท่อนใหญ่ใส่ช่องทางรักของผม . . จะบ้ารึไง ! ผมกำลังจะถึงอยู่แล้ว ! และเขากำลังจะถอนกายออกด้วย เขาแกล้งผม !!! 

 

         “ อ่า นายท่านครับ . . อ่า อื้อ กระแทกผมหน่อยนะครับ ทำโทษผมนะครับ ” ทันทีที่เขาหยุดขยับ และพลิกเปลี่ยนท่าผมให้นอนหงาย มือทั้งสองที่โดนมัดก็ถูกดันให้ยกขึ้นเหนือ ขาอ้าให้เขาแทรกเข้ามาได้ถนัด ผมขยับกายเข้าหาท่อนใหญ่ที่ยังค้างอยู่ในกายผมเพื่อเชิญชวนเขาให้กระแทกผมแรงๆ 

 

         “ เหอะ เธอมันโคตรร่าน ” อื้ออ . . พอเขาเห็นผมทำแบบนี้ เขาก็คร่อมมือลงบนไหล่ผมก่อนจะกดหน้าลงมาไล่กัดจูบคอผม และกัดไล่ลงเรื่อยๆ จนถึงยอดอกผมพร้อมกดกระแทกกายใหญ่ของเขาเข้ามาเหมือนเดิม ขนาดท่อนกายของเขาเติมผมจนเต็มล้น และมันยังเพิ่มความเร็วขึ้นจนผมรู้สึกอยากถึงจุดหมายเต็มแก่ ! 

 

ปึก ปึก !  พรั่บ พรั่บ !!! พรวด !! 

 

         “ อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาาา !!! ” และไม่นานหลังนายท่านของผมขยับกายกระแทกเข้าหาผมจนตัวเขย่าคลอน มือทั้งสองข้างของผมที่ถูกกดเหนือหัวก็กำหากันแน่น เพราะด้านล่างขาทั้งสองข้างของผมก็เปิดเปลือยให้เขาเข้ากระแทกกายเข้าหาช่องรักได้อย่างสะดวกที่สุด ปากกผมร้องครางดังออกมาอย่างสุดจะกลั้นแล้วจริงๆ . . . และเมื่อความสุขสุดยอดมาถึงพร้อมปล่อยน้ำร้อนรักเข้าจนเต็มล้นข้างในของผมอีกครั้ง 

 

นายท่านผมคนนี้เขาเก่งเกินไป เกินไปแล้ว . . . 

 

หมับ ~ 

 

“ เฮ้อ เฮ้อ . . ( จุ๊บ ) หึ มีเธออยู่ทุกวันนี้ฉันไม่ต้องทำอะไรนอกจากเหนื่อยจริงๆ ( จุ๊บ จุ๊บ ) เธอมันน่าทึ่งชะมัด อ่า ~ ” หลังจากทั้งผมและเขาถึงจุดหมายแล้วพร้อมกัน เวย์พักเหนื่อยเพียงครู่เดียว ก่อนเขาจะถอนดึงกายใหญ่ของเขาออกไปจากด้านในตัวผม แน่นอนว่าเวย์พลิกตัวดึงผมขึ้นไปกอดไว้แนบอกทันทีเหมือนอย่างเคย และแน่นอนอีกอย่างเขากดจูบผมไปทั่วหน้าจนผมยิ้มหัวเราะออกมาไม่ยาก 

 

         “ คิกคิก ( จุ๊บ ) ผมรักคุณนะครับเวย์ ” ผมหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะเงยหน้ากดจูบปากหยักของเขาพร้อมบอกคำสำคัญ อบอุ่นใจ ให้เขาฟังอีกครั้ง . . ผมรักเขา รักมากจริงๆ 

 

         “ อืมม์ รีบอาบน้ำดีกว่า ฉันไม่อยากให้เธอป่วย และเลอะไปทั้งตัวเพราะฉัน ( จุ๊บ ) ” เวย์ยกยิ้มขึ้นนิดหน่อยเป็นการตอบรับ ก่อนจะดึงผมกอดและพลิกให้ผมนอนหงาย กดจูบไหล่พร้อมไล้มือลงตั้งแต่หน้าอกถึงระหว่างขาเพื่อกดนิ้วย้ำลงปากทางช่องรักเฉอะแฉะของผมที่เขาเป็นคนทำเอง 

 

         “ อ่า ~ ~ ครับ แต่เดี๋ยวผมช่วยคุณก่อนแล้วกัน . . อืออ ดูเหมือนนายท่านของผมจะยังไม่พอนะครับ ” พอเขาสอดนิ้วเข้าออกเล็กน้อย ทว่าเป็นจังหวะถึงไม่ได้หนักหน่วงแต่ผมเคลิ้มตามไม่ยาก  

 

         “ เธอมันน่าทึ่งจิลล์ หึ ” ทันทีที่ผม ‘ทาสร่าน’ พลิกขึ้นนั่งคร่อมตัวเขา เพื่อสานต่อความรู้สึกที่เขายังคงต้องการอยู่ เขาก็ดึงข้อมือที่มีไทด์ของเขามัดอยู่ให้ซบลงหาเขา เพื่อกดจูบดูดดื่มเข้าหาผมก่อนทั้งที่เขาอยู่ด้านล่าง และไม่มีทางพลาดเขาจัดการเสียบท่อนกายของเขาเข้าหาผมอีกครั้ง . . และอีกครั้งตามความต้องการของเขา 

 

         อื้ออออ ! ผมคลั่งนายท่านของผมแล้วสิ ! 

 

** 

** 

 

02 : 38 AM At W. Weyner Mansion 

( Main Bedroom ) 

 

เวลาที่เหมาะสม . . . สำหรับผมมาถึงแล้ว 

 

         “ Zzz ~ Zzz ~ ” หลังผ่านเวลาเร้าอารมณ์ดิบของเราทั้งคู่ไปแล้วสักพัก ผมที่เหนื่อยอ่อนแทบหมดแรงเพราะความต้องการของเขาก็ต้องฝืนตัวให้ตื่นให้ไหว 

 

เพื่อไปจากเขาได้แล้ว . . . เวลาของผมกับเขามันมาไกลได้เท่านี้แล้ว 

 

ความต้องการที่มากมายของเขาทำผมกลัวว่า ผมจะคิดถึงเขาจน ไปต่อด้วยตัวเองไม่ได้ 

 

         “ ( จุ๊บ ) ผมรักคุณนะครับเวย์ ” ผมเตรียมตัวทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว แม้จะอยู่ในชุดนอนเพื่อไม่ให้คนข้างตัวผิดสังเกต ความตั้งใจและเตรียมพร้อมด้วยใจเต้นกระหน่ำราวกับจะหลุดจากอกก็ไม่ได้หายไป ผมพลิกตัวนอนกอดซบลงบนอกกว้างกำยำก่อนจะกดจูบเบาลงบนอกซ้ายของเขา 

 

         “ อือ เธอตื่นมาทำอะไร ? หรือรู้สึกไม่สบายรึเปล่า ? ( จุ๊บ ) . . ดึกแล้วนะเจ้าหญิง ” เวย์รู้สึกตัวทันทีที่ผมขยับตัว ก่อนจะกดจูบลงบนหัวผม แน่นอนความจริงข้อนี้ผมก็รู้อยู่แล้ว . . เวย์เป็นคนระแวดระวัง เขาเป็นถึงเจ้าพ่อคาสิโนที่แวดวงธุรกิจต่างรู้จักเขาดี การฝึกสู้ของเขานั้นมันดีแค่ไหนทำไมผมจะไม่รู้ แค่ผมตื่น เขาเองก็ตื่นมาเหมือนกัน 

 

         “ ( จุ๊บ ) ผมตื่นมา . . . ” ก่อนหน้านี้ผมค่อยๆ โถมตัวทั้งตัวของผมขึ้นนอนคว่ำกอดกดแขนเขาเอาไว้เหมือนกากบาทอย่างแนบเนียนที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้ เขาอาจคิดว่า ผมอยากอ้อนเขาเหมือนเคย . . 

 

มือผมสอดไปใต้หมอนของตัวเอง เพื่อกำเข็มฉีดยาเหลวใสด้านในไว้แน่นมือตามที่ฝึกมา ผมอาจสั่นนิดหน่อยแต่ความเป็นผมมันชนะ . . ผมชอบควบคุม และเกลียดสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ และใช่สำหรับผม . . เวย์คือสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ ฉะนั้นแล้ว ผมต้องทำ 

 

สึบ ! จึก ! 

 

         “ โอ๊ย ! เธอทำอะไรจิลล์ ?! . . โอ๊ะ ! ” ทันทีที่ผมกลั้นใจหลับตาแน่นลงก่อนจะลืมตาเปิดอีกครั้งแล้วจัดการทิ่มต้นคอด้านข้างของเขาด้วยความเร็วและแม่นยำตามฝึกมาอย่างไม่ต้องการพลาด เวย์ตกใจตื่นเต็มตาก่อนจะคว้าดึงเข็มเหวี่ยงทิ้งไปมุมห้อง . . แต่ก็นั่นล่ะ ผมมันนักเรียนเรียนดีถึงดีมาก เขาทิ้งเข็มช้าไปแม้ตัวยาในหลอดเข็มจะยังไม่หมด แต่ฤทธิ์ยาก็ทำงานแล้ว และเต็มประสิทธิภาพตามราคา 

 

         “ ผมขอโทษครับ ผมขอโทษ . . ฮึก แต่ผมไม่ขอทนต่ออีกแล้ว คุณไม่รักผมที่ใจ คุณรักแค่ตัวผม ฮึก . . ผมต้องไป ฮึก ฮึก จิลล์ขอโทษนะเจ้าชายของจิลล์ ( จุ๊บ ) ” ผมรีบลุกขึ้นนั่งคร่อมตัวเขาไว้พร้อมโถมตัวลงกอดกดร่างกายที่เริ่มอ่อนลงจากฤทธิ์ยาขนานแรงของเขา เพื่อจะได้แน่ใจว่าเขาจะไม่ขยับตัวไปจนถึงปุ่มฉุกเฉิน 

 

ผมเจ็บที่ใจเหมือนจะตายอยู่แล้ว ฮึก . . ผมไม่อยากห่างจากเขา แต่ในเมื่อผมไม่มีทางจะได้รับความรักตอบจากเขา ผมขอจบมันเท่านี้แล้วกัน 

 

         “ จิลล์ . . . จิลล์ อย่าไปจากฉัน . . จะ จิลล์อย่า . . อย่าไป . . ให้ตายเถอะ ! เธออย่างี่เง่า . . ทะ ทำแบบนี้ . . เฮ่อ เฮ่อ ได้ไหมวะ ! ” ใจผมกระตุกวูบเหมือนเล่นรถไฟเหาะ เพราะเขายกมือมากอดตอบผมแน่นกว่าครั้งอื่นที่ผ่านมา . . เขาไม่อยากให้ผมไป เสียงเขาพูดออกมาเริ่มจะเลื่อนลอย อ้อมกอดเริ่มคลายแต่ไม่ทั้งหมด เขากำลังสู้กับฤทธิ์ยา และใจของผม 

 

“ ฉันไม่ . . . ไม่ . . มีทางยอม ! ” พอผมรู้สึกว่าเขากำลังอ่อนลงแล้ว ผมก็จะผละออกซึ่งเขาไม่ยอมตามคำเขาบอกลั่นห้อง เขาพยายามลุกนั่งตามกอดรัดเอวผมที่นั่งคร่อมเขาไว้ให้ท่าล่อแหลมนี้แน่นจนอึดอัด แต่ด้วยฤทธิ์ยานอนหลับที่เริ่มออกฤทธิ์มากตามเวลาทำให้ผมได้ยินเสียงสุดท้ายเท่านี้จากเขา 

 

ตุบ ! 

 

“ ฮึก ถ้าคุณบอกว่ารักผมสักคำ พรุ่งนี้คุณก็จะยังมีผมอยู่ . . ฮึก ทำไมคุณไม่รักผมสักทีนะ ฮึก ทำไมความรักของผมที่ให้ไปมันกลับมาทำร้ายผมแบบนี้ . . ฮึก ” เมื่อเวย์หลับไปตามฤทธิ์ยานอนหลับพร้อมแขนใหญ่ที่กอดรั้งผมเอาไว้จนเราเอนล้มลงกับที่นอนเต็มแรง แต่กอดของคนที่ผมคร่อมทับอยู่ทำผมน้ำตาไหลไปกับอกแข็งแรงของเขาอย่างหมดท่า 

 

 

 

Truuuu > >  [ Rock ] 

( ตึ้ด . . ) 

 

         [ “ ไหวนะครับนาย ? ” ] 

         “ ฮึก . . ไหว ผมไหว . . เตรียมพร้อมแล้วใช่ไหม ? ” เมื่อปลายสายรับพร้อมตั้งคำถาม ผมก็ตอบไปตามจริง แม้เสียงและความรู้สึกของผมตอนนี้มันจะพังไปแล้วก็ตาม . . ความรู้สึกผมพัง แต่แผนผมสำเร็จ . . ทำไมไม่ดีใจเลยนะที่ผมทำเรื่องนี้สำเร็จ 

         [ “ ทุกอย่างจะพร้อมสมบูรณ์เมื่อนายมาถึงครับ ” ] 

( ตึ้ด . . ) 

 

         “ นี่จดหมายของผมให้คุณ . . เจ้าชายของผม ( จุ๊บ ) ผมไปนะครับ ” ผมเอื้อมมือลงใต้หมอนเหมือนเดิมก่อนจะก้มลงจูบประทับลงบนปากหยักของเขา เพื่อบอกลาเป็นครั้งสุดท้าย ต่อจากนี้หากเราเจอกันอีก . . สถานะระหว่างเราเหลือแค่ คนบนโลกเดียวกันเท่านั้น . . ผมพอแล้วสำหรับความรู้สึกนี้ 

 

ผมดูออกว่า ตอนนี้เวย์มึนจนสติแทบหมดแล้วเข้านิทราเต็มขั้น แต่ความจริงแล้วไม่ . . เวย์ยังเหลือสติแต่ไม่มากพอจนจะช่วยเหลือตัวเองหรือตามรั้งผมเอาไว้อีกแล้ว เขาเพียงพยายามลืมตาและส่ายหน้าให้ผมเท่านั้น แต่เท่านี้ก็มากพอให้ผมรีบหนีได้ทัน 

 

ผมลงมากลางดึกแบบนี้ . . ลูกน้องเขามีท่าทีสงสัยผมไม่น้อย แต่ด้วยการที่ผมยืนยันว่า ผมมีธุระด่วนมากที่บ้าน ต้องเดินทางกลับแคนาดาด่วน ส่วนเวย์ปวดหัวผมเลยไม่อนุญาตให้เขาลงมาส่ง . . แน่นอนว่าตลอดสองปีที่ผ่านมา ผมค่อนข้างดุมากกับเวย์ เฟรนซ์ รองหัวหน้าบอดี้การ์ดประจำเวรคืนนี้ถึงเชื่อคำโกหกพร้อมให้ผมออกจากรั้วคฤหาสน์ของเวย์เนอร์ . . 

 

 

         วันนี้คุณมองโลกเป็นสีอะไร ? 

บางคนมองว่า โลกเป็นสีชมพูยามรัก บางคนมองว่า โลกเป็นสีเทายามเศร้าหมอง แต่ความจริงแล้วโลกมันก็ยังเป็นเหมือนเดิม พระอาทิตย์ยังตกเหมือนทุกวัน แดดยังมีสาดส่องอยู่เสมอ เพียงแต่ใจคนมองต่างหากที่เปลี่ยนไป 

 

สำหรับผมแล้ว . . ถ้าวันนี้เป็นวันเดียวกับที่เวย์ขอคบกับผมอย่างจริงจัง วันนี้โลกคงเป็นสีชมพูหวานทั้งวัน แต่โชคร้ายตรงที่ว่า วันนี้สำหรับผมมัน . . . สีดำสนิท 

 

ความรู้สึกเจ็บหนึบจนใจใกล้พังมันแย่มาก . . มากจนผมอยากสบถคำหยาบออกมาเป็นพันคำเหมือนที่เวย์ทำ เพราะความรู้สึกผมตอนนี้มันเหมือนเป็น . . จะความรู้สึกใหม่เลยก็ไม่ใช่ซะทีเดียว เพราะเวย์เคยมอบความรู้สึกนี้ให้ผมมาบ้างแล้ว 

 

แต่ครั้งนี้มันจริงจังกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ถึงผมจะต้องเจ็บเพราะการตัดสินใจของตัวเองในวันนี้ ผมก็ยอมเพราะผมทนเป็นแค่คู่นอนคนโปรดของเขาต่อไปไม่ไหวแล้ว . . สถานะที่มีมาตลอดสองปีมันเจ็บกว่าการตัดสินใจครั้งนี้ของผมมากกว่าหลายเท่าตัว 

 

รัก และ เจ็บ . . . ผมขอจบมันทั้งหมด 

 

 

 

* - * - * - * - * - * 

 

 

 

03 : 03 AM At W. Weyner Mansion 

( Main BedRoom ) 

 

( SOS ALARM ) 

 

ปึง !! 

 

( ตื้ด !!!! ตื้ด !!!! ตื้ด !!!! ) 

 

 

- Letter from Jill - 

ความรักของผม . . มันกำลังจะฆ่าผม ความรักที่ผมมีให้คุณ คุณไม่เคยเห็นค่ามัน คุณเห็นแค่ตัวผมที่คุณปลดปล่อยความต้องการได้อย่างไม่มีขีดจำกัด ไม่ว่าคุณต้องการผมที่ไหน เมื่อไหร่ หรือมากน้อยแค่ไหน ผมพร้อมสำหรับคุณเสมอ 

 

แต่คุณไม่เคยคิดจะมีผมอยู่ในแผนชีวิตคุณ . . . ผมไม่ได้อยากมีคุณไปวันๆ อย่างไร้ความหมายเหมือนตอนนี้ คุณกับผมอยู่ด้วยกันแต่ความรู้สึกกลับไม่ใช่ครอบครัว คุณบอกรักผม . . กลับไม่ใช่เพราะรักจริงใจ แต่เพราะต้องการให้ผมไม่ไปไหน 

 

เราคบกันสองปีเต็ม คำว่ารักที่จริงใจของคุณ ผมยังไม่เคยได้ยินมันสักครั้ง มันเกินไปสำหรับผมแล้วเวย์ . . . แน่นอนคุณรู้ว่าผมชอบควบคุม เพราะอย่างนั้นครั้งนี้ ผมขอเป็นฝ่ายทิ้งก่อนที่คุณจะทิ้งผม 

 

ผมจะรักและหวังดีกับคุณไปตลอดนับจากนี้ . . . แต่สำหรับสถานะแค่คู่นอน ผมขอจบมันวันนี้ 

 

ลาก่อนที่รัก 

Happy 2nd Wedding Anniversary 

 

 

 

 

         “ งี่เง่าสิ้นดี ! ” หลังเมียตัวดีของผมทำเรื่องที่ผมเรียกว่างี่เง่าจนสำเร็จ เมื่อไม่ถึงห้านาทีก่อนหน้านี้ที่เขาหายออกไปจากห้อง และคงน่าจะเพิ่งพ้นรั้วบ้านผมไปแล้วด้วย เพราะเมียผมมันโคตรรอบคอบ แถมโคตรอีกสามสิบแปดเท่าของความงี่เง่า ! 

 

ผมแม่งต้องคลานอย่างกับหมาถูกรถทับแล้วตายไปสามรอบบนเตียงตัวเอง ! เพื่อยื่นมือไปกดปุ่มฉุกเฉินข้างเตียงจนได้ ! สภาพผมโคตรแย่ . . ผมกำลังนอนคว่ำหน้าแขนข้างนึงห้อยลงข้างเตียงอย่างน่าสมเพช ! ผมพยายามดันตัวลุกขึ้นนั่งให้ได้ เพื่อจะรอสั่งลูกน้อง แต่หนักหัวฉิบหาย ! 

 

ไอ้ยานรกนี่ก็แม่งเอ้ย ! กูเสียเมียไปเพราะมึง สาบานเลยพรุ่งนี้กูจะตามไปเผาโรงงาน ! 

          

ปัง !!! 

 

“ บอส !! เป็นอะไรครับ ?! ” ไม่ถึงยี่สิบวินาทีหลังผมกดปุ่มฉุกเฉินดังลั่นบ้านพร้อมประตูรั้วเข้าออกจากบ้านก็ทำงานตามระบบทันทีคือเลื่อนปิดล็อคอัตโนมัติทั้งหมด แต่คงไม่ทันเมียผมแน่ 

 

พวกลูกน้องของผมวิ่งกันขึ้นมาไม่ต่ำกว่าสิบพร้อมอาวุธครบมือ ปุ่มฉุกเฉินนี้ผมไม่เคยใช้ . . หากเสียงที่ได้ยินหรือระบบที่ทำงานตอนนี้ลูกน้องผมคุ้นจากการได้ซักซ้อมแค่นั้นล่ะ 

 

“ เฮอะ . . เมียกู ! . . มึง . . ตามหาเดี๋ยวนี้ . . เร็ว ! ” 

 

“ ได้ครับบะ . . เวรแล้ว ! ( !!! ) บอสครับ ! ” 

 

เพล้ง ! ตุบ ! 

 

“ บอสครับ ! . . . เฟรนซ์เตรียมห้องแพทย์เดี๋ยวนี้ ! ” ผมพยายามยืนขึ้นพร้อมสั่งเสียงดังลั่นเท่าที่จะทำได้ตอนนี้ แต่ให้ตายเถอะว่ะ ! ผมกำลังล้มลงมือลากเอาโคมไฟข้างเตียงตามมาด้วยอย่างที่ไม่มีทางเลี่ยงได้ 

 

สมองผมเบลอ ร่างกายอ่อนเหมือนกระดูกผมหักกองอยู่กับพื้น เพราะผมไม่มีแรงเหลือ ลูกน้องผมเข้าตรวจชีพจรก่อนจะช่วยกันหามผมลงห้องแพทย์ชั้นใต้ดิน 

 

นั่นหมายถึงว่า ตอนนี้ผมแม่งกลายเป็นหมาโดนรถทับแล้วอย่างสมบูรณ์ 

 

 

 

 

 

- จดหมายถึงเมียห่วยแตกที่ฉันเรียกว่า เจ้าหญิงของไอ้เวย์ - 

         ในเมื่อเมียไม่รักดีอย่างเธอมีจดหมายให้ฉัน ฉันก็อยากเขียนจดหมายให้เธอเหมือนกัน แต่ให้ตายเถอะว่ะ ! เมียไม่รักดีอย่างเธอทำเรื่องที่เรียกได้ว่า วางยาผัวด้วยการเอาเข็มเวรนั่นทิ่มคอฉัน ! 

 

ตอนนี้ฉันเลยมีปัญญาแค่นึกถึงเธอด้วยร่างกายที่โคตรแข็งแรงเฟอร์เฟคที่เธอก็รู้ว่า ฉันภูมิใจกับมันแค่ไหน แต่แม่งดันหมดมาดต่อหน้าลูกน้องเป็นสิบเพราะคำเฮงซวยนั่นคำเดียวนี่นะจิลล์ ! เธอช่วยกลับมาบอกฉันได้ไหมวะว่า มันไม่จริง เธองอนเพราะคืนนี้ฉันฟัคเธอหนักเท่านั้นได้ไหมวะ ?! เพราะถ้าเธอใจฝ่อกลับมาให้ฉันกอด ฉันจะลดโทษเธอด้วยการไม่ฟัคเธอหนักเหมือนที่คิดอยู่ตอนนี้ ! 

 

ความรู้สึกที่ฉันมีให้เธอคือ ฉันโคตรโกรธและโคตรอยากจับเธอฟัคให้ครางลั่นบ้านแค่นั้น ! ฉันไม่น่าหลงเมียไม่เอาไหนแบบเธอเลยจิลล์ ( แต่เป็นคู่นอนที่ฉันไม่มีทางปล่อยไป เธอต้องนอนกับฉันจนกว่าฉันจะตายคาอกเธอเอง ) และเธอมันโคตรห่วย ( แต่ก็สวยโคตรเลยว่ะจิลล์ ) ช่วยไม่ได้ที่ฉันต้องการเธอไว้ตลอดไป 

 

เหอะ มันน่าอายไหมล่ะ ? 

 

แต่ช่างแม่งเถอะ . . เธอรู้อะไรไหมจิลล์ เธอหนีฉันไปไม่ได้หรอก คำเฮงซวยนั่นคำเดียวบวกเหตุผลบัดซบแบบนี้ ฉันไม่มีทางยอมรับมัน ! แน่นอนเธอรู้ดีอยู่แล้ว . . ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่อยู่ในสภาพบัดซบแบบนี้ ฉันจับเธอคืนได้เมื่อไหร่ ฉันสาบานจะฟัคเธอจนลืมคำเวรนี่ให้ได้ ! 

 

จากผัวเฟอร์เฟคถึงเมียที่ดันเฟอร์เฟคกว่า ( แค่เรื่องบนเตียง นอกนั้นเธอมันงี่เง่า ) 

 

ป.ล. ฉันแม่งโคตรอยากฟัคให้เธอลืมคำเวรนั่นจริงๆ . . . จิลล์ ! 

 

 

 

 

 

 

************************* 

END CHAPTER 0 

จิลล์จ๋า กับ คุณเวย์เนอร์ มาแล้วค่ะ เม้นมาคุยกันนะคะ :) 

ใครที่คิดว่า เรื่องนี้ดราม่าเคล้าน้ำตา ขอบอกว่า ผิดจ้าาาาาาาาาา คึคึ ตอนนี้เพิ่งเริ่มเองนะคะ ;) 

 

มาเริ่มต้นกันอย่างเป็นทางการ หลังจากไม่ว่างมานานมากๆ 

หากยังมีใครรออ่านอยู่ หรือเพิ่งมาเจอเราครั้งแรก 

 

ฝากกดติดตาม กดถูกใจ และที่สำคัญ COMMENT ให้เราคนละแค่ 1 COMMENT หน่อยนะคะ 

กำลังใจคนเขียนส่งผ่านมาจากคนอ่านนะคะ :) 

 

องศาเหนือ :) 

ความคิดเห็น