ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep.10 ครั้งแรก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ธ.ค. 2563 23:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.10 ครั้งแรก
แบบอักษร

"เจนอยากกลับแล้วคุณต่อเรากลับกันเถอะค่ะ" เจนนิสชวนธราธรกลับเพราะถ้าหากอยู่ต่อไปเธอคงต้องเมาปริ้นกว่านี้แน่

เจนนิสมาถึงคอนโดด้วยสติที่ไม่เต็มร้อยเท่าไหร่นัก โดยมีธราธรมาส่งถึงห้อง

"ไหวไหมเจน แน่ใจนะว่าอยู่ได้" ธราธรถามย้ำอีกครั้ง

"ไหวสิคุณต่อกลับไปหาลูกกับเมียเถอะไม่ต้องเป็นห่วงเจนอยู่ได้" หญิงสาวทำท่ายืนตรงๆให้เขาดู

"ถ้าอย่างนั้นผมกลับก่อนนะ"

"คุณต่อออ"

"มีอะไรเหรอเจน?"

"เจนขอกอดคุณหน่อยได้ไหม?" หญิงสาวบอกไม่ถูกว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรรู้เพียงว่าต้องการอ้อมกอดของใครซักคนมาช่วยซับน้ำตาที่มันตกในของเธอ

"ได้สิ" ธราธรอ้าแขนรับให้หญิงสาวเข้ามาสวมกอดใบหน้าหวานซุกเข้าหาไออุ่นจากอ้อมอกแกร่งได้แต่เก็บเสียงสะอื้นไห้เอาไว้ในใจ

ภาพทั้งหมดถูกบันทึกไว้ในสายตาคู่คมที่ยืนแอบมองอยู่อีกมุมของตึกด้วยความมึนเมา เขาตั้งใจจะกลับมาหาเธอหลังจากที่ออกไปแฮงค์เอาท์กับสาวสวยคนนั้นแล้วแยกกัน

"คุณกลับไปได้แล้วค่ะ เจนดีใจนะคะที่ได้เจอคุณกับน้องแพรววันนี้ ไว้ถ้าหลานคลอดแล้วเจนจะรีบหาเวลาไปเยี่ยมนะคะ" เจนนิสฝืนยิ้มแล้วบอกลาธราธร

"โอเค ผมจะรอนะ" หญิงสาวยืนมองจนธราธรเดินเข้าลิฟท์ไปจึงเปิดประตูเข้าห้อง

ร่างบางทิ้งตัวลงบนเตียงกะว่าจะนอนพักให้หายมึนแล้วจึงค่อยไปอาบน้ำ

'ก๊อกๆ ... ก๊อกๆ'

หญิงสาวทรงตัวลุกขึ้นไปเปิดประตูอย่างยากลำบาก

"กลับมาทำไมอีกค่ะ คุณ..." เสียงหวานถูกกลืนกลับลงไปในลำคอหญิงสาวยืนนิ่งอึ้งกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า

"อึ้งไปเลยเหรอนึกว่าใครละ เสียใจด้วยนะที่ผมทำให้คุณผิดหวัง" น้ำเสียงและแววตาตัดพ้อถูกส่งผ่านสายตาคู่คม

"อะไรของคุณ คุณมาทำอะไรที่นี่"

"ก็มาหาคุณไง"

'จ๊วบบบ จุ๊บบบ จ๊วบ' สิ้นคำชายหนุ่มก็พุ่งเข้าหาร่างบางดันเข้าไปในห้อง มือหนาจับรั้งใบหน้าเรียวและต้นคอของเธอให้เชิดขึ้นรับรสจูบอันเร่าร้อนจากเขาจนมีกลิ่นคาวเลือดคละคุ้งไปทั่วริมฝีปากเล็กบวมเจ่อขึ้น เสียงร้องประท้วงในลำคอว่าคนตัวเล็กกำลังจะขาดอากาศหายใจ กำปั้นเล็กทุบลงไปที่อกแกร่งแต่ก็ไม่มีแรงมากพอจะทำให้เขาสะท้านสะเทือนได้

"อื้อออ อ่อยยย" เขาผละออกเมื่อเห็นว่าร่างบางที่ดิ้นอยู่ในอ้อมกอดกำลังจะขาดอากาศ จึงหันไปขบเม้มที่ลำคอระหงจนเกิดรอยรักสีกุหลาบขึ้น

"ปล่อยฉันนะคุณเป็นบ้าอะไร ออกไป" หญิงสาวพยายามผลักไส 'เพี๊ยะ' ร่างหนาหยุดนิ่งหันกลับมาอย่างช้าๆกระตุกยิ้มที่มุมปาก

"ชอบความรุนแรงก็ไม่บอก"

"ม่ะ มะไม่ ไม่นะมาเวอ..." เสียงของเจนนิสถูกกลืนกินเข้าไปอีกครั้งในปากหยัก จูบเร่าร้อนสลับเหนิบหนาบอ่อนหวานล่อลวงให้หญิงสาวคล้อยตาม

ร่างเปลือยเปล่าที่เหลือเพียงบรากับเพนตี้ถูกมาเฟียหนุ่มจับลอกคราบตั้งแต่เมื่อไหร่ยังไม่รู้ตัวถูกเขาผลักลงไปนอนที่เตียงนุ่ม เธอจึงใช้จังหวะที่เขากำลังจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองผลิกตัวลงจากเตียงแต่ก็ถูกลำแขนแกร่งคว้าเอวบางเอาไว้ได้ทัน

"คุณหนีผมไม่พ้นหรอกเจน"

"ปล่อยนะ ฉันมองคุณผิดไปจริงๆหลงคิดว่าคุณเป็นเทพบุตรที่เข้ามาช่วยชีวิตฉันจากไอ้พวกคนเลวพวกนั้นแต่แท้จริงแล้วคุณก็ไม่ต่างจากพวกมัน" เจนนิสจ้องกลับด้วยสายตาผิดหวังขณะที่ถูกร่างแกร่งทับทาบจับขึงอยู่บนเตียง

"หยุดพล่ามได้แล้วคนอย่างผมอยากได้อะไรก็ต้องได้ต่อจากนี้คุณจะเป็นของผมไม่มีสิทธิ์ไปกอดรึไปทำอะไรกับใครอีก" พูดจบปากหยักก็บดขยี้ซุกไซร้ไปทั่วร่างจากลำคอไปถึงเนินอกอวบเขาจัดการปลดบราออกขบเม้มครอบครองเม็ดเชอรี่สีหวาน มืออีกข้างบีบคลึงเต้าสวย

"โอ้ยยย เจ็บ..คุณพอเถอะ" เขาไม่สนใจเสียร้องห้ามแม้แต่น้อยปากหยักจูบไล้ลงไปท้องน้อย มือปลาหมึกกำลังเกี่ยวเพนตี้ตัวน้อยออกไปให้พ้นทาง

ใบหน้าคมกำลังก้มจูบลงไปที่กลางกายสาว กลีบกุหลาบสีชมพูปิดสนิทช่างสวยงาม "คุณอย่าตรงนั้นไม่ได้นะ" ยิ้มร้ายไม่สนใจต่อคำห้ามปรามส่งลิ้นสากเข้าไปชิมหัวน้ำหวาน

"อ่าาาา อือออ" ร่างบางนอนบิดเร่าเขินอายจนหน้าแดง ถึงจะเป็นนางแบบสุดเซ็กซี่ มั่นใจในตัวเองแค่ไหนแต่อย่างบอกใครนะว่าเธอไม่เคยมีเรื่องอย่างกับใครเขาคือคนแรกที่ได้สัมผัสเธอแทบทุกอณู

ไม่นานน้ำหวานที่รอคอยก็ออกมาให้เขาได้ชิม ร่างบางกระตุกสองสามครั้งคนที่ถึงสวรรค์ก่อนได้แต่นอนหอบระทวยอยู่บนเตียงไร้เรี่ยวแรงขัดขืนใดๆ

"อ่ะะะ อ่าาาา" เสียงครางของเธอทำให้เสือร้ายยิ้มอย่างพอใจ เขาค่อยจูบซับเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามไรผมนิ้วเรียวสอดใส่แหวกว่ายเข้าไปในกลีบกุหลาบที่ทีน้ำหวานไหลซึมออกมาไม่ขาดสาย จากหนึ่งนิ้วเพิ่มเป็นสองชักเข้าชักออก ปากหยักก็หันมาครอบครองเม็ดเชอรี่ดูดดึงอย่าหิวกระหาย มือข้างหนึ่งบีบคลึงเต้างามราวกับต้องการให้มันแหลกคามือ "อ่ะอ่าาา พอแล้วไม่ไหวแล้ววว" เสียงแหบพล่าครวญครางอยู่ใตร่างใหญ่กำยำของมาเฟียหนุ่ม จนร่างบางกระตุกถี่กลีบกุหลาบตอดรัดนิ้วสาก

มาเวอริคจัดการถอดบ๊อกเซอร์ปราการด่านสุดท้ายของตัวเองลงไปกองข้างเตียงเผยให้เห็นหัวเห็ดบานชูตระหง่านชี้ออกมา หญิงสาวถึงกับกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่คิดไม่ออกว่าเจ้านั่นทันจะเข้ามาอยู่ตัวของเธอได้อย่างไร ชายหนุ่มรูดหัวมันสองสามครั้งแล้วตั้งใจจะดันมันเข้าไปจนมิดลำ แต่ต้องชะงักเมื่อเจ้ามังกรของเขาเหมือนพึ่งทำลายเยื่อบางๆ กลีบกุหลาบก็ตอดรัดจนแน่นขนัด

"เจ๊บบบบ ฮือออ เจ็บเอามันออกไป" เจนนิสร้องออกมามือไม้ปัดป่ายผลักดันอกแกร่ง ขณะที่มาเวอริคเองก็ตกใจแต่ดีใจมากกว่า

"คุณ... ใจเย็นๆนะผมถอยไม่แล้ว ผมจะทำเบาๆผมสัญญา" ชายหนุ่มปลอบประโลมคนที่นอนหายใจหอบอยู่ใต้ร่าง เขาไม่คิดว่าเธอจะยังไม่เคย มาเวอริคแช่แก่นกายความเป็นชายของเขาอยู่ซักพักจึงค่อยๆขยับเอวสอบอย่างช้าๆ แล้วเร่งจังหวะ

'พั่บ ... พั่บ ... พั่บ' "อ่าาา" เสียงแหบพล่าคำรามเป็นระยะตามด้วยเสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้องชุด

ร่างบางที่อยู่ใต้ร่างหลับตาพริ้มสองเต้ากลมกลึงขยับขึ้นลงตามแรงโยกของเอวสอบช่างเป็นภาพที่น่าหลงใหลยิ่งนัก เขารู้สึกดีใจที่ได้ครอบครองร่างกายนี้เป็นคนแรก รู้สึกทั้งรักทั้งหวงแหนขึ้นมาทันใด ไม่นานมาเวอริคก็พาเขาและเธอแตะถึงขอบสวรรค์ เขาถอนแก่งกายออกมามีคราบเลือดติดออกมาด้วยเล็กน้อยแถมยังเปอะเปื้อนที่กลางกายสาวที่สลบไปแล้วรวมถึงที่นอนสีขาว

มาเวอริคเดินเข้าไปในห้องน้ำและกลับออกมาพร้อมผ้าชุบน้ำนำมาเช็ดทำความสะอาดให้คนตัวเล็กแล้วมานอนกอดร่างบางไว้แนบอกจนเช้า

 

~♥~~♥~~♥~

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว