Instagram-icon

อ่านแล้วคอมเม้นท์​ถูกใจด้วยยิ่งดีเลยเห็นเม้​นท์ทีสมองโปรง♡

รักลวง​ ตอนที่10 นายมันเลว

ชื่อตอน : รักลวง​ ตอนที่10 นายมันเลว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.8k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2563 06:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักลวง​ ตอนที่10 นายมันเลว
แบบอักษร

2อาทิตย์​ต่อมา

 

ก็ผ่านมา2อาทิตย์​แล้วหลังจากเหตุการณ์​วันนั้น​ ฉันก็มาทำงานปกติและฉันก็ไม่เจอผู้ชายคนนั้นอีกเลยตั้งแต่นั้นมา

ขณะ​ที่ฉัน​เสิร์ฟ​เครื่อง​ดื่มให้ลูกค้า​ ผู้​จัดการก็เรียกให้

ไปบริการ​ชั้นวีไอพี​ ฉันก็บอกว่าเป็นเด็กเสิร์ฟ​ไม่ใช่นั่งดื่ม

เเต่ผู้จัดการขอด้วยเหตุผลที่​ว่าฉันน่าตาดีเหมาะกับเเขกชั้น

นั้นมากที่สุด​ ที่ฉันไม่อยากไปเพราะฉันกลัวจะเจอคนที่ไม่อยากเจอที่สุดยังไงล่ะ​ สุดท้ายก็ต้องรับคำขออยู่ดีเพราะวันนี้เจ้าของผับจะมาตรวจงานด้วยเลยไม่อยากมีปัญหา​

 

ระหว่าง​ทางที่เดินขึ้นไปชั้นบนฉันก็ภาวนา​อย่าได้เจอเลย

เเละก็ถึงห้องวีไอพีที่เปิดไว้นิดๆพอได้ยินเสียงของคนข้างในคุยอะไรกัน​ได้​ และมันก็ทำให้ฉันได้ยินสิ่งที่ทำให้​เกลียด​เขามากขึ้นอีกเท่าตัว

 

“เออ​ ไอ้เซนถึงไหนแล้ววะสาวคนนั้นอ่ะ”​

'นี่เขาคงวางแผนอะไรกันซักอย่างกันไว้ก่อนแล้วงั้นสินะ'

 

“เเต่กูว่าคงไม่ต้องลุ้นหรอกไอ้เรียว”​

 

“หึๆ​ ตามที่ไอ้เคนเข้าใจ​ ผู้หญิง​จะยากอะไรว่ะเเค่ทำดี​ด้วยนิดๆหน่อยๆก็ยอมแล้ว”​

'นายนี่มันเลวได้ใจฉันจริงๆเซน'​

 

“สรุปได้เเล้วหรอว่ะ​ เร็วสัส!”

 

” เออ​ดิ เด็ดก็ตรงซิงนี่แหละ​ แล้วที่มึงพนันกับกูเท่ากับ

มึงเเพ้กูนะครับ”​

'นี่พนันกันเล่นกับความรู้สึ​กของฉันงั้นหรอ​ เลวทั้งกลุ่ม!'​

 

“เออๆครับคุณ​มึงอยากได้อะไรก็บอกกูนะครับเดี๋ยว​กูเอามาถวายให้”​

 

“หึๆ.....”

 

“มึงขำทำไมเคนหรือมึงคิดอะไรชั่วๆออกหรอ”​

 

“เปล่า... ก็เเค่ขำรอคนจะเจ็บเจียน​ตาย​เพราะโดนทิ้ง”​

'พูดพร้อมกับมองไปทางเซนที่ตอนนี้นั่งดื่มไม่สนอะไร'

 

“มึงคิดว่ากูจะสนผู้หญิง​ง่ายๆ​คนนึง​หรอ​ ฝันเถอะสัสมึงจะไม่มีทาวเห็นกูเป็นแบบที่มึงคิดเเน่นอน​ ไม่มีทาง!”

 

ฉันทนฟังต่อไปไม่ไหวและผลักประตู​เข้าไปอย่างเเรง

จนสามารถ​ทำให้ทั้ง3หันมามองต้นทางของเสียงได้

ฉันหันไปทางเซนและพูดกับเขาทั้งน้ำตา

 

“นายเห็นฉันเป็นเเค่ผู้หญิง​อย่างว่าเเต่ช่วย​​ เเต่นายช่วย

พูดสนความรู้​สึกฉันบ้างก็ได้​นะเซน...

ฉันก็มีความรู้สึกเหมือนนาย​ เจ็บเป็นร้องไห้เป็น”​

 

พูดไปน้ำตาฉันก็ไหลไปเท่ากับว่าพูดกับเซนทั้งน้ำตาส่วน

เขาตอนนี้ก็มองฉันอยู่เช่นกัน​ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

 

“ถ้ารู้​ว่านายหลอกมาตั้วเเต่เเรกฉันคงไม่รักนายเเบบนี้

สุดท้ายฉันขอเเค่อย่าเจอผู้ชาย​แบบนายอีก ที่นายทำกับฉันคงเป็นเวรกรรม​ และฉันจะไม่มีวันให้อภัย​นายเด็ดขาด!”​

 

 

“หึ.. เธอคิดว่าฉันจะขอให้เธอให้อภัย​ฉันรึไง”​

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น

 

“ฉันจะรอดูวันที่นายมาขอให้อภัยให้​ ฉันจะรอวันนั้น! ”​

ฉันเดินออกมาจากห้องนั้นทันทีโดยไม่สนว่าเขาจะพูด

อะไรต่อจากนั้น​ ฉันคงจะไม่อยู่ที่นี่ต่อเพราะมันเป็นสถานที่​

ที่ทำให้เจอคนเลวแบบเซนเพราะฉะนั้น​ต้องลาออก​ ถึงจะรายได้ดีก็ตามฉันขอทำงาน​ทีาใหม่ที่อื่นดีกว่าถึงเงินจะไม่มาก

ฉันไปหาผู้จัดการ​เพื่อขอลาออกทันทีต้องเสร็จ​ภายในคืนนี้เพราะไม่อยากจะมาเหยียบ​ที่นี่อีกแล้ว​ นั้นไงเจอพอดีเลย..

 

”​พี่เจมส์​คะ​ ข้าวขอลาออกนะคะ”​

 

“เดี๋ยว! ข้าวพูดเล่นป่ะเนี่ย..”​

 

“พูดจริงๆค่ะ​ พอดีข้าวต้องฝึกงานเพราะจะจบแล้ว

ทั้งทำงานแบบนี้ข้าวไม่น่าจะไหวเลยต้องลาออกค่ะ”​

 

“อ๋อ.. เพราะแบบนี้นี่เองพี่ก็คิดว่ามีปัญหา​อะไรกับทางร้านหรือเปล่าจะได้เคลียร์​ได้​ ถ้าเป็นอย่างนี้พี่ก็โอเคเดี๋ยว​พี่ไปเอาใบ

ลาออกมาให้นะ​ แอบเสียดายน่ะเนี่ย​ เดี๋ยว​รอแป๊บ..”​

และพี่เจมส์​ก็เดินหายไปในห้องทำงานของเขาไม่นานก็เดินออกมาพร้อมกับกระดาษ​แผ่นหนึ่งในมือมา

 

“อะ​ เซ็นเสร็จ​เอามาให้พี่นะเดี๋ยว​พรุ่งนี้​จะเอาไปให้เจ้าของร้านเซ็นยืนยันให้”​

 

“ค่ะ.. ”​

 

หลังจากที่จัดการอะไรต่างๆเกี่ยวกับ​การลาออกกว่าจะเสร็จเล่นไปครึ่ง​ชั่วโมงดึกกว่าเดิมอีก​ ตอนนี้ก็เที่ยงคืน​แล้ว

ฉันเลยขอตัวกลับบ้านเพราะพรุ่งนี้​เช้าต้องไปหาที่สมัคร​งานใหม่ด้วย​ ฉันขึ้นแท๊กซี่กลับมาบ้านก็รีบเข้าบ้านและตรงไป

อาบน้ำเพราะตอนนี้ฉันพร้อมหลับมาก

​ เอาเป็นว่าเรื่องงานค่อยว่ากันหลังจากตื่นแล้วกันนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

____________________

จากเสือเดี๋ยว​กลายเป็นเหมี๊ยว​ๆเดี๋ยว​เถอะ

 

ข้าว​วว​ ลืมกินอะไรหรือเปล่า....

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น