ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep.8 คบกันไหม?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ธ.ค. 2563 23:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.8 คบกันไหม?
แบบอักษร

ตั้งแต่ได้บทเรียนจากเรื่องของพิมพ์ดาวนางแบบสาวก็เข็ดขยาดกลัวความรักไปเลย เธอกลัวความเสียใจ กลัวการแย่งชิง เธอคิดว่าแรงรักแรงอาฆาตของผู้หญิงนี่น่ากลัวกว่าระเบิดปรมานูซะอีก

...

...

เวลาผ่านไป 3 เดือน เจนนิสรับงานเดินแบบอย่างเต็มตัวหลังจากได้เดินชุดฟินาเล่ในงานของ NAT ทำให้เริ่มมีงานเข้ามาก่อนที่จะเริ่มสัญญของเธอกับโรเซ่ซะอีกทั้งคู่จึงตกลงขยับสัญญาลงมาให้เร็วกว่าเดิม

มาเวอริคก็ยังพยายามบังเอิญที่จะได้เจอกับนางแบบสาวให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ หากไปมีเวลาอยู่ในปารีส และวันนี้มาเฟียหนุ่มก็ตามมาเฝ้าเธอถึงกองถ่ายแฟชั่นชุดชั้นในของแบรนด์ดัง

ชายหนุ่มเดินเข้ามาทำเอาคนในกองถ่ายมองกันเป็นตาเดียวมีเพียงหัวหน้าฝ่ายโปรดักชั่นเข้ามาต้อนรับเพราะมาเฟียหนุ่มจัดการต่อสายหาเจ้าของแบรนด์ด้วยตนเอง คนในกองต่างซุบซิบๆกันว่าสงสัยข่าวลือที่ว่าเจนนิสเป็นเด็กของมาเฟียหนุ่มจะเป็นข่าวจริง

มาเวอริคนั่งรอตรงที่กองถ่ายจัดไว้ให้มองไปสบสายตากับนางแบบสาวอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะทำเมินเล่นมือถือของตัวเองต่อไป เพราะเหมือนว่าสายตาพิฆาตของเธอกำลังตั้งคำถามกับชายหนุ่มว่า 'มาทำไมมมม'

"หนึ่ง-สอง-สาม ดี เปลี่ยนท่าครับ ดี หนึ่ง-สอง-สาม ดีครับ พัก 10 นาทีแล้วเปลี่ยนเซ็ตสุดท้ายได้เลยนะครับ" ช่างภาพหนุ่มบอกพลางส่งสายตาหวานเยิ้มมองหุ่นสวยเซ็กซี่ของนางแบบสาวทำเอาคนที่มานั่งรอหน้าหงิกเขารู้สึกไม่โอเคกับการที่หญิงสาวถูกสายตาของชายคนอื่นมองแบบนี้

เจนนิสสวมชุดคลุมก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาคนหน้าบึ้ง "นี่ คุณมาทำอะไรที่นี่"

"ก็มารับคุณไปทานข้าวไง อีกอย่างคิดถึงด้วยไม่ได้เจอตั้งหลายวัน" มาเวอริคผู้นิ่งขรึมหัดพูดเยอะขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

"แล้วรู้ได้ไงว่าฉันทำงานอยู่ที่นี่"

"ถามยัยแนต ให้ยัยแนตถามโรเซ่ให้ไม่เห็นจะยากเลย" มาเฟียหนุ่มลอยหน้าลอยตาตอบ

"อือ ฉันยอมคุณแล้วออกไปนั่งรอข้างนอกฉันอายไม่มีสมาธิทำงาน" เจนนิสบอกอย่างจำยอมกับความตื๊อของเขา

"ไม่ได้ ทีไอ้ตากล้องมันยังมองคุณได้เลยผมก็จะอยู่ดูคุณถ่ายเหมือนกัน" ชายหนุ่มเอาแต่ใจบ้าง

"จะเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากับฉันเลยรึเปล่าละ ไปไหม?" หญิงสาวแกล้งพูดประชดแล้วเดินหนีไป

"ได้เหรอคุณณณ" เขาได้แต่ตะโกนตามหลังร่างบาง

"ไอ้บ้าาาา ฉันประชดดด" หญิงสาวยังหันกลับมาต่อปากต่อคำกับเขาอย่างหงุดหงิดヽ(`⌒´)ノ

...

...

เจนนิสกลับไปถ่ายแบบต่อจนเสร็จ และตอนนี้หญิงสาวก็มานั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถของมาเฟียหนุ่มซะแล้วเธอไม่ชอบที่เขามานั่งเฝ้าเวลาที่เธอทำงาน เพราะว่ารู้สึกไม่เป็นอิสระ

"คุณเหนื่อยเหรอ? ตั้งแต่ขึ้นรถมาไม่เห็นพูดกับผมเลยอ่ะ" มาเวอริคเอ่ยถามคนที่เอาแต่มองออกไปนอกหน้าต่างของรถ

"อือ เหนื่อยนิดหน่อย" เจนนิสตอบด้วยเสียงนิ่งเรียบ

"ถ้าเหนื่อยก็ไม่ต้องรับงานเยอะ สิ"

"คุณนี่ก็พูดบ้าๆเน๊าะ มันเป็นความฝันของฉันเลยนะที่ฉันดั้นด้นข้ามน้ำข้ามทะเลมาถึงที่นี่ ถ้าฉันไม่อยากรับงานฉันก็คงบินกลับเมืองไทยไปแล้ว"

"เอางี้ วันนี้คุณอยากไปไหนรึเปล่า? เดี๋ยวผมจะพาคุณไปทุกที่เลย" ชายหนุ่มบอกอย่างเอาใจ

"คุณฉันขอถามตรงๆนะ คุณชอบฉันเหรอ คุณกำลังจีบฉันอยู่ใช่ไหม?" หญิงสาวยิงคำถามอย่างตรงเป้าตนมาเฟียหนุ่มตั้งตัวไม่ทัน

"คือผมมมม ผมว่าเราลองคบกันดูไหม?" ที่เขาไม่เคยเอ่ยปากเรื่องนี้ก็เพราะกลัวว่าจะถูกเธอปฏิเสธ หัวใจแกร่งสั่นไหววูบ กลัวคำตอบ

รถสปอร์ตคันดำสนิทจอดเทียบริมฟุตบาทข้างแม่น้ำแซนกับบรรยากาศพระอาทิตย์ใกล้ตกดิน

"คุณ ฉันนนน เอ่อ คือ ฉันยังไม่พร้อมที่จะมีใครในตอนนี้ คือ..ฉันนน" เจนนิสอึกอักในคำตอบในหนึ่งก็รู้สึกดีที่มีเขาเข้ามาอีกใจหนึ่งก็กลัว มาเฟียหนุ่มนิ่งเงียบไปสายตาทอดมองไปที่หอไอเฟลฝั่งตรงข้าม. "คุณฉันไม่ใช่ว่าฉันไม่ชอบคุณนะ ฉันยอมรับว่าฉันก็รู้สึกดีและขอบคุณคุณมากๆที่เข้ามาในชีวิตของฉัน ถ้าไม่มีคุณป่านนี้ชีวิตฉันจะเป็นยังไงก็ไม่รู้ฉันอาจจะต้องตายทั้งเป็นไปแล้วก็ได้"

หญิงสาวพยายามมองสบตากับเขามือบางค่อยๆเอื้อมจะจับมือหนาที่กุมคันเกียร์ไว้แต่ชายหนุ่มเข้าเกียร์แล้วยกมือหนีขึ้นไปจับพวงมาลัยขับออกไป ท่าทางนิ่งเงียบทำให้เธอรู้สึกหน่วงๆในใจไม่น้อย เขามาส่งเธอจนถึงคอนโดโดยที่ไม่ได้พูดอะไรกันต่อ เมื่อหญิงสาวลงจากรถเขาก็ขับออกไปอย่างรวดเร็ว 'เอี๊ยดดด' เสียงล้อรถบดกับถนนด้วยความเร็ว

...

...

มาเวอริคมานั่งเมาอยู่ที่ผับของอีวานเพื่อนรักของเขาอีกคน

"ลมอะไรหอบคุณมาเวอริคมาถึงที่นี่ได้เนี้ยยย" เจ้าของผับเดินเข้ามาทักทาย

"เซ็งนิดหน่อย" 'เปร่งงง' สิ้นเสียงชนแก้วมาเฟียหนุ่มก็กระดกน้ำสีอัมพันลงคอราวกับว่ามันเป็นน้ำเปล่า

"เฮ้ยย เดี๋ยวววใจดิหว่ะเพื่อนดื่มรวดขนาดนั้นเดี๋ยวก็เมาตายหรอก" อีวานร้องห้าม

"ปล่อยยยกู กูอยากมาววว" มาเวอริคโวยวาย

(✖﹏✖)

"นี่มึง ไอ้แม็คมึงอกหักเหรอหว่ะ?" อีวานรู้สึกงุนงงกับอาการของเพื่อนรักที่ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน

"ทามม มายยยหว่ะ คนอย่างกูมีผู้หญิงเข้ามาให้เลือกตั้งมากมาย ทำไมกูจะต้องสนใจคนที่เค้าไม่แคร์กูด้วยยย" มาเวอริคกระดกแก้วเหล้าเข้าปากต่อ จนอีวานต้องโทรตามเดม่อนให้มาดูแลเจ้านายและไถ่ถามถึงหญิงสาวผู้ครอบครองหัวใจของไอ้นิ่งไปได้

...

...

เจนนิสขึ้นมาถึงห้องก็ทิ้งตัวลงนอนเหยียดยาวบนโซฟาอย่างหมดแรงเหนื่อยกายยังไม่เท่าไหร่ แต่หัวใจของเธอตอนนี้สิมันหนึบๆหน่วงๆยังไงบอกไม่ถูกยิ่งได้เห็นท่าทีของมาเวอริคที่ไม่ยอมปริปากพูดอะไรออกมาซักคำยิ่งทำให้ใจดวงน้อยสั่นไหว 'อีตาบ้านั่นจะเป็นยังไงบ้างเนี้ยยย เอ่ออออ' นึกแล้วหญิงสาวก็ถอนหายใจออกมารัวๆ พลางหยิบมือถือขึ้นมานอนเล่นให้หายฟุ้งซ่านคิดเรื่องมาเวอริค

ig@maverickmm.

 

 

แต่แล้วก็เลื่อนไปถึงหน้าฟีดของมาเฟียหนุ่มโพสต์รูปแก้วเหล้าอยู่ในผับที่ไหนซักที่เมื่อ 15 นาทีที่แล้ว จึงกดโทรหาด้วยความเป็นห่วง

'ตึ้ดดดดดด ตึ้ดดดดด ตึ้ดดดด ๆๆๆ' โทรติดแต่ไม่มีคนรับเจนนิสพยายามกดโทรอีกสอง-สามครั้งมาเวอริคก็ยังไม่รับสายจึงคิดว่าปล่อยให้เขาให้เวลากับตัวเองซักหน่อยก็แล้วกันจึงไปอาบน้ำเข้านอนเพราะพรุ่งนี้ยังมีงานถ่ายแบบอีกงาน

...

...

@ผับอีวาน หนึ่งชั่วโมงที่แล้ว

เดม่อนมาถึงผับของอีวานก็เดินตรงเข้าไปหาเจ้านายที่นั่งฟุ๊บอยู่ที่เคาท์เตอร์บาร์ ข้างๆมีอีวานนั่งอยู่ด้วยพร้อมกับสาวๆอีกสองคน

"ทำไมนายมานั่งเมาหมดสภาพขนาดนี้ละครับ" เดม่อนเห็นสภาพเจ้านายจึงถามกับอีวาน

"ฉันต่างหากที่ต้องถามนายเดม่อน ว่าไอ้เพื่อนฉันมันไปอกหักจากสาวที่ไหนมาหว่ะ"

"..?.."

"ไม่ต้องงงมันเมาแล้วพูดถึงว่าผู้หญิงไม่สนใจไม่แคร์มันอะไรประมาณนั้น แล้วนี่คงโดนเธอปฏิเสธมาแหง ว่าแต่มันไปตกหลุมรักผู้หญิงที่ไหน" อีวานซักเดม่อน

"อย่างนั้นเหรอครับ"

"เดม่อนอย่ามาทำเป็นไม่รู้ แล้วก็ไม่ต้องทำเป็นพูดจาห่างเหินกับฉันเลยหมดเวลางานของนายแล้วพูดแบบเพื่อน" อีวานบอกกับเดม่อนอย่างไม่สบอารมณ์กับท่าทีของเพื่อน

อีวาน มาเวอริค และเดม่อนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียนไฮสคูลแต่เดม่อนจะเจียมตัวอยู่เสมอว่าเป็นแค่เด็กที่มาดามเทเรซ่าเก็บมาเลี้ยงและไม่เคยตีตนเสมอเจ้านาย แต่อีวานกับมาเวอริคเองก็ไม่เคยถือตัวคบกับเขาเป็นเพื่อนรักเพื่อนสนิทกับเรื่อยมา

เดม่อนจึงยอมเล่าเรื่องเจนนิสนางแบบสาวชาวไทยให้กับอีวานฟัง อีวานจึงนึกสนุกล้วงเอามือถือของมาเวอริคมาถ่ายรูปแก้วเหล้าลงในไอจีของเขาและไม่นานสายของเจนนิสก็โทรเข้ามาที่มือถือของมาเวอริคแต่อีวานก็เลือกที่จะไม่รับสาย และหญิงสาวก็โทรเข้ามาอีกสอง-สามครั้งจึงวางไป

"ฮึ ไอ้เสือเอ้ยยย เธอชอบมึง" อีวานตบไหล่คนเมา

"นายแน่ใจได้ไง?" เดม่อนถามอย่างสงสัย

"นายพามันกลับบ้านได้แล้วเดี๋ยวฉันจะขึ้นไปเคลียร์งานต่อ" อีวานบอกกับเดม่อนแล้วเดินขึ้นไปที่ห้องทำงานส่วนตัวชั้นบนของผับ เดม่อนพยุงมาเวอริคออกมาขึ้นรถและพากลับบ้านไป

~♥~~♥~~♥~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว