ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep.6 ฟินาเล่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ธ.ค. 2563 23:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.6 ฟินาเล่
แบบอักษร

'นังนางแบบคนนี้มาจากไหนทำไมไม่เคยเห็นหน้า ฮึคิดจะมาอ่อยแม็คของฉันเหรอไม่รู้จักแพทริเซียซะแล้ว' แพทริเซียจ้องนางแบบสาวตาเขม็ง

 

งานแสดงแฟชั่นโชว์ของนาตาลีดำเนินมาจนใกล้จะถึงชุดสุดท้ายเจนนิสลงจสกเวทีมาเปลี่ยนใส่ชุดฟินาเล่

"สวยยย สวยมากค่ะเจน เห็นไหมโรเซ่บอกแล้วว่าคุณทำได้" โรเซ่ออกปากชมขณะจัดระเบียบเตรื่องแต่งกายให้หญิงสาว

"ค่าาาา เจนรู้หรอกค่ะว่าเจนสวยยยย" หญิงสาวรับคำชมน่าตาเฉย

"สู้ๆค่ะ" โรเซ่บอกก่อนจะส่งหญิงสาวขึ้นเวที

เจนนิสออกไปเดินโชว์ชุดฟินาเล่สวยสะกดทุกสายตาราวกับนางพญาหงส์ ชุดเดรสสีขาวกระโปรงฟูฟ่องขลับกับสร้อยเพชรสีแดงเลือดนกที่ลำคอระหงเข้ากันได้เป็นอย่างดี

หญิงสาวเดินมาจนสุดเวทีที่หน้าเก้าอี้ของมาเวอริคอีกครั้ง สองได้ส่งแววมาประสานกันจนคนทั้งงานมองตามหญิงสาวหยุดยืนโพสต์อยู่ด้านหน้าของมาเฟียหนุ่ม

นาตาลีเดินขึ้นมาบนเวทีด้วยชุดราตรีสีเขียวมรกตดีไซน์สวยหยุดยืนอยู่ข้างๆกับนางแบบสาวในชุดฟินาเล่

โรเซยื่นช่อดอกลิลลี่สีขาวให้กับเจนนิส นางแบบสาวรับมาและมอบให้กับดีไซน์เนอร์เจ้าของแบรนด์คนเก่งเสียงปรบมือดังขึ้นจากแขกผู้มีเกียรติ์และเหล่านางแบบบนเวทีให้ดีไซนเนอร์อย่างนาตาลีหายเหน็ดเหนื่อยยืนฉีกยิ้มแก้มแทบปริ (^ω^)

'แป๊ะๆๆ แป่ะๆๆๆ แป๊ะๆๆๆ แป่ะๆๆๆ'

 

เจนนิสเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็เตรียมตัวจะกลับจึงเดินออกมาหาโรเซ่กับนาตาลีที่เคลียร์งานอยู่ด้านเวที ส่วนมาดามเทเรซ่าคุยกับเพื่อนๆอยู่ด้านนอก มาเวอริคถูกแพทริเซียลากตัวไป(อวด)ทักทายเพื่อนๆ

"คุณนาตาลี คุณโรเซ่ค่ะ เสร็จงานแล้วเจนขอตัวกลับเลยก็แล้วกันนะคะ" เจนนิสยิ้มให้สองสาว

"อยู่ปาร์ตี้ฉลองงานเสร็จด้วยกันก่อนสิคะ" นาตาลีเอ่ยปากชวน

"ใช่ๆอยู่ปาร์ตี้กันก่อนนะๆๆ" โรเซ่รบเร้าอีกคน

"เอ่อออ คือเจนก็อยากอยู่นะคะแต่วันนี้คงไม่ไหว ก็รองเท้าฟินาเล่ของคุณนาตาลีหนะสิคะเล่นงานเจนจนแทบจะเดินไม่ไหวอยู่แล้ว ฮ่าาาา" เจนนิสบอกติดตลก

เพราะชุดและรองเท้าที่เธอต้องมาใส่แทนนางแบบคนที่มาเดินไม่ได้นั่นถูกวัดตัวของใครมันไว้แล้ว ดีนะที่หุ่นของเธอยังใกล้เคียงกับนางแบบคนนั้น

"โหหหห เจ็บขนาดนี้ทำไมไม่บอกโรเซ่ละคะ" โรเซ่อุทานขึ้นเมื่อก้มลงมองดูที่ข้อเท้าเล็กของหญิงสาว ย่อตัวคุกเข่าจับที่ข้อเท้าเล็ก

"โอ้ยยๆ ไม่เป็นไรค่ะคุณโรเซ่" ท่าทางและการแสดงออกของทั้งสองเรียกให้สายตาคมของมาเฟียหนุ่มหันมามองจนต้องเดินตรงมาหาน้องสาว

"มีอะไรกันรึเปล่า? ยัยแนต"

"พี่แม็ค พี่แม็คสวัสดีค่ะ" โรเซ่ทักทายพี่ชายเพื่อน

"พี่แม็คนี่คุณเจน เจนนิสนางแบบชุดฟินาเล่ไงคะ นี่คงโดนรองเท้าเล่นงานเอา" นาตาลีบอกกับพี่ชายก่อนจะหันมาแนะนำให้อีกคนรู้จักกัน "คุณเจนนี่พี่ชายของฉันเองค่ะ คุณมาเวอริค มาสซิโม่"

"สวัสดีค่ะ เจนค่ะ" หญิงสาวผงกศรีษะเล็กน้อยเอ่ยทักทายมาเฟียหนุ่ม

"สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จัก" มาเวอริคทักทายหญิงสาวพร้อมกับยื่นมือให้เธอจับทักทายกันตามวัฒนธรรมยุโรป หญิงสาวท่าทีเริกๆลักๆจนเขารู้สึกหงุดหงิด 'แค่จับมือจะคิดมากอะไรนักหนาเนี้ย ยัยแสบเอ้ยมากกว่านี้ก็ทำมาแล้ว'

นางแบบสาวยื่นมือมาให้มาเฟียหนุ่มจับทักทายกัน 'ฮึ ทำเป็นไม่รู้จัก ชิ! ไม่รู้จักก็ไม่รู้จักสิคนบ้า' เจนนิสแสร้งส่งยิ้มหวานให้แต่ในใจทำไมนึกงอนเขาก็ไม่เข้าใจ

"เช่นกันค่ะ"

"คุณเป็นอะไรมากรึเปล่า ให้ผมพาไปหาหมอไหม?" ชายหนุ่มถามอาการอย่างเป็นห่วง พร้อมกับนั่งคุกเข่าลงจัดการถอดรองเท้าส้นสูงของเธอเพื่อดูแผล รอยแดงที่ข้อเท้าและปลายเท้าจนเกิดพองขึ้น มาเฟียหนุ่มจับเท้าของเธอผลิกไปผลิกมา

"มะ ไม่เป็นไรค่ะ คุณ ยะ อย่า" เจนนิสร้องห้ามไม่ให้เขาจับที่เท้าของเธอแต่ก็ไม่ทันแถมยังโดนดุอีก

"อย่าดื้อ !!"

โรเซ่ถูกเบียดกรัเด็นออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ยังไม่รู้ตัว มารู้สึกตัวอีกทีก็มายืนอยู่ข้างๆนาตาลีแล้ว แค่มองตากันก็รู้ใจ พี่ชายของเธอไม่เคยทำแบบนี้กับสาวสวยที่ไหนเขาเป็นมาเฟียผู้ซึ่งไม่เคยอ่อนโยนกับผู้หญิงคนใดนอกจากแม่และน้องสาวอย่างนาตาลี

ฟากแพทริเซียที่ยืนเม้าท์อยู่กับเพื่อนๆอย่างเมามันส์ก็ถูกเพื่อนสาวของเธอสะกิดให้หันมาดูชายหนุ่มที่เธอเพิ่งจะพามาแนะนำ นั่งนวดเท้าให้สาวสวยอยู่อีกฟากของงานจึงเดินตรงเข้ามาสมทบอีกคน

"มีอะไรกันรึเปล่าคะ? พี่แม็คค่ะ เพื่อนๆของแพทอยากปรึกษาพี่แม็คเรื่องธุรกิจคาสิโนหนะค่ะ ป่ะไปทางนี้กับแพทหน่อยสิ" แพทริเซียเข้ามาขัดจังหวะ

"พี่แม็ค แนตรบกวนพี่ช่วยพาคุณเจนไปหาหมอหน่อยได้ไหมค่ะ แนตต้องเคลียร์งานทางนี้ก่อนนะคะ น๊าาา วันนี้ถ้าไม่ได้คุณเจนมาเดินแทนนางแบบที่หกล้มนี่งานน้องต้องแย่แน่ๆเลย นะคะ" นาตาลีแกล้งขอความช่วยเหลือจากพี่ชายเพราะนึกหมั่นไส้แพทริเซีย

"ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกค่ะ แค่พักไม่ใส่ส้นสูง2-3วันก็หาย" หญิงสาวรีบปฏิเสธ

"ไม่ได้ค่ะ ไปหาหมอนะคะแนตจะได้สบายใจให้แนตได้รับผิดชอบนะคะ นี่ถ้าไม่ติดว่าต้องเคลียร์งานที่นี่แนตจะพาไปด้วยตัวเองเลย ไปเถอะนะคะคุณเจน" นาตาลีรบเร้า

เจนนิสหันไปสบตากับโรเซ่ที่ยืนอยู่ข้างๆนาตาลีพยักหน้าให้ "ไปเถอะ เจน"

"ก็ได้ค่ะ งั้นรบกวนคุณมาเวอริคด้วยนะคะ"

"เชิญ ครับ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยก่อนจะหันไปบอกแพทริเซีย "วันนี้ผมต้องขอตัวก่อนนะแพท" แล้วพยุงเจนนิสเดินออกจากงานไป (´⊙ω⊙`)

...

...

มาเฟียหนุ่มขับรถออกจากห้างสรรพสินค้าที่จัดงานตรงไปที่โรงพยาบาล

"คุณ คือฉันไม่ได้เจ็บมากขนาดนั้นไม่ต้องหาหมอก็ได้" นี่เป็นคำที่เธอพูดกับเขาตั้งแต่ขึ้นมาบนรถ

"ไม่ได้ผมรับปากนาตาลีแล้ว" หันกลับไปทำหน้านิ่งต่อ

"ตะ แต่ฉันกลัววว"

"นี่อย่างบอกนะว่าคุณกลัวหมอ กลัวเข็ม หรือว่ากลัวเลือด" มาเฟียหนุ่มหันมายิ้มล้อเลียนอย่างลืมตัว

"นี่คุณณณ เปล่าซะหน่อยฉันแค่ไม่ชอบ" หญิงสาวนั่งหน้าเง้าหน้างอเบียนหน้าหนีหลบความอายที่เขาดันรู้ความลับของเธอซะแล้ว

เมื่อถึงประตูทางเข้าห้องฉุกเฉินมาเวอริคกลับไม่จอดขับรถออกมาเลยจนคนที่นั่งอยู่ข้างๆงง

"คุณไปไหนอ่ะ นี่ฉันไม่ต้องหาหมอแล้วเหรอ?" รอยยิ้มผุดขึ้นที่ริมฝีปากบาง

"อืม แผลนิดเดียว เดี๋ยวซื้อยาไปทาที่คอนโดก็ได้" 'กลัวก็บอกว่ากลัวสิ ยัยบ็องเอ้ยย' มาเวอริคนึกในใจจึงลอบยิ้มออกมา

"คุณณณ ยิ้มอะไรก็ฉันบอกแล้วไงไม่ได้กลัวแค่ไม่ชอบบรรยากาศ" หญิงสาวแอบมองคนขับที่ขับรถไปอมยิ้มไป ^.^

หัวใจดวงน้อยก็สั่นไหวยังไงชอบกล แก้มนวลเปลี่ยนเป็นสีแดงราวกับลูกตำลึง คนถูกแอบมองหันกลับมาจ้องตอบเป็นระยะคนตัวเล็กต้องแกล้งหลับหลบสายตาของคนที่ทำให้หัวใจของเธอทำงานหนัก

 

~♥~~♥~~♥~

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว