email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) From : Linda 린다

ตอนที่ 8 สวัสดีค่ะหนูชื่อณิชา หม่าม๊ีชื่อณีราค่ะ(1/2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 สวัสดีค่ะหนูชื่อณิชา หม่าม๊ีชื่อณีราค่ะ(1/2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ธ.ค. 2563 20:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 สวัสดีค่ะหนูชื่อณิชา หม่าม๊ีชื่อณีราค่ะ(1/2)
แบบอักษร

ย้อนเหตุการณ์กลับไปก่อนหน้านี้…

Key’s say:

ตอนนี้ผมพึ่งทำงานในห้องเสร็จ ผมจึงออกไปข้างนอกเพื่อจะได้ขับรถเล่นซะหน่อย หลังจากที่ไม่ได้ขับมานานแล้ว

จากนั้นผมก็เตรียมตัวออกจากห้องโดนไม่ลืมที่จะใสแมสปิดหน้าด้วย

.

 

.

 

.

 

ผมก็ได้ขับรถบิ๊กไบต์คู่ใจของผมออกไป หลังจากที่ผมขับมาได้สักระยะหนึ่ง หลังจากที่เลยไฟแดงมาแล้ว แล้ว ถนนแถวละแวกนั้นดูเปลี่ยว ผมสังเกตเห็นรถยนต์คันหนึ่งเริ่มขับไล่ตามผมมา ผมจึงต้องเร่งความเร็วขับแซงรถยนต์คันหน้า ให้เดาว่าเขาต้องด่าผมในใจแน่ แต่ตอนนี้ผมต้องรีบขับไปหลบสักที่หนึ่งให้รอดพ้นจากพวกมัน เพราะมันเล่นพกปืนมายิ่งไล่ผมอีก

 

ผมขับมาจนกระทั่งถึงแถวบริเวณห้างแล้ว ผู้คนพลุกพล่านอย่างนี้พวกมันคงไม่กล้าลงมือแน่นอน

ผมก็เดินเข้าไปในห้าง พลันสายตาผมก็เหลือบไปเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม แล้วทำไมเธอถึงอยู่คนเดียว แม่ของเธอไปในล่ะ คิดได้ดังนั้นผมก็ตัดสินใจเดินไปหาเธอ แล้วถามเธอว่า

“หนูครับ มาอยู่อะไรตรงนี้คนเดียวละครับ แม่หนูอยู่ไหนล่ะ” เธอหันมองทางผม แล้วเธอก็เอ่ยกับผมว่า

“คุณลุงจะพาหนู ไปหาหม่าม๊าใช่มั้ยคะ” เธอพูดกับผม ตอนนี้ผมกลายเป็นลุงไปแล้วหรอเนี่ย แล้วผมก็ได้พูดกับเธอต่อ

“แล้วหนูชื่ออะไรล่ะ เดี๋ยวน้าจะได้พาไปส่งให้แม่หนูถูก” ขอเป็นน้าละกันไม่อยากจะเป็นลุงตอนนี้

“หนูชื่อณิชาค่ะ หม่าม้าหนูชื่อณีรา” เธอตอบผมในน้ำเสียงที่ฟังดูดีขึ้นกว่ารอบแรก

จากนั้นผมก็อุ้มเธอละกัน ปล่อยให้น้องเดิน เดี๋ยวจะไม่สะดวก

หลังจากที่ผมอุ้มน้องกำลังจะไปส่งให้เจ้าหน้าที่ประกาศ น้องก็ทำท่าดีใจที่คาดว่าจะได้เจอแม่เธอ เธอกล่าวกับผมแล้วก็ชี้ไปทางผู้หญิงคนนั้นซึ่งกำหลังหันหลังอยู่ เหมือนกำลังหาอะไรบางอย่าง เด็กน้อยในอ้อมแขนของผมก็ได้กล่าวว่า

“นั่นหม่าม้าค่ะ ณิชาจำได้” ผมเห็นดังนั้นจึงเดินตรงไปทางเธอ แล้วกล่าวกับเธอว่า

“คุณครับ กำลังมองหาลูกคุณอยู่ใช่มั้ยครับ”

เมื่อได้ยินดังนั้นเลยหันกลับมามอง

“ใช่ค่ะ…คุณ” แต่แล้วเธอก็ตกใจที่เห็นหน้าผมอีกครั้ง ผมก็รู้สึแปลกใจเหมือนกันที่ได้เจอกับเธออีก เธอก็กล่าวกับผมว่า

“นายนี่เอง”

“คุณนี่เอง” ผมก็ตกใจไม่แพ้กับเธอ ตรงที่รู้ว่าหลังจากผ่านมาแล้วสี่ปี ไม่รู้ว่าเธอจะเจออะไรมาบ้าง แต่ที่แน่ๆ แล้วเธอมีลูกแล้วหรอนี่ ผมจึงถามเธอไป

“นี่ลูกคุณเองหรอ”

“เธอนิ่งไปสักพักก่อนจะตอบผมกลับมาว่า

“ใช่ มาณิชามาหามี๊มา” เธอพูดพลางกางแขนให้น้องเข้ามาเพื่อจะอุ้มต่อ ผมจึงกล่าวไปว่า

“แหมคุณไม่ได้เจอกันตั้งนาน ไม่คิดจะทักทายกันดีๆ บ้างหรอ ลืมรึยังที่เคยให้คำสัญญาอะไรกับผมไว้" เธอก็นึกอยู่สักพักก็ตอบผม “สัญญาอะไร เราไม่ได้ติดค้างอะไรกันนี่”

เธอกล่าวตอบผม จากนั้นเธอก็พูดว่า

“ฉันขอตัวกลับก่อนละกัน เราคงไม่ได้เจอกันบ่อยๆ หรอก อ้อแล้วก็ขอบคุณที่คุณช่วยพาณิชากลับด้วยนะ ฉันไปละ”

หลังจากที่เธอพูดจบเธอก็รีบก้าวเดินออกไปจากผมทันที ผู้หญิงอะไรเย็นชาชะมัด

ความคิดเห็น