email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) From : Linda 린다

ตอนที่ 3 การลบไม่ได้ช่วยให้ลืม (2/2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 การลบไม่ได้ช่วยให้ลืม (2/2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2563 18:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 การลบไม่ได้ช่วยให้ลืม (2/2)
แบบอักษร

Neera's say:

“ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ พี่น็อตณีราเจ็บ” ฉันบอกพี่น็อตไปเพราะ เขาบีบข้อมือฉันมากขึ้นเรื่อยๆ 

พี่เขาก็สบตามองฉันนิ่ง จนคลาดเดาไม่ได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ฉันจึงพูดไปว่า

“พี่ลาก ณีราออกมาทำไมคะ” ฉันถามเขาออกไป ฉันว่าตอนนี้ฉัยยังมึนๆ อยู่ ทำไมเขาไม่ปล่อยฉันไปสักทีนะ

“พี่แค่อยากจะถามทำไม เราต้องหลบหน้าพี่ด้วย” เขาถามพลางจ้องมองมาที่หน้าฉัน

“พี่อยากรู้คำตอบจริงๆ หรอะ ได้ค่ะ ณีก็จะบอกพี่ว่า ณีเคยชอบพี่” เขาทำหน้าตกใจเล็กน้อยที่ได้ยินคำนั้นจากปากของฉัน

“พี่ก็อยากจะบอกว่าพี่ก็ชอบณี เหมือนกัน” 

“แล้วทำไม พี่ถึงไม่ชัดเจนกับความรู้สึกคะ” 

“พี่ไม่กล้าสารภาพกับณี พี่กลัวว่าถ้าสารภาพไปแล้ว ณีอาจจะไม่คิดแบบเดียวกับพี่

พี่ไม่อยากเสียณีไป"

“พี่ก็เลยคบกับคนอื่น สินะ” 

“พี่คิดว่าพี่จะลืมณีได้ แต่เปล่าเลยพี่ลืมณีไม่ได้จริงๆ” 

“ถ้าณีใจตรงกับพี่ เรามาคบกันจริงๆ เลยมั้ย” 

“พี่มีแฟนอยู่แล้วไม่ใช่หรอคะ จะมาคบกับณีอีกทำไม” 

“ตอนนี้พี่ไม่ได้เป็นแฟนกับเขาแล้ว ตอนนี้เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน” 

“มันสายไปแล้วค่ะพี่ เพราะณีก็มีแฟนแล้วเหมือนกัน” 

“ณีโกหก ยังไงพี่ก็ไม่เชื่อ” 

“ก็แล้วแต่พี่ค่ะ ณีขอตัวก่อนนะคะ” ฉันรีบเดินออกมาจากเขาจะกลับเข้าไปที่ร้านอีกรอบ พี่เขาก็ยังคงเดินตามมาไม่หยุด ฉันก็รู้สึกอยู่หรอกนะ ที่พี่เขาก็ชอบฉัน แต่ว่าฉันไม่อยากกลับไปเจ็บแบบเดิมอีกแล้ว

เขาก็ก้าวเร็วมากจนตามฉันทัน

เขาจับข้อมือฉันเอาไว้พร้อมกับเอ่ยมาว่า

“ณีรา พี่ไม่เชื่อว่าณีจะมีแฟนจริงๆ” ฉันเริ่มเบื่อผู้ชายขี้ตื้อแล้วนะ แต่เหมือนสวรรค์จะมาโปรดเลย เมื่อ

อีตาคนนั้นที่เจอที่โรงแรม ตอนงานแต่งงานแม่เดินผ่านมาทางนี้พอดี ด้วยความกล้าบ้าบิ่นของฉันผสมกับความเมา 

ฉันเลยดึงเขามา “นี่ไงแฟนฉันอ่ะ ทีนี้พี่ก็ช่วยเลิกยุ่งกับฉันแล้วกันนะคะ” ฉันก็ได้แต่ส่งซิก กระพริบตาไปให้ผู้ชายคนที่ฉันลากมาเป็นแฟนปลอมๆ ส่วนเขาก็ได้แต่ทำหน้างงๆ แล้วพูดว่า 

“นี่เธอ ฉัน..” ไม่ทันให้นายคนนั้นได้พูดไปมากกว่านี้ ฉันก็ได้ลากเขาให้ห่างไกลจากพี่น็อตมากที่สุด

.

.

.

เมื่อห่างไกลจากจุดที่ลับตาคนบริเวณนอกร้านแล้ว ฉันปล่อยมือเขา เขาได้เอ่ยกับฉันว่า

“นี่เธอพูดอะไรของเธอ ฉันไปเป็นแฟนเธอตอนไหน” เขาส่งสายตาคู่ดุมองมาทางฉัน

“หรือเธอต้องการจะจับฉัน” เขาพูดด้วยท่าทางมั่นใจ

“เปล่าหรอก ฉันก็แค่ลากคุณให้มาช่วย” ฉันตอบไปตามความเห็นของฉัน

“คุณรู้จักผมดีแล้วหรอ” เขาพูดพลาง โน้มใบหน้าเข้าใกล้ เป่าไอร้อนรดหูฉัน พลางกระซิบว่า

“ผมอาจจะได้เป็นอย่างที่คุณคิดก็ได้ หึ” ฉันเริ่มรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ กับคำพูดของเขา จากนั้นเขาก็เดินจากไป ฉันก็ได้แต่คิดในใจ

‘ผู้ชายอะไรขู่เก่งชะมัด แถมเย็นชาอีก เห้อ’ วันนี้เธอต้องรีบกลับห้องพักแล้ว เพราะกลัวว่าพี่น็อตจะมาเจออีก

ความคิดเห็น