email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) From : Linda 린다

ตอนที่ 3 การลบไม่ได้ช่วยให้ลืม (1/2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 การลบไม่ได้ช่วยให้ลืม (1/2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2563 18:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 การลบไม่ได้ช่วยให้ลืม (1/2)
แบบอักษร

 

 

Packy’ s say :

 

ตอนนี้ยัยณีราเริ่มเมาหมดสภาพ

ส่วนเพลงในร้านเหล้านี้ก็ยังคงเล่นไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเพลงนี้

 

'มันไม่มีทางลืมใครสักคน ถ้าหากว่าเรานั้นยังรัก 

มันไม่มีทางลบใครสักคน ถ้ายังเก็บไว้ในหัวใจ 

ให้ลบดวงดาวทุกดวงหมดฟ้า 

ลบเรื่องราวที่เคยผ่านมา 

ลบอะไรก็ตาม แต่ถ้าสุดท้ายยังรักอยู่ 

การลบไม่ได้ช่วยให้ลืม 

(การลบไม่ได้ช่วยให้ลืม : ศิลปิน อิ้งค์ วรันธร)

 

นางก็เริ่มร้องไห้ อ่าวดร่ามาไปอีก หรือจะอินกับเพลงเกินไปวะ

จึงถามหล่อนออกไปว่า “นี่ ยัยณีรา แกร้องไห้ทำไม แกเป็นอะไร” 

ฉันรู้จักนิสัยยัยนี่ดี นางชอบเก็บไว้คนเดียว ไม่ค่อยชอบเล่าอะไรให้ใครฟัง แต่ทว่า

“ก็พี่คนที่ฉันแอบชอบ เขามากับแฟนเขาอ่ะ” ผิดคลาด พอเหล้าเข้าปากนางเริ่มคลายความลับออกมา

ตั้งแต่เป็นเพื่อนกันที่มหาลัย นางไม่ได้แสดงท่าทีว่าแอบชอบใครเลย มิน่าละถึงอยู่บนคานมาจนถึงตอนนี้

ฉันเลยถามไปว่า “ไหนคนที่เธอชอบ” จากนั้นนาง ก็ชี้นิ้วไปที่รุ่นพี่คนหนึ่ง ฉันเลยหันไปมองพร้อมยัยเฌอเอมที่หันไปมองด้วย

จึงพบว่าคือ พี่น๊อต รุ่นพี่ที่มหาลัย ไม่น่าเชื่อว่ายัยณีรา จะแอบชอบพี่เขา

“นี่แก แอบชอบพี่น๊อตหรอ” ป็นยัยเฌอเอมที่ถามนางไป

“อือ ใช่ ฉันชอบพี่เขา” 

“มิน่าละ แกถึงไม่ไปใกล้กับพี่เขาเลย” ฉันก็พูดออกไปบ้าง

“ไม่เป็นไรนะแก ว่าแต่พี่เขารู้มั้ยว่าแกอยู่นี่” เฌอเอมถามนางไป

“ไม่รู้อ่ะ ฉันไม่แน่ใจ แต่ฉันไม่อยากเจอเขาแล้ว ฉันอยากลืม” 

“ฉันสงสารมันว่ะ ยัยเฌอเอม” 

“ใช่ ฉันก็ว่างั้น นู้นไงพี่น๊อตเดินมาทางนี้ละ” 

“ตายแล้วพูดยังไม่ทันขาดคำ” ฉันแสดงความเห็นออกไป 

 

พี่น็อต ก็ได้เดินมาทางโต๊ะเรา แล้วกล่าวทักทาย

“อ่าว เป็นไงบ้างเรา สบายดีกันมั้ย” ได้แต่ยิ้มทักทาย หัวเราะแห้งๆ ในใจ คงสบายดีกันมั้งค่ะ ยัยณีราร้องไห้อยู่อย่างเนี่ย

พี่เขาเลื่อนสายตามองไปที่ยัยณีรา ที่ตอนนี้นางยังคงดราม่าไม่สนใจใคร ขนาดพี่เขาเดินมาอยู่ตรงหน้าแล้วก็ตาม

“อ่าว ณีราเป็นไงเนี่ยเรา ร้องไห้ทำไม” ส่วนยัยณีรา เริ่มรู้สึกตัวจึงเงยหน้าขึ้นไป นางทำหน้าตกใจรีบเช็ดน้ำตา จากนั้นเริ่มลุกเดินออกไป แต่พี่น็อตจับแขนนางเอาไว้ พร้อมกับพูดว่า

 “จะหลบหน้าพี่ ทำไมณีรา โกรธอะไรพี่หรือเปล่า” 

ส่วนเพื่อนฉัน นางตอบไปว่า “เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร ยังไงหนูขอตัวกลับก่อนนะคะ” 

“เดี๋ยวก่อน พี่ไม่ให้ไปไหนทั้งนั้น เรายังคุยกันไม่รู้เรื่อง” พี่น็อตเมื่อเห็นยัยณีราพยายามหลบหน้าอีก ก็เริ่มโมโห

จากนั้นก็จูงนางเดินไปทางหลังร้าน

ความคิดเห็น