email-icon

หลินฮวาผู้ซึ่งจะมาเปลี่ยนคำว่าชายารองให้ทรงคุณค่ามากกว่าคำว่าชายาเอก

ชื่อตอน : จบบริบูรณ์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 382

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2563 07:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จบบริบูรณ์
แบบอักษร

“ต้าหวังปากหวานที่สุด”หลินฮวายิ้ม 

“เราสองคนร่วมสุขทุกข์มามากมายผู้คนรายล้อมล้วนมีส่วนผลักดัน” 

“ท่านฟาง จากไปไม่ได้เอ่ยคำร่ำลา” 

“ข้าได้นำของกำนัลและเงินทุนบางส่วนมอบให้กับภรรยาท่านฟางทั้งหมด” 

“ท่านฟางคงภูมิใจไม่น้อยที่ได้ทำเพื่อต้าหวัง” 

“อีกไม่นานไท่จือจะนั่งบนบัลลังก์แทนฝ่าบาท ข้ากำลังคิดว่าตั้งใจจะพา หลินวาไปอาศัยที่หมู่บ้านกลางหุบเขาหลินฮวาตาโต 

“ต้าหวัง ข้าชอบที่นั่นไม่น้อย ที่นั่น สงบร่มเย็นอีกทั้งไม่ยุ่งเกี่ยวกับลาภยศ ท่านพ่อเองต้องชอบที่นั่นเช่นกัน” 

“รอให้ไท่จือนั่งบัลลังก์ ทุกอย่างเรียบร้อยข้าจะกราบทูล ไท่จือขออนุญาตไปใช้ชีวิตที่นั่น” 

“แล้วไท่จือจะไม่ว่าว่าต้าหวังทิ้งเขาหรือไร” 

“แคว้นฉัีเจรจาสงบศึกแคว้นอื่น แวดล้อมยิ่งไม่มีใครกล้า บัลลังก์มั่นคงแข็งแกร่งไร้ผู้แย่งชิง หูซื่อเย่ก็จากไปบำเพ็ญเพียร คาดว่าคงสำนึกผิดจนไม่อาจเผชิญหน้าใครในตอนนี้ฝ่าบาท จึงอนุญาตให้โกนหัวเข้าไปอยู่ในร่มกาสาวพัสตร์” 

“กว่าจะเข้าใจ ในความหวังดีและความรักฉันพี่น้องหูซื่อเย่ก็เสียมันไปแล้ว ทั้งความรักพี่น้องและความรักใคร่ที่ซูเยี่ยนมีให้ จะเข้าใจก็ต่อเมื่อซูเยี่ยนจากไป” 

“ซูเยี่ยนนางมีรักจริง ต่อหูซื่อเย่แต่รักของนางกลับไร้ค่าเมื่อคนที่นางรักคือหูซื่อเย่” 

“ต้าหวัง รู้สึกอย่างไรเมื่อนางจากไป”กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น 

“เอ จะรุ้สึกอย่างไรดีน้า... ตอนนี้ข้ารู้สึกว่าคนในอ้อมแขนนี้มีค่าที่สุดการตายของซูเยี่ยนทำให้รู้ว่า การจะได้รับรักตอบ หรือการที่มีรักแท้มันยากเย็น ข้าตอนนี้รู้แล้วว่าหลินวารักข้า และข้าก้รักหลินฮวากว่าใคร ทำทุกวิถีทางให้นางรักข้า จนในที่สุดก็สำเร็จไม่ว่าจะหลอกล่อหรือขู่บังคับ” 

“ต้าหวังขี้โกง” 

“ก็เพราะรักถึงขี้โกงกลัวว่าเจ้าจะหลุดมือแต่เดิมหลินฮวาคิดว่าต้าหวังกับซูเยี่ยน…” 

“เช่นนั้นข้าจึงได้กลิ่นน้ำส้ม แต่ยิ่งชัดเจนข้ายิ่งกระหยิ่มใจว่าอีกไม่นาน คงไม่พ้นได้สาวน้อยหลินฮวามากกกอดสมใจ” 

“ไม่ได้หึงเสียหน่อย” 

“ม่หึงแต่ดูสิท้องใครหนาอ้วนกลมขนาดนี้ อ๋องน้อยคลอดออกมาข้าต้าหวังคงต้องทำงานหนักอีก” 

หลินฮวาไม่เข้าใจที่เจิ้งจินเทาพูด 

“ทำไมต้องทำงานหนัก”กอดร่างบางแนบแน่น 

“ก็จะอดใจกับชายาแสนสวยเช่นเจ้าได้อย่างไรกัน ในเมื่อมีชายาแสนสวยเช่นนี้ต้องรีบทำคะแนนตั้งแต่ยังมีแรงท่านฟางไม่อยู่อย่าที่ท่านฟางให้มา ข้าก็ไม่รู้ว่าใช้ส่วนผสมใดบ้างไม่เช่นนั้นหลินอวา คง ต้องลงทุนขอร้องข้าแน่” 

“ขอร้อง”เจิ้งจินเทาอมยิ้ม 

“ขอร้องให้ข้าปล่อยนางไปเพราะเบื่อที่จะต้องอุ่นเตียงให้ข้าไม่ว่างเว้นแต่ละวัน”ดวงตา พร่างพราวดังดวงดาวสุกสกายบนท้องฟ้า 

“หลินฮวาไม่เชื่อ” 

“อย่างนั้นต้องพิสูจน์”ก้มลงโน้มกายลงช้าๆ  

“ต้าหวังลูกจะตกใจเห็นไหมเขาดิ้นแล้ว” 

“เขาดิ้นเพราะดีใจที่พ่อของเขารักแม่ของเขาเพียงนี้”หลินฮวาอมยิ้ม 

“ลูกชายของพ่อใจเย็นๆ พ่อกำลังจะ แสดงให้แม่เขาเห็นว่าพ่อเก่งกาจเพียงใด”หลินฮวายกมือยันอกกว้างไว้ 

“เชื่อแล้วเจ้าค่ะ” 

“เช่นนั้นก็ยิ่งต้องฉลองที่เจ้าเชื่อในข้า”หลินฮวาแกล้งทำหน้าเง้า 

“หลายเดือนมานี้ ใกล้กันทุกวันต้าหวังไม่เบื่อหรือไร” 

“ไม่มีทางจะเบื่อเจ้าชายาข้ายังสาวเกรงว่าจะเบื่อคงอีกร้อยปี” 

“หากหลินฮวาแก่เล่า” 

“แก่ข้าก็แก่ไปกับเจ้าอย่างไรก็มีเจ้าคนเดียว”กดสันจมูกคมลงบนแก้มนุ่ม 

หลินฮวาสบตาคมนิ่งซบหน้าลงบนอกกว้าง 

ทัพพ่ายเพราะการวางกลยุทธ์ที่ไม่รัดกุม อีกทั้งกำลังพลที่สู้ทัพอีกฝ่ายไม่ได้ แต่คนพ่าย เพราะความรักจริงใจที่มากมายไม่มีหมด 

“ต่อแต่นี้ ข้าสัญญาจะทำให้หลินฮวามีความสุขทุกวันคืนสัญญาสงบศึกของเราชั่วนิรันดร์ ไม่มีการยกเลิกสัญญา” 

ดอกเหมยข้างหน้าต่างร่วงโรยตามสายลมเป็นสายงดงาม หมดจด ดั่งรับรู้คำสัญญาของ เจิ้งจินเทา และ ร่วมยินดีกับหลินฮวาว่าต่อแต่นี้จะพบกับความสุขชั่วนิรันดร์ 

จบแล้วค่ะ รอติดตามอีบุ๊คได้ที่นี่เร็วๆนี้กับตอนพิเศษฟินๆวันนี้รีบตามเก็บ เที่ยงคืนไรท์ติดเหรียญค่ะ 

ขอได้รับคำขอบคุณ 

จันทร์ส่องแสง 

ความคิดเห็น