ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

8.จวนตระกูลหาน

ชื่อตอน : 8.จวนตระกูลหาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 364

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ย. 2563 07:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
8.จวนตระกูลหาน
แบบอักษร

เมืองหลันหลิน

เช้าวันต่อมา... หลังจากคืนวันเทศกาลงานฉงหยางได้จบลงไป ผู้แทนพระองค์ในอานอ๋อง ท่านอ๋องซีสุ่ยได้เสด็จมาถึงจวนตระกูลหานด้วยพระองค์เองโดยไม่ได้นัดหมายทางจวนเอาไว้ล่วงหน้า ทางจวนตระกูลหานต่างพากันรีบรับเสด็จให้สมพระเกียรติทันที

“คารวะท่านอ๋อง เชิญเสด็จในจวนก่อนขอรับ” ท่านหานชงรีบออกไปรับเสด็จหน้าจวนในทันที และได้เชิญท่านอ๋องซีสุ่ยเข้าจวน

“ท่านหานชนมิต้องมากพิธี และมิต้องใช้ราชาศัพท์ก็ได้นะ วันนี้ข้ามาคุยธุระส่วนตัว มิใช่เรื่องทางราชการน่ะ” อ๋องซีสุ่ยได้เอ่ยขึ้นมาหลังจากที่ได้รับคำเชื้อเชิญให้เข้าจวนไป จากนั้นหานชงก็นำท่านอ๋องซีสุ่ยไปที่ห้องโถง เพื่อรับรองการมาของซีสุ่ยอ๋องทันที พร้อมกับให้บ่าวรับใช้ภายในจวนเรียกคุณหนูมู่ตานออกไปคารวะท่านอ๋องด้วย

 

ห้องคุณหนูมู่ตาน

สาวใช้คนสนิททั้งสองคนกำลังช่วยแต่งตัวให้คุณหนูมู่ตานอยู่อย่างเร่งรีบ เพราะการมากระทันหันตั้งแต่เช้าของท่านอ๋องนั้นทำให้คุณหนูมู่ตานแต่งตัวไม่ทัน

ก๊อก!! ก๊อก!! เสียงเคาะประตูได้ดังขึ้น

“ผู้ใดกันมิรู้หรือว่ากำลังยุ่งอยู่” ฉินชิงได้เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่ชอบใจแต่อย่างใดนัก เพราะตอนนี้ก็ยิ่งแต่งตัวให้คุณหนูมู่ตานไม่ทันอยู่

“เหย่เตี๋ยเองขอรับ” เหย่เตี๋ยได้เอ่ยขึ้นทันที

“อ้าวเหย่เตี๋ยเองหรือมีธุระอะไรว่ามาเลย ตอนนี้ข้าแต่งตัวอยู่” คุณหนูมู่ตานได้เอ่ยออกมาจากด้านในของส่วนตัวของนาง

“ข้าทราบว่าคุณหนูแต่งตัวมิทันขอรับ ก็เลยนำเสื้อคลุมตัวใหม่มาให้!!” เหย่เตี๋ยได้เอ่ยขึ้น ทำให้คุณหนูมู่ตานสั่งให้เหยาเหยาสาวใช้อีกคนมาเปิดประตูพาเหย่เตี๋ยเข้าไปในห้องส่วนตัวทันที

“พี่เหยาเหยานี่เป็นเสื้อคลุมเท่านั้น ถ้าท่านแต่งชุดด้านในให้คุณหนูเสร็จแล้วพาท่านออกมาได้เลยขอรับ” เหย่เตี๋ยได้เอ่ยขึ้นต่อ ฉินชิงจึงได้พาคุณหนูมู่ตานออกมา เหย่เตี๋ยไม่รอช้าใช้ผ้ารัดช่วงเอวของคุณหนูมู่ตานเอาไว้ให้แน่นแล้วผูดเชือกด้านหลังเอาไว้ด้วยจากนั้นก็ได้นำผ้าปักลายดอกโบตั๋นตามชื่อนางมาผูกให้เป็นระย้าเบื้องหน้า จากนั้นก็สวมเสื้อคลุมสีชมพูลายผีเสื้อที่เหยาเตี๋ยนำมาทับอีกที แล้วหาเข็มเข็ดผ้ามารัดภายนอกอีกก็เสร็จสมบูรณ์

“ข้ามิอยากจะเชื่อเลย รอดตายเพราะเจ้าอีกแล้วนะนี่” ฉินชิงได้ออกปากออกมาทันที เมื่อเห็นว่าคุณหนูมู่ตานงดงามพร้อมที่จะพบท่านอ๋องซีสุ่ยได้แล้ว

“ยังมิใช่เวลามาชมข้านะขอรับ พี่เหยาเหยาท่านช่วยหาปิ่นรูปผีเสื้อมาปักให้คุณหนูด้วยนะขอรับ และถ้ามีจี้หยกรูปผีเสื้อห้อยเอวที่เข้ากันคงดีมิน้อยขอรับ” เหย่เตี๋ยได้เอ่ยขึ้นเพิ่ม เพราะเป็นว่ากระโปรงที่ปักเป็นลายดอกโบตั๋นแล้ว ควรที่จะมีีผีเสื้อมาโบยบินด้วย

“ฉินชิง เจ้าเอากล่องเครื่องดับของข้าออกมาค้นดูทีสิ เพื่อจะมีจี้หยกรูปผีเสื้อห้อยเอว” คุณหนูมู่ได้สั่งสาวใช้ออกไป และไม่นานักฉินชิงก็ได้ถือกล่องเครื่องประดับออกมา เพื่อหาเครื่องประดับรูปผีเสื้อที่จะได้เข้ากันกับชุด จนในที่สุดก็ได้เครื่องประดับชิ้นที่สามารถเข้ากับชุดได้ ทุกคนจริงรีบช่วยกันแต่งตัวให้คุณหนูมู่ตานอย่างเร่งด้วยเพื่อที่จะได้ออกไปรับรองท่านอ๋องซีสุ่ยที่มาเยือน...

 

 

ห้องโถงใหญ่ จวนตระกูลหาน

หานชงได้คุยกับท่านอ๋องซีสุ่ย เกี่ยวเรื่องต่าง ๆ ในเมืองหลันหลิน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ที่เกิดขึ้นด้วย ก่อนที่จะวนเข้าเรื่องของตัวเองในท้ายที่สุด ทำเอาหานชางตกใจอยู่ไม่น้อย

“คารวะท่านอ๋องเพคะ!!” คุณหนูมู่ตานปรากฎตัวด้วยชุดลายผีเสื้อสีชมพูกับดอกโบตั๋นสีแดง ทำเอาท่านจ้องมองตาแทบไม่กระพริบ

“แม่นางมู่ตานวันนี้ข้ามาด้วยเรื่องส่วนตัว มิต้องใช้าราชาศัพท์อย่างที่เราคุยกันตอนที่เจอกันครั้งแรกนะ” ซีสุ่ยอ๋องได้เอ่ยขึ้นพร้อมพยักหน้าเบา ๆ จากนั้นก็ผายมือออกไปเพื่อส่งสัญลักษณ์ว่า... เชิญตามสบาย

“มู่ตานทราบแล้วเจ้าค่ะท่านอ๋อง” คุณหนูมู่ตานเอ่ยขึ้นแล้วลุกจากการถอนสายบัวคารวะซีสุ่ยอ๋อง โดยมีสาวใช้คนสนิททั้งคอยช่วยประคองให้นางไปนั่งที่เก้าอี้

“ท่านอ๋อง มู่ตานผู้เป็นบุตรสาวข้ามาแล้วท่านก็ถามนางเองเถิดนะขอรับ” หานชงได้เอ่ยขึ้นต่อหน้าทุกคน เพราะตอนนี้ฮูหยินใหญ่ก็มาพร้อมหน้าแล้ว...

“คือแม่นางมู่ตาน วันนี้ข้ามาสู่ขอเจ้ากับท่านหานชง แต่ท่านหานชงบอกข้ากลับมาว่า... ให้ข้าถามเจ้าเอง... เพราะเรื่องความรักท่านหานชงจะมิบังคับลูก ข้าเลยอยากรู้ว่าเจ้าประสงค์ที่จะออกเรือนไปเป็นพระชายาให้ข้าได้หรือไม่?” ซีสุ่ยอ๋องถามออกไปตรง ๆ พร้อมจ้องหน้ามู่ตานไปด้วยจนนางอายหน้าแดงเป็นอย่างมาก

“ข้าแล้วแต่ท่านพ่อและท่านแม่จะตัดสินใจเจ้าค่ะ ตัวข้าเองนั้นมิขัดประสงค์ของท่านอ๋องอยู่แล้ว...เจ้าค่ะ” มู่ตานได้เลี่ยงการตอบไปตรง ๆ โดยใช้หานชงผู้เป็นพ่อกับฮูหยินใหญ่ผู้เป็นแม่ช่วยจัดสินใจแทนนาง ทั้งที่จริงนางเองนั้นก็ได้ตอบตกลงไปในตัวอยู่แล้ว ท่านอ๋องได้แต่ยิ้มขึ้นอย่างพอใจ

“ท่านหานชงและฮูหยินใหญ่ล่ะว่าอย่างไร” ซีสุ่ยอ๋องได้ถามออกไปทางผู้ใหญ่ทั้งสองคนต่อทันที

“ข้ามิชัดข้องอันใดอยู่แล้วขอรับท่านอ๋อง” หานชงได้เอ่ยขึ้นมาทันทีพร้อมยกยิ้มขึ้นอย่างมีความสุข

“หากท่านอ๋องไปรดมู่ตานของเรา ข้าเองก็มิขัดข้องอันใดเช่นกันเจ้าค่ะ” ฮูหยินใหญ่เองก็ได้ตอบออกไปพร้อมรอยยิ้มที่แสนจะภาคภูมิใจในตัวบุตรสาวยิ่งนัก เพราะพระชายานั้นเป็นตำแหน่งที่สูงมาก และอยูเหนืออิสตรีมากมาย

“เช่นนั้นก็ถือว่า... การสู่ขอของข้าประสบผลสำเร็จสินะ!?” ซีสุ่ยอ๋องได้เอ่ยขึ้นเชิงถามออกมาอีกครั้ง...

“ย่อมเป็นนั้นขอรับ ท่านอ๋องวางใจได้เลยขอรับ” หายชงยืนยันคำตอบเดิม ที่ยกมู่ตานให้แต่งงานเป็นพระชายาในซีสุ่นยอ๋องอีกครั้ง จากนั้นท่านอ๋องก็อยู่ที่จวนตระกูลหานทั้งวัน เพื่อคุยกับมู่ตาน

 

เรื่องที่ไม่คาดคิดอย่างมี่ท่านอ๋องซีสุ่ยอยากจะได้หานมู่ตานไปเป็นพระชายา จึงมาสู่ขอด้วยตัวเอง และนายท่านหานชงเองนั้นก็ไม่ขัดข้องเลยแม้แต่นิดเดียว พร้อมยกคุณหนูมู่ตานให้ท่านอ๋องซีสุ่ยด้วยความเต็มใจ ได้กระจายออกไปภายในจวนตระกูลหานโดยทั่วกัน ทำให้ทุกคนยินดีกับคุณหนูมู่ตานกันเป็นอย่างมาก

ท่านอ๋องซีสุ่ยยังได้เอ่ยขึ้นมาด้วยว่า... ครั้งแรกที่เจอมู่ตานก็เพราะกระโปรงของนางต่างจากผู้อื่นคือแปลกแต่งดงาม ส่วนครั้งที่2คือเจอมู่ตานเพราะผ้าคล้องไหล่ที่โดดเด่น ทำให้หลาย ๆ คนรู้ว่า... อาภรณ์ที่มู่ตานใส่แล้วสะดุดตาท่านอ๋องนั้นล้วนแล้วแต่เป็นผลงานของเหย่เตี๋ย ผู้ที่คอยดูแลลายผ้าและตัดเย็บให้คนในจวนตระกูลหานนั่นเอง เหย่เตี๋ยจึงเป็นที่ยอมรับในบ่าวไพร่ด้วยกันเอง และเป็นที่โปรดปรานของนายท่านหานชงกับฮูหยินใหญ่อยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

จากนั้นเหตุการณ์ก็เข้าสู่ภาวะปกติ จวนตระกูลหานกลับมาสงบอีกครั้ง คุณหนูมู่ตานเองก็เตรียมตัวเป็นพระชายา ตอนนี้นางได้ฝึกมารยาทและขนบธรรมเนียมที่ต้องใช้ในจวนอ๋องอยู่อย่างตั้งใจ

เหย่เตี๋ยนั้นได้รับงานที่ใหญ่มากคือให้ตัดเย็บชุดส่งตัวพระชายาไปถวายตัว ทำให้เหย่เตี๋ยเองนั้นก็ต้องตั้งใจทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุดเช่นเดียวกัน

ฮูหยินใหญ่ได้สั่งซื้อผ้าไหมบริสุทธิ์ชั้นดีที่มีราคาแพงมากมาจากเมืองหลวง โดยผ้าไหมบริสุทธิ์ส่วนใหญ่นั้นมีสีขาวและยังไม่ได้ย้อมสี เหย่เตี๋ยจึงขออนุญาตฮูหยินใหญ่เอาเหย่ซวินญาติผู้น้องที่เก่งและชำนาญเรื่องการย้อมสีมากกว่าตนมาช่วยงาน ซึ่งฮูหยินใหญ่ก็ได้อนุญาตทันที นางมีข้อแม้แค่ว่างานที่ออกมาต้องดีที่สุดเท่านั้น

เหย่เตี๋ยถึงจะเก่งในทุก ๆ เรื่องก็จริงแต่การย้อมผ้านั้นคงต้องยกให้เหย่ซวินที่ทำได้ดีกว่าตัวเองเป็นอย่างมาก เหย่ซวินจึงเข้ามาช่วยเหย่เตี๋ยย้อมสีผ้าไหมบริสุทธิ์และผ้าที่ต้องใช้ในวันพิธีส่งตัวเจ้าสาวจำนวนมาก ด้วยพรสวรรค์ในการย้อมสีของเหย่ซวิน ที่สามารถย้อมสีได้ตามที่สั่งทุกอย่างทำให้ฮูหยินใหญ่เอ็นดูเหย่ซวินด้วยอีกคน และรู้ว่าทางบ้านไม่มีคนทำงานบ้านที่ต้องมาช่วยเหย่เตี๋ยแบบนี้ ถึงให้คนครัวทำอาหารเย็นใส่ปิ่นโตให้เหย่ซวินถือกลับไปกินกับทุกคนที่บ้านด้วย เป็นแบบนี้เรื่อยมาตลอดระยะเวลา3เดือนที่เหย่ซวินไปช่วยงานเหย่เตี๋ยที่จวนตระกูลหาน

ผ้าทุกผืนถูกย้อมสีตามที่ได้กำหนดเอาไว้อย่างสมบูรณ์แบบ และถูกใจฮูหยินใหญ่เป็นอย่างมาก เพราะเหย่ซวินก็ทำงานได้ละเอียดไม่แพ้เหย่เตี๋ยเลยแม้แต่น้อย

เหย่เตี๋ยที่รับผิดชอบชุดสำคัญให้กับมู่ตานก็ได้ทยอยตัดชุดต่าง ๆ ออกมาจนใกล้จะสมบูรณ์แบบแล้ว ส่วนใหญ่ก็จะเหลือแค่ขั้นตอนการลองชุดและแก้มันเท่านั้น มู่ตานมาที่ห้องอาภรณ์พร้อมด้วยสาวใช้คนสนิททั้งอย่างคนอย่างเช่นเคย

“เหย่เตี๋ยข้าได้คุยกับท่านอ๋อง ตลอดจนท่านพ่อและท่านแม่ของข้าแล้วนะ เรื่องที่ข้าจะขอเจ้าเป็นดูแลเสื้อผ้าให้ข้าที่เมืองหลวง ทางท่านอ๋องทรงอนุญาต แต่ทางท่านพ่อและท่านแม่ของข้าบอกว่าให้ถามเจ้าดูก่อน เหมือนตอนที่ข้าถูกสู่ขอท่านให้ข้าเลือกเองว่าจะแต่งหรือมิแต่ง และเจ้าล่ะสามารถไปอยู่รับใช้ข้าที่เมืองหลวงได้หรือไม่?” คุณหนูมู่ตานเอ่ยถามเหย่เตี๋ยออกไป ขณะที่นางกำลังลองชุดอยู่ด้วย

“ข้าต้องปฏิเสธคุณหนูนะขอรับ มิใช่ว่าข้ามิอยากไปรับใช้ท่านแต่ว่าข้ามิอาจทิ้งท่านแม่อละท่านอาทั้ง2คนที่ป่วยหนักอยู่ กับเหล่าญาติผู้น้องของข้าได้ขอรับ ข้าในตอนนี้มิสามารถเลือกเส้นทางชีวิตของตัวเองได้แต่อย่างใด ขอให้คุณหนูเข้าใจข้าด้วยนะขอรับ” เหย่เตี๋ยได้ตอบปฏิเสธออกไปตรง ๆ แบบไม่ให้เสียน้ำใจ โดยใช้เหตุผลจริงที่ประสบอยู่ในขณะนี้มาอธิบาย คุณหนูมู่ตานก็พยักหน้าเข้าใจขึ้นมาทันที

“อันที่จริงข้าก็รู้คำตอบตั้งแต่ที่ ท่านพ่อกับท่านแม่ของข้าบอกว่า... ให้มาถามเจ้าดูก่อนแล้วล่ะ ที่พวกท่านพูดแบบนั้นเพราะรู้ว่า... เจ้าต้องปฏิเสธอย่างแน่นอน แต่มันก็ช่วยมิได้ เพราะเจ้าก็มีภาระและหน้าที่ของเจ้าที่ต้องคอยดูแลนี่นา” คุณหนูมู่ตานได้เอ่ยขึ้นมาต่ออีกอย่างเข้าใจเหย่เตี๋ยเป็นอย่างดี

“ขอบคุณคุณหนูนะขอรับที่ชวนข้าไปอยู่ด้วยและเจ้าใจข้า” เหย่เตี๋ยตอบออกไป พร้อมจัดชุดให้มู่ตานต่อไปก่อนเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง “ชุดส่งตัวเจ้าสาวใส่เสร็จแล้วขอรับคุณหนู เป็นอย่างไรบ้างขอรับ?” เหย่เตี๋ยเอ่ยถามต่อ ทำให้มู่ตานหมุนตัวไปเพื่อดูเงาของตัวเองที่อยู่ในฉันฉ่องทันที

“งดงามมากเลยเจ้าค่ะคุณหนู” ฉินชิงได้เอ่ยออกมาตามความจริงโดยที่ไม่ได้คิดจะประจบเจ้านายเลยแม้แต่น้อย

“จริงดั่งที่ฉินชิงชมออกไปเจ้าค่ะ งดงามจนไร้ซึ่งคำบรรยายใด ๆ เลยเจ้าค่ะ” เหยาเหยาสาวใช้อีกคนได้เอ่ยสนับสนุนขึ้นอย่างเห็นด้วย

“น่าเสียดายนะที่หลังจากข้าแต่งงานไปแล้ว คงจะมิได้ใส่ชุดงดงามที่เจ้าตัดเย็บอีกแล้ว” คุณหนูมู่ตานเอ่ยขึ้นอย่างถอนใจไปด้วย เพราะคิดว่าเหย่เตี๋ยที่ปฏิเสธการติดตามตนนั้นมีฝีมือเป็นอย่างมาก ยากที่จะหาคนอื่นมาทดแทนได้

“เหตุใดท่านจึงกล่าวเช่นนั้นขอรับคุณหนู ถึงท่านจะแต่งงานไปแล้ว ก็แค่ส่งคนมาบอกว่าอยากได้ชุดเพิ่ม ข้าที่อยู่จวนตระกูลก็สามารถตัดชุดให้ท่านได้ตามปกตินะขอรับ แค่ในสถานการณ์ฉุกเฉิน ท่านคงต้องให้พี่ฉินชิงกับพี่เหยาเหยาช่วยแทนน่ะขอรับ” เหย่เตี๋ยได้เอ่ยออกไปตามสิ่งที่มันควรจะเป็น ทำให้คุณหนูมู่ตานยิ้มกว้างขึ้นมาได้ในทันที

“จริงอย่างที่เจ้ามาเลยนะ ข้านี่น่าจะคิดได้นานแล้ว!!” มู่ตานสบายใจเรื่องเสื้อผ้าขึ้นมาเป็นอย่างมาก พร้อมกับลองชุดอื่น ๆ ไปเรื่อย ๆ จนครบ

 

3เดือนต่อมาหลังปีใหม่

คนจวนตระกูลหานก็ได้ดีใจครั้งใหญ่เมื่อมีสมรสพระราชทานจากอานอ๋องทรงประทานให้อ๋องซีสุ่ยได้แต่งงานกับหานมู่ตานในฐานะพระชายา ทำให้คุณหนูมู่ตานกลายเป็นพระชายามู่ตานและได้ย้ายไปอยู่ที่เทียนสุ่ยพร้อมบ่าวรับใช้คนสนิททั้ง2คนที่จวนของอ๋องซีสุ่ย ทำให้ตระกูลหานต่างปราบปลื้มและยินดีกับเรื่องมงคลที่เกิดขึ้น ได้จัดงานฉลองยิ่งใหญ่7วัน7คืนและให้บ่าวไพร่ในจวนหยุดงานได้3วัน

เหย่เตี๋ยจึงหลีกหนีความวุ่นวายงานฉลองในจวนตระกูลหาน กลับไปบ้านที่เขตชานเมือง เพื่อดูแลท่านแม่และท่านอาทั้ง2คนที่ป่วยอยู่ช่วยเหย่ซวินญาติผู้น้องที่มาช่วยงานเขาก่อนหน้านี้แทน

 

 

 

 

 

_____________________________

作成:令和21121

เหย่เตี๋ยที่รักครอบครัวจึงไม่ได้ทำตามความฝันทั้ง ๆ ที่มีโอกาสมาแล้ว แต่ไม่สามารถคว้าเอาไว้ได้

ถ้าไรท์พิมพ์ผิดเป็นซื่อหมิงขออภัยนะครับ บางทีมันเบลอกับเรื่องหลักครับ

สุดท้ายอย่าลืมกดไลค์👍และคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ

 

ความคิดเห็น