ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ : )

ชื่อตอน : Meet Again

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 351

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2563 11:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Meet Again
แบบอักษร

กฤชญา........ 

 

    ฉันมาถึงศิริอัครวาณิชกรุ๊ปก่อนเวลาเริ่มงานนานพอสมควร

    มันมากพอที่ฉันมีเวลาสำรวจล็อบบี้ของบริษัทแทบจะทุกซอกทุกมุม

    “บริษัทใหญ่เกมือนกันแฮะ เจ้าของคงอายุไม่น้อยแล้วซินะ”

    ฉันได้แต่คิดว่าเจ้าของบริษัทจะเป็นคนแบบไหน

    อายุของเค้าคงจะมากว่าฉันหลายสิบปีเป็นแน่

    “มาเริ่มงานวันแรกใช่มั๊ยครับ”

    ฉันหันไปมองทางต้นเสียงที่ยืนห่างจากฉันไม่มาก

    “คะ?....ค่ะ”

    “ผมก็มาเริ่มงานวันแรก”

    ชายแปลกหน้ายังคงพูดต่อ

    “ค่ะ”

    เค้าเดินมานั่งลงที่โซฟาตรงข้ามกับฉัน

    “ผมชื่ออานัท หรือจะเรียกว่านัทเฉย ๆ ก็ได้ครับ แล้ว...”

    “เกียร์ค่ะ”

    “ขอโทษนะครับ แล้วอายุเท่าไหร่เอ่ย”

    “จะเอาซื้อหวยหรอคะ”

    ฉันถามพร้อมกับหัวเราะไปด้วย

    “จะได้แทนตัวเองถูกไง”

    “23 ค่ะ”

    “งั้นผมก็เป็นพี่ซิ แทนตัวว่าพี่เลยละกัน พี่อายุ 26 ครับ”

    คนนี้รึเปล่านะที่มาตัดหน้าตำแหน่งที่ฉันเล็งเอาไว้ ฉันคิดในใจ

    “ค่ะพี่นัท”

    “ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

    “เช่นกันค่ะ”

    การมีคนรู้จัก มันก็ยังดีกว่าไม่มีคนรู้จักเลย ฉันคิดนะ

    “แล้วเกียร์ทานอะไรมารึยัง”

    “เกียร์เรียบร้อยมาแล้วค่ะ แล้วพี่นัทล่ะ”

    “เรียบร้อยมาแล้วเหมือนกัน เป็นไงตื่นเต้นมั๊ย”

    “ก็นิดนึงค่ะ”

    “อายุแค่นี้ ทำงานที่แรกรึเปล่าเนี่ย”

    “ไม่ใช่หรอกค่ะ อืม...ที่ที่สามแล้วค่ะ”

    เพราะก่อนที่ฉันจะย้ายมาเมืองไทย ฉันทำงานในตำแหน่งเลขานุการมาสองบริษัทแล้ว

    เหตุผลที่ลาออกจากบริษัทแรก ก็เพราะเจอเจ้านายหัวงู เจ้าชู้ไม่เลือก ฉันเลยต้องลาออก

    ส่วนบริษัทที่สอง คือต้องย้ายกลับเมืองไทย ฉันก็เลยต้องลาออกมานี่แหละ

    “ทำไมถึงอยากเปลี่ยนงานล่ะ”

    “พอดีว่าเกียร์ต้องย้ายบ้านน่ะค่ะ เลยจำเป็นต้องย้ายงานด้วย”

    “เหมือนพี่เลยเปลี่ยนงานเพราะต้องย้ายบ้าน แย่เลยเนอะ”

    น้ำเสียงของเค้าฟังดูเศร้า ๆ เหมือนไม่อยากจากที่ทำงานเก่ามาเลย

    “มันไม่แย่ขนาดนั้นหรอกค่ะ ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ เราก็ต้องดิ้นรน”

    พูดดีมีสาระก็เป็นนะฉันเนี่ย

    “น้องเกียร์นี่ทัศนคติดีมาก ๆ เลยนะครับ”

    “ก็แค่บางเรื่องค่ะ”

    “หืม?”

    “เกียร์ล้อเล่นค่ะ”

    “จะว่าอะไรมั๊ยถ้าพี่จะขอเป็นเพื่อน”

    “เป็นเพื่อนจำเป็นต้องขอกันด้วยหรอคะ”

    “นั่นซิเนอะ”

    “พี่นัทมาตำแหน่งธุระการรึเปล่าคะ”

    “รู้ได้ยังไงเนี่ย”

    “ก็เพราะมันคือตำแหน่งที่เกียร์เล็งไว้ไงคะ ที่นัทมาแย่งไปเฉยเลย”

    “อ้าวซะงั้น พี่ขอโทษนะครับ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

    “ก็ไม่อยากจะยกโทษให้หรอกนะคะ”

    “แล้วน้องเกียร์ได้ตำแหน่งอะไรเอ่ย”

    “เลขาค่ะ”

    “ฮ๊ะ?”

    “ฟังไม่ผิดหรอกค่ะ ”

    “โชคดีสุด ๆ ไปเลย”

    “ไอ้ดีมันก็ดีหรอกค่ะ แต่ก็แอบกังวนนิดนึงนะ”

    “กังวนเรื่องอะไรครับ”

    “กลัวเจอเจ้านายดุค่ะ”

    “อย่าพึ่งกลัวอะไรที่ยังไม่ได้เผชิญซิ ยังไงพี่ก็เอาใจช่วยนะ”

    “เกียร์ก็เอาใจช่วยพี่นัทนะคะ”

    ฉันนั่งคุยกับเพื่อนใหม่ที่พึ่งรู้จักไปเรื่อย ๆ จนได้เวลาเริ่มงาน

    ช่วงเช้าจะเป็นการอบรมเรื่องของกฎระเบียบที่พนักงานควรต้องรู้ และเซ็นสัญญาว่าจ้าง

    จนกระทั่งมาถึงช่วงบ่าย ฉันถูกหัวหน้าฝ่ายบุคคลพามาหยุดอยู่ที่หน้าห้องของประธานบริษัท

    ฉันมองหาโต๊ะทำงานที่สมควรตั้งอยู่หน้าห้อง แต่ก็ไม่เห็นซักตัว

    “ขอโทษนะคะ”

    “คะ?”

    “ไม่ทราบว่า จะให้เกียร์นั่งทำงานตรงไหนหรอคะ”

    ก็ฉันสงสัยไงเลยต้องถาม

    “เดี๋ยวท่านประธานจะแจ้งให้ทราบเองนะคะ”

    “ค่ะ”

    ฉันก็ยังงงอยู่ดี เป็นเลขาแต่ไม่มีโต๊ะให้นั่งหน้าห้อง

    แล้วจะให้ฉันนั่งทำงานตรงไหน ในห้องกับเค้างั้นเรอะ? แปลก ๆ แฮะ

    “พร้อมมั๊ยคะ?”

    หัวหน้าฝ่ายบุคคลถามฉันอีกครั้ง

    “เกียร์ขอถามอีกอย่างได้มั๊ยคะ”

    “ถามมาได้เลยค่ะ”

    “ท่านประธานเป็นคนแบบไหนคะ”

    “ท่านไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดหรอกค่ะ สบายใจได้”

    แต่ทำไมฉันรู้สึกสังหรณ์ใจยังไงบอกไม่ถูกเลยจริง ๆ

    “ค่ะ เกียร์พร้อมแล้วค่ะ”

    

วายุ......... 

 

   ‘ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูหน้าห้องทำงานของผมดังขึ้น

    “มาแล้วซินะ”

    ผมวางแฟ้มเอกสารที่กำลังอ่านลง ก่อนจะเอนหลังไปกับพนักพิงเก้าอี้ด้วยท่าผ่อนคลาย แล้วหมุนเก้าอี้หันหน้าเข้าผนังห้อง

    “เชิญครับ”

    สิ้นเสียงอนุญาตของผมประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออก

    “ท่านประธานคะ ดิฉันพาเลขามาส่งค่ะ”

    “ครับ”

    “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ดิฉันขอตัวกลับไปทำงานต่อนะคะ”

    “เชิญครับ”

    เมื่อผมได้ยินเสียงประตูห้องปิดลง

    ผมจึงค่อย ๆ หันหน้ากลับมาเผชิญหน้ากับเลขาที่ยืนอยู่ตรงหน้าผม

    “สวัสดีครับคุณกฤชญา คลูช”

    “.........”

    คนตรงหน้าผมได้แต่ยืนนิ่ง

    “จะไม่ทักทายเจ้านายหน่อยหรอครับ”

    “สวัสดีค่ะ ดิฉันกฤชญา มารับหน้าที่เป็นเลขาของท่านประธานค่ะ”

    “ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้ร่วมงานกับคุณ ผมหวังว่า...คุณจะปฏิบัติหน้าที่เลขาได้เป็นอย่างดีนะครับ”

    “แน่นอนค่ะ”

    “งั้น....ผมเริ่มเลยนะครับ”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว