email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คนรักที่แสนโหดร้าย

ชื่อตอน : คนรักที่แสนโหดร้าย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.9k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ย. 2564 14:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คนรักที่แสนโหดร้าย
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.49 คนรักที่แสนโหดร้าย

รพ.แซนวู้ด

 

อธิปเดินเข้าห้องพิเศษวีไอพีของศิรสาที่โรงพยาบาลแซนวู้ดด้วยใบหน้าอันยุ่งเหยิง เพราะเมื่อคืนจัสมินเป็นไข้ทับระดู ตัวร้อนและหนาวสั่นทั้งคืนจนทำให้เขาต้องโทรศัพท์ไปขอแลกเวรกับเพื่อน โดยให้เพื่อนทำงานกะกลางคืน เพื่อที่เขาจะได้มีเวลาดูแลเธอ ส่วนชายหนุ่มก็ไปทำงานแทนเพื่อนในช่วงกลางวัน

 

ขณะอยู่ที่โรงงาน เขาก็ห่วงพะวงถึงแต่สาวน้อยที่ตอนเช้าก่อนเขาจะออกจากคอนโด เธอยังหลับสนิทอยู่บนเตียง แม้ไข้จะลดลงแต่ก็ยังอดห่วงไม่ได้ นึกอยากโทรศัพท์ไปหาเพื่อถามอาการแต่เมื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาใจกลับไม่กล้ากดโทร.ไปหาเธอ กลัวการปฏิเสธ

 

ถ้าเธอตัดสายเขาทิ้งล่ะ?

 

ชายหนุ่มเปิดประตูห้องพักผู้ป่วยวีไอพีเข้าไปเห็นศิรสาที่นั่งสะอื้นจนตัวโยนอยู่บนเตียงผู้ป่วย มีศศิพิมยืนโอบกอดน้องสาวไว้ ไร้เงาของพ่อแม่อธิปและณัฐนิธาน คิ้วหนาเข้มขมวดเข้าหากันทันทีที่เห็นภาพนั้น

 

"ป๊ากับม๊าล่ะพิม" เขาถามเบาๆ ก่อนเดินไปหย่อนก้นนั่งที่เก้าอี้ปลายเตียงอย่างเหนื่อยล้า

 

"ลุงเฮงกับป้าวันกลับไปพักที่คอนโดแล้วค่ะ"

 

"แล้วรสาร้องไห้ทำไม?" อธิปเสียงเข้มถามทันที

 

"ฮือ ฮือ ฮือ"

 

เมื่อได้ยินเสียงทักจากพี่ชายก็ทำให้ศิรสาร้องไห้หนักขึ้นไปอีก

 

"ก็คุณจัสมินน่ะซิคะพี่อธิป" ศศิพิมพูดขึ้น

 

"จัสมินทำไม?"

 

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอีกครั้ง ใจกระตุกวูบเมื่อได้ยินน้องสาวพูดถึงคนที่เขาเองก็กำลังคิดถึงอยู่เช่นกัน

 

"คุณจัสมินมาที่นี่ค่ะ"

 

"อะไรนะ? จัสมินมาที่นี่หรอ?"

 

น้ำเสียงที่ตกใจของอธิปพลอยทำให้สองสาวหันไปมองหน้าเขาพร้อมกัน

 

"ใช่ค่ะ มาก็ไม่มาเปล่า ยังจะมาทำให้รสาร้องไห้อีก"

 

ศศิพิมพูดพลางใช้มือลูบผมปลอบน้องสาว อธิปตกใจมากกับสิ่งที่ได้รับรู้ ชายหนุ่มเพ่งมองไปข้างหน้าอย่างโกรธจัด

 

ยัยเด็กบ้า!!!!

 

เมื่อไหร่จะหยุดสร้างความเดือดร้อนให้รสาซะทีนะ??

 

เขาคิดพลางขบกรามเน้น

 

"ที่รสาร้องไห้ ก็เพราะว่าปลื้มใจที่น้องแจ๊สมา..."

 

ศิรสายังไม่ทันอธิบายว่าเธอร้องไห้เพราะดีใจที่จัสมินสำนึกผิดแล้วมาขอโทษ และตอนนี้ทั้งสองคนก็ปรับความเข้าใจกันเรียบร้อยแล้ว

 

แต่อธิปก็ผลุนผลันออกไปจากห้องด้วยใบหน้าบอกบุญไม่รับซะก่อน โดยไม่ได้ทันฟังที่ศิรสาเล่าให้จบ ปล่อยให้สองสาวมองหน้ากันอย่างสงสัยในพฤติกรรมของพี่ชาย

 

"อ้าวพี่อธิป จะรีบไปไหนคะ? รสายังพูดไม่จบเลย"

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

 

วิวริเวอร์คอนโด

 

ภายในห้องครัวที่แสนจะเรียบง่าย มีมุมสำหรับทำอาหารและเคาน์เตอร์เล็กๆกับเครื่องใช้ไฟฟ้าสำหรับประกอบอาหารอยู่ไม่กี่ชิ้น เพราะเจ้าของห้องไม่ได้ใช้ครัวทำอาหารบ่อยนัก

 

จัสมินกับวันกำลังช่วยกันคัดแยกสิ่งของที่สาวน้อยซื้อมาจากห้างสรรพสินค้าส่วนใหญ่จะเป็นของสดอย่างเนื้อสัตว์ อาหารทะเล รวมไปถึงผักและผลไม้

 

วันรู้สึกถูกชะตากับเด็กสาวเป็นพิเศษ แม้เธอจะอายุเพียงยี่สิบเอ็ด แต่การพูดจากลับดูมีวุฒิภาวะมากกว่าอายุ สองสาวต่างวัยได้พูดคุยกันทุกเรื่องอย่างสนุกสนาน จนวนมาถึงเรื่องคนรักของจัสมินอีกรอบ หญิงสาวเล่าแค่เพียงว่าคนรักของเธอทำงานเป็นช่างซ่อม เพิ่งรู้จักกันไม่นาน

 

"ป้าชักอยากเห็นหน้าผู้ชายที่โชคดีคนนั้นซะแล้ว"

 

หญิงสาวตอบรับคำพูดของเพื่อนบ้านสูงวัยเพียงแค่ยิ้มอ่อนๆเท่านั้น เธอจะบอกวันได้อย่างไรว่าเธอกับอธิปไม่ได้เป็นแฟนกัน เขาแค่ต้องการแก้แค้นเธอเท่านั้น

 

"อยู่กันสองคนคงสวีทกันน่าดูเลยซินะ" วันยังถามต่อ

 

"ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ เขาไม่หวานเลยสักนิด" เธอพูดพลางนึกไปถึงใบหน้าตี๋ที่มักจะบึ้งตึงกับเธอตลอดเวลา

 

"ผู้ชายก็งี้แหละจ๊ะมะลิ ภายนอกอาจดูแข็งๆแต่ข้างในอ่อนนุ่มนิ่มจะตาย ป้ารู้ดีเพราะสามีกับลูกชายป้าเขาเป็นอย่างนั้น"

 

"คงไม่ทุกคนมั้งคะ? อย่างน้อยก็ไม่ใช่เฮีย"

 

"เฮียหรอจ๊ะ?" แฟนหนูมะลิมีเชื้อสายจีนหรอ?"

 

"ใช่ค่ะ ตี๋มาก เวลายิ้มมองแทบไม่เห็นตาเลยค่ะ"

 

ขณะที่สองสาวกำลังเม้าท์อย่างสนุก เสียงประตูห้องที่ถูกเปิดออกอย่างแรงดังโครมคราม จนทั้งสองคนสะดุ้งพร้อมกัน จัสมินชะเง้อไปมองต้นทางของเสียงแล้วเม้มปาก

 

"สงสัยเฮียจะกลับมาแล้วค่ะคุณป้า เดี๋ยวแจ๊สขอไปดูหน่อยนะคะ"

 

หญิงสาวรีบเดินออกจากห้องครัวไปทันที วันจึงหยุดมือที่กำลังจัดเก็บสิ่งของลง เธออยากเห็นหน้าคนรักของมะลิชัดๆว่าจะหล่อสู้ลูกชายเธอได้หรือเปล่า?

 

จึงเดินตามไปช้าๆแต่ก็ต้องหยุดชะงักเท้าลง ยืนตัวชาทันทีที่ได้ยินเสียงคมเข้มที่คุ้นเคยตะคอกใส่หญิงสาวราวกับไม่ใช่คนรักกัน

 

"เธอไปหารสาที่โรงพยาบาลทำไม?"

 

"คะ..คือแจ๊ส ไปหาพี่.." หญิงสาวพูดเสียงตะกุกตะกักอย่างตกใจ

 

"ไปพูดอะไรให้รสาเสียใจอีก ถึงได้ร้องไห้ฟูมฟายขนาดนั้น"

 

"เปล่านี่ค่ะ แจ๊สยังไม่ได้ทำอะไรเลย"

 

หญิงสาวรีบปฏิเสธแต่เหมือนจะทำให้เขาโมโหหนักขึ้น อธิปเดินเข้าไปใกล้ใช้มือแข็งราวกับคีมเหล็กบีบที่ต้นแขนเรียวเล็กอย่างแรง จนจัสมินพูดออกมาอย่างเจ็บปวดว่า

 

"เฮียปล่อยแจ๊สนะคะ แจ๊สเจ็บ"

 

"เจ็บหรอ? แล้วที่เธอทำคนอื่นเจ็บมานับครั้งไม่ถ้วนล่ะ ฉันเห็นกับตาว่ารสาร้องไห้เพราะเธอ"

 

"แจ๊สแค่ไปคุยด้วยเฉยๆ"

 

"แค่คุยเฉยๆ แล้วรสาจะร้องไห้ทำไม?"

 

"แจ๊สไม่ทราบจริงๆค่ะ"

 

"แล้วเมื่อคืนที่ทำเป็นไข้หนาวสั่นน่ะ แกล้งป่วยใช่ไหม? จะเรียกร้องความสงสารจากฉันหรอ? บอกไว้ตรงนี้เลยนะว่าฉันไม่มีทางเห็นใจผู้หญิงอย่างเธอ เธอมันร้ายกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลย"

 

ชายหนุ่มบีบแขนสาวน้อยแรงขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าสวยออกอาการเจ็บปวดจนน้ำตาเริ่มไหลลงมา

 

เมื่อเขาเห็นเธอร้องไห้จึงหยุดการกระทำลงแล้วผลักร่างบางจนกระเด็นไปกระแทกผนังห้องอย่างแรงจนร่างบางทรุดลงไปกองกับพื้น

 

"โอ้ยยย!!!!"

 

"อย่ามาสำออย มารยาของเธอมันใช้กับฉันไม่ได้ จำไว้นะจัสมิน ถ้าเธอทำให้รสาเสียใจอีก ฉันเอาเธอตายแน่"

 

พูดจบชายหนุ่มก็เดินออกจากห้องแล้วปิดประตูจนเสียงดังสนั่น ทิ้งให้จัสมินที่ยังร้องไห้สะอึกสะอื้นค่อยๆยันกายตัวเองลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก

 

ส่วนหญิงสูงวัยอีกคนที่ยืนช็อคอยู่ในห้องถัดไป เธอได้ยินบทสนทนาตั้งแต่ต้นจนจบทุกประโยคของหนุ่มสาว วันยืนกำมือแน่นอย่างข่มอารมณ์ที่รู้ความจริงว่า คนรักที่แสนโหดร้ายของมะลิคือ

 

อธิป

 

ลูกชายของเธอเอง

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

อาตี๋ลูกชายม๊าใจร้ายมากค่ะ //แอบกระซิบข้างหูคุณแม่สามี

ถ้าชอบ .. ขอคนละคอมเม้นท์น้าาา

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว