facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ความจริง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2563 10:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความจริง
แบบอักษร

นักรบ talk

 

"อารมณ์ดีมาเลยนะมึง แดกเหยื่อก่อนมาหรือไง"เสียงไอไม้เอ่ยทักมาคนแรก

 

"แน่นอน"ผมตอบแบบชิวๆ 

 

"เด็ดไหมวะ แบ่งให้กูบ้างสิ"เพชรถาม

 

"ก็เด็ด แถมอร่อย แต่กูไม่แบ่งให้นะ"

 

"ทำไมวะ"ไม้ถามอย่างสงสัย ที่จริงผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าทำไมผมถึงได้หวงพี่เนย แค่รู้ว่ามีคนเห็นร่างกายพี่เนยของผมก็เดือดแล้ว หรือว่าผมยังไม่เบื่อ

 

"เพราะกูจะแดกต่อไปเรื่อยๆ"ผมตอบแบบนัั้น

 

"อย่าบอกนะว่าเป็นพี่คนสวยคนนั้น"ไอไม้พูดอย่างตกใจ

 

"กูชนะพนันวะ กูจับยัยนั้นมาเป็นเมียแล้ว ไหนละจ๊ะเงิน"ผมพูดอย่างชัยชนะ

 

"นี่กูต้องเสียเงินให้มึงหรอครับเนี้ย"เพชรพูดแบบเซ็งๆแค่เงินไม่กี่พันไม่ทำให้ขนหน้าแข้งมึงร่วงหรอก

 

"แพ้เอง ช่วยไม่ได้"แล้วพวกมันก็ควักเงินมาให้ผม อย่างน้อยก็มีค่าแดกเหล้าแล้วครับทุกคน

 

"แล้วมึงจะเอายังไงต่อกับพี่เนย"มึงนี่ก็สงสัยบ่อยเนอะ

 

"ก็เก็บไว้กินต่อไป เบื่อแล้วเดี๋ยวก็ทิ้งเองแหละ"ผมพูดแบบนั้น แต่ในใจผมจะทำแบบนั้นได้หรือเปล่า

 

"คงสนุกกันมากสินะ ที่เห็นฉันเป็นของพนัน"พี่เนย!!!

 

"พี่เนย!"

 

เพลี้ย!!

 

"ไอคนสารเลว แกทำแบบนี้กับฉันได้ไงวะ"พี่เนยพูดทั้งน้ำตา ผมไม่รู้จะพูดอะไร มันพูดไม่ออก แต่ผมรู้สึกเกลียดสายตาที่พี่เนยมองผม คงเกลียดแล้วสินะ คนในผับก็เริ่มหันมามองที่ผมเป็นตาเดียว

 

"ต่อไปนี้อย่าได้เจอกันอีกเลย ส่วนเรื่องที่ผ่านมาฉันถือว่าทำบุญให้หมามันแดก"พี่เนยพูดเสร็จแล้วก็วิ่งหนีออกไป ส่วนผมก็ยืนอยู่นิ่งๆไม่ขยับไปไหน ถ้าผมออกไปตามพี่เนยคงไม่อยากเห็นหน้าผมตอนนี้

 

"มึงแน่ใจหรอว่าจะปล่อยเอาไว้แบบนี้"วายุถาม ตั้งแต่มาก็พึ่งพูดนี่แหละ

 

"กูตามไปก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดี"

 

"ตามใจมึง ถือว่าเลือกแล้ว"วายุพูดแค่นั้นก็เงียบต่อไป ผมก็ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อไปดีตอนนี้มันตันไปหมดอย่างน้อยก็ขอเวลาให้ผมคิดหน่อยว่าจะปล่อยพี่เนยไปดีหรือเปล่า 

 

 

เนย tlak

 

"เข้มแข็งไว้เนย แกต้องผ่านมันไปได้"ตอนนี้ฉันกลับมาอยู่ที่ห้องของตัวเอง ความรู้สึกของฉันบอกได้คำเดียวเลยว่า'เจ็บ'ฉันมันโง่เองที่ปล่อยตัวปล่อยใจให้ไอคนสารเลวนั้น 

 

ครืด~ครืด~ [แจน]

 

"เนยตอนนี้แกอยู่ที่ไหน"พอฉันรับสายปุปแจนก็รีบถามทันที

 

"คอนโด"ฉันตอบแค่นั้น

 

"แกเป็นอะไรไหม นายไม้โทรมาบอกฉันว่าแกไม่ค่อยโอเค"ไม้เพื่อนของนายนักรบสินะ

 

"อึก แจนฉัน..อื้อๆๆ"ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับความรู้สึกของฉันดี

 

"ร้องออกมาให้หมดเลยเนย แล้วระบายออกมานะ"หลังจากนั้นฉันก็เล่าให้แจนฟังทั้งหมด แล้วฉันสัญญากับตัวเองว่า ฉันจะไม่อ่อนแอกับเรื่องนายนักรบอีกต่อไป

 

"ฉันอยากจะฆ่ามันซะจริงๆมาทำแบบนี้กับเพื่อนได้ไง"

 

"ฉันไม่อยากเจอหรือยุ่งเกี่ยวกับนายนักรยอีกแล้ว ปล่อยให้มันผ่านไปเถอะ ยังไงก็กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว"

 

"แกโอเคขึ้นยัง"

 

"ก็ดีขึ้นกว่าก่อนหน้านี้"

 

"โอเค เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันไปหานะ"

 

"จ๊ะ ขอบคุณแกมากนะ ถ้าไม่มีแกฉันไม่รู้ว่าจะระบายกับใคร"

 

"เรื่องแค่นี้เอง ไม่ต้องขอบคุณหรอกยังไงแกก็เพื่อนฉันนะเว้ย ฉันนอนก่อนนะ ฝันดี"

 

"ฝันดี"แล้วฉันก็กดวางสายจากแจน แล้วก็ไปล้างหน้าล้างตา ตาบวมเลยเห้ออ แล้วฉันก็เข้านอน และหลับไป

 

 

เช้าวันถัดมา

 

 

"นี่เนย ฉันว่ารุ่นพี่คนนี้หล่อดีนะ"ไม่ใช่เสียงใครที่ไหนก็เสียงแจนเองนั้นแหละที่กำลังนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียง

 

"ก็หล่อ"

 

"อะไรอะแกไม่กรี๊ดอะไรหน่อยหรอ แบบผู้หญิงทั่วๆไปทำอะ "

 

"ยังไง"ฉันถามอย่างสงสัย

 

"แบบ อร้ายยทำไมเขาหล่ออย่างนี้มาเป็นผัวหนูเถอะ แบบนี้อะ"

 

"แกเคยเห็นฉันทำแบบนั้นด้วยหรือไง"

 

"ไม่เคย แต่อยากเห็น"

 

"ก็ได้ อะแฮ่ม แจนรุ่นพี่คนนี้หล่อเนอะฉันอยากได้เขามาดูแลหัวใจ"แล้วฉันก็ทำเสียงหยอกล้อตามที่แจนบอก

 

"5555 โอ้ยย ท้องแข็งแกคงไม่เหมาะกับมุมแบบนี้วะ"ขำอะไรฟะ

 

"ก็แกบอกว่าอยากเห็น ก็เลยทำให้ดู"

 

"จ้าๆว่าแต่วันนี้เราไปช้อปปิ้งกันเถอะ อยู่แต่ในห้องน่าเบื่อ"ความคิดดี

 

"โอเค แต่งตัวแป๊ป"

 

 

ที่ห้าง

 

"เนยแกว่าสีไหนสวย"ตอนนี้เราสองคนก็อยู่ที่ห้างแห่งหนึ่ง ตั้งแต่เข้ามาก็เดินทั่วห้างเลยจ้าเข้าร้านนั้นออกร้านนู้น

 

"ก็สวยทุกสี"ฉันตอบตามความจริง มันก็สวยทุกสีนั้นแหละ

 

"โอเค งั้นเอาหมดนี่"แจนเป็นคนใช้เงินเก่งมาก แต่ฉันไม่ห้ามอะไรหรอก เพราะไม่ใช่เงินฉัน

 

"ต่อไปจะไปไหนกันดี"แจนถาม

 

"ฉันหิวแล้วอะ"สงสัยเดินแล้วเหนื่อย ต้องการพลังงาน

 

"โอเคงั้นเราไปหาอะไรกินกันเถอะ"

 

"น้องเนย น้องแจน"พี่ภานพนี่

 

"เอ้า พี่ภานพมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกันคะ"แจนถาม

 

"พี่มาทำธุระที่นี่พอดี ไม่คิดจะเจอเราสองคน"

 

"อ่อค่ะ แล้วพี่ภานพสนใจไปทานข้าวกับพวกเราไหม"

 

"ได้หรอครับ งั้นพี่เลี้ยงเอง"

 

"โอเคค่ะ มื้อนี้มีคนเลี้ยงแล้วยัยเนย"แจนพูดอย่างดีใจแล้วพวกเราทั้งสามคนก็เดินมาที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง

 

"เนย ฉันขอเข้าห้องน้ำแป๊ปนึ่งนะ"

 

"โอเค"แล้วแจนก็รีบเดินออกไปสงสัยจะปวดหนักจริงๆ

 

"น้องเนยเป็นอะไรหรือเปล่าครับ หน้าดูเพลียๆ"หน้าฉันดูออกขนาดนั้นเลยหรอ

 

"ช่วงนี้เนยเหนื่อยนิดหน่อยค่ะ"

 

"ถ้ามีอะไรอยากให้พี่ช่วยบอกพี่ได้นะครับ"

 

"ขอบคุณนะคะ"

 

"เอ่อ..ถ้าพี่อยากจะขอจีบน้องเนยจะได้ไหมครับ"พี่ภานพพูดอย่างกล้าๆเขินๆ ฉันก็อยากลองเปิดใจดูเผื่อความรู้สึกที่มีต่อนายนักรบจะหายไป

 

"ทำไมถึงอยากจีบเนยล่ะคะ"ฉันถามอย่างสงสัย

 

"น้องเนยน่ารักมากครับ พี่มองน้องมาสักพัก แต่พี่เห็นเนยไปไหนมาไหนกับนักรบ "

 

"รู้จักนักรบด้วยหรอคะ"

 

"เขาดังจะตายในมหา'ลัย แล้วน้องเนยได้คบกับนักรบหรือเปล่า ถ้าน้องมีแฟนแล้วพี่ก็จะยอม...."

 

"เนยโสดค่ะ"ฉันรีบพูดแทรกทันที

 

"งั้นพี่ก็จีบน้องเนยได้นะสิ"

 

"ค่ะ เนยจะลองเปิดใจให้พี่ แต่จะจีบติดไม่ติดนั้นอีกเรื่องนะคะ"

 

"ครับ พี่จะจีบจนกว่าน้องจะเป็นแฟนพี่ให้ได้เลย"

 

 

 

 

#อย่าลืมกดใจแล้ว คอมเม้น เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น