facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : [14]- หึงหวง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 555

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2563 08:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[14]- หึงหวง
แบบอักษร

[14]- หึงหวง

 

หลายเดือนต่อมา

 

"วันนี้ไม่มีบอดี้การ์ดรูปหล่อมารอรับแฮะ" พลอยชะเง้อคอยาวยืดมองไปรอบๆบริเวณแต่ไม่เห็นรถยนต์สีดำที่คุ้นตาจึงหันมาคุยกับไอด้าเป็นเชิงถาม

"พี่ดอมติดประชุมมารับไม่ได้" ไอด้าทำหน้าเบื่อหน่าย ไหล่ตก ถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า

เธอรู้ว่าไม่ควรงี่เง่ากับเรื่องเล็กน้อยพวกนี้ เธอควรเข้าใจว่าคนรักของเธอต้องทำงาน จะมาคอยเทคแคร์เธอตลอดเวลามันเป็นไปไม่ได้

แต่มันก็อดน้อยใจไม่ได้นี่นา ความรู้สึกมันห้ามได้ที่ไหนกัน

"แล้วเธอจะกลับยังไง หรือรอที่บ้านมารับ"

"พี่ดอมให้คนมารับเดี๋ยวคงถึง ไม่ต้องห่วงฉันหรอกน่า มาคุยเรื่องของเธอกันดีกว่า" ไอด้าเปลี่ยนอารมณ์ทำเป็นชวนพลอยคุยเรื่องอื่น

"เรื่องของฉัน" พลอยขมวดคิ้วถามเสียงสูง

"เรื่องอะไรอ่ะ"

"แหม...ก็เรื่อง อืม...เรื่อง นั่นไง เรื่องคนนั้นอ่ะ" ไอด้าชี้ไปยังชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่เดินตรงมาทางเธอสองคน

"อะ...อาจารย์มาร์คัส"

"อือฮึ ตกลงว่าเธอกับอาจารย์" ไอด้ายกมือสองข้างขึ้นมา ทำท่าทางเอานี้ชี้สองขางชิดกัน

"จะบ้าเหรอไอด้า นั่นอาจารย์นะ" พลอยทำเสียงดุใส่ไอด้า แต่ใบหน้าของเธอกลับร้อนผ่าวและเห่อแดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

"ทำไมล่ะ อาจารย์ก็เป็นคนเหมือนๆเราไม่ใช่รูปปั้นไม่ใช่ก้อนหินซะหน่อย เป็นคนก็ต้องมีความรู้สึกรัก โลภ โกรธ หลง ไม่เห็นเป็นไรเลย"

"พูดอะไรก็ไม่รู้ ฉันไม่คุยกับเธอแล้ว" พลอยตัดบทแล้วยืนเงียบๆหันหน้าไปทางอื่น

"ให้อาจารย์เขารอนานๆ คนอื่นคว้าเอาไปไม่รู้ด้วยนะ" ไอด้าล้อเพราะพลอยมัวแต่เล่นตัวไม่ยอมตกลงเป็นแฟนมาร์คัสสักที

จังหวะนั้นรถที่โดเรนโต้ส่งมารับไอด้าก็ขับเข้ามาจอดตรงที่เธอรอ

"รถมาแล้ว ฉันต้องไปแล้วนะพลอย"

"ไปเถอะ ฉันก็จะกลับเหมือนกัน" พลอยโบกมือลาพร้อมกับถอยหลังออกมาให้คนขับรถเปิดประตูให้ไอด้า

"มีคนรอไปส่งอยู่นะ อย่าเล่นตัวล่ะ" ไอด้าพูดทิ้งท้าย ยิ้มให้มาร์คัสที่ยืนอยู่ไม่ไกลก่อนที่จะก้าวเข้าไปนั่งในรถ

ช่วงผ่านมาที่เธอไปไหนมาไหนกับมาร์คัส ไม่ใช่ว่าเขาตามจีบเธอหรอกนะ แต่เป้าหมายของมาร์คัสคือพลอยเพื่อนของเธอต่างหาก เพราะพลอยเป็นคนไทยมาร์คัสเลยไม่รู้จะเข้าหาเธอยังไง ด้วยวัฒธรรม ด้วยภาษา ที่ค่อนข้างต่างกันมาก เขาเลยมาขอคำปรึกษาจากไอด้าว่าควรทำยังไงจะเริ่มต้นจีบพลอยแบบไหน

 

 

 

 

ใช้เวลาเดินทางไม่นานนักไอด้าก็มาถึงที่ทำงานของโดเรนโต้ เธอเข้าไปนั่งรอในห้องทำงานเขาพักใหญ่รู้สึกเบื่อๆเลยลุกขึ้นมาเดินไปรอบๆก่อนที่จะมาหยุดตรงประตู ยืนกอดอกทอดสายตามองออกไปด้านนอกและเห็นโดเรนโต้เดินออกมาจากห้องประชุมพร้อมกับคนอื่นๆ แต่พอไอด้าจะเปิดประตูออกไป เธอก็ต้องหยุดชะงักเมื่อมีผู้หญิงคนหนึ่งเดินตามมาเกาะแขนพี่ดอมของเธอ

"หวังว่าการร่วมทุนกันครั้งนี้จะเป็นการเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่ดีของเรานะคะ"

"....เอ่อ" โดเรนโต้ทำท่ากระอักกระอ่วนค่อยๆแกะมือที่เกาะแขนเขาอยู่ออกอย่างรักษามารยาท

"แทมมี่หมายถึงความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างบริษัทของเราน่ะค่ะ" หญิงสาวพูดแก้ต่างแบบไม่ค่อยจะแนบเนียนพร้อมกับส่งยิ้มหวาน ส่งสายตายั่วยวนทอดสะพานให้เขาเต็มที่

"อ่อครับ ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะ พอดีผมมีธุระด่วนคงไปส่งไม่ได้ เดินทางปลอดภัยนะครับ"

"น่าเสียดายจังนะคะ แทมมี่คิดว่าคืนนี้ เราจะได้ฉลองด้วยกันซะอีก" ก่อนจากกันหญิงสาวยังทิ้งท้ายด้วยการแทะโลม ยกมือขึ้นลูบปกเสื้อสูทของโดเรนโต้เรื่อยลงมาจนถึงหน้าอกหนั่นแน่น

"เอาไว้ฉลองตอนจบโครงการดีกว่านะครับ ผมต้องไปแล้วขอตัวนะครับ" โดเรนโต้ปลีกตัวออกมาทันทีเพราะรู้ว่าป่านนี้ไอด้ารอเขาแย่แล้ว

ชายหนุ่มรีบสาวเท้ายาวๆเดินตรงไปยังห้องทำงาน แต่พอเปิดประตูเข้าไปเขากลับสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่กำลังมาคุ

"ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะครับ หืม.." เดินเข้าไปสวมกอดไอด้าที่กึ่งนั่งกึ่งยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานเขาด้วยสีหน้าบึ้งตึง บ่งบอกว่าไม่สบอารมณ์อย่างมาก

"ดีลกันเรียบร้อยแล้วเหรอคะ" ว่าด้วยน้ำเสียงประชดประชัน

"ดีล?" โดเรนโต้ทำหน้างง

"กับใครครับ ถ้าไอด้าหมายถึงเรื่องประชุมก็ เรียบร้อยดี" ดึงตัวไอด้าออกห่างจากโต๊ะทำงานแล้วเข้าไปนั่งแทนที่ พาร่างบอบบางเข้ามายืนกลางหว่างขา

"เป็นอะไรครับ บอกพี่มาซิ" เชยปลายคางเรียวเล็กให้เงยขึ้นมาเล็กน้อยเพื่อสบตากันแต่ไอด้ากลับสะบัดหน้าเบาๆหันหนีไปทางอื่น

"ไอด้าไม่บอกพี่จะรู้ไหมครับว่าไอด้าโกรธพีาเรื่องอะไร" เขาไม่รู้ตัวเลยว่าทำอะไรผิดตอนที่โทรคุยกันก็ยังกีๆอยู่เลย

"ลูกค้าคนนั้นพิเศษแค่ไหนคะ" ไอด้ายอมหันหน้ามาคุยด้วยแต่ก็ยังเสียงแข็งหน้าบึ้งใส่

"ลูกค้า? คนไหนครับ" โดเรนโต้พอจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้บ้างแต่แกล้งพูดกวนอารมณ์อยากดูคนหึง

"...งั้นก็ช่างมันเถอะค่ะ คิดซะว่าไอด้าไม่ได้ถามก็แล้วกัน" ไอด้ายกมือขึ้นผลักท่อนแขนที่โอบเธอไว้หลวมๆออกเพื่อเดินหนี

"เดี๋ยวคุยกันก่อน" ไม่ใช่ว่าจะหนีไปได้ง่ายๆ ร่างบางถูกคว้าไว้และกอดรัดแน่นกว่าเดิม

"ผู้หญิงคนนั้นเป็นตัวแทนจากบริษัทคู่ค้า แค่คู่ค้าทางธุรกิจ พี่ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้นเลยนะ"

"แต่ผู้หญิงคนนั้นคิด ไอด้าเห็นเธออ่อยพี่ดอมด้วย" คนขี้หึงเหวี่ยงใส่โดเรนโต้

"แล้วไงครับ เธออ่อยแต่พี่ก็ไม่ได้ชอบเธอ แล้วพี่ก็ไม่เล่นด้วย" มุมปากหนากระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจที่เห็นไอด้าออกอาการหึงหวง

"พูดแบบนี้หมายความว่าถ้าผู้หญิงคนไหนที่มาอ่อยพี่แล้วพี่ชอบ พี่ก็จะเอาใช่ไหมคะ"

"ไปกันใหญ่แล้วไอด้า พี่ไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อย" โดเรนโต้ยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้วเบาๆ เวลาไอด้าพยศก็ทำเอาเขาปวดหัวไม่น้อยเหมือนกันนะเนี่ย

"ฟังพี่นะครับ ไม่ว่าจะมีผู้หญิงกี่คนมาอ่อยหรือต่อให้มาแก้ผ้าต่อหน้าพี่ พี่ก็ไม่มีทางหวั่นไหว สายตาของพี่ไม่เคยมองใครนอกจากไอด้า หัวใจของพี่ก็มีแค่ไอด้าเหมือนกัน"

"...." ไอด้าเงียบ หลบสายตาก้มหน้าลงมองพื้น ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น สมองคิดทบทวนคำพูดของโดเรนโต้ซ้ำไปซ้ำมา

"เข้าใจที่พี่พูดไหม" โดเรนโต้ถามเพราะเห็นไอด้าเงียบนานผิดปกติ

ตอบกลับด้วยการพยักหน้าแล้วค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาอย่างช้าๆ

"พี่ดอมจะทนได้ไหมถ้าไอด้างี่เง่า"

"ได้ครับ"

"เอาแต่ใจ"

"พี่ไม่เคยขัดใจไอด้าก็รู้"

"แล้วถ้าไอด้าขี้หึงมาก หึงแบบไม่มีเหตุผล"

"ก็แสดงว่าไอด้ารักพี่มาก"

"แล้วถ้าไอด้า....อื้อ~"

ไอด้าไม่สามารถพูดอะไรต่อไปได้เมื่อโดเรนโต้โน้มใบหน้าลงมาประกบจูบริมฝีปากบางอย่างดูดดื่ม มือหนาเลื่อนขึ้นมาประคองท้ายทอยเล็กเอาไว้อย่างหลวมๆ พร้อมกับใช้มืออีกข้างประคองแผ่นหลังบางเอาไว้เพื่อช่วยพยุงตัว

"อืม.." เสียงครางต่ำดังลอดออกมาเมื่อท่อนแขนเล็กตวัดขึ้นมาคล้องลำคอเขาร่างบางขยับเข้ามาเบียดแผงอกหนาจนเขาสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มของสองเต้าอวบอิ่ม

เลือดในกายสูบฉีดจนรู้สึกร้อนวูบ มือหนาที่ประคองแผ่นหลังบางเลื่อนลงไปลูบไล้บั้นท้ายกลมกลึงอย่างหยอกเย้า

ร่างบางในอ้อมแขนแกร่งอ่อนระทวยเมื่อโพรงปากเล็กถูกรุกล้ำโดยเรียวลิ้นสาก ลิ้นเล็กถูกเกี่ยวรัดดูดดึงเพื่อชิมความหวานอย่างดูดดื่ม ไอด้าเคลิบเคลิ้มไปตามรสจูบแสนหวานที่เขามอบให้ราวกับกำลังล่องลอยอยู่กลางทุ่งดอกไม้หอมกรุ่น จนกระทั่งทุกอย่างยุติลงกลางคัน

".....อ๊ะ" ดวงตากลมโตเบิกโพลงขึ้นมองใบหน้าคมเข้มด้วยความตกใจเมื่ออยู่ๆโดเรนโต้ก็ถอนจูบออก

"ถ้าวันหนึ่งพี่เกิดห้ามใจตัวเองไม่ได้ ไอด้าจะเสียใจหรือเปล่า" ไอด้ายังเด็กมากเขาไม่อยากเอาเปรียบเอ แต่ในขณะเดียวกันเขาก็รักเธอมาก เวลาที่อยู่กันตามลำพังไม่รู้ว่าเขาจะแพ้ใจตัวเองตอนไหน

"ไอด้ารู้ว่าพี่ดอมหมายถึงอะไร ถ้าวันหนึ่งมันเกิดขึ้นไอด้าจะไม่เสียใจค่ะ" ไอด้าสวมกอดร่างหนาแนบใบหน้าเข้ากับแผงอกอบอุ่นทำให้เธอได้ยินเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจที่ถี่รัวของโดเรนโต้ซึ่งไม่ต่างกันกับหัวใจของเธอที่กระหน่ำเต้นรัวอย่างบ้าคลั่งตอนนี้เลย

 

...........................................

 

น้องโอเคแล้ว เมื่อไหร่คุมพรี่จะลงมือคะ รีดรอฉาก NC จากคุมพรี่นานมากแล้ว

ว่าไงคะรีด ตอนหน้าเลยดีไหมคะ?

 

ความคิดเห็น