ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 12. เด็ดปะ

คำค้น : พิษรัก (มาเฟีย)

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ย. 2563 13:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
12. เด็ดปะ
แบบอักษร

"ไอ้เสือโว้ยยย!!!" เสียงเพื่อนพี่เสือป่าดังขึ้นทำให้ผมหลุดจากมนต์สะกดนั้น  

"หึ.." พี่เสือป่าขำในคอแล้วเดินไปเตะบอลต่อ แต่ก็ยังหันมามองผมอยู่เป็นระยะ เฮ้อออ ไม่เอาแล้วววววว 

"มึง พี่ป่าอย่างหล่อเลยว่ะ มึงคิดเหมือนกูปะ" ไอ้กายถามผมด้วยสายตาที่กดดันหวังจะให้ผมตอบความจริง ก็หล่อแหละแต่ป๋าเร้าใจกว่า เฮ้อออ คิดละซิกแพคแน่นๆของป๋าก็ลอยมาเลย คิกค้ากกกกก 

"ก็หล่อแหละ แต่กูมีป๋าแล้วไง" 

"อ่อหรอ? แต่กูเห็นมึงมองไม่กระพริบตาเลยนะ" 

"ก็อาหารตาไงมึง ไม่ได้ต้องการสักหน่อย" ผมพูดตามความจริงนะ ก็จริงที่ผมเห็นพี่เสือป่าในโหมดแซ่บแบบนี้แล้วใจสั่นเสียวท้องน้อยจี๊ดๆเลยหล่ะ ฮ่าาๆๆๆ แต่ผมไม่ได้ต้องการจะได้เขาเลยแค่เห็นแล้วมันหมั่นเขี้ยวอ่ะ เขินๆ ก็ผู้หล่อแซ่บมายั่วต่อหน้านี่เน่าะ ยังไงผมก็มั่นใจว่าป๋าก็เด็ดกว่าอยู่แล้ว ถ้าผมนอกใจมีหวังตายแบบไม่มีวันเกิดแน่ 

"มึง กูถามตรงๆนะ" ไอ้กายถามผมด้วยสีหน้าจริงจัง 

"เสี่ยอสูรมึงนี่ เด็ดปะ" ตรงไปปะ เอาดีๆนี่เราถึงขั้นที่ต้องถามเรื่องแบบนี้กันแล้วหรอ 

"กูต้องตอบมึงด้วยรึไง"  

"เพื่อนกันมั้ยหล่ะมึง มึงจำเป็นต้องปกปิดกูด้วยหรอที่กูยังบอกมึงได้เลย" ไอ้กายพูดทีเล่นที่จริง บ่งบอกว่ามันอยากรู้ถึงขั้นสุด 

"เด็ด เผ็ด นัว จบปะ" ผมกระซิบใกล้หูไอ้กายเพราะกลัวคนอื่นจะได้ยิน  

"ใหญ่ยาวปะ" โอ้ยยยยย มันถามอะไรผมนักหนาเนี่ย 

"กูไม่ตอบได้ปะไอ้สัส" 

"ไอ้ฮาร์ท!! กูอยากรู้"  

"แล้วมึงคิดว่าอสูรมันต้องเล็กต้องสั้นมั้ยล่ะ?" พูดแล้วผมก็คิดถึงเรื่องนั้น โอ้ยยยยคิดถึงป๋าชิบหายเลย  

"อู้ววววว0.0"  

"มึงถามกูแล้ว กูขอถามมึงบ้าง" ไหนๆก็ไหนๆละ ในเมื่อมันถามผมแล้วผมขอถามมันบ้างละกัน ฮ่าาาๆๆๆ แอบแซ่บกันเก่งนักนะ 

"ด...เดี๋ยว ไหนมึงบอกว่าถ้ากูพร้อมแล้วค่อยให้กูบอกมึงไง" ไม่รู้แหละ ในเมื่อมันเล่นถามโต้งๆแบบนี้กับผมก่อนนี่นา ช่วยไม่ได้ 

"ถือเป็นโมฆะ เล่ามาเลย" ผมต้องรู้ให้ได้ ต่อมเผือกมันสั่น 

"จ...จะถามอะไรล่ะ" มันพูดกับผม แต่มันหลบหน้าผมนี่คือไรหว่า ฮ่าาาๆๆๆ 

"มึงไปแอบแซ่บกันตอนไหน?" มันคิดอะไรอยู่ผมไม่รู้หรอก แต่หูมันเริ่มแดงแล้วครับตอนนี้ 

"ก..กู ไม่บอก ก..กูบอกแค่ว่ามันเข้าหากูก่อน จบนะ" จบก็บ้าแล้วไอ้หำ 

"จบพ่อมึงดิ ทีมึงถามกูกูยังตอบเลยนะ" 

"โว้ยยยยย" ไอ้กายเขินเลยโวยวายใส่ผมแทน ไอ้นี่ดูก็รู้ว่ามันเริ่มรู้สึกบ้างแหละ 

"เอางี้ ใหญ่ ยาว เด็ดปะ มึงตอบกูแค่นี้พอ" 

"อ...เออๆ ใหญ่ ยาวพอดี ไม่เด็ด แต่ซาดิสต์ พอยัง" โอ้วววววว เอาจริงดิ คุณแชมป์ดูนิ่งๆใจดีขนาดนี้อะนะ ไม่คิดว่าจะซาดิสต์ ถ้าป๋าซาดิสต์บ้างหล่ะ หู้ววววไม่เอาดีกว่าผมอยากมาเรียนแบบสบายตัวมากกว่า หรือป๋าแค่ยังไม่เปิดธาตุแท้ของตัวเองวะ  

"เหี้ยยยยย!!" ผมนึกขึ้นได้ว่าผมลืมซื้อยาคุม ผมเลยตะโกนใส่ไอ้กายเสียงดังจนเพื่อนพี่เสือป่าหันมาทางผม แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรแต่พี่เสือป่ามองผม คงสงสัยว่าผมตะโกนทำไม เขาคงไม่คิดว่าผมด่าเขาหรอกมั้งนะ 

"ไม่มีอะไรฮะ แฮะๆ" ผมเห็นดังนั้นเลยพูดขอโทษพี่เสือป่าไป เขาเลยหันไปเตะบอลต่อ 

"สรุปมึงเป็นห่าอะไร จู่ๆก็ตะโกน ไอ้เวร" 

"มึงงงงง กูลืมซื้อยาคุม"  

"เอาจริงดิ มันยังไม่ครบ24ชม.เลย คงทันแหละ" ถ้าเป็นผู้หญิงอะทัน แต่ผมเป็นผู้ชายรังไข่ผมเจาะได้ง่ายกว่าผู้หญิงและท้องได้ง่ายกว่าผู้หญิง 

"มึง กูไม่ใชผู้หญิง มดลูกกูกับมดลูกผู้หญิงมันไม่เหมือนกัน"  

"ลุกสิไอ้ห่า รอไรอ่ะ" ไอ้กายวิ่งนำผมไปหน้าตาเฉย สรุปผมหรือมันที่ควรเลิ่กลั่ก 

"พี่เสือป่าฮะ เดี๋ยวพวกผมมานะฮะ" ผมตะโกนบอกพี่เสือป่าแล้ววิ่งตามไอ้กายมาติดๆ ผมได้ยินเสียงพี่เสือป่าตะโกนมาแต่ผมไม่ค่อยได้ยินและไม่มีเวลามายืนฟัง ผมเลยเลือกที่จะวิ่งไปซื้อยาก่อนดีกว่า 

ร้านยา 

"ไอ้กาย มึงเข้าไปซื้อให้กูหน่อยได้ปะ"  

"ไอ้เวร เข้าไปทั้งสองคนนี่แหละ" ผมตัดสินใจอยู่ข้างนอกเพราะผมอายถึงแม้ว่าเขาไม่รู้ว่าคนที่กินคือผมก็เถอะ แต่ไอ้กายก็ลากผมเข้ามาในร้านยากับมัน 

"ฮึ้มม อ...เอ่อ มาซื้อยาคุมครับ" ไอ้กายกระแอมแก้เขินก่อนที่จะบอกพี่ผู้หญิงที่อยู่หน้าเคาน์เตอร์ไป  

"แบบแผงหรือแบบสองเม็ดคะ?" พี่ผู้หญิงก็ยิ้มให้อย่างไม่คิดอะไร คงคิดว่ามาซื้อให้แฟนแหละแต่ประเด็นคืนไม่ใช่ไง คนที่กินคือผมซึ่งเป็นผู้ชายด้วยไง 

"เอ่อ แบบไหนดีกว่าเหรอครับ?" ไอ้กายเกาหัวเเกรกๆอย่างหนักใจ ก่อนที่จะถามพี่ผู้หญิงไป 

"เอาแบบเม็ดเดียวดีกว่ามั้ย กินง่ายดีเผื่อลืมด้วย"  

"เอาเม็ดเดียวก็ได้ครับ......ไอ้ฮาร์ทจ่ายตังดิ"  

"อะ...เออ" เมื่อไอ้กายพูดดังนั้นผมเลยเกิดอาการเลิ่กลั่ก แล้วหยิบเป๋าตังค์ขึ้นมาจ่ายเงินไป แล้วหลังจากนั้นผมกับไอ้กายก็พากันเดินไปยังเซเว่นตรงข้ามมอเพื่อซื้อน้ำ  

"รู้งี้ยืมรถพี่เสือป่ามาก็ดี ร้อนชิบหายเลยเวร" เมื่อผมกินยาเสร็จไอ้กายก็แย่งน้ำผมไปกินหมดขวดเลย  

"อย่าบ่นๆ"  

"โอ้โห่ ทีงี้ทำเป็นพูดกูแบกหน้าซื้อยาคุมให้มึงขนาดนี้ขอบคุณสักคำก็ไม่มี" เห็นไอ้กายมันเป็นงี้มันไม่เคยซื้อยาคุมให้สาวนะครับจะบอกให้ แต่ลับหลังผมไม่รู้หรอกมันอาจจะเคยซื้อให้ก็ได้มั้ง 

"โอ๋ๆๆๆ ขอบคุณนะครับคุณกาย กระผมขอบพระคุณอย่างสู้งงงงงง" ผมพูดอ้อนมัน แต่มันกลับเบะปากใส่ซะนี่ น่าดีดปากด้วยหนังยางมันถุงแกงจริงๆ 

Rrrrr Rrrrr Rrrrr 

"ฮันโหลฮะป้าบัว" 

"ฮ...ฮาร์ท ช่วยป้าด้วย ฮึกก (มึงจะหนีไปไหน) ติ๊ด"  

"ป้าบัว ป้าฮะเกิดอะไรขึ้น!! ฮัลโหล" ป้าบัวโทรมาขอความช่วยเหลือจากผม แต่เสียงผู้ชายที่ตะโกนมาในสายมันเหมือนเสียงของลุงธงแฟนใหม่ของป้าบัว ผมมั่นใจเพราะผมจำเสียงเขาได้ 

"เกิดไรขึ้นวะไอ้ฮาร์ท" ไอ้กายถามผมขึ้นเมื่อเห็นว่าสีหน้าผมไม่ค่อยจะดี น้ำตาผมก็เริ่มไหล่ออกมาพร้อมกับมือที่สั่นเทา  

"ป้าบัว ฮึกกก ป้าบัวโดนทำร้าย ฮืออออออ กายจะทำไงดี" ผมกระวนกระวายใจจนทำตัวไม่ถูก 

"ห้ะ ด...เดี๋ยวมึงใจเย็นก่อน มึงโทร...โทรหาเสี่ย" แล้วผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนหาเบอร์ป๋าแล้วกดโทรออกทันที 

ตื้ดดดดดดด ตื้ดดดดดดด 

"ว่าไงหนู" 

"ฮึกกก ป๋า ฮือออ ป๋าช่วยด้วย" 

"หนู เกิดอะไรขึ้น" 

"ฮือออ ป๋า ฮึก...มารับฮาร์ทหน่อยได้มั้ยฮะ ป้าบัวโดนทำร้าย" 

"โอเค หนูอยู่ไหน" 

"เซเว่นหน้ามอฮะ ฮืออ ฮึกกก" 

"หนูรอตรงนั้นนะ ติ๊ด...."  

 

SATANUS PART 

ตอนนี้ผมกำลังประชุมอยู่ โดยเรื่องที่ผมอยู่นั้นเป็นเรื่องสำคัญมาก ซึ่งเกี่ยวกับการค้าขายทั้งในไทยและต่างประเทศและตอนนี้ยอดขายของผมกำลังพุ่งกระฉูด และกำลังดูลายชื้อลูกค้าและหุ้นส่วนที่จะต้องคุยในสันนี้ซึ่งยกเลิกนัดไม่ได้ทำเอาผมปวดหัวไปหมด  

Rrrrrr Rrrrrr 

"ว่าไงหนู" 

"ฮึกกก ป๋า ฮือออ ป๋าช่วยด้วย" 

"หนู เกิดอะไรขึ้น" 

"ฮือออ ป๋า ฮึก...มารับฮาร์ทหน่อยได้มั้ยฮะ ป้าบัวโดนทำร้าย" 

"โอเค หนูอยู่ไหน" 

"เซเว่นหน้ามอฮะ ฮืออ ฮึกกก" 

"หนูรอตรงนั้นนะ ติ๊ด...." ตอนที่ผมได้ยินเสียงฮาร์ทร้องไห้ผมรู้สึกโกรธมาก ใครมันทำเมียผมกันกล้าดียังไง 

"หยุด!!" ผมบอกให้คนในบริษัทที่เข้าร่ววมประชุมอยู่ตอนนี้หยุดนำเสนองานทันที 

"โจ เตรียมรถแล้วหาที่อยู่ป้าของฮาร์ทแล้วไปที่นั่นเดี๋ยวนี้ แล้วเรียกแชมป์เข้ามาหาฉัน" ผมสั่งโจที่ยืนอยู่ข้างๆเสร็จแล้วให้มันเรียกแชมป์ที่เฝ้าอยู่หน้าห้องประชุมให้เข้ามาหาผม 

"ปึงงงงงง!!" ผมทุบโต๊ะอย่างคนหัวเสียจนเลือดขึ้นหน้า บรรยากาศตอนนี้มีแต่ความเงียบ 

"ครับนาย" แชมป์เดินเข้ามาหาผมอย่างสำรวม 

"ปืนมา" เมื่อผมพูดเสร็จแชมป์ก็ยื่นปืนให้กัผม คนที่กำลังประชุมกับผมตอนนี้ก็พากันหน้าซีด  

"มีใครที่คิดว่าสิ่งที่จะนำเสนอสำคัญอีกมั้ย?" ผมถามด้วยความใจเย็นสายตามองไปยังรูปอีหนูของผมที่อยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ที่ผมตั้งไว้เป็นวอลเปเปอร์ 

"ด...ดิฉันค่ะ" 

"พูด" ผมพูดห้วนๆด้วยน้ำเสียงที่ใจเย็น  

"คือ ค..คุณชิญาบอกว่าใกล้จะถึงที่นัดแล้วค่ะ"  

"ยกเลิก" ผมไม่สนแล้วจังหว่ะนี้ เมียผมต้องมาก่อนเพราะฮาร์ทคือคนเดียวที่ผมควรปกป้อง เพราะป้าบัวก็เหมือนกับแม่ยายผมเช่นกันถึงไม่ใช่แม่ที่คลอดฮาร์ทมาก็เถอะ 

"สำคัญแค่ไหนก็ยกเลิก" 

"ต...แต่นา..." 

"พวกนั้นไม่ใช่เมียฉัน ฉันไม่สน!!" ผมตะโกนไปด้วยความโมโห ผมอาจจะผิดที่ผมตะคอกใส่ทั้งๆที่เขาหวังดี แต่ผมไม่สนใครจะเข้าใจผมกันสำหรับผมฮาร์ทคือทุกสิ่งทุกอย่าง  

"โทรหาโจ" ผมสั่งให้แชมป์ให้โทรหาโจแล้วผมก้เดินออกมาอย่างไวเพื่อจะไปขึ้นรถ เมื่อโจรับสายแชมป์ก็เอาโทรศัพท์ยื่นมาให้ผม 

"ถ้าแม่ยายฉันเป็นอะไรไปให้ฆ่ามันทิ้งซะ" เมื่อผมพูดเสร็จผมก็ยื่นโทรศัพท์ให้แชมป์ 

"รถ"  

"รออยู่หน้าตึกแล้วครับนาย" แชมป์ตอบแล้วกดลิฟท์ให้ผม เมื่อผมขึ้นรถผมก็ตรงดิ่งไปหาฮาร์ท อันที่จริงผมให้ฮาร์ทนั่งแท็กซี่ไปก่อนก็ได้แต่ผมอยากให้ฮาร์ทเห็นผมก่อนในเวลาที่ฮาร์ทต้องการใครสักคน อย่างน้อยฮาร์ทก็จะได้รู้ว่านอกจากเพื่อนก็ยังมีผม 

ตอนนี้ผมถึงที่ที่ฮาร์ทรอแล้ว ผมเห็นฮาร์ทมาตั้งแต่ไกลเลยเพราะฮาร์ทเด่นมากผิวไม่ขาวมากแสงแดดกระทบผิวแล้วช่างน่าหลงไหล หน้าหวานดูก็รู้ว่ากำลังทุกข์ใจเป็นอย่างมาก ผมไม่ชอบเห็นฮาร์ทเจอเรื่องแบบนี้เลยจริงๆ 

"ฮาร์ท" ผมลงจากรถแล้วเดินไปหาฮาร์ททันทีี ส่วนฮาร์ทก็รีบวิ่งมากอดผมด้วยน้ำตาเพื่อนฮาร์ทที่ชื่อกายก็เดินตามหลังมาด้วยความเป็นห่วง  

"ฮึก ฮือออ ปะป๋า ฮาร์ทกลัวป้าบัวจะเป็นอะไรไป" เมื่อขึ้นรถมาฮาร์ทก็ร้องไห้ไปด้วยพูดไปด้วยส่วนผมก็ทำได้แค่กอดฮาร์ทไว้แนบอกให้ฮาร์ทร้องไห้อย่างสบายใจ ผมคิดในใจว่าฮาร์ทไม่สมควรคู่กับน้ำตาเลยแม้แต่น้อย ที่ผมตบฮาร์ทไปครั้งนั้นผมทำลงไปได้ยังไงกัน 

"เลี้ยวขวานี่เลย" กายเพื่อนฮาร์ทที่ทำหน้าที่เป็นคนนำทางซึ่งนั่งข้างแชมป์ที่เป็นคนขับรถบอกให้เลี้ยวขวา คงถึงบ้านของฮาร์ทแล้วเพราะผมเห็นรถตู้ที่โจขับมาจอดอยู่หน้าบ้าน บ้านหลังที่ป้าบัวอยู่เป็นบ้านหลังเล็กๆโทรมๆหลังนึง พร้อมกับคนที่มุงดูเหมือนเป็นงานดูโชว์ 

"ป้าบัวฮะ ฮืออ" เมื่อรถจอดสนิทแล้วฮาร์ทก็รีบเปิดประตูแล้ววิ่งเข้าไปในบ้านด้วยน้ำตาที่ปนไปด้วยความเจ็บปวด ส่วนผมกับแชมป์และเพื่อนฮาร์ทก็รีบวิ่งตามไป 

"แชมป์ ไล่ไปซะ" ผมสั่งให้แชมป์ไล่คนที่มุงดูหน้าบ้านให้ออกไปซะ ดูอยู่ได้ทำไมถึงไม่โทรเรียกตำรวจกัน เมื่อผมเข้ามาในบ้านก็วิ่งขึ้นมาชั้นสองก็พบว่าป้าบัวนอนจมกองเลือดอยู่ซึ่งมีรอยมีดกรีดเป็นทางยาวที่คอ และศพที่ไร้วิญญาณที่นอนอยู่ข้างๆป้าบัวนั้นคือผู้ชายวัยกลางคน ที่กลางหน้าผากเป็นรูเพราะโดนยิงเจาะกระโหลก มันคงเป็นเพราะฝีมือของโจ 

"โจ!!! ทำไมไม่มีตำรวจมา!!!" 

"ก่อนออกมา ผมโทรไปแล้วครับนาย" 

"ผมเรียกตำรวจแล้ว แต่ยังไม่มีใครมาเลย" กายเพื่อนฮาร์ทพูดขึ้นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา คงเป็นเพราะสงสารเพื่อน 

"ฮือออ ฮึกกกก ป้าบัวฮะ" ฮาร์ทด้วยความที่ร้องไห้เสียใจเพราะคนที่ฮาร์ทรักเหมือนแม่คนนึงต้องตายและทำใจไม่ได้ เลยเป็นลมไปในอ้อมกอดของกาย 

"หนู หนู!!!" ผมเข้าไปอุ้มฮาร์ทแล้วพาไปที่รถ และแล้วรถตำรวจก็มาถึง 

 

 

***มาแล้วจ้า / มาช้า แต่มาชัวร์นะคะ*** 

แง สงสารฮาร์ทอ่ะ ตอนนี้จะสั้นหน่อยนะคะทุกคน 

ฝากกดไลค์ คอมเม้นเพื่อให้กำลังใจให้กับไรท์ด้วยนะคะ 

ความคิดเห็น