ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กับนักหัดเขียนคนนี้นะคะ\^0^/

ตอนที่ 11 ความจริงในคืนพระจันทร์เต็มดวง

ชื่อตอน : ตอนที่ 11 ความจริงในคืนพระจันทร์เต็มดวง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2563 19:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11 ความจริงในคืนพระจันทร์เต็มดวง
แบบอักษร

​เจ้ากาซิมลูบลงล่างเจ้าไอราลูบขึ้นบน สี่มือสามัคคีกระทำการกลางป่าใหญ่ ดวงตาสีน้ำเงินม่วงของเจ้าไอราแวววาวประกาย เสียงทุ้มของมันเอ่ยแหบพร่า

"อารึม...#$...คืนนี้...%$^...กับพวกเรา...%$#""...ได้ไหม..."

อารึมที่ถูกมือสากๆของพวกมันลูบไล้จนวูบวาบมองพวกมันตาปรือ ขณะจะอ้าปากตอบก็เผลอครางยาวๆคำหนึ่งไม่ทันพูดหลังจากนั้นเจ้ากาซิมก็พูดขึ้นอีก

"ฉันไม่ให้...*&^...ไหนแน่...%$#...ไม่ยอม...%$@"

ถึงจะฟังไม่เข้าใจทั้งหมดแต่ก็เข้าใจ อารึมพยักหน้าอย่างไม่อิดออด เขาแหงนหน้าจูบพวกมันสองคนก่อนจะเสตาหลบเอ่ยเสียงเบาด้วยใบหน้าขึ้นสี "ฉะ ฉันไม่ไปไหนหรอก...มะ มาอยู่ด้วยกันตลอดไปเถอะนะ"

เจ้าคนตัวใหญ่สองคนที่ทำมือรุ่มร่ามอยู่พลันหยุดชะงัก อารึมเงยหน้ามองพวกมันตาใสแป๋วก่อนจะเริ่มมุ่นคิ้วคิดว่าตนคงพูดอะไรผิดไป แต่แล้วเจ้าสองคนกลับหายใจฟืดฟาดกอดรัดคนแน่นก่อนจะตะโบมจูบลงมาตามใบหน้าและลำคอขาวๆ จนเกิดเสียงดังจ๊วบๆไปทั่วบริเวณ

พวกมันมุดหน้าใส่คนร่างขาวจนมองไม่เห็นตัวคน ยามนี้พวกมันรู้สึกสดชื่นดึ๋งดั๋งขึ้นทันตา แต่ยังไม่ทำอะไรเกินเลยไปจากนี้ มันคนหนึ่งอุ้มคนร่างขาวขึ้นรีบพาคู่ของพวกมันออกไปลานข้างนอก

ยามนี้พวกคนป่าทั้งหมดมารวมตัวกันพร้อมหน้า ชายในเผ่าล้วนอยู่กับคู่สมสู่ของตัวเอง คู่สองคนบ้างสามคนบ้างแต่ก็ยังมีหลายคนที่อยู่เป็นกลุ่มๆ ชายผิวขาวหลายคนมีคนที่ไม่ผูกพันธะกับใครก็อยู่กับชายในเผ่าเป็นกลุ่มๆ อารึมมองสำรวจดูก็ประหลาดใจ ชายผิวขาวทั้งหมดมีจำนวนน้อยมาก ราวๆไม่ถึงสามสิบคนในขณะที่พวกคนป่ามีร้อยกว่าคน ดังนั้นไม่แปลกใจที่พวกคนป่าที่ไม่มีคู่สมสู่ของตัวเองจะยืนออกันกับชายผิวขาวไร้พันธะพวกนั้น

เบื้องหน้าที่พวกเขายืนอยู่คือแท่นหินบูชาที่จัดเตรียมมาตั้งแต่หัววันนั่นเอง รอเวลาเคลื่อนคล้อยไปอยู่นานก็เห็นชายชราหัวหน้าเผ่าเดินออกมา ชายชราถือคบเพลิงจุดไฟบนกระถางไม้สูงข้างๆแท่นบูชาทั้งสองด้านก่อนจะส่งไฟให้ชายในเผ่าคนหนึ่งเดินไปจุดกระถางไม้ตรงมุมต่างๆ ในเผ่า จนทั่วบริเวณสว่างไสวด้วยแสงไฟวูบไหว

ชายชรากล่าวคำบางอย่างจนปากขมุบขมิบอยู่นานก่อนจะทำท่าเคารพเป็นพักๆ จนกระทั่งแลเห็นดวงจันทร์กลมเต็มดวงเลื่อนตัวสูงขึ้นเรื่อยๆ จนคล้ายว่ามันลอยอยู่เหนือแท่นบูชา ชายชราถึงได้ร้องคำกล่าวบางอย่างออกมาเสียงดัง เหล่าพวกคนในเผ่าต่างพูดตามเสียงดังจนกึกก้อง เจ้ากาซิมกับไอราก็พูดด้วย คนที่มีอาวุธแท่งทวนยาวอยู่กับตัวก็กระแทกลงพื้นเสียงดังตึกๆ ชายชราหัวหน้าเผ่าปรบมือสองครั้งทุกคนก็เงียบเสียงลง ขณะนี้เองเจ้าไอรากับกาซิมก็พาอารึมไปคุกเข่าทำท่าเคารพต่อหน้าแท่น ก่อนจะเห็นชายชราจับด้ามขนนกออกมา ซึ่งส่วนปลายของมันมีน้ำสีดำๆคล้ายหมึกติดอยู่

ชายชราจับมือของอารึมคว่ำลงก่อนจะจรดปลายขนนกลงผิวหนังและเริ่มวาดลวดลาย

ชายชราหัวหน้าเผ่าหรี่ตาใช้เวลาสักพักใหญ่ๆก็ดึงปลายขนนกขึ้น น้ำสีดำค่อยๆแห้งสนิทแนบไปกับผิวหนัง อารึมมองลวดลายที่ถูกวาดบนหลังมือ เส้นคู่ขนานถูกขีดหักเหลี่ยมเป็นรูปดอกไม้ ข้อนิ้วและข้อแขนถูกขีดเส้นตรงสามเส้นดูสวยงามแปลกตาและมีเอกลักษณ์

เจ้ากาซิมกับไอราพาคนร่างขาวเดินออกมา ทั่วบริเวณได้เริ่มเข้าสู่การสังสรรค์ มีการขับร้องทำนองเพลงแปลกหู ดนตรีเครื่องหนังต่างๆ ถูกเคาะตีกันคึกคัก คนในเผ่าต่างออกมาขับร้องเต้นรำกันสนุกสนาน คนกินก็กิน คนเต้นก็เต้น ส่วนคนอยู่เฉยๆ อย่างเจ้าไอรากับกาซิมก็ยกจอกสุรากินอย่างสบายอารมณ์โดยที่มือข้างหนึ่งไม่ปล่อยไปจากเอวคนร่างขาวเลยแม้แต่น้อย

สุราที่ผ่านการบ่มมานานทำให้มีรสชาติดีและหอมหวาน อารึมซดไปสองจอกเหนาะๆ ท่าทางอยากจะลิ้มลองอีกแต่เจ้าคนตัวโตๆ ที่นั่งขนาบข้างอยู่ไม่ยอมให้เขากินอีก อารึมจึงได้แต่นั่งแหมะกินเนื้อย่างอย่างเฉาใจ

เข้าสู่ยามดึกสงัดคนก็เริ่มหยุดละเล่น แสงจันทร์วันเพ็ญทอดลงมายังเบื้องล่างเห็นเหล่าคนเริ่มพัวพันนัวเนียกันแล้ว เสียงครวญครางเริ่มดังแผ่วๆลอยมา บางแห่งถึงจะดูมืดและลับตาแต่แสงไฟจากคบเพลิงไหวส่องให้คนเหล่านี้ดูขยุกขยิกวับแวมพอจะเห็นได้ว่ากำลังทำอะไรกันอยู่

อารึมหยุดสายตามองที่คนกลุ่มหนึ่ง เจ้าคนป่าสามสี่คนกำลังใช้มือลูบไล้บนตัวชายผิวขาวคนหนึ่งอย่างหืดหื่น ท่ามกลางความวูบไหวของแสงจากคบเพลิง ดวงตาของคนพวกนั้นดูแวววาวสะท้อนแสงสะดุดตา 

ขณะจ้องมองอยู่นั้น จู่ๆ อารึมก็มองเห็นร่างเจ้าคนป่าพวกนั้นค่อยๆ เปลี่ยนสภาพไปคนป่าคนหนึ่งบนหัวอยู่ๆก็มีเขางอกโค้งยาวออกมา คนหนึ่งงอกหางยาวสีดำ คนหนึ่งกรงเล็บแหลมโผล่วาววับ ส่วนต่างๆ ของร่างกายค่อยๆเลือนหายไป คบไฟไหววูบตามแรงลมไปครู่ทำให้ความมืดบดบังชั่วคราวพอลมหยุดไฟวาบผ่านอีกครั้ง ณ ที่ตรงนั้นตัวคนกลับไม่มีแล้ว

แต่กลับปรากฏสัตว์ร่างใหญ่สามสี่ตนยืนอยู่แทน!

อารึมขยี้ตาอย่างเร็วก่อนจะเพ่งตามองให้ชัดๆอีกครั้งแต่สิ่งที่เห็นกลับยิ่งชัดเจนเต็มสองตา

สัตว์สี่เท้าหลากชนิดท่าทางดุร้ายปัดหางไปมา ดวงตาแหลมเรียวของพวกมันวาวเรืองแสงร้องคำรามราวกระสันอยากสมสู่เต็มที

อารึมเบิกตากว้างรีบหันมองคนอื่นๆในทันใด นอกจากชายผิวขาวจำนวนหนึ่งแล้ว พวกคนป่าล้วนหายไปทั้งหมด ตอนนี้รอบๆบริเวณล้วนเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นๆที่ทั้งรู้จักและไม่รู้จักอยู่เต็มไปหมด พวกมันไม่ได้สนใจอารึมเลยแม้แต่น้อยเพียงดุนดันร่างเข้าหาคนผิวขาวของพวกมันเท่านั้น

เสียงหอบหายใจฟืดฟาดที่ควรเป็นของร่างคนแต่ตอนนี้กลับออกมาจากร่างของสัตว์ป่าพวกนี้

อารึมผงะตัวก้าวขาสองข้างถอยออกมา คล้ายการรับรู้ที่ผ่านมาเปลี่ยนแปลงไปไม่น้อย เขามองไปยังชายชราหัวหน้าเผ่าก็พบว่าชายชรากำลังมองมาที่เขาอยู่ก่อนแล้ว บนหัวของชายชรางอกเขาโค้งยาวส่วนตัวยังเป็นมนุษย์แต่ส่วนล่างกลับมีลำตัวเป็นปล้องๆ...

อารึมกระพริบตาปริบๆ คล้ายเข้าใจบางอย่างขึ้นมาทันใด เขาหวนนึกถึงเจ้าคนป่าสองคนที่อยู่กับเขามาตลอด ดูท่าว่าสองคนนั้นก็คงเป็นแบบนี้เช่นกัน เขาหันหลังกลับไปดูว่าเจ้าสองคนนั้นกลายเป็นสัตว์อะไรไปแล้วแต่บริเวณที่ทั้งสองเคยนั่งอยู่กลับว่างเปล่า

ยามนี้แสงจันทร์ลอยสูงเด่นกลางฟ้า ยิ่งคล้ายกระตุ้นให้สัตว์เหล่านั้นคำรามดังปนๆกับเสียงครางของมนุษย์ที่ร้องดังระงมอย่างสุขสมใจและรุนแรง อารึมพยายามมองข้ามเสียงเหล่านั้นเขามองหาเจ้ากาซิมกับไอราทันที

เขานึกถึงท่าทีแปลกๆ ก่อนหน้านี้ของเจ้าพวกนั้นก็หายสงสัยแล้ว ยามนี้จึงออกวิ่งตามหาไปทั่วลานแต่ก็ไม่เจอ เขายืนคิดครู่หนึ่งก่อนจะดวงตาสว่างวาบวิ่งไปทางกระโจมไม่มีหลังคาหลังนั้นทันที

กระโจมอื่นที่มีเพียงผ้าคลุมปลิวไสวอยู่ก็มีแต่เสียงกระทบกระแทกพร้อมเสียงครางสลับเสียงฟืดฟาดอันไม่ใช่เสียงมนุษย์นั้นหลุดลอยมา อารึมไม่มีเวลาสนใจสับขาวิ่งจนถึงป่าที่อยู่ไกลออกไปอันเป็นที่ตั้งของกระโจมหลังหนึ่งที่ไอราพาเขามาก่อนหน้านี้

เขาเห็นชายหนุ่มร่างใหญ่คุ้นตาคนหนึ่งยืนแหงนมองฟ้าอยู่ อารึมออกวิ่งไปอย่างเร็วพลางส่งเสียงเรียกอย่างดีใจ

"ไอรา..."

แต่แล้วเมือเข้ามาใกล้ขึ้น อารึมพลันลดความเร็วลงจนกระทั่งค่อยๆก้าวเดินเข้าไปหาอย่างช้าๆ

ด้านหน้าของกระโจมหลังนั้นมีชายคนหนึ่งยืนอยู่จริง...แต่กลับไม่ใช่คนที่ทาสีหน้าแบบเจ้าคนป่าไอราอย่างที่เคย ชายหนุ่มคนนั้นค่อยๆมองตรงมาโดยที่ไม่พูดอะไรแต่อารึมกลับรู้สึกว่าในดวงตาเรียวยาวคู่นั้นของเขากลับแฝงแววร้อนรน

ชายหนุ่มตรงหน้าอารึมหล่อเหลารูปงามอย่างมาก หัวตาที่มีขีดแหลมสีดำยื่นถึงสันจมูกคมนั้นดูอันตรายน่าหวั่นใจแต่เขากลับมองมาหาอย่างเหงาซึม

อารึมที่เข้าใจพวกแล้วก็หัวเราะคิกก่อนจะวิ่งพุ่งตัวกระโดดกอดอีกฝ่ายหมับ เขาเงยหน้าที่ขึ้นสีแดงเรื่อๆมองอีกฝ่ายที่ไม่มีสีแต้มแล้วแปลกตาอยู่ไม่น้อยก่อนจะยกนิ้วจิ้มที่อกแกร่งของมันพลางเอ่ยภาษาพวกมันว่า

"ทำไมมาก่อนฉันล่ะ นึกว่าทิ้งฉันไปแล้ว"

คนตัวขาวบึนปากไม่พอใจ อยากจะสบตามองดวงตารียาวสีน้ำเงินอมม่วงแวววาวคู่นั้นนานๆแต่ก็ทนมองไม่ไหว อารึมหน้าแดงพลันเปลี่ยนเรื่อง

"แล้วกาซิมล่ะ พวกนายไม่เปลี่ยนร่างเหรอ" อารึมเอ่ยพลางยื่นคอมองข้างในกระโจม กวาดตามองหาเจ้ากาซิมที่อาจกลายร่างเป็นสัตว์ชนิดหนึ่งไปแล้วหลบตัวอยู่ข้างในด้วยดวงตาใสแจ๋ว

เจ้าไอรานิ่งงันตัวแข็งทื่อ ก่อนจะค่อยๆหัวเราะออกมาอย่างโล่งใจ

หลังจากมันได้ยินอารึมเอ่ย หินก้อนสุดท้ายในใจของมันก็ถูกวางลงได้ในที่สุด มันกอดรัดคนตัวขาวแน่น

"อารึม...%$#...ไม่กลัวพวกเราใช่ไหม...*&^...อย่ากลัวเลยนะ"

อารึมยื่นหน้าจูบชายหนุ่มสุดหล่อตรงหน้าก่อนจะดึงรั้งร่างคนตัวใหญ่เข้าไปด้วยสีหน้าสดใส "จะกลัวอะไรตอนนี้ อยู่ด้วยกันมาขนาดนี้แล้ว ฉันไม่ไปไหนหรอก"

ก่อนที่จะได้เข้าไปก็เจอร่างคนตัวใหญ่อีกคนวิ่งมากอดอย่างแรง เจ้าคนนั้นมันยื่นหน้าตะโบมจูบแก้มขาวๆทั้งซ้ายทั้งขวาอย่างระริกระรี้

อารึมเบี่ยงหน้าหนีพลางหัวเราะ "คิกๆ กาซิม ไม่เอาๆเดี๋ยวสิ" 

ปล้ำจูบอยู่พักใหญ่จนอารึมเหนื่อยหอบเจ้าคนตัวใหญ่ถึงได้ปล่อยมือ อารึมมองเจ้ากาซิมเต็มๆตา เป็นอย่างที่คาด...

ชายหนุ่มสุดหล่ออีกคนแล้ว ใบหน้าคมสันได้รูปราวแต่งปั้น ดวงตาคมดุดันสีเทากระจ่างแวววาวในความมืดสวยเป็นพิเศษ

เจ้ากาซิมก้มลงจูบหลังมือขาวๆทีหนึ่ง ยกยิ้มกว้าง "อารึมมีลูกให้พวกเราเถอะ!"

"ทำ...%$...เยอะๆ...%$#...มีลูกดกๆ!"

อารึมหน้าแดงแปร๊ด ยาขาอยากจะเตะมันสักที แต่กลับถูกพวกมันที่หัวเราะร่วนคว้าจับไว้ก่อนจะหามคนเข้าไปในกระโจม

 

 

 

>>>>เสียงหัวเราะไม่รู้จะเอาแบบไหน เอาคิกๆไปละกัน คิกๆทั้งเรื่อง คิกค้ากกก5555 

เรื่องนี้น่าจะจบประมาณที่ยี่สิบตอนนะคะ เข็นมาได้แค่นี้555 อัพมันทุกวันสองสามวันอัพไปโลด555 กำลังคิดว่าจะทำ Ebook ดีมั้ย แบบเพิ่มตอนพิเฉดดใส่สักสี่ห้าตอน ถ้าสำเร็จเดี๋ยวจะแจ้งอีกทีน้า ถ้าไม่สำเร็จก็ช่างมันเถอะเนอะคะ (เอ้า5555)

ใดๆก็ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนตามอ่านซำเหมอๆ มีท่านผู้อ่านทายถูกด้วย เผ่านี้แปลงกายได้นะคร้าบบบ และเจ้าไอราคืองูนั่นเอง ส่วนเจ้ากาซิมเดี๋ยวเผยตอนหน้าจ้า

พวกเขาเป็นมายังไง มันคืออะไร อันนี้ไรท์ก็ม่ายลู้5555 เอาเป็นว่าเป็นเผ่าที่แปลงร่างได้แล้วกันนะคะ แหะๆ//ถีบผั่วะ

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว