facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 หญิงงามในงานวันเกิด

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 หญิงงามในงานวันเกิด

คำค้น : ตายถึงรัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2563 13:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 หญิงงามในงานวันเกิด
แบบอักษร

“พอใจสำหรับเจ้าหรือยังเจ้าดวงวิญญาณ” เงาสีดำทมิฬลอยขึ้นจากพื้นหญ้าหลังจากที่ร่างของหญิงสาวสลายกลายเป็นแสง เหลือไว้เพียงหญิงสาวอีกคนหนึ่งที่กำลังยืนหลั่งน้ำตาแห่งความปิติ

‘ฝากคลาวด์และวินด์ด้วยนะ’ รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของเธอก่อนที่ร่างของเธอนั้นจะค่อยๆ เลือนรางลงอย่างช้าๆ

“ขอบคุณนะคะคุณยมทูต” เสียงกล่าวขอบคุณกับเงาในชุดผ้าคลุมสีดำสนิท เมื่อพูดจบก็ค่อยๆ จางหายไปพร้อมกับพื้นที่รอบข้างที่เคยเป็นทุ่งหญ้ากว้างก็ค่อยๆ สลายไปพร้อมกัน

“เป็นดวงวิญญาณที่เอาแต่ใจจริงๆ” ชายในชุดผ้าคลุมเอ่ยด้วยเสียงทุ้มต่ำ ในมือของเขาหยิบเอาหนังสือทะเบียนรายชื่อขึ้นมาดูว่างานของเขาต่อไปนั้นคือใคร หนังสือลอยเด่นขึ้นมาตรงหน้าพร้อมกับเปิดออกได้เองแบบไม่ต้องใช้มือสัมผัสแม้แต่น้อย หน้าหนังสือหนาเปิดอย่างรวดเร็วจนไปหยุดที่รูปของผู้หญิงคนหนึ่ง

“เอาล่ะ ดวงของเจ้าถึงฆาตแล้ว”

 

“เอ้า เอ้า เอ้า หมดแก้ว หมดแก้ว หมดแก้ว” เสียงครึกโครมรอบข้างตะโกนร้องบอกหญิงสาวใบหน้างดงามที่กำลังยกกระดกน้ำสีเหลืองอ่อนลงคอตามคำบอกของคนรอบข้าง น้ำเมาไหลลงคอของเธอจนหมดแก้วจากนั้นเธอก็วางแก้วเปล่านั้นลงกับโต๊ะอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง ตึ๊ง!!

“เอามาอี๊ก!! วู้วววว” สาวงามในชุดสายเดี่ยวเปิดไหล่เอวลอยอวดทรวดทรงอรชรกับกระโปรงสั้นที่เผยให้เห็นขานวลเนียนขาวผ่องจนชายทั้งหลายในงานต่างมองเป็นตาเดียวกัน

“แองจี้ พอได้แล้วมั้ง”

“เดซี่ อย่าห้ามน่า นี่วันเกิดของฉันนะ ต้องเอาให้สุดๆ สิเพื่อน” แองเจล่าหันไปพูดกับเพื่อนที่เป็นห่วง แต่เพราะวันนี้เป็นปาร์ตี้วันเกิดที่บ้าน ดังนั้นเธอจึงไม่ได้กังวลเรื่องเมาเท่าไหร่นัก

“แต่แกกินไปหลายแก้วแล้วนะ ระวังจะช็อคเอานะ” เดซี่เพื่อนสาวของแองเจล่าเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี เธอเรียนวิทยาศาสตร์อาหารย่อมรู้ดีว่ามนุษย์นั้นมีขีดจำกัดในการดื่มแอลกอฮอล์มากขนาดไหน

“ช็อคอะไรแก แค่นี้ทำให้เมายังไม่ได้เลย ไหนๆ ใครเมาแล้วบ้างงง” แองเจล่าพูดเสียงดังพร้อมชูแก้วเหล้าในมือขึ้น ผู้คนรอบข้างก็ยกขึ้นบ้างพร้อมกับเฮเสียงดัง ก่อนเจ้าภาพงานวันเกิดจะค่อยๆ ยกแก้วกระดกขึ้นดื่มอีกครั้ง

“อึก อึก อึก อ้า เอามาอีกไวๆ ฮ่าๆๆ” แองเจล่าสะบัดหัวไปมาพร้อมกับเต้นตามจังหวะเพลงอย่างเมามัน แก้วในมือของเธอถูกเพื่อนที่เธอก็ไม่รู้จักยกออกไปแล้วเติมน้ำเหลือทองอร่ามอย่างรวดเร็ว

“นี่คุณ เลิกเติมเหล้าให้เพื่อนของฉันได้แล้ว” เดซี่ดุคนที่ขยันเติมเหล้าให้เพื่อนของเธอ

“ยุ่งน่ะ” แต่ชายคนดังกล่าวกับพูดเสียงคล้ายรำคาญทั้งยังขยับเบียดจนเดซี่หลุดออกมานอกวงเต้นที่มีแองเจล่าเป็นศูนย์กลาง

“แองจี้ แองจี้ โธ่วเว้ย” เดซี่ได้แต่มองเพื่อนของตัวเองด้วยความเป็นห่วง แต่ท่าทางแองเจล่านั้นจะไม่ได้สนใจเพื่อนของตัวเองเลยแม้แต่น้อย

ร่างเพรียวพลิ้วไหวไปตามจังหวะเพลงที่ช้าลง เอวคอดขยับเลื่อยไปมาดูช่างเย้ายวนเสื้อส่ายเดี่ยวรัดแน่นจนเห็นขนาดหน้าอกที่ดูจะต้องตาบรรดาชายๆ ในงาน กระโปรงสั้นที่ไม่มีการใส่กางเกงซับใดๆ ยิ่งทำให้บรรดาหนุ่มๆ ในงานต่างหัวใจเต้นระส่ำ

“น้องแองเจล่า ชนหน่อยครับ” เสียงเข้มพูดกับร่างบางที่กำลังเต้นอย่างสนุก ชายหนุ่มรูปร่างงามราวกับเทพบุตรผู้มาจากฟากฟ้า ร่างสูงใหญ่ยื่นแก้วเหล้าในมือเป็นเชิงชนกับแองเจล่า

“พี่มิคาเอล เป็นเกียรติมากเลยที่เดือนมหาลัยมางานของหนูนะคะ” แองเจล่ายกแก้วของเธอขึ้นมาแล้วชนไปเบาๆ กับหนุ่มหล่อตรงหน้า

“วันนี้น้องแองเจล่าสวยมากเลยครับ”

“งั้นเหรอคะ ปากหวานจังเลยนะคะ พี่ มิ คา เอล” แองเจล่าขยับประชิดร่างสูง หญิงสาวออกลวดลายพลิ้วไหวตามจังหวะเพลงคลอเคลียไปกับหนุ่มหล่อ จนบรรดาชายๆ ในงานต่างอิจฉาเขาตาเป็นมัน

“พี่ก็ปากหวานสำหรับสาวที่งดงามเท่านั้นแหละค่ะ” ชายหนุ่มจ้องตาของแองเจล่าพร้อมกับมือที่โอบเอวคอดแล้วดึงเข้าประชิดตัวของเขา

“แหมๆ เขินหมดแล้วนะคะเนี่ย”

“ขนาดเขินยังน่ารักเลยนะคะ” มิคาเอลยังชมไม่ขาดเพราะเขานั้นหวังอยากจะลองชิมรสนางฟ้าที่ใครต่อใครต่างพูดกันว่า แซ่บ เสียยิ่งกว่าอะไร

“ฮ่าๆ ถ้าไงก็ขอตัวก่อนแล้วกันนะคะ” แองเจล่าแม้จะเมาแต่จิตใต้สำนึกของเธอก็ยังคงระวังผู้ชายทุกคน ใช่แล้ว ถึงเธอจะเป็นผู้หญิงแรงแก่นแต่เธอก็ยังคงถือครองพรหมจรรย์จนถึงปัจจุบัน

แองเจล่าแกะมือที่รัดรอบเอวเธอไว้ออกแล้วเดินไปหาเพื่อนๆ คนอื่นต่ออย่างสนุกสนาน การกระทำทุกอย่างของเธออยู่ในสายตาของบางอย่างในเงามืดสีดำ ในมือของเขามีหนังสือที่มีรูปของเธอพร้อมกับตัวเลขบางอย่างที่กำลังนับถอยหลัง

 

“ไหวแน่นะแองจี้” เสียงของเดซี่เอ่ยด้วยความเป็นห่วง เพราะเธอเห็นสภาพของแองเจล่าที่นอนแผ่ราบไปบนโซฟาอย่างเมามาย

“หวายสิ แค่นี้ เฮอะ กระจ๊อกกกก!!! ” แม้จะพูดไปอย่างนั้น แต่ในหัวของแองเจล่านั้นกำลังหมุนเคว้งไปมา

“ทุกคนกลับกันหมดแล้ว งั้นฉันกลับละนะ” เดซี่หยิบกระเป๋าแล้วมองสภาพอันทุเรศของเพื่อนตัวเอง เธอไม่รู้จะด่าว่ายังไงดีเพราะถึงพูดไปเจ้าเพื่อนคนนี้ก็ไม่เคยจะฟังเธอเลย

“บ๊าย บาย เพื่อนยาก เอิ๊ก” แองเจล่าโบกมือลาเพื่อนสาวทั้งๆ ที่ไม่ได้แม้แต่จะลืมตามามองด้วยซ้ำ

“โอเค พรุ่งนี้เดี๋ยวมาทำอะไรให้กินแก้แฮ็งค์”

“มีเพื่อนเป็นเชฟนี่มันดีจริงๆ ขอบใจมาก มาไวๆ ล่ะ”

“ค่ะคุณแองเจล่า แล้วก็ขึ้นไปนอนบนห้องด้วยล่ะ อย่าให้เห็นนอนตรงนี้นะ”

“ค่าคุณแม่”

“ไปละนะ เจอกัน” เธอหันไปมองรอบบ้านอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าปลอดภัย จริงๆ เธอเดินตรวจทุกห้องและรอบบ้านแล้ว เพราะเพื่อนของเธอนั้นอยู่บ้านคนเดียว ดังนั้นเธอจึงรอให้แขกกลับไปจนหมดเธอถึงจะกลับ

“บายบี”

เดซี่เดินออกจากบ้านไปทิ้งไว้เหลือเพียงแองเจล่าที่นอนแผ่ราบบนโซฟา ในหัวของเธอนั้นมึนเบลอไปหมดจนแทบจะครองสติไว้ไม่อยู่ หญิงสาวพยายามดันตัวเองให้ลุกขึ้นจากโซฟาจนมานั่งในที่สุดเพื่อแบกร่างกายขึ้นไปนอนบนห้องนอน

“อ้าว ทุกคนกลับกันหมดแล้วเหรอ” เสียงทุ้มต่ำของใครบางคนดังขึ้นจนแองเจล่าหันไปมองตามเสียง

“พี่มิคาเอลเหรอคะ” แองเจล่าพยายามมองไปยังชายที่ถือขวดเหล้ากับแก้วในมือตรงมาทางเธอ ด้วยอาการเมาทำให้ตอนนี้เธอมองอะไรก็ไม่ชัดแถมยังหมุนวนจนมึนไปหมด

“ใช่แล้วค่ะ พี่เอง พอดีพี่ไปด้านหลังสวนมา” มิคาเอลเดินไปนั่งด้านข้างกับแองเจล่า

“พี่กลับดีกว่านะคะ งานเลิกแล้ว” แองเจล่าพูดด้วยท่าทางมึนเมาแต่ก็พยายามทำให้ดูจริงจังที่สุด

“พี่เมามากเลย พี่ขอนอนที่นี่ได้ไหมคะ” มือหยาบจับไปบนต้นขาสูงแล้วลูบไล้พยายามขยับไปใต้กระโปรงตัวสั้นของแองเจล่า

“หยุด นะ คะ” แองเจล่าจับมือหนาที่กำลังเคลื่อนเข้าใกล้จุดสงวน แต่ด้วยร่างกายที่กำลังอ่อนแรงจากฤทธิ์ของน้ำเมาก็ทำให้เธอนั้นขัดขืนเขาได้ยาก

“ทำไมล่ะคะ รับรองว่าน้องจะมีความสุข” มิคาเอลกระซิบข้างหูเป่าลมหายใจอุ่นราดรดจนแองเจล่าเสียววาบ พร้อมกับหัวใจเต้นแรงที่ทั้งกลัวและตกใจ

“ไม่เอาค่ะ เอาออกไปค่ะ” แองเจล่าขยับดิ้นหนีพร้อมกับใช้สองมือจับมือร้ายที่กำลังคุกคามเธอ

“อย่าดื้อสิคะ” มือใหญ่จับมือของเธอเอาวไว้ มือทั้งของแองจีถูกรวบไว้ด้วยเพียงมือเดียวของมิคาเอล ชายหนุ่มผลักเธอลงไปนอนราบกับเตียงแล้วกดทับเธอไว้ด้วยร่างใหญ่

“ปล่อยนะคะ ปล่อยนะ” แองเจล่าพยายามดิ้นเพื่อให้หลุดแต่เธอก็อ่อนกำลังเกินกว่าจะหลุดพ้นได้

“สงสัยจะยังไม่เมาพอ” แม้ว่าแองเจล่าจะไม่ได้ดิ้นแรงอะไร แต่จะให้จับมือของแองเจล่าไว้แล้วทำอย่างอื่นไปด้วยก็ดูจะลำบาก ถ้ามัดก็จะหลงเหลือร่องรอยอีก ดังนั้นการมอมเหล้าให้เมาน่าจะดีที่สุด

มิคาเอลจับขวดเหล้าแล้วเทใส่แก้ว เขาจับแก้วเหล้าเพียวไร้การผสมจ่อไปที่ปากเพื่อหวังให้แองเจล่าดื่มให้หมด เขาพยายามเทกรอกปากของแองเจล่าแต่ว่าเธอนั้นก็ปิดปากสนิทจนหกหมด

“ปล่อยนะ หยุดเถอะค่ะ แล้วหนูจะไม่เอาเรื่อง” แม้ว่าจะพยายามทำใจดีสู้เสือ แต่เธอก็พอจะรู้ชะตากรรมของตัวเองดีว่าคงรอดไปได้ยาก แต่อย่างน้องเธอก็ขอขัดขืนจนถึงที่สุด

“พี่ก็ไม่ค่อยชอบแบบขัดขืนด้วยสิ เอางี้ ถ้าน้องยอมกินอีก 3 แล้ว พี่จะไม่ทำอะไร”

“แน่นะคะ”

“แน่สิ” รอยยิ้มชั่วปรากฏบนใบหน้าหล่อ จริงๆ หากหมดสามแก้วแล้วเขาไม่คิดจะปล่อยไปอยู่แล้ว เพราะหากกินถึงเท่านั้นคงจะเมาจนไร้การขัดขืนแล้วเป็นแน่

“ก็ได้ค่ะ” แองเจล่าไม่ได้ฉุกคิดเพราะสติของเธอนั้นเลือนราง

มิคาเอลหยิบแก้วเหล้าที่เติมจนเต็มแล้วจับเทใส่ปากของแองเจล่าที่เขานั่งทับไว้ แต่รอบนี้แองเจล่าอ้าปากแล้วกินเหล้าที่มิคาเอลกำลังกรอกปากใส่เธอ

อึก อึก อึก อึก

เหล้าเพียวๆสุดแรงไหลลงคอจนร่างร้อนผ่าว เพียงแค่แก้วแรกก็ทำให้แองเจล่าเกือบประคองสติของตัวเองไว้ไม่อยู่ แต่ว่าก็พอจะรู้ตัวอยู่บ้าง ดังนั้นมิคาเอลจึงจัดแจงให้แองเจล่าดื่มแก้วที่สองทันที

“คอแข็งจังวะ” มิคาเอลบ่นหลังจากแก้วที่สองหมด ซึ่งดูจากภายนอกแล้วแองเจล่านั้นยังหลงเหลือสติอยู่นิดหน่อย แก้วที่สามจึงได้ถูกป้อนให้กับเธอได้ดื่มอีก

อึก อึก อึก อึก

“แก้ว ที่ สาม แล้ว นะ คะ” สติของแองเจล่านั้นเหลือน้อยมากจนพูดช้ายาน

“คอแข็งไปปะวะ”

“ถ้า งั้น ก็ ออก ปะ....” แองเจล่าพูดยังไม่ทันจบประโยคก็นิ่งไปในทันที ซึ่งมิคาเอลที่เห็นดังนั้นก็ยิ้มกว้างออกมา

“ก็นะ เกือบหมดขวด ถ้ายังมีสติก็เก่งละแหละ เอาล่ะ ขอพี่ชิมน้องหน่อยนะ” มิคาเอลก้มลงไปเพื่อที่จะจูบกับร่างนิ่งสนิท ปากของเขาประกบลงจูบกับปากเล็ก แต่ยังไม่ทันจะได้จูบเขาก็สังเกตอะไรบางอย่าง

“ทำไมนิ่งจังวะ” ช่วงที่เขาเอาหน้าเข้าไปใกล้ เขาไม่รู้สึกถึงลมหายใจ ยิ่งกว่านั้นคือร่างเล็กก็ไม่ไหวติงเลยด้วยซ้ำ เขาเอามือไปอังที่จมูกเพื่อตรวจเช็คให้แน่ใจ

“ฉิบหาย” มิคาเอลดีดตัวออกทันที สีหน้าของเขาซีดเผือดเพราะว่าร่างงามตรงหน้าเขานั้นไร้ลมหายใจ

 

“เอาล่ะ เจ้าดวงวิญญาณ ไปกันได้แล้ว” เสียงต่ำพูดกับร่างที่นอนแน่นิ่ง จากนั้นก็ค่อยๆ มีแองเจล่าลุกขึ้นมาจากร่างที่ไม่ไหวติง หญิงสาวลุกออกมาจากร่างของตัวเองแล้วมองกลับไปด้วยความตกใจ

“นี่ฉัน...” แองเจล่าเบิกตากว้างมองร่างของตัวเอง

“เจ้าตายแล้ว”

ความคิดเห็น