ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กับนักหัดเขียนคนนี้นะคะ\^0^/

ตอนที่ 10 งูปริศนา

ชื่อตอน : ตอนที่ 10 งูปริศนา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2563 09:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10 งูปริศนา
แบบอักษร

เช้าวันต่อมาท่ามกลางบรรยากาศเย็นสบายกับแสงอรุณที่ยังไม่ส่องสว่างดีเวลานี้มักมีเสียงครางดังแว่วๆมาให้ได้ยินเป็นประจำ เรือนไม้หลังหนึ่งที่ตั้งอยู่บนต้นไม้ใหญ่คล้ายสั่นไหวเล็กๆ ใบไม้ที่ใกล้หมดอายุขัยปลิวตกพื้นกันว่อน

"อาาา...อาาา...อาาาาา"

เสียงครางหวานกับเสียงสูดปากหายใจของคนสองคนที่ตะแคงเข้าหากันบนฟูกใหญ่กำลังเคลื่อนไหวร่างกายส่วนล่างกันอย่างเมามัน

ขาขาวๆที่ยกสูงพาดลำตัวหนาของเจ้าคนป่าเดี๋ยวเหยียดเดี๋ยวเกร็ง รูช่องทางที่ปริ่มเมือกมีท่อนลำใหญ่แยงเข้าแยงออกอย่างสบายอารมณ์มาพักหนึ่งแล้ว

เจ้าคนป่ากาซิมหลับตาสูดปากสวนท่อนลำอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย มันยังไม่ตื่นดีนักแต่ความต้องการพุ่งสูงนำหน้าจึงจับคู่สมสู่ตัวเองมาคลุกคลีด้วยกันแต่เช้ามืด

ก่อนหน้านี้อารึมที่นอนซุกตัวมันอยู่ก็ถูกจับยกขา ก่อนจะถูกท่อนเนื้อเสียดสีรูไปมาจนคนที่กำลังหลับสะลึมสะลือเผยอปากครางพลางขยับสะโพกรับอย่างเคยชิน

อารึมกอดเจ้าคนป่าตัวใหญ่สูดกลิ่นตัวของมันพร้อมๆกับเด้งสะโพกรับท่อนลำของมันอย่างชอบใจ ในตอนเช้าไม่เจ้ากาซิมก็ไอราล้วนทำเช่นนี้บางทียังเป็นเขาที่เริ่มก่อนเสียด้วยซ้ำ วันนี้เจ้ากาซิมบอกว่าจะไปเตรียมงานสำคัญกับหัวหน้าเผ่าเช่นกันและจะไม่ได้กลับหนึ่งวัน ดังนั้นวันนี้อารึมจะได้อยู่กับเจ้าคนป่าไอราที่เปลี่ยนตัวกับเจ้ากาซิมนั่นเอง

"อู่ววว...กะ กาซิม ซี้ดดด อ่าาา ซี้ดดดด อ่าาาาาา"

เสียงสูดปากดังข้างร่างใหญ่ของเจ้าคนป่า เจ้ากาซิมเร่งจังหวะเร็วขึ้นมือใหญ่สากๆของมันเกาะกุมก้นเด้งๆของคนขาวให้กระแทกชิดเข้าหาท่อนลำมันอย่างถนัดถนี่ หลังจากมันชี้นำสองสามที คนร่างขาวก็กระแทกแนบเนื้อเข้าหามันด้วยตัวเอง

คนร่างขาวยันส่วนตัวออกห่างแต่ส่วนล่างกลับขยับแนบชิดกว่าเดิม ขาขาวๆที่เคยพาดก่ายสามีตัวเองก็ยกแยงสูงคล้ายท่าฉี่สัตว์มีขน ปลายเท้าจิกเกร็งขึ้นเรื่อยๆตามระดับอารมณ์ มือขาวๆเกาะเอวหนาของเจ้ากาซิมไว้แน่นพลางเด้งสะโพกสวนอย่างแรง

"อ๊าา ซี้ดดด อ๊าาาาา ซี๊ดดดด อู้ววววว" เสียงหวานร้องครางสูงใกล้จะถึงฝั่งอยู่รอมร่อ

เจ้ากาซิมสูดปากอู้ปรือตามองท่าทางของคู่ของมันแล้วจื๊ปากหมดความอดทน พลิกร่างคร่อมทับแล้วกระหน่ำแทงถี่ๆพร้อมเสียงหายใจฟืดฟาดที่รดบนใบหน้าคนตัวขาว

อารึมถูกกระแทกกระทั้นจากกายกำยำด้านบนเพียงไม่กี่ครั้งถึงจุดปรารถนาปรือตาลอย แก่นกายพุ่งน้ำขุ่นออกมาเป็นรอบๆตามจังหวะการกระตุกของร่างกาย กายขาวกระตุกอย่างสุขสมเสียวสะท้านไปทั่วร่าง

"อะๆๆ...อาาาาาาา..."

เจ้ากาซิมก้มลงจูบดูดปากคนใต้ร่างก่อนจะปลดปล่อยออกมาพักหนึ่ง มันลูบท้องที่นูนเล็กๆของคนใต้ร่างไปมาในใจคิดคาดหวังบางอย่างก่อนจะค่อยๆหาผ้านวมตัดเย็บอย่างดีคลุมร่างขาวที่คล้ายจะผล็อยหลับไปอีกรอบแล้วลุกออกไป

หลังเจ้ากาซิมออกไปอารึมก็ผล็อยหลับสนิท จนกระทั่งช่วงสายๆเขาถึงได้ลุกตื่นขึ้นมา เขาจัดการนั่งยองๆแหวกขาล้วงควักน้ำขุ่นที่ค้างด้านในออกด้วยท่าทางน่าอาย ช่วงกลางวันเขาทำเองส่วนกลางคืนต้องมีพวกมันตามมาเสมอๆพอสื่อสารรู้เรื่องบ้างก็รู้ว่าพวกมันกลัวเขาได้รับอันตรายแต่เขากลับจะแทรกแผ่นดินหนีพวกมันอยู่แล้ว

อารึมถอนหายใจในเมื่อเลี่ยงไม่ได้ก็ต้องชิน เขามองกระบอกไม้ไผ่ที่บรรจุราเมือกเขียวไว้ด้วยอารมณ์ซับซ้อนก่อนจะนำไปวางไว้ในมุมไม่สะดุดตา

เสียงฝีเท้าหนักแน่นเดินขึ้นมาในเรือน อารึมหันไปมองเจ้าคนทาสีแต้มบนใบหน้าร่างสูงใหญ่ที่คุ้นเคยก่อนจะโผกอดเจ้าคนป่าอย่างเร็ว

เจ้าไอราสีหน้าเพลียเล็กน้อยท่าทางง่วงงุนอย่างมาก อารึมหาอาหารง่ายๆตามแบบคนที่นี่มาให้ก่อนจะพาสามีอีกคนของตัวเองไปพักยังฟูกนอน เจ้าไอราหลับทันที อารึมจ้องมองสำรวจใบหน้าของมันอยู่นาน

คนป่าพวกนี้ต่างแต้มสีบนใบหน้ากันทุกคน ถูก็ไม่ออก ถูกน้ำก็ไม่หลุดราวกับฝังแน่นไปกับตัวแต่อารึมก็เคยสังเกตหน้าตาของเจ้าสามีสองคนนี้ดีๆอยู่เช่นกัน

ถึงจะบอกได้ยากแต่เค้าหน้าของพวกมันสองคนดูดีอย่างมาก เจ้ากาซิมนัยน์ตาสีเทากระจ่าง ส่วนของเจ้าไอรามีสีม่วงอมน้ำเงินแปลกๆ บางครั้งอารึมก็รู้สึกว่าในช่วงกลางคืนดวงตาของพวกมันจะวาววับน่าค้นหาเป็นพิเศษ

และเผ่าคนป่าทั้งหมดล้วนต่างมีนัยน์ตาหลากสีแต่ก็ยังมีสีน้ำตาลหรือไม่ก็ดำเป็นส่วนใหญ่อยู่ แต่กระนั้นอารึมก็รู้สึกว่าคนพวกนี้ก็ค่อนข้างลึกลับชอบกล

อารึมถอนหายใจก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ เขาลุกไปหยิบตะกร้าใส่ธัญพืชไปหาครัวเรือนอื่นๆที่มีเนื้อ เพราะว่าเจ้าสามีสองคนติดงานกับหัวหน้าเผ่าจนไม่ได้ไปล่าสัตว์ดังนั้นจึงต้องใช้วิธีแลกเปลี่ยนสิ่งของอย่างที่ครัวเรือนอื่นๆเคยมาขอเนื้อกับพวกเขา

อารึมเดินไปเคาะกระบอกไม่ไผ่หน้ากระโจมหลังหนึ่งก่อนจะมีชายผิวขาวคนหนึ่งถือตระกร้าเนื้อออกมา เขาอยู่พูดคุยกับชายคนนั้นเล็กน้อยก็พบว่าสามีของเขาก็ไปช่วยงานหัวหน้าเผ่าเช่นกัน ชายคนนั้นทำท่าจุ๊ปากไม่ยอมบอกว่าพวกคนป่าทำอะไรก่อนจะดันหลังอารึมออกมา

ไม่มีคนยอมบอกถึงจะคิดไปก็ไร้ประโยชน์อารึมที่เห็นเจ้าไอราท่าทางเหนื่อยเพลียเช่นนั้นก็ปวดใจไม่น้อย เขาสาวเท้าตรงดิ่งกลับเรือน วางตระกร้าเนื้อไว้ก่อนจะต้มซุปอุ่นๆตักใส่โถชามแล้วถือออกมา แต่สิ่งที่เห็นเต็มๆตาตรงหน้าทำเอาเขาตกใจตัวแข็งค้าง 

เจ้าสิ่งมีชีวิตตัวใหญ่ๆที่กำลังชูคอเลื้อยเอื่อยๆบนฟูกนอน ดวงตาของมันวาววับจับจ้องตรงไปยังร่างขาว งูยักษ์สีดำตัวใหญ่เห็นมนุษย์ที่มองมันมาอย่างตกใจก็แน่นิ่งไปพักใหญ่ก่อนจะค่อยๆเลื้อยออกจากเรือนไป

หลังเห็นเจ้างูยักษ์ปริศนาออกไปอารึมพลันตื่นตกใจยิ่งกว่าเดิม

เจ้าไอราหายไป!

เขารีบสาวเท้าไปดูทิศทางงูออกไปก็พบว่ามันหายตัวไปแล้ว อารึมร้อนรนขึ้นมาทันที หันซ้ายหันขวาร้องเรียกชื่อคน

"ไอรา! ไอราอยู่ไหน!"

อารึมวิ่งปรี่ลงมาทางบันได เรื่องที่พบเจองูยักษ์กลายเป็นเรื่องเล็กทันทียามนี้เขาวิ่งรอบๆป่าบริเวณเรือนไม้ตามหาคนจนร้องไห้ เขากลัวมากว่าเจ้าไอราจะถูกงูตัวนั้นเขมือบไปแล้ว!

"ฮือๆๆ ไอราอยู่ไหน"

ตัวคนวิ่งร้องไห้น้ำตาไหล จนกระทั่งเข้าป่าลึกอีกเล็กน้อยก็เห็นแผ่นหลังกว้างของคนที่ตามหา

"ไอรา!" อารึมวิ่งเข้าไปกอดอีกฝ่ายสุดแรง คนตัวใหญ่หันมามองคนที่กำลังร้องไห้น้ำตาไหลพรากๆอยู่ค่อยๆยกยิ้มน้อยๆ

"*&&^%...หาผลไม้...%$#...ไม่ร้อง...@)("

อารึมสูดน้ำมูกมองเจ้าไอราโชว์หวีกล้วยใหญ่ๆที่มีสีเขียวปนเหลืองใกล้สุกให้ดู ก่อนคนตัวใหญ่จะพาเขาเดินกลับเรือน ในชั่วขณะที่อารึมไม่สังเกตุเห็น แววตาของเจ้าคนป่าก็หม่นแสงลงจางๆก่อนจะคืนสู่ปกติในพริบตา

เจ้าคนป่าหลังจากวางเครือกล้วยไว้ลานนอกเรือนก็อุ้มคนปิดประตูก่อนจะทำกิจกรรมเข้าจังหวะจนเรือนโยกไหว การไม่เห็นหน้าคู่สมสู่แค่หนึ่งวันต่อให้มันยังเพลียกายอยู่แต่ก็ไม่นับว่าเป็นปัญหา ปลดปล่อยน้ำไปสามรอบถ้วนๆ

ตกเย็นเจ้าไอราอุ้มคนไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายช่วยแต่งนุ่งผ้าเรียบร้อยก็หยิบกิ่งไม้แท่งเรียบอวบๆออกมา อารึมที่เบิกตามองของในมือของเจ้าไอราก็หน้าแดงเตรียมกระโจนตัวหนีแต่อุ้งมือผีของเจ้าสามีคนป่าก็คว้าไว้ได้อย่างฉับไวก่อนจะเลิกผ้านุ่งนวดคลึงของที่มันคิดว่าจุ๋มจิ๋มในมือแล้วค่อยๆแหย่กิ่งไม้สอดรูตรงกลางแก่นกายจนสุดความยาวพร้อมกับปิดชายผ้าลง

มันไม่หยุดหยาบโลนเพียงเท่านี้ เจ้าไอราเดินเอาตัวมาแนบชิดคนตัวขาวก่อนจะไหวสะโพกถูไถของตนใส่คนตัวขาวที่หน้าแดงแจ๋นั่นเบาๆราวหยอกล้อ

อารึมร้อนวูบวาบไปทั้งตัวเขาเอามือปิดผ้านุ่งไว้ก่อนจะยกขายันเจ้าคนป่าจอมหื่นอย่างแรง เจ้าคนป่าไอราหัวเราะร่าก่อนจะยกอุ้มคนขึ้นมาแนบอกแต่ก็ไม่วายถูไถของๆมันใส่ร่างคนตัวขาวไม่ส่วนใดก็ส่วนหนึ่งอย่างสนุก

อารึมถูกกระทำจนแก่นกายตัวเองตั้งชี้ เขาหนีบขางอตัวตาแดงๆอยู่ในอ้อมแขนของเจ้าคนป่าไอรา ตีแขนมันเสียงแปะๆสองสามทีก็เท่านั้น เจ้าคนป่าไม่ได้รู้สึกรู้สาก็หัวเราะหึๆในคอแต่สักพักก็เงียบไปหันมาก้มหน้านัวเนียกับคนตัวขาวอย่างอ้อยอิ่งคล้ายกำลังซื้อเวลา

"เป็นอะไรไปเหรอ..." อารึมช้อนตามองใบหน้าของเจ้าไอรา เมื่อครู่นี้ดวงตาของมันดูเศร้าๆอย่างบอกไม่ถูกจนเขารู้สึกใจไม่ดี

เจ้าไอราเพียงยกยิ้มทีหนึ่งเอื้อมมือข้างหนึ่งของอารึมมาลูบไล้สูดดมก่อนจะประทับจูบลงไป

อารึมเสตาหลบหน้าแดง ท่าทางของเจ้าไอราคล้ายคนออดอ้อนขอรักอย่างไรชอบกล เขาไม่รู้ว่ามันกำลังคิดอะไรจึงได้โอบคอมันลงมาก่อนจะประทับจูบปลายคางของมันเบาๆ

เจ้าไอราผงะครู่หนึ่งก่อนที่มันจะค่อยๆยิ้มเห็นฟันขาว อารึมเห็นมันยิ้มออกก็หน้าแดงเรื่อซบตัวมันใหญ่

เวลายามนี้เพิ่งเลยหลังพระอาทิตย์ตกดินได้มาไม่นาน เจ้าไอราอุ้มตัวคนเดินไปยังสถานที่หนึ่ง อารึมมองสภาพภายในเผ่าที่ดูคล้ายจะแปลกตาไปเล็กน้อย ตามมุมต่างๆมีกระถางไม้ถูกมัดกับเสาสูงปักไว้ เจ้าคนป่าในเผ่าคนอื่นๆเดินกันไปมาบางคนถือไม้บางคนลากกาบมะพร้าวดูเตรียมการอะไรบางอย่าง หัวหน้าเผ่าก็กำลังจัดวางข้าวของหลายอย่างบนแท่นหินที่สูงเป็นชั้นๆดูราวกับบันไดจนคล้ายหิ้งบูชาขนาดใหญ่ อารึมมองรูปปั้นดินเหนียวของสัตว์หลายชนิดร่วมร้อยตัวที่วางอยู่ชั้นล่างสุดด้วยแววตาฉงน

มะพร้าวที่ฝานเปิดหัวออกรวมถึงกล้วยแอปเปิ้ลและธัญญาหารอื่นๆก็ถูกจัดใส่จานดินเผาวางตั้งไว้ในชั้นบนๆ อารึมไม่กล้ากระโตกกระตากยืนหลบมุมดูอย่างเงียบๆ พวกคนผิวขาวต่างอยู่มุมทำอาหาร คราวแรกอารึมที่ไม่อยากอยู่เฉยจึงขอเจ้าไอราไปช่วยงานทางนั้นแต่เจ้าไอรากลับไม่ยินยอมกลับทำตัวติดหนึบกว่าเดิม

พื้นที่ส่วนหนึ่งถูกกางกระโจมนอนไว้แต่กลับเปิดโล่งไม่มีหลังคา พวกเขาเพียงตกแต่งใช้ผ้าทอหลากสีผูกคลุมไว้เท่านั้น กระโจมไร้หลังคานี้ถูกจัดตั้งไว้ในที่ห่างๆกัน บางหลังก็อยู่ชิดติดกันตามแต่เจ้าของผู้ทำจะชื่นชอบแบบไหน

เจ้าไอราพาอารึมเดินแยกไปอีกที่หนึ่งที่ดูห่างจากกระโจมหลังอื่นพอควร ที่นั่นเป็นกระโจมใหญ่ถูกมัดคลุมด้วยผ้าแพรหลากสีพลิ้วไหวตามลม ด้านหน้าทางเข้ามีกระถางตั้งบนเสาไม้ไม่สูงมากกำลังถูกจุดไฟให้แสงสว่างคลุมทั่วบริเวณ เจ้ากาซิมที่จุดไฟเสร็จก็เดินตาวาววับออกมาก่อนจะมานัวเนียคนร่างขาวจนอีรุงตุงนังอีกคน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว