email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คุณสามท่านมันร้ายเหลือ/2/20+++

ชื่อตอน : คุณสามท่านมันร้ายเหลือ/2/20+++

คำค้น : NC20+++

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 180

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2563 08:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คุณสามท่านมันร้ายเหลือ/2/20+++
แบบอักษร

เสียงครวญครางของหญิงสาวดังขึ้นทันที เมื่อดาบประจำกายของหยางหรงกำลังตื่นเตลิดเข้าไปทักทายปลอกใส่ดาบของเฉินอิงลั่วเอาจริงจังตั้งใจของผู้เป็นเจ้าของซึ่งพยายามเบียดเสยยิ่งสะโพกผายนั้นส่ายบดขยี้ไม่หยุดนิ่ง ก็ยิ่งทำให้ชายหนุ่มแทบเบียดเสยทะลวงขึ้นไปหาปลอกดาบเสียเดี๋ยวนั้น  

“ใจเย็นก่อนเถิดเด็กดีเจ้าเพิ่งอย่าบดสะโพกลงมาเช่นนี้โอ๊ะ! ... ข้าจะไม่ไหวแล้วนะ...อ๊า...”  

 ผู้มิเคยร้องขอความปรานีจากผู้ใดยามนี้กลับอ้อนวอนคนตัวเล็กกว่าตนเองเป็นครึ่ง  

“แต่มันรู้สึกดีมากเลยนะเจ้าค่ะหรือข้าทำท่านพี่เจ็บกันเจ้าค่ะเช่นนั้นข้าขอโทษเจ้าค่ะ แต่ว่า...แต่ว่าข้าหยุดไม่อยู่จริงนะเจ้าค่ะอาส์"  

ตาฉ่ำหวานหรี่ปรืออย่างสุดแสนได้อารมณ์ชายหนุ่มเหลือเกิน ไม่ไหวแล้ว!  

ชายหนุ่มดันร่างเพรียวลงนอนบนพื้นเตียง ก่อนที่เขาจะไก่อ่อนปล่อยน้ำรักออกมาตั้งแต่ยังไม่เริ่มโหมโรงเลยด้วยซ้ำ  

“อ่ะ!”  

เฉินอิงลั่วนางอุทานคล้ายประท้วงอย่างขัดใจ ที่นางนั้นกำลังรู้สึกดีเป็นอย่างมากแต่ทว่า'ท่านพี่'กลับจับนางกดลงยังที่นอนเสียอย่างนั้น  

“เสี่ยวมาว เจ้าจงใจเย็นก่อนเถิด รับรองว่าข้าให้เจ้ากินตัวของข้าจนหมดกายอย่างแน่นอนแต่ยามนี้เรามาเริ่มกันช้าๆ ก่อนเถิดนะครั้งแรกนี่เจ้าจะต้องเจ็บค่อยเป็นค่อยไปเถิดเดี๋ยวจะเจ็บมากรู้หรือไม่.. หืม”  

ชายหนุ่มพยายามกล่าวเตือนคนใต้ร่างตน  

ด้วยว่ายามนี้นั้นนางถูกฤทธิ์ยาแต่ทว่าเมื่อใดฤทธิ์ยาหมดลงเกรงว่าคนเก่งที่เร่งเขาอย่างไม่รู้ตนเองอยู่ นี้อาจจะถึงกับได้ไข้เอานะสิ แม่คุณเอ๊ย  

‘ไม่น่าเลยข้าไม่น่าเทยานั่นลงไปจนหมดห่อเลย’ ความคิดฝ่ายดีกำลังด่าเขาเสียงขรมไปหมด  

‘แต่ข้าผ่านมาตั้งห้าหนาวกว่าจะพบสตรีที่สามารถรักษาอาการประหลาดได้เชียวนะ’  

ทั้งความคิดฝ่ายชั่วและฝ่ายดีต่างตีกันยุ่งอยู่ภายในหัวของคุณชายสามและเพราะมัวแต่ถกเถียงกันเอง คนของขึ้นเพราะฤทธิ์ของยาปลุกกำหนัดนางเลยเป็นฝ่ายพลิกร่างหนาขึ้นมานั่งทับตรงหน้าท้องชายหนุ่มแทนเองเสียแล้ว  

“เสี่ยวมาวเจ้าจงใจเย็นก่อนใจเย็น”  

ก็มิได้คิดว่ายานั้นของติงเค่อจะแรงถึงเพียงนี้ด้วยตนเองก็หาเคยใช้มาก่อนไม่  

“ไม่ยงไม่เย็นแล้วท่านนอนนิ่งๆ ไปเลยเดี๋ยวข้าจัดการลงมือเอง!”  

‘แม่คุณ... เจ้ากล่าวเสียคล้ายตนเองจะกระทำเองเป็นกระนั้นนั่นแหละ’  

หยางหรงเหยาชักเริ่มคล้ายตนเองจะคิดการผิดไป  

‘เอ...หรือบางทีนางอาจเคยทำมาก่อนกระมัง’  

ทว่าสุดท้ายคุณชายสามก็ได้คำตอบในอีกอึดใจต่อมา เมื่อเฉินอิงลั่วนางกดริมฝีปากทาบลงมาทว่าก็หยุดลงเพียงเท่านั้น  

“ท่านพี่ข้าต้องทำเช่นไรต่อ?”  

‘เอาเถิดเขาก่อมันขึ้นก็ต้องรับผิดชอบสินะ’  

หยางหรงเหยาพลิกกายตนเองขึ้นมาอยู่ด้านบนอีกในกิริยาแสนแนบสนิทอีกครา ครั้งนี้เขาจะช่วยนางก่อน ชายหนุ่มเริ่มจากปากอิ่มจุมพิตเน้นหนักบ้างเบาบ้างสลับกัน มือหนาสองข้างช้อนสะโพกผายของนางเอาไว้  

จากนั้นก็ค่อยเริ่มกำหนดจังหวะให้หญิงสาวได้เสียดสีกับตัวตนของเขาที่พร้อมเสียยิ่งกว่าพร้อมที่จะเข้าไปซุกซบซอกหลืบลี้ลับของลูกแมวตัวน้อยนัยน์ตาสีสวยเต็มทีแล้ว ทว่าเขาจำต้องบดส่ายเสียดสีกับเกสรน้อยไปก่อน ปากหนาเริ่มไต่ลงมาช้าๆ ตามลำคอระหงจนมาพบปทุมถันคู่แฝดขนาดกำลังดี เหมือนหยางหรงเหยาได้ค้นพบกับอาหารอันโอชะเข้าเสียแล้ว เขาจึงทั้งดูดดึงขบกัดอย่างอร่อยลิ้น  

“อื้ม”  

ยามนี้ผู้ต้องฤทธิ์ยานั้นนางมิรู้อันความสติตนเองอีกแล้วที่นางรับรู้มีเพียงความรู้สึกของอารมณ์ใคร่เพียงเท่านั้นยิ่งยามที่ถูกเสียดสีเกสรทั้งบุปผาช่องามและยอดปทุมถันจึงมีเพียงความรู้สึกเสียวซ่านมิอาจอธิบายได้หมด  

“โอ้ว”  

“อ่ะ”  

สองเสียงสอดประสานเมื่อหยางหรงก็พบเจอความเสียดเสียวไม่ต่างจากนางเลย  

ชายหนุ่มจับสะโพกกลมกลึงนั้นเบียดแนบกับตัวตนของเขาให้แนบชิดอย่างมากที่สุดแล้วตนเองก็เป็นฝ่ายขยับสะโพกสอบเสียบเสยขึ้นไปยังรอยแยกของช่อบุปผางามก่อนจะกดปลายดาบของตนเองถูไถบดบี้ขยี้เกสรจากเนิบช้าทว่าหนักแน่นแล้วเริ่มถี่รัวตามเสียงครวญหวานของนาง  

“อาส์... นี่แค่แนบสนิทภายนอกยังยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ ไม่อยากคิดถึงตอนได้ลับคมดาบยังภายในกายเจ้าเลยเสี่ยวมาวว่าจะให้ความสุขจนข้านั้นจุกอกเพียงใดกัน”  

ทั้งปลายยอดของคมดาบสีเข้มบดขยี้กับเกสรของบุปผางามยิ่งเน้นหนักเสียดสีอย่างถี่รัว ในขณะที่ปากหนาก็กำลังกัดดื่มปลายยอดปทุมถันทั้งคู่สลับไปมาอย่างหลงใหล  

ปึกๆ ปึกๆ  

เสียงด้านล่างก็เร่งแรงไม่น้อยหน้าเลย มือเรียวของเฉินอิงลั่วยามนี้จิกหัวไหล่แกร่งทั้งสองข้างจนชายหนุ่มรู้สึกแสบแต่นั่นมิใช่ปัญหา เขายิ่งเร้าอารมณ์ยิ่งขึ้นละไม่ว่า ชายหนุ่มยิ่งเพิ่มแรงบดเบียดเร็วแรงขึ้นมากเพียงใดความรู้สึกกลับยิ่งเพิ่มพูนพุ่งสูงขึ้นอีกหลายเท่าตัว  

“ฮึก...อ่ะ...ทะ...ท่านพี่...อ๊ะ...อ๊า...”  

‘เสียงร้องของนางช่างดีเหลือเกิน’ หยางหรงคิดด้วยความพึงใจเป็นอย่างมาก  

ในที่สุดสายรุ้งหลากสีก็ตกลงมาใส่ภายในหัวของเฉินอิงลั่วจนพร่างพราวไปหมด ครั้งนี้เกินที่หญิงสาวจะรับไหวจึงกัดหัวไหล่แกร่งของชายหนุ่มจนเขาแน่ใจว่าคงเป็นแผลได้เลือดตามรอยซี่ฟันเล็กเหล่านั้นอย่างแน่นอน แต่มีหรือที่เขาจะใส่ใจหยางหรงยังคงเร่งกระแทกปลายดาบของตนเองแรงเร็วถี่ยิบไม่มีผ่อน หน้าหล่อเข้มนั้นเริ่มดูคล้ายทุกข์ทรมาน เพราะการปลดปล่อยสิ่งที่กักเก็บมานานถึงกว่าห้าหนาวทะลักทลายยิ่งกว่าทำนบกั้นน้ำพังทลาย เช่นเดียวกับหญิงสาวที่เกร็งร่างกระตุกเช่นกัน เสียงหอบหายใจดังแข่งกันจนดังก้องห้อง  

  

 

ความคิดเห็น