facebook-icon

ขอบคุณมากค่าที่ติดตามผลงานของไรท์ ถ้าฟินโดนใจ ช่วยกด "ถูกใจ" ให้ด้วยนะคะ จุ๊บๆ

บทที่ 1 พี่ชายนอกไส้

ชื่อตอน : บทที่ 1 พี่ชายนอกไส้

คำค้น : ลำนำน้ำผึ้ง, มายาพราน, ดอกผักบุ้งวุ่นรัก, วงล้อแห่งรัก, หัวใจในตะวัน, เอลยา, นิยายโรมานซ์, โรแมนติก, อีโรติก, นายหัว, พรานร้ายพ่ายรัก, กรุ่นรักไอปรารถนา, กรุ่นกลิ่นอราบิก้า, #นิยายโรมานซ์ฟินจิกหมอน , #นิยายอีโรติค

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2564 11:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 พี่ชายนอกไส้
แบบอักษร

ในห้องนอนขนาดใหญ่ตกแต่งด้วยวอลล์เปเปอร์สีครีมลวดลายไม้เครือเถาสีส้มขลิบทองดูงดงามแบบคลาสสิค ภายในห้องอบอุ่นด้วยเตาผิง บนพรมหน้าเตาผิงมีร่างโปร่งบางของหญิงสาวคนหนึ่งกำลังนอนคว่ำอ่านหนังสืออยู่ ใบหน้าเรียวรูปไข่คางมนมีผิวเหลืองนวลอย่างคนเอเชียกำลังทำท่าคิ้วขมวดมุ่น มีตำราเล่มหนากางอยู่ตรงเบื้องหน้า เจ้าตัวกำลังตั้งหน้าตั้งตาอ่านอยู่ 

ตุลยา อริยสรรค์ถอนหายใจออกมาแรงๆ และผลักหนังสือเล่มใหญ่ออกห่างจากตัวด้วยความรู้สึกว่าพอกันทีสำหรับวันนี้ หญิงสาวฟุบหน้าลงกับหมอนใบนุ่มด้วยความเมื่อยล้าสมอง คิดว่าไม่น่าอ่านอะไรหนักๆ สำหรับวันหยุดวีคเอนด์แบบนี้เลย แต่เพราะกำลังหาข้อมูลเพื่อจะเอาไปเขียนนิยาย ซึ่งเป็นงานอดิเรกที่ตุลยารัก 

"เฮ้อ!"  

เสียงพ่นลมหายใจออกมา พร้อมกับกลิ้งตัวพลิกนอนหงายมองเพดานที่มีแชนเดอร์เลียห้อยระย้าอยู่กลางห้อง หนังสือที่อ่านนั้นเป็นหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์อเมริกาที่หญิงสาวซื้อมาจากร้านหนังสือตรงหัวมุมนี่เอง ตุลยาเป็นหนอนหนังสือและรักการอ่านหนังสือทุกชนิด ตั้งแต่หนังสือการ์ตูน นิยายไปจนถึงหนังสือประวัติศาสตร์ การเมือง วิทยาศาสตร์ มนุษย์ต่างดาว เรื่องจักรวาลและพลังงานนอกโลก ฯลฯ เรียกว่าอ่านได้ทุกอย่างที่มันน่าสนใจ 

ส่วนเรื่องการเรียนนั้น ขณะนี้หล่อนกำลังศึกษาปริญญาโทปีสุดท้ายที่มหาวิทยาลัยมีชื่อแห่งหนึ่งในมหานครแห่งนางฟ้า เมือง Los Angeles เรียนด้านการออกแบบสื่อโฆษณา ปีสุดท้ายนี้กำลังฝึกงานหรือที่เรียกว่า internship คือการออกฝึกงานในสถานที่จริง หญิงสาวได้เข้าทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นบริษัทสื่อมีเดียขนาดใหญ่ เธอได้รับความช่วยเหลือจาก พี่ชาย ในการเข้าทำงานที่นี่เพราะเขารู้จักคนในนี้ 

ตุลยานั้นเป็นคนที่ชอบเรียน ก่อนจะมาอเมริกา หล่อนได้รับปริญญาตรีถึงสองใบจากเมืองไทย คือ ปริญญาตรีสาขาการบริหารและจัดการจากมหาวิทยาลัยมีชื่อของรัฐ และปริญญาตรีสาขาภาษาและวรรณคดีสากลจากมหาวิทยาลัยที่เรียนทางไกลและเรียนออนไลน์ซึ่งถือว่าสะดวกมาก หล่อนทำได้ดีทั้งคู่ และคว้าปริญญาตรีมาได้ตามเป้าหมายเมื่ออายุยี่สิบสองปี  

ทีแรกนั้นวางแผนว่าพอเรียนจบก็จะหยุดพักเบรกสักหนึ่งปีก่อนแล้วจึงค่อยเรียนต่อ คิดว่าจะกลับไปช่วยงานทางบ้านสักพัก แต่มารดาและบิดาเลี้ยงกลับไม่เห็นด้วย พวกท่านคิดว่าตุลยาควรเรียนปริญญาโทต่อทันทีเพื่อไม่ให้หมดไฟในการเรียน เรียนให้จบแล้วจึงค่อยกลับไปรับช่วงธุรกิจต่อ หญิงสาวจึงต้องทำตามคำขอร้องแกมบังคับนั้น โดยเลือกเรียนสาขาที่แตกต่างจากสมัยเรียนปริญญาตรี เพื่อที่จะได้เก็บเกี่ยวความรู้และประสบการณ์ในหลายๆ ด้าน... เชื่อว่าความรู้ทุกอย่างในโลกนี้มีมากมายและล้วนมีประโยชน์ เรียนรู้เอาไว้ให้มากที่สุดเมื่อมีโอกาส สักวันหนึ่งก็หวังว่าสิ่งที่ได้ร่ำเรียนมานั้นจะยังประโยชน์ให้แก่ตนเอง ครอบครัว รวมทั้งสังคมและประเทศชาติได้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง 

ครอบครัวของตุลยาอยู่ที่จังหวัดหนึ่งในภาคเหนือของประเทศไทย ที่บ้านมีหุ้นส่วนในกิจการไร่ชา รวมทั้งมีสวนลำใยและสวนลิ้นจี่ขนาดใหญ่ เป็นกิจการที่สืบทอดกันมาตั้งแต่สมัยคุณปู่คุณย่าและคุณตาคุณยาย กล่าวคือ ไร่ชาเป็นสมบัติทางคุณปู่คุณย่า ส่วนสวนผลไม้อันกว้างใหญ่เป็นสมบัติของทางคุณตาคุณยาย 

ครอบครัวของตุลยามีฐานะเข้าขั้นเศรษฐี ตุลยาเป็นลูกสาวคนเดียวของพ่อแม่ เมื่อหล่อนอายุได้สิบขวบ บิดาก็ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต ตุลยาและมารดาเศร้าโศกเสียใจมากกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันครั้งนั้น ไม่เคยคิดเลยว่าท่านจะจากไปเร็วเช่นนี้  

มารดาของหญิงสาวตกพุ่มม่ายได้สามปีก็ได้พบกับคนรักเก่าซึ่งเป็นรุ่นพี่สมัยเรียนต่างประเทศ ชื่อ เมษ มุติยากร ต่อมาจึงแต่งงานกัน ซึ่งขณะนั้นตุลยาอายุได้สิบสามปี กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่หนึ่ง หล่อนเรียกบิดาเลี้ยงว่า คุณลุงเมษ ท่านเป็นคนใจดีและเป็นคนใจเย็น ไม่นานตุลยาก็ทั้งรักและเคารพท่านเสมือนบิดาคนที่สอง ซึ่งนั่นมันก็เป็นเวลาสิบปีมาแล้ว  

เวลานี้มารดาของตุลยาเป็นผู้บริหารคนหนึ่งของกิจการไร่ชา โดยมีหุ้นส่วนอีกคนซึ่งเป็นเพื่อนรักของบิดาตุลยาเป็นผู้ดูแลเป็นหลัก คุณลุงเมษก็ช่วยเป็นที่ปรึกษาให้คุณแม่ตามโอกาส แต่ท่านไม่ได้ยุ่งเรื่องงานบริหารอย่างเป็นทางการ เพราะคุณลุงเองก็มีทรัพย์สินส่วนตัวอยู่มากมาย และท่านก็อยู่ในวงการตลาดหุ้น ตุลยาเคารพรักคุณลุงอย่างสนิทใจ เพราะท่านเป็นผู้ใหญ่ที่มีเมตตาน่าเคารพเลื่อมใส ไม่ใช่พ่อเลี้ยงใจร้ายเหมือนในนิยายน้ำเน่าแต่อย่างใด 

ฤดูหนาว เดือนธันวาคมอย่างนี้เป็นช่วงที่บ้าบิ่นมากสำหรับที่นี่ เพราะใกล้คริสต์มาสเข้าไปทุกที ผู้คนตามห้างสรรพสินค้าและพลาซ่าทุกแห่งยั้วเยี้ยอย่างกับหนอน เพราะต่างจะต้องชอปปิงสำหรับเทศกาลคริสต์มาส  

ปีที่แล้วตุลยาบินกลับไปเมืองไทย เพราะหล่อนยังไม่คุ้นเคยกับพี่ชายต่างมารดา และเขาเองก็ใช้เวลาส่วนใหญ่กับเพื่อนฝูงในสังคมแฟชั่นของเขา ตุลยาจึงรู้สึกเหมือนเป็นคนแปลกหน้าแม้ว่าจะอยู่ในบ้านหลังเดียวกันก็ตาม 

พี่ชายต่างมารดาของตุลยาชื่อว่า มาร์ช เขาเป็นลูกชายของคุณลุงเมษกับภรรยาชาวอังกฤษซึ่งเสียชีวิตไปนานแล้ว หลังจากคุณลุงเมษแต่งงานกับมารดาของตุลยา ท่านก็เดินทางไปๆ มาๆ ระหว่างกรุงเทพฯ กับภาคเหนือ ส่วนมาร์ชนั้นใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่อเมริกา เวลาเขาไปเมืองไทย เขามักจะอยู่ที่บ้านของคุณลุงที่กรุงเทพฯ หรือไม่ก็ไปเยี่ยมเพื่อนฝูงของเขาแถวเมืองชายทะเล ดังนั้นเขากับตุลยาจึงเรียกได้ว่าเป็นคนแปลกหน้าต่อกันมาก แม้ว่าพ่อของเขากับแม่ของหล่อนจะแต่งงานกันได้หลายปีก็ตามที 

ปีนี้เป็นปีที่สองที่ตุลยาอาศัยอยู่ในบ้านของเขา เขาได้รับคำสั่งจากคุณลุงให้เป็นผู้ปกครองคอยดูแลหล่อน ซึ่งเขาไม่ค่อยมีเวลาแต่ก็พยายามเจียดเวลาอันน้อยนิดมาคอยถามไถ่เรื่องเรียนอยู่เนืองๆ และเขาก็ช่วยเหลือฝากให้ตุลยาเข้าฝึกงานที่บริษัทนี้ 

คริสต์มาสนี้มารดาและคุณลุงจะเดินทางมาที่นี่ มาร์ชเกริ่นกับตุลยาว่าจะต้องช่วยกันตกแต่งบ้านตามธรรมเนียมของคริสต์มาสเพื่อเตรียมต้อนรับพวกท่าน ถนนที่มาร์ชอยู่นี้เรียกว่าเป็นถิ่นอาศัยของผู้มีอันจะกินและผู้มีชื่อเสียงในวงการบันเทิง บ้านแต่ละหลังล้วนใหญ่โตโออ่า และช่วงคริสต์มาสก็เริ่มมีการตกแต่งบ้านอย่างครึกครื้น... ยามค่ำคืนจะเห็นไฟแสงสีประดับประดาแสนสวยงาม เป็นรูปแซนต้าบ้าง กวางเรนเดียร์บ้างและอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับเทศกาลแห่งความสุขนี้... ปีนี้คิดว่าจะเป็น White Christmas เหมือนปีที่แล้ว ซึ่งเมืองทั้งเมืองเป็นสีขาวโพลนปกคลุมด้วยหิมะ มีตุ๊กตาหิมะปั้นที่เรียกว่าสโนว์แมนตั้งอยู่หน้าบ้านแทบทุกหลัง 

ตุลยาลุกขึ้นยืน รู้สึกหิว เมื่อมองนาฬิกาเห็นว่าเป็นเวลาบ่ายโมงแล้ว หล่อนยังไม่ได้กินข้าวกลางวันเลย แต่เหตุผลหนึ่งที่ยังไม่อยากลงไปก็เพราะเมื่อคืนนี้มาร์ชมีผู้หญิงมาค้างด้วย เมื่อเช้าตอนที่ตุลยาตื่นและลงไปเพื่อชงกาแฟข้างล่าง เห็นร่างสูงสมาร์ตของเขาสวมเพียงแค่เสื้อคลุมสีน้ำเงิน มีสาวฝรั่งผมสีแดงคลอเคลียโอบกอดอยู่ด้านหลังในขณะที่เขากำลังชงกาแฟอยู่ เจ้าหล่อนมือไม้ซุกซนไปตามร่างสูงอย่างเสรี มาร์ชหันมา สาวเจ้าก็ยื่นหน้าไปจูบปากเขาอย่างดูดดื่ม  

ตุลยาโผล่พ้นประตูครัวเข้าไปพอดี หล่อนยืนตัวแข็งทื่อและหน้าแดงเถือก... เขาเห็นหล่อนเข้าก็เบี่ยงหน้าหนีและพูดกับหญิงสาวเบาๆ เจ้าหล่อนหยุดจูบ หันมามองตุลยาและทำหน้าไม่สบอารมณ์ให้ ตุลยาไม่ได้ทักทายรีบหันหลังเดินกลับขึ้นข้างบน เพราะวางสีหน้าไม่ถูก 

ตุลยาเห็นเขากับผู้หญิงนัวเนียกันหลายครั้งในบ้านหลังนี้ แต่เขาไม่รู้ว่าหล่อนเห็น เพราะตุลยาจะรีบหลบเลี่ยงหนีทันทีที่เห็น เขาคงเคยชินกับการทำอะไรแบบนี้ในบ้านของตัวเองก่อนที่จะมีตุลยามาอาศัยอยู่ด้วย และนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นว่าหล่อนเห็นเขา แต่ตุลยาทราบว่าฝรั่งเขาไม่ถือกันในเรื่องแบบนี้ โดยเฉพาะผู้ชายเพลย์บอยอย่างมาร์ช 

หญิงสาวคิดว่าตอนนี้คู่เดตของเขาน่าจะกลับไปแล้ว และเขาเองก็คงจะกลับเข้าห้องนอนไปนอนต่อเช่นกัน ตุลยาจึงลงบันไดไปข้างล่าง ตรงประตูหน้า ซึ่งตรงกับบันไดพอดี ตุลยาชะงักเมื่อเห็นร่างสูงกำลังจูบลาคู่ควงประจำสัปดาห์อยู่ เจ้าหล่อนโน้มคอเขาลงมาหาและจูบแลกลิ้นกัน ทำท่าเหมือนจะไม่อยากกลับแต่อยากจะขึ้นไปต่อกันข้างบนมากกว่า ตุลยารีบเดินเลี่ยงไปเร็วๆ สู่ห้องครัว จะบ้าตาย! ตุลยาคิดไม่พูดออกมา  

แม่พูดบ่อยๆ ว่าตุลยาเป็นคนฉลาดพูดและมีวาจาฉะฉาน เพียงแต่ไม่ค่อยชอบพูดออกมาเท่านั้น โดยเฉพาะกับคนที่ไม่คุ้นเคยกัน หญิงสาวได้ยินเสียงรถแล่นออกไปจากบ้าน คงจะลากันเรียบร้อยแล้วล่ะ! อาลัยอาวรณ์กันขนาดนี้ ไม่รู้จะกลับไปทำไม น่าจะนอนต่ออีกสักคืน ตุลยาคิดแทนให้เสร็จสรรพพลางย่นจมูกทำท่าหมั่นไส้ใส่ลมใส่แล้งไปตามเรื่อง 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว