ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep.3 ข้อมูล

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ธ.ค. 2563 23:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.3 ข้อมูล
แบบอักษร

"ผมบอกว่าจะไปส่งก็คือไปส่ง อย่าขัดคำสั่ง" ชายหนุ่มตวาดกลับ มาเวอริคเป็นมาเฟียนักธุรกิจผู้เย็นชาเขาไม่เคยอ่อนโยนกับผู้หญิงคนไหน เจนนิสสะดุ้งและรับคำวิ่งเข้าห้องน้ำไป..

รถยนต์คันหรูแล่นออกมาจากโรงแรมที่พักของมาเฟียหนุ่มได้ไม่ไกล บรรยากาศในรถตอนนี้ช่างเงียบสงบดูอึดอัดพิกลจนเดม่อนเอ่ยถาม

"ไม่ทราบว่า คุณผู้หญิงพักอยู่แถวไหนครับ"

"เพลินจิตค่ะ ไม่ไกลจากห้างเมื่อคืน".

"แน่ใจนะว่าจะไม่ไปหาหมอ" มาเวอริคถามขึ้น

"ไม่เป็นไรค่ะ แค่คุณช่วยฉันไว้ก็ขอบคุณมากแล้ว" เจนนิสเอ่ยพลางทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่างเธอไม่อยากจะนึกเลยว่าหากชายหนุ่มกับคนของเขาไม่มาช่วยไว้ทันเธอนึกไม่ออกเลยว่าตอนนี้ตัวเองจะอยู่ในสภาพไหน ไม่น่าเล่นกับไฟอย่างพิมพ์ดาวเลยจริงๆ นึกแล้วก็เป็นห่วงแพรวกับธราธรขนาดเจนนิสเองเป็นแค่ไม้กันหมายังโดนขนาดนี้แล้วศัตรูหัวใจอย่างแพรวาล่ะจะต้องเจอกับอะไร ทั้งยังหดหู่กับความรัก ความต้องการของพิมพ์ดาวที่ทำให้หญิงสาวถลำลึกลงไปทุกทีจนน่ากลัว

หญิงสาวที่ภายนอกดูเข้มแข็งแต่ตอนนี้ในหัวใจของเธอทั้งกลัวทั้งหวาดระแวงนิ่งเงียบไปจนมาเฟียหนุ่มไม่กล้าเอ่ยปากถามต่อได้แต่แอบมองร่างบางจนถึงที่หมาย

"ถึงแล้วครับคุณผู้หญิง" เดม่อนจอดรถก่อนจะลงไปเปิดประตูให้หญิงสาว

"ขอบคุณนะคะ คุณมาเวอริคสำหรับทุกอย่างถ้าคุณมีอะไรให้ฉันตอบแทนบอกมาได้เลยนะคะ ฉันยินดี" หญิงสาวหันมายิ้มให้มาเฟียหนุ่ม

"ซักวันคุณคงได้ตอบแทนผม หวังว่าจะได้พบกันอีก" รอยยิ้มของหญิงสาวกระตุกหัวใจเย็นชาของมาเฟียหนุ่มให้เต้นแรงผิดจังหวะ จนเผยให้เห็นรอยยิ้มที่มุมปากของคนหน้าเข้ม

"ค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ" เจนนิสลงจากรถและเดินหายเข้าไปในคอนโดชายหนุ่มจึงสั่งให้เดม่อนออกรถ

...

...

ปัจจุบัน

เจนนิสออกไปเดินช้อปปิ้งเพื่อฆ่าเวลานัดโรเซ่ หญิงสาวเดินดูไปเรื่อยๆตามประสาแฟชั่นนิสต้า ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า หมวก น้ำหอม เตรื่องประดับ ล้วนถูกตาถูกใจเธอไปซะทุกอย่าง 'สมกับเป็นเมืองแฟชั่นจริงจริ๊งงงงง' ทำให้มาทีไรไม่เคยจะเบื่อ ถ้าเป็นเมื่อก่อนหญิงสาวคงช้อปกระจายไปแล้วแต่ตอนนี้เธอยังอยู่ทำงานที่นี่อีกนานจึงไม่จำเป็นต้องรีบอดใจไว้รอคอเลคชั่นใหม่ๆออกก่อนดีกว่า นั้นคือสิ่งที่เจนนิส บอกกับตัวเอง

จนถึงเวลาที่โรเซ่นัดเอาไว้เจ้านายสาวก็ให้คนขับรถมารับเจนนิสที่คอนโดแล้วออกไปทานมื้อค่ำตามลำพังสองคน

"อีกตั้งเดือนหน้ากว่าเริ่มงานนี่คุณเจนอยากจะไปเที่ยวที่ไหนเป็นพิเศษรึเปล่าคะ?" โรเซ่เอ่ยถาม

"ก็มีในใจอยู่หลายเมืองเหมือนกันค่ะ"

"ต้องขอโทษด้วยนะคะ ฉันเลยไม่มีเวลาพาคุณเจนทัวร์ปารีสเลย พอดีต้องช่วยยัยแนทเพื่อนของฉันเตรียมงานแฟชั่นโชว์อาทิตย์หน้าแล้ว"

"ไม่ต้องกังวลเลยค่ะ คุณโรเซ่ทำงานไปเถอะค่ะเจนนิสดูแลตัวเองได้" เจนนิสตอบอย่างเกรงใจ

"อ้อออ จริงสิถ้าคุณเจนเบื่อๆไปดูงานกับฉันก่อนไหมหล่ะ ไปลองดูก่อนว่าที่นี่เค้าทำงานกันยังไง" โรเซ่เอ่ยชวน

"ก็ดีเหมือนกันนะคะ เจนจะได้เรียนรู้งานที่นี่ขอบคุณคุณโรเซ่อีกครั้งนะคะที่ให้โอกาสเจน" สองสาวทานมื้อค่ำและนั่งคุยกันไปจนดึกโรเซ่จึงมาส่งเจนนิสที่คอนโด ความเคลื่อนไหวทุกอย่างของหญิงสาวตกอยู่ในสายตาลูกน้องของเดม่อนโดยที่เธอไม่รู้ตัว

...

มาเวอริคนั่งคิ้วขมวดเซ็นต์เอกสารจนมือหงิกอยู่ที่ห้องทำงานในชั้นบนสุดของตึกสูงใจกลางกรุงปารีส

'ก๊อกๆ' เสียงเคาะประตูดังขึ้น เดม่อนเปิดเข้ามาพร้อมกับซองเอกสาร

"มีอะไรด่วนหรือเปล่า?เดม่อน" มาเวอริคเอ่ยถามผู้เข้ามาใหม่แต่สายตายังไม่ละจากกองเอกสาร

"ผมมีบางอย่างอยากให้นายดู นี่ครับ" เดม่อนบอกพร้อมยื่นซองเอกสารให้เจ้านายหนุ่ม

"อะไร?" ชายหนุ่มเงยหน้ามองอย่างงงๆ เดม่อนพยักหน้าพร้อมยิ้มให้เป็นนัยๆว่าให้เปิดดู

 

;->;->;->

 

 

~♥~~♥~~♥~

MISS JANENIS WORAWAT อายุ 27 ปี

สถานะ โสด เกิดวันที่ 17 ธ.ค. 2535 กรุ๊ปเลือด บี

การศึกษา จบปริญญาตรี คณะศิลปศาสตร์

สาขา การออกแบบเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย

อาชีพ นางแบบชาวไทย สังกัด ROSE สัญญา 1 ปี

ที่พัก Kingdom Tower@Paris

-)เป็นลูกคนเดียวไม่มีพี่น้อง มารดาแต่งงานใหม่และใช้ชีวิตกับครอบครัวใหม่อยู่ที่นิวซีแลนด์

-)ใช้ชีวิตอยู่ที่กรุงเทพคนเดียว

-)เคยมีข่าวคบหากับทายาทโรงแรมชื่อดังของเมืองไทย (ธราธร ปัทมนันท์) ทั้งสองก็ออกมาปฏิเสธว่าเป็นเพียงเพื่อนกันเท่านั้น

-)ปัจจุบันเซนต์สัญญากับแบรนด์โรเซ่แบรนด์ดังของปารีส 'โรเซ่ วิลสัน เพื่อนยัยแนตนี่นา ว่ากันว่ายัยนั่นเป็น LGBT หวังว่าคงไม่ชอบกินไก่วัดอย่างเธอหรอกนะสาวน้อย'

-)ที่พักตึกคิงดอมทาวเวอร์ โดยธราธร ปัทมนันท์จัดการค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมด 'ฮึ ไหนว่าเป็นเพื่อนกัน หว่ะ' มาเฟียหนุ่มหงุดหงิดในใจ

"นายออกไปได้แล้ว ฉันจะได้ทำงานต่อ" มาเวอริคยังทำเป็นนิ่งต่อ

"แค่นี้เองเหรอ นึกว่านายสนใจเธอซะอีกงั้นไม่เป็นไรฉันไปละ" เดม่อนแกล้งทำท่าจะหยิบซองบนโต๊ะออกมาด้วย

เมื่อสองหนุ่มอยู่กันตามลำพังจะไม่มีคำว่าเจ้านาย -ลูกน้องจะมีแค่เพื่อนเท่านั้น นี่คือสิ่งที่มาเฟียหนุ่มขอและทั้งสองก็ปฏิบัติกันมาแบบนี้ตั้งแต่เริ่มทำงานด้วยกัน

"เอาวางไว้เดี๋ยวฉันทำงานเสร็จแล้วจะดู" คนปากแข็งกลัวเสียฟอร์ม เดม่อนจึงเดินออกไปอย่างอารมณ์ดีปล่อยให้คนปากแข็งได้ฟังเสียงหัวใจตัวเองตามลำพัง

หลังจากเดม่อนออกไปมาเฟียหนุ่มก็หยิบรูปถ่ายของนางแบบสาวมาดูอีกครั้ง ได้แต่นั่งอมยิ้มคิดถึงคนในรูป

'ตึ่ง' เสียงข้อความในมือถือของมาเวอริคดังขึ้น

เดม่อน : อยากเจอก็ไปหาเธอสิครับนาย 😚

มาเวอริค : 🤬

 

*** LGBT คือกลุ่มบุคคลที่ความหลากหลายทางเพศ L=เลสเบี้ยน ,G= เกย์,B= ไบเซ็กชวล และ T= คนข้ามเพศ ในสมัยนี้เรื่องเพศเป็นเรื่องที่เปิดกว้างแล้ว หยุดล้อเลียน ดูถูก เหยียดหยามเรื่องเพศกันนะคะ ส่วนผู้แต่งไม่มีเจตนากล่าวถึงในทางที่ไม่ดีหรือหายต่อ เพศใดเพศหนึ่ง อาชีพใดอาชีพหนึ่ง หรือกลุ่มบุคคลใดบุคคลหนึ่ง หากผิดพลาดประการใดต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ.

 

~♥~~♥~~♥~

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว