facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : จับกิน18+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ย. 2563 10:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จับกิน18+
แบบอักษร

เนย talk

 

"ฉันกลับบ้านได้ยัง"

 

"เดี๋ยวค่อยกลับก็ได้ บ้านมันไม่หนีหายไปไหนหรอกครับ"

 

"แต่ฉันอยากกลับ นายมีปัญหาหรอ"

 

"เปล่าครับ แต่ผมหิวอะ"

 

"ก็หาอะไรกินสิ"มาบอกฉันทำไม

 

"พี่ทำให้ผมกินหน่อยสิ ผมหิวมากๆๆเลยนะ"นายนักรบทำเสียงอ้อนๆ

 

"ก็ได้ ถ้าฉันทำเสร็จแล้วกลับเลยนะ"

 

"ไม่เอา พี่อยู่กับผมสักคืนไม่ได้หรอ"

 

"ไม่ได้"ฉันพูดเสียงแข็ง

 

"น้าๆๆๆนะครับพี่เนย ผมอยู่คนเดียวมันเหงา"มันเป็นเด็กหรือไงวะ

 

"แล้วก่อนหน้านี้อยู่ยังไง"

 

"ผมจำไม่ได้แล้ว ลืม"

 

"ไอเด็กเวร"ฉันเผลอพูดคำหยาบออกไป นายนักรบมันกวนประสาทจริงๆ

 

"ตกลงจะยอมอยู่กับผมไหม"นักรบถามเพื่อความแน่ใจ

 

"แค่คืนเดียวนะ"

 

"คร้าบ"ยิ้มสะหน้าบานเลย

 

"เดี๋ยวทำอะไรให้กินนะ"จากนั้นฉันก็เดินไปห้องครัว 

 

"พี่จะทำอะไรกินหรอ"

 

"ข้าวผัด"ฉันตอบแค่นั้น หลังจากนั้นก็ลงมือทำ

 

"ให้ผมช่วยไหม"

 

"ช่วยนั่งเงียบๆระหว่างฉันทำกับข้าว"

 

"ก็ผมอยากช่วยนี่"ทำหน้าเศร้าไปอีก

 

"นายนั่งอยู่เงียบๆก็พอ เดี๋ยวฉันทำเอง"

 

 

20นาทีผ่านไป

 

"เสร็จแล้ว"ฉันเดินถือจานมาวางบนโต๊ะนายนักรบก็นั่งเล่นเกมอยู่ตรงโซฟา

 

"เลิกเล่นเกมแล้วมากินข้าวก่อน หิวไม่ใช่หรอ"ฉันพูดกับเด็กน้อยที่นั่งเล่นเกมอย่างหน้าเครียดๆ

 

"แป๊ปหนึ่งพี่ ป้อมมันจะแตกแล้ว"ให้ตายสิ ฉันเหมือนเลี้ยงลูกเลย

 

"เร็วๆละ"ฉันพูดไปอย่างนั้นก็ลงมือทานข้าวผัดของตัวเอง ฉันไม่รอหรอก หิวจะตาย

 

"แตกแล้ว ข้าวผัดหอมจัง"แล้วนายนักรบก็ลงมือทานทันที กินอย่างเงียบๆแล้วก็หมดเกลี้ยง ไม่เหลือสักเม็ดข้าว

 

"พี่อยากดูหนังไหม เดี๋ยวผมเปิดให้"

 

"เอาสิกำลังเบื่อๆอยู่เหมือนกัน"พอนายนักรบเปิดหนังเสร็จก็มานั่งข้างฉันแถมกอดคอฉันด้วย

 

"กอดทำไมเนี้ย อึดอัด"ฉันพยายามเอาแขนนายนักรบออก แต่ยิ่งผลัก ยิ่งกอดแน่น

 

"อยากกอด อุ่นจะตาย"

 

"เห้อออ"แล้วฉันก็หันไปสนใจทีวี

 

"นี่ พี่เนย"นายนักรบเรียก

 

"ว่าไง"

 

"ตัวพี่หอมจัง"นายนักรบซุกไซร้คอของฉันนี่สิ แบบนี้มันอันตรายเกินไปแล้ว

 

"พี่ต้องรับผิดชอบ พี่ทำให้น้องชายผมตื่น"

 

"เดี๋ยว อื้อ"ฉันยังไม่ทันพูดอะไร นายนักรบก็ประกบจูบปากฉันทันที

 

"น...นายหยุดเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นฉันกลับบ้านจริงๆด้วย"

 

"มันหยุดไม่ได้แล้วพี่"พอนายนักรบพูดเสร็จก็ซุกใบหน้าลงมาคลอเคลียซอกคอมือบีบเคล้นหน้าอกของฉัน แล้วก็เริ่มปลดกระดุมเสื้อนักศึกษา

 

"อื้อ อย่าบีบแรงมันเจ็บ"ฉันพูดไปแบบนั้นแต่นายนักรบกลับไม่ฟัง ตอนนี้ในหัวของฉันโล่งไปหมด ร่างกายมันสนองสัมผัสของนายนักรบได้ดี 

 

"ทำไมพี่น่ากินจัง จนผมรู้สึกอยากเก็บพี่ไว้กินคนเดียวทุกวันเลย"นักรบพูดเสร็จก็ถอดกระโปรงและแพนตี้ของฉัน รู้ตัวอีกทีร่างกายของเราเปลือยไม่ต่างกัน

 

"ผมขอนะ"นายนักรบก็ดันน้องชายของเขามาจนสุดทีเดียว

 

"อื้อ! ม..มันเจ็บนะไอบ้า"

 

"ขอโทษ งั้นขยับนะ"นายนักรบเริ่มขยับสะโพกออกเร็วขึ้น จนร่างกายของฉันโยกไปตามแรงส่งของนายนักรบ

 

"อะ อ่าส์"ตอนนี้เสียงครางของฉันทั้งไปทั่วห้อง จนไม่สนแล้วว่าข้างห้องจะได้ยินหรือเปล่า

 

ปึก ปึก ปึก

 

"อ๊า....นะนักรบ..เบาๆ"

 

ดูเหมือนนักรบจะไม่ได้สนใจที่ฉันพูดเลยสักนิด

 

"นักรบฉันรู้สึกแปลกๆ"

 

"อ่าส์ ผมก็เหมือนกัน พร้อมกันนะ"

 

"อะๆกรี๊ดด"

 

"อ่าส์"นักรบครางอีกครั้งก่อนจะปล่อยน้ำรักเข้ามาในกาย

 

"น..นี่นายไม่ได้ป้องกันหรอ"

 

"ผมลืม"ให้มันได้อย่างนี้สิ

 

"ไอบ้านี่ ลุกออกไปได้แหละ มันหนัก"

 

"อีกครั้งไม่ได้หรอ"

 

"ไม่เอาแล้ว มันเหนื่อย"

 

"ก็ได้ครับ งั้นพักผ่อนนะ"

 

ครืด~ครืด~

 

เสียงโทรศัพท์ของนายนักรบดังขึ้น

 

"ฮัลโหล ว่าไง"ดูเหมือนเพื่อนจะโทรมา

 

"โอเค เดี๋ยวตามไป"พอวางสายเสร็จก็รีบแต่งตัวทันที

 

"ผมไปกินเหล้ากับพวกไอไม้ก่อนนะ"

 

"อืม"ฉันตอบแค่นั้น เพราะจะพักผ่อน

 

"เดี๋ยวกลับมานะ จุ๊บ"พอหอมแก้มเสร็จก็รีบวิ่งออกไปทันที

 

"เห้ออ ไอเด็กบ้านิ"นี่เรายอมเสียตัวให้ไอเด็กบ้าสองครั้งแล้วนะ สมองบอกไม่แต่ใจไม่ยอมฟังซะที หรือว่าเราจะเริ่มชอบนายนักรบแล้วนะ

 

"คิดไปก็หนักหัวเปล่าๆไปอาบน้ำดีกว่า"หลังจากฉันทำธุระในห้องน้ำเสร็จก็เห็นกระเป๋าสตางค์วางอยู่บนโต๊ะ

 

"สงสัยจะรีบจนลืมเอาไป"ฉันรีบแต่งตัวแล้วออกจากคอนโดของนายนักรบทันที พอจะเดาได้อยู่ว่าดื่มเหล้าที่ผับไหน

 

"อะ เจอแล้ว"ฉันเห็นนายนักรบนั่งดื่มกับเพื่อนๆเขาแต่ได้ยินประโยคที่เขาพูด ฉันก็ชงักไปทันที

 

"กูชนะพนันวะ กูจับยัยนั้นมาเป็นเมียแล้ว ไหนละจ๊ะเงิน"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น